Էյնշտեյնի ամենահայտնի լուսանկարի ոչ այդքան հայտնի պատմությունը

Լուսանկարն արվել է Էյնշտեյնի 72-ամյակի օրը՝ 1951 թվականի մարտի 14-ին՝ Փրինսթոնում իր պարգևն ստանալուց հետո։ Մինչ Էյնշտեյնը քայլում էր Ֆրանկ Այդելոթի ու Առաջադեմ ուսումնասիրությունների ինստիտուտի նախկին ղեկավար տիկին Այդելոթի հետ, լրագրողները հետևում էին նրան՝ փորձելով լուսանկարել։

United Press International-ի լուսանկարիչը՝ Արթուր Սեսսը, սպասեց մինչև լրագրողներն անեն իրենց լուսանկարները, և երբ նրանք ցրվեցին, նա մոտեցավ մեքենային ու ասաց. «Պրոֆեսո՛ր, ժպտացե՛ք Ձեր ծննդյան լուսանկարի համար, դե՞»։ Էյնշտեյնը, մտածելով, որ լուսանկարիչը չի հասցնի լուսանկարել, լեզուն դուրս հանեց ու արագ շրջեց գլուխը մի կողմ։ Հավանաբար Էյնշտեյնը հենց այդ ժեստը ընտրեց՝ լուսանկարը փչացնելու համար։ Բայց դա հակառակ արդյունքը տվեց։

Խմբագիրները երկար վիճում էին՝ տեղադրել նկար, թե ոչ։ Կոնֆերանս գումարվեց, որին ներկա էին միության բարձրաստիճան պաշտոնյաները։ Արդյունքում որոշվեց նկարը հրապարակել։ Քանի որ Էյնշտեյնն արդեն մի փոքր տարօրինակ մարդու համբավ ուներ, այս նկարը ևս մեկ անգամ հաստատեց նրա խենթությունն ու հմայքը։ Այն դարձավ Էյնշտեյնի ամենահայտնի լուսանկարը՝ վերածվելով նրա այցեքարտի։

Սկզբնական նկարում մեքենայի ներսից երևում էին նաև պարոն ու տիկին Այդելոթների դեմքերը, բայց Էյնշտեյնն ինքն է կտրել նկարը։ Նա այնքան շատ էր հավանել լուսանկարը, որ իր ընկերներին դրանով բացիկներ էր ուղարկում։ Նա UPI-ին խնդրեց նկարի 9 պատճեն տալ իրեն՝ անձնական օգտագործման համար, ու դրանցից մեկը ստորագրել է ու տվել մի լրագրողի։ 2009 թվականի հունիսի 19-ին սկզբնական ստորագրված լուսանկարը վաճառվեց աճուրդում՝ 74,324$-ով, ինչը ռեկորդ էր Էյնշտեյնի լուսանկարների համար։

Հեղինակ

Հեղինակի այլ գրառումներ

Մեկնաբանություններ

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/rqYJg9mXJRAsdAtc8A61.jpg

    Չթերագնահատելով թշնամական բանակի հնարավորությունը՝ արժե Բաքվի տաքգլուխներին զգուշացնել, որ մարտական կարողությունների գնահատականը որոշվում է խրամատում, այլ ոչ թե բարձրագոչ հայտարարություններով։ Այս մասին Facebook-ի իր էջում գրել է Արցախի ՊԲ մամուլի քարտուղար Սենոր Հասրաթյանը․ «Արցախա-ադրբեջանական հակամարտ զորքերի շփման գծում հակառակորդի կողմից պարբերաբար ձեռնարկվող անհաջող նախահարձակ գործողություններին զուգահեռ ընդգծված ակտիվություն է նկատվում նաև քարոզչական ճակատում: Հատկանշական է, որ այդ գործընթացին ներգրավվում են ոչ միայն հարևան երկրի պետական ու ոչ պետական տեղեկատվաքարոզչական ոլորտի ներկայացուցիչները, այլև շատ հաճախ բանակի ղեկավարությունն ու ենթակա զորամիավորումների հրամանատարները: Ավելին, ծավալվող քարոզչության առանձնահատկությունը կայանում է նրանում, որ վերջիններիս կողմից միտումնավոր կերպով փորձ է արվում շփման գծում նախ՝ պարբերաբար իրենց իսկ սադրած սրացումների մեղքը բարդել հայկական կողմի վրա, իսկ այնուհետև հանրությանը մատուցել, թե ինչպես է այդ ամենին «հերոսաբար» դիմագրավում իրենց «փառավոր» բանակը: Բոլորովին վերջերս ադրբեջանական լրատվամիջոցներից մեկին տված հարցազրույցում զորամիավորման հրամանատար Խագանի Ջաբրայիլովը, նույն ոճով մեղադրանք ներկայացնելով հայկական կողմին, գնաց ավելի հեռուն և ոչ ավել, ոչ պակաս կատարեց հետևյալ ամպագոռգոռ հայտարարությունը. «Բնականաբար, առ այսօր մեր ոխերիմ թշնամին չի կարողացել որևէ անգամ հասնել իր նպատակին: Ադրբեջանական բանակն արդեն այն չէ, ինչ եղել է 25 տարի առաջ…. Ներկա պահին մեր զինանձնակազմի բարոյահոգեբանական ոգին անչափ բարձր է և սպասում է Գերագույն գլխավոր հրամանատարի մարտական հրամանին…»։ Չթերագնահատելով թշնամական բանակի հնարավորությունը, այդուհանդերձ, արժե Բաքվի տաքգլուխներին զգուշացնել, որ մարտական կարողությունների գնահատականը որոշվում է խրամատում, այլ ոչ թե բարձրագոչ հայտարարություններով… Իսկ առ այսօր խրամատում կատարվածը չկրկնվելու համար առնվազն ձեզ պետք է ունենալ հիշողություն և եղածը չգերագնահատելու խոհեմություն: Հակառակ դեպքում, պարո՛ն Ջաբրայիլով, հավանականությունը շատ մեծ է, որ կրկին կարող է հայտնվես նույն այն վիճակում, ինչպիսինն անձամբ քո մաշկի վրա զգացել ես և՛ 1992-94 թվականներին, և՛ դրանից հետո ընկած ժամանակահատվածում»,-ասված է գրառման մեջ:

    Կարդալ ավելին