Գովազդի համար զանգահարել 099 999 409

Մինչ ԼՂՀ ներկայացուցիչը բանակցային սեղանի շուրջ նստած չէ, գործընթացը միտված է լինելու առավելապես լարվածության նվազմանը

Մինչ ԼՂՀ ներկայացուցիչը բանակցային սեղանի շուրջ նստած չէ, ցանկացած բանակցությունների գործընթացը միտված են լինելու առավելապես լարվածության նվազմանը: Այն ժամանակ, երբ ԼՂՀ ներկայացուցիչները նստեն բանակցային սեղանի շուրջ, բացվելու է բանակցային մի մեծ փուլ, որտեղ քննարկվելու են հազար ու մի հարց: «Մադրիդյան սկզբունքների» փաստաթուղթն ինձ համար այնպիսի թուղթ է, ինչպիսին եղել է փուլայինը, ամբողջականը, ընդհանուր պետության թուղթը, որոնք գալու են ու գնան: Թե ինչը վերջում կմնա, չգիտեմ ու կարծում եմ, որ որեւէ մեկը չի կարող կանխատեսել: Մինչեւ արցախյան կողմը չդառնա բանակցային կողմ եւ համաձայնություն չտա որեւէ լուծման տարբերակի, ոչ ոք չի կարող հստակ բան ասել: Այսօրվա դրությամբ այդ ամենն ուղղակի փաստաթղթեր են, որոնք սեղանին դնում-վերցնում, պատռում ու նետում են մի կողմ ու նորը գրում: Այսօր կառչել մի փաստաթղթից, որին Արցախը դեռ չի մոտեցել, իմաստ չեմ տեսնում: Այն գծի վրա, որտեղ կանգնած է հայ զինվորը, հայկան հող է, եւ խնդիրը լուծվելու է միայն այն հատվածում, որտեղ կանգնած է հայ զինվորը: Դրա համար մեզ անհրաժեշտ է ստեղծել հզոր տնտեսություն, զարգացնել ժողովրդավարական ինստիտուտները: Այսօր մենք բոլորս հազարերորդ անգամ հասկացանք` ուժն է ծնում իրավունք, եթե մենք ուժեղ ենք, ուրեմն ցանկացած գործ կարող ենք առաջ տանել: Թույլ լինենք, մեզ են ճնշելու, ուժեղ` մենք ենք ճնշելու: Իսկ մենք կարող ենք բոլոր կողմերից ուժեղ լինել, դառնալ ուժեղ եւ առաջնորդվել մեր շահերով: Իսկ մնացած թղթերը տարբեր ժամանակահատվածներում կգան ու կգնան:

Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tevan.poghosyan/posts/10154823698223378

Հեղինակ

Հեղինակի այլ գրառումներ

Մեկնաբանություններ

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/XGNPHybjZr7dhjoMy7JS.jpg

    Ադրբեջանի բանակում խնդիրներ կան: Դա հասկանալու համար ինչ-որ հավաստի տեղեկություններ պետք չեն: Բավական է նայել փաստերին: Զորամասերից եկող տվյալների ամփոփման համաձայն՝ ոչ կանոնադրական հարաբերություններով պայմանավորված միջադեպերի քանակի ավելացման ֆոնին զորամասերից մեկում ծեծելով զինվոր են սպանում, արդյունքում այդ սպանվածը հռչակվում է հերոս, իսկ նրա ընտանիքը որպես պարգև ստանում է բնակարան: 9 օր առաջ Զաքիր Հասանովը կոլեգիալ նիստ է հրավիրում իր մոտ, որին մասնակցում են կորպուսների ու զորամասերի հրամանատարները, ովքեր խիստ հանձնարարական են ստանում հետևել բարոյահոգեբանական վիճակին: Ահա այսօր Զաքիրը նորից մեկնում է առաջնագիծ՝ ծանոթանալու անձնակազմի ծառայությանը: Նրան զեկուցում են, պատվում, հարգում են, ինքն էլ կանգնում, ոգևորիչ ճառ է ունենում զինվորների առաջ: Եթե տեղեկատվության միջից մաքրում ենք պաթետիզմը, ստացվում է, որ խնդիրը լուրջ է, իսկ Զաքիրը իր՝ կինեմատոգրաֆիայի նկատմամբ ունեցած թուլությամբ թերևս ապացուցել է, որ հարց լուծող չէ, այլ իր մոտ շատ լավ է ստացվում խնդիրը դիմափոշու միջոցով ծածկելը, ինչը Ադրբեջանում թե՛ հանրության և թե՛ իշխանության մոտ ընդունելի ու աշխատող տարբերակ է: Մենք էլ ենթադրում ենք, որ բանակի բարոյահոգեբանական վիճակն այնքան էլ չի հուզում ռազմական ղեկավարությանը, այլ դրա պատճառով արված ծախսերն են ավելի խնդրահարույց: Այլ կերպ ասած՝ ոչ թե անհանգիստ են, որ զինվոր կամ զինվորներ են մահանում թիկունքում, ոչ առաջնագծում, այլ անհանգիստ են, որ այդ մահացած զինվորին պետք է ինչ-որ կերպ տեղավորեն, որ դրա պատճառով մնացած այլ կեղտերը չբացահայտվեն, և ինչպես տեսնում ենք, դա բնակարան է արժենում, ինչը Բաքվի շուկայական պարզ հարաբերության տեսանկյունից թանկ է մի զինվորի համեմատ: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/vahagnavan/posts/1602630949777339

    Կարդալ ավելին