Moja przyjaciółka poprosiła mnie o przysługę. Nie miałem pojęcia, co to będzie oznaczać dla nas wszystkich.

Moją bliską przyjaciółką była Agnieszka. Zawsze byliśmy dla siebie jak rodzeństwo, dzieląc tajemnice od dzieciństwa. Razem skończyliśmy szkołę i wybraliśmy się na studia. To była prawdziwa przyjaźń. Kiedy Agnieszka poprosiła mnie o pomoc z naprawą drzwi w jej szafie, nie podejrzewałem, że to wydarzenie odmieni nasze życie.

Agnieszka była pełna entuzjazmu, jednak jej drzwi szafy zepsuły się już kolejny raz. Powiedziała, że zawias znowu się zablokował nie mogła otworzyć szafy. Pomyślałem, że to żadna wielka sprawa, więc postanowiłem znowu jej pomóc. W końcu przecież byliśmy przyjaciółmi od lat. Po krótkim czasie udało mi się naprawić zawias i drzwi szafy znów działały jak należy.

Po kilku tygodniach Agnieszka znów do mnie zadzwoniła. Tym razem chodziło o coś innego. Powiedziała, że ma problem z kranem w łazience i nie wie, co robić. Znowu postanowiłem pomóc, udając się do niej z narzędziami. Po naprawie Agnieszka wyglądała na bardzo zadowoloną, a ja byłem dumny z tego, że mogłem jej pomóc.

To stało się rutyną. Agnieszka zaczęła coraz częściej prosić mnie o pomoc w różnych sprawach domowych. Raz były to problemy z pralką, innym razem z zapchanym zlewem. Za każdym razem starałem się być tam dla niej i naprawić to, co było zepsute.

Pewnego dnia, kiedy znów wracałem od Agnieszki, poczułem, że coś jest nie tak. Moja żona, Maria, zaczęła zauważać moje częste wizyty u Agnieszki i zaczęła podejrzewać mnie o romans. Kiedy Maria wyznała mi ze łzami w oczach, że ma wątpliwości co do natury mojej przyjaźni z Agnieszką, wreszcie zrozumiałem, że zaniedbałem nasz związek.

Niestety, w tym samym czasie Agnieszka przyznała się do swoich uczuć wobec mnie. To była prawdziwa chwila prawdy. Okazało się, że jej prośby o pomoc były próbą zbliżenia się do mnie. Zrozumiałem, że popełniłem ogromny błąd, poświęcając tyle czasu innej osobie i zaniedbując tym samym moją żonę.

Tak więc, Agnieszka i ja musieliśmy stawić czoła konsekwencjom naszych decyzji. Moja żona Maria była zrozpaczona, a ja doświadczałem poczucia winy. Zdałem sobie sprawę, że zaufanie, które Agnieszka i ja budowaliśmy latami, zostało złamane przez jej zagranie. To była bolesna lekcja o wartości prawdziwych relacji i konsekwencjach zaniedbywania ich dla chwilowej satysfakcji.

Wiele osób dzieli się z nami swoimi historiami, aby dowiedzieć się, co inni o tym myślą. Jeśli masz swoją opinię lub sugestię dotyczącą tej historii, proszę napisz ją w komentarzach na Facebooku.    

-->