Już od pierwszego spotkania moja przyszła teściowa, Jadwiga, aktywnie interesowała się moim majątkiem. Po ślubie nie było łatwiej.

Nigdy nie przechwalałem się tym, że posiadam własne mieszkanie w Krakowie. Przed ślubem mieszkałem w nim sam, ale według dokumentów połowa nieruchomości była własnością mojego ojca. Mój tata mieszkał w innym mieście i rzadko mnie odwiedzał. Nigdy nie martwiliśmy się kwestią udziału w mieszkaniu, dopóki się nie ożeniłem. Już od pierwszego spotkania moja przyszła teściowa, Jadwiga, aktywnie interesowała się moim majątkiem. Jakie mam zarobki, czy mam mieszkanie… Była bardzo zawiedziona, gdy dowiedziała się, że nie należy ono tylko do mnie. Po ślubie te dociekliwości przerodziły się w manipulacje.

Prawie przy każdym spotkaniu Jadwiga twierdziła, że mąż i żona powinni mieć wszystko na równi, włącznie z prawami do mieszkania. Skutecznie broniłem się i nie wdałem się w sprzeczkę z teściową, ale po pewnym czasie Jadwiga zaczęła mówić bezpośrednio o moim ojcu. Twierdziła, że jest on jeszcze młody, może jeszcze się ożeni. A jeśli coś złego mu się przydarzy, to potem będziemy musieli walczyć z obcą kobietą o część mieszkania.

„Czy naprawdę tego chcesz?” – zapytała mnie, jakby to było już zaplanowane. Jakby to miało być normalne, że mój ojciec ożeni się bez mojej wiedzy i teraz dzielimy już spadek. Wtedy po raz pierwszy nie mogłem się powstrzymać i wyraziłem wszystkie swoje podejrzenia co do jej intencji.

Przypomniałem jej, że stan cywilny mojego ojca i jego majątek nie powinny mnie obchodzić. Jeśli mój ojciec nagle zdecyduje się ożenić, to będzie to jego osobista sprawa. A co do mieszkania, jakoś sami sobie poradzimy. Po krótkiej kłótni między nami Jadwiga wróciła do domu. Od tego czasu rzadko przychodziła do nas w odwiedziny, a ja również nie chciałem jej widzieć. Tak powiedziałem mojej żonie, że nie chcę widzieć jej matki w naszym domu. Miesiąc po ślubie mój taka poinformował, że w końcu będzie mógł nas odwiedzić. Z radością przygotowywałem mu pokój dla gościa, gdy moja żona zaczęła wyrażać niezadowolenie: jak to możliwe, że mój tata może nocować u nas, a jej matka nawet nie może przychodzić w gości?

Między nami wybuchła kłótnia, w wyniku której stało się jasne, że słowa Jadwigi bardzo wpłynęły na moją żonę i teraz traktowała mojego ojca nie jako krewnego, ale jako kogoś, kto nie chce oddać rodzinie mieszkania w całości.

„Jeśli to cię tak martwi, to idź do swojej matki i wróć jak przemyślisz swoje słowa” – powiedziałem, myśląc, że jeśli ona faktycznie odejdzie, to nasze małżeństwo nie ma sensu. Ale żona została. Mniej ze sobą rozmawialiśmy, ale harmonia stopniowo wracała i nikt więcej nie poruszał tematów mieszkania czy spadku. Byłem z tego zadowolony. Wszystko ma swój czas, a teraz czas przyjąć mojego ojca gościnnie.

Myślę, że naprawdę się powinienem martwić się o moją przyszłość w przypadku ewentualnego nowego małżeństwa mojego taty, ale czy miałem rację, zabraniając Jadwidze pojawiać się w moim domu? Czy naprawdę mój ojciec powinien przekazać mi swoją połowę mieszkania? Nie wiem już sam co mam myśleć.

Wiele osób dzieli się z nami swoimi historiami, aby dowiedzieć się, co inni o tym myślą. Jeśli masz swoją opinię lub sugestię dotyczącą tej historii, proszę napisz ją w komentarzach na Facebooku.    

-->