23 października 2016 r. 23-letnia młodsza strażniczka Rachel Mason zniknęła bez śladu podczas regularnego patrolu w Narodowym rezerwacie dzikiej przyrody Atchafalaya w Luizjanie.
Ten obszar chroniony jest jednym z największych i najtrudniej dostępnych ujść rzek w całych Stanach Zjednoczonych. Zajmuje gigantyczną przestrzeń o powierzchni ponad 860 000 akrów– równowartość prawie 3500 kilometrów kwadratowych– i jest nieprzeniknionym labiryntem zalanych lasów, zdradliwych bagien, ukrytych dróg wodnych i gęstych krajobrazów zalewowych. To dziki, archaiczny świat.
Ostatni słaby sygnał radiowy z jej Przenośnego Radia został odebrany ze stacji bazowej dokładnie o 17: 04. Trójkątne miejsce znajdowało się na głębokości około 800 metrów w głębi bagien, a dokładniej w odizolowanym sektorze w pobliżu małej osady Butte-La-Rose.
Później, gdy ekipy ratownicze dotarły na miejsce ostatniego znaku GPS, znalazły niepokojące ślady: w błocie były wyraźne oznaki brutalnej walki, oderwany kawałek jej oficjalnej mundurowej Bluzki i, co najbardziej niepokojące, świeże krople krwi. Masowa operacja poszukiwawcza, która nastąpiła, trwała 11 wyczerpujących dni, ale okazała się całkowicie nieskuteczna. Wydawało się, że bagno je pochłonęło.
Rachel Mason została oficjalnie uznana za zmarłą 24 listopada 2016 r.po tym, jak wszystkie nadzieje się rozpadły.
Ale prawie dokładnie 5 lat później, 14 marca 2021 r., wydarzyło się coś niesamowitego: znaleziono ją żywą.
Znaleziono ją głęboko w bagnie, okrutnie przywiązaną do pnia masywnego drzewa cyprysowego. Była bardzo wyczerpana fizycznie, wyczerpana do szpiku kości i głęboko zraniona, ale po prawie 2000 niewyobrażalnych dniach w niewoli żyła.
Rachel Mason urodziła się 7 czerwca 1993 roku w Lafayette w stanie Luizjana w rodzinie nauczyciela i pielęgniarki. Dorastała pod nadzorem.
Po pomyślnym ukończeniu Louisiana State University (LSU) w 2015 roku z tytułem licencjata z biologii i zarządzania środowiskiem, spełniła swoje marzenie: rozpoczęła pracę jako Junior Ranger W US Fish and Wildlife Service. W końcu w kwietniu 2016 roku została przeniesiona do Atchafalaya National Wildlife Refuge, stanowisko, które dało jej poczucie dumy.
Koledzy i przełożeni konsekwentnie opisywali ją jako bardzo zmotywowaną, bardzo sprawną fizycznie i absolutnie zdolną do wydajnej pracy nawet w niezwykle trudnych i nieprzewidywalnych warunkach surowego bagna.
Wcześniej z powodzeniem przeszła wszystkie obowiązkowe, rygorystyczne szkolenia: nawigację po nieprzejezdnych bagnach, bezpieczne pływanie łodzią w niebezpiecznych rozlewiskach, przedłużoną pierwszą pomoc i surowe zasady bezpieczeństwa dotyczące zarówno dzikich zwierząt, jak i potencjalnie niebezpiecznych uzbrojonych gości rezerwatu.
W dniu 23 października 2016 r. Rachel została wyznaczona do regularnego patrolowania południowej części rozległego rezerwatu przyrody, we względnej bliskości małej osady Butte-La-Rose. Okazja: zaniepokojeni mieszkańcy w poprzednich dniach wielokrotnie skarżyli się na nielegalne, masowe łapanie aligatorów.
Kilku legalnych rybaków zgłosiło stacji, że widzieli wyraźne ślady bezwzględnego kłusownictwa: odcięte ogony aligatorów po prostu pozostawione na błotnistym brzegu, Ukryte niezarejestrowane pułapki w trzcinowiskach i świeże ślady potężnych łodzi motorowych głęboko w obszarach chronionych, gdzie używanie hałaśliwych silników było surowo zabronione.
Rachel posłusznie wypłynęła ze stacji Ranger tego ranka o 10:30 na małej łodzi serwisowej.
Ich planowana trasa patrolowa obejmowała chaotyczny obszar o powierzchni około 12 mil kwadratowych gęstych bagien. Standardowy protokół Ranger wymagał od singli wysyłania regularnych wiadomości radiowych do bazy co dwie godziny, zawsze z dokładnym podaniem aktualnych współrzędnych GPS i statusu.
Gdzieś tam, głęboko w ciemnych, niedostępnych bagnach Luizjany, wciąż może żyć spokojnie mężczyzna, który przez 5 lat sadystycznie trzymał młodą kobietę w piwnicy, torturował ją, a następnie zostawił zamrożoną, przykutą do drzewa, na pewną śmierć.
I może nadal tam jest. W swoim zgniłym domu na palach, ukrytym wśród starych cyprysów i stojącej błotnistej wody, doskonale ukrytym przed oczami świata i sprawiedliwości – tak jak to było kilkadziesiąt lat temu.
(Jeśli podobała ci się Ta ekscytująca i prawdziwa historia kryminalna, Polub ten film, aby wesprzeć naszą pracę. Zasubskrybuj nasz kanał, aby nie przegapić więcej rzeczy do zrobienia i napisz do nas w komentarzach, skąd nas dzisiaj słuchasz. Bądź bezpieczny do następnego odcinka.)
