Պարոնայք, «Դուխով» գլխարկին խելքով գլուխ է պետք

Հայ֊ուսական հարաբերությունների առկա ռիսկայնությունը և լրջությունը, ցավոք, դերևս չի ընկալվում ո՛չ փորձագետների, ո՛չ էլ բնակչության ստվար զանգվածի կողմից։ Ունենք հետևյալ իրավիճակը և հնարավոր հետևանքները։ Միայն փաստեր։

1. Պաշտոնական Ռուսաստանն ուղիղ կերպով Հայաստանի նոր իշխանություններին համարում է խոստումները չիրականացնող, քաղաքական հաշվեհարդար իրականացնող։ Ակնհայտ է, որ Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունն ունեցել է պայմանավորվածություններ ՌԴ հետ, որոնք վերջինիս գնահատմամբ չեն պահպանվել։

2. Ռուսաստանը Հայաստանի միակ դաշնակիցն է տարածաշրջանում, գրեթե միակ ռազմական և էներգակիրների մատակարարն է։ Էներգակիրները և զինմթերքը մատակարարվում են շուկայականից անհամեմատ ցածր կամ արտոնյալ պայմաններով։ Պետք է հասկանալ և իրատես լինել, որ մոտակա տասնամյակի ընթացքում իրավիճակը չի փոխվելու։ Էներգակիրների շուկայական գինը «հավասար հարաբերությունների դեպքում» Հայաստանի համար կարող է 2.5 անգամ աճել, որը Հայաստանի համար հավասար է դեֆոլտի։ Միայն նախնական գնահատման դեպքում արդյունքը լինելու է ապրանքներ և ծառայությունների գների 35-60% աճը, կոմունալ ծախսերի՝ 80-200% աճը։

3. Որոշ ԶԼՄ-ներ, սոցիալական ցանցերի ակտիվիստներ նպատակաուղղված կերպով տարածում են հակառուսական կոչեր և կեղծ տեղեկատվություն։ Մասնավորապես, Ռուսաստանի դրոշի այրում կամ ոտնահարում, հուշարձանների ապամոնտաժման կոչեր, առանձին քրեական դեպքերի վերագրում ռուս ժողովրդին, ռասիստական և ֆաշիստական կոչեր և այլն։ 

Այս տեղեկատվությունը նպատակաուղղված կերպով ներկայացվում է ռուսաստանյան սոցիալական ցանցերում՝ ստեղծելով հակահայկական և հակահայաստանյան տրամադրություններ։ Ռուսական բիզնեսը ՀՀ ամենամեծ ներդրողն է, ներդրումների մի մասը բացառապես քաղաքական «դաշնակցային» նպատակահարմարությունից ելնելով են արվում՝ բանկային ոլորտ, հեռահաղորդակցություն, հանքարդյունաբերություն։ Նրանց փոխարինող արևմտյան ներդրողները չեն գալիս երկրի ծայրահեղ ռիսկայնության և շուկայի մեկուսացվածությամբ պայմանավորված ցածր եկամտաբերության պատճառով։ 

Մյուս կողմից էլ ՀՀ տնտեսությունը 30-40%-ով հիմնված է աշխատանքային միգրանտների տրանսֆերների վրա։ Հայաստանից խրախուսվող հակահայկական տրամադրություններն առաջին հերթին կենցաղային մակարդակում հարվածելու են ռուսաստանաբնակ հայերին, ինչն իր հերթին բերելու է տրանսֆերների կտրուկ նվազման։ Հակահայկական տրամադրությունների ուժեղացմանը և տարածմանը կարող են նպաստել ադրբեջանամետ ու թուրքամետ ուժերը, որոնց դիրքերը ՌԴ-ում սկսել են ուժեղանալ։

4. Ադրբեջանի վերազինման և տարածաշրջանում քաղաքական դիրքին զուգընթաց Հայաստանի մեկուսացումը ակներև է։ Իրան-ԱՄՆ հնարավոր կոնֆլիկտի, Ռուսաստանի չեզոք քաղաքական կուրսի դեպքում Հայաստանի ռազմաքաղաքական ներուժը կարող է աննախադեպ նվազել։ Հայաստանը տարածաշրջանային բիզնես պրոցեսներում ներկայացված է հիմնականում ԵԱՏՄ շրջանակներում, այլ պլաֆորմներում ՀՀ-ն ունի չնչին ու երկրորդական նշանակություն։ Ռուսաստանի հետ տնտեսական և քաղաքական կապերի թուլացումն անմիջականապես բերում է Հայաստանի նշանակության չեզոքացմանը․ այն՝ որպես առանձին միավոր, Թուրքիայի և Ադրբեջանի նման գրավիչ չէ, նույնիսկ հակաթուրքական տրամադրություններ ունեցող եվրոպական ուժերի համար։

5. Ռուսական ռազմական ներկայությունը, բացի աշխահաքաղաքական կայունությունից, ունի տնտեսական նշանակություն։ Հայ-թուրքական և հայ-իրանական սահմանի վերահսկողությունն ամբողջապես Հայաստանին անցնելու դեպքում անհրաժեշտ է ռազմական բյուջեի 75-100% աճ և մարդկային և կադրային ռեսուրսներ, որոնց մոտ ապագայում անիրատեսական են։

Հեղինակ

Հեղինակի այլ գրառումներ

Մեկնաբանություններ

Քաղաքականություն