Ինչո՞ւ են գեղեցիկ և խելացի աղջիկները միայնակ լինում

Ինչու խելացի կանայք, որոնք, որպես կանոն, հաջողակ են, կրթված, իմաստուն, ինքնաբավ, հաճախ սեր չեն գտնում:

Նրանք գիտեն՝ ինչ են ուզում

Իսկապես խելացի կինն ունի նպատակներ և չափանիշներ ամեն ինչում, այդ թվում՝ տղամարդու ընտրության հարցում: Նա իրենից ներքուստ ցածր մեկի հետ չի կապվի. կձանձրանա:

Առաջին պատահած տղամարդու փոխարեն՝ այդպիսի կանայք ընտրում են հպարտ և արդարացված մենակություն:

Նրանք ոչ մեկից կախված չեն

Իր մասին ինքնուրույն հոգալու հնարավորություն ունենալով՝ այդպիսի կանանց դայակ կամ հովանավոր պետք չէ: Սա չի նշանակում, որ նրանք կյանքի ընկեր չեն ուզում ունենալ, պարզապես նրանք կարողանում են ամեն ինչն ինքնուրույն հաղթահարել:

Նրանք ժամանակ չունեն

Շատ խելացի կանայք ոչ թե պարզապես գնում են աշխատանքի և հետ, նրանք ունենում են նախասիրություններ, հոբբի, ժամանակ են անցկացնում ընկերների և հարազատների հետ:

Նրանց օրը նախագծված ու հետաքրքիր է, նրանք հաճախ ժամանակ չեն ունենում ծանոթությունների կայքերի, սիրելի միակին հանդիպելու հույսով այգում զբոսնելու համար:

Նրանք լուրջ հարաբերություններ են ուզում

Եթե այդպիսի կանայք կապվում են տղամարդու հետ, ավելին են ակնկալում, քան կրքոտ գիշերը կամ ոչինչ չպարտադրող հանդիպումների մեկ շաբաթը:

Սա չի նշանակում, որ նրանց կյանքում սեքս և հանդիպումներ չկան, պարզապես նրանք հարաբերություններ սկսում են նրանց հետ, ովքեր իրենց իսկապես հարմար են:

Նրանք ձգտում են զարգանալ

Ցանկացած խելացի մարդ մշտապես զարգանում է և արդարացիորեն ուզում, որ իր մտերիմները նույնն անեն: Եթե խելացի կինը տեսնում է, որ տղամարդը չի ուզում և առաջ չի գնա իր հետ, նա հասկանում է, որ այդպիսի հարաբերությունները դատապարտված են անհաջողության:

Առաջ նայելով՝ խելացի կինը նախընտրում է չվատնել ո՛չ իր, ո՛չ պոտենցիալ սիրելիի ժամանակը:

Նրանք չեն կրկնում իրենց սխալները

Խելացի կանայք կարողանում են վերլուծել իրենց փորձն ու դրանից եզրակացություններ անել: Մեկ անգամ այրվելով՝ այդպիսի կինը չի կրկնի իր սխալները: Նա միանգամից կճանաչի և կմերժի իր նախկին ընկերոջ նմաններին:

Հեղինակ

Հեղինակի այլ գրառումներ

Մեկնաբանություններ

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/CbzTSylWKEI9lH4viTlr.jpg

    Համոզված եմ՝ երկրի վարչապետի երեկվա ելույթի վերաբերյալ կարծիքներ եւ հիացական, եւ ոչ այնքան կլինեն շատ։ Երեկվա ելույթն ինձ համար, ի թիվս շատ այլ հարցերի, կանխագուշակում է մի բան՝ չնայած ելույթում հնչեցված բոլոր պնդումներին` ՀՀ-ում ժողովրդավարությունը հսկայական քայլերով նահանջ է ապրում։ Ես կարող եմ երկար անդրադառնալ դատական համակարգի վրա այս ելույթի ազդեցությանը, վարչապետի՝ սեփական անձից բացի բոլորին իշխանությունից հեռացնելու թեզին, որը քողարկված էր հրապարակում համաժողովրդական որոշում կայացնելու շղարշով, խիստ վիճահարույց այլ հարցերի, բայց այսօր կանդրադառնամ ելույթի միայն մեկ հարթությանը՝ խոսքի ազատությանը։ Մի հետաքրքիր վերլուծություն կա, որը ուղիղ կապ է տեսնում քաղաքացիական խաղաղ անհնազանդության կամ, հայկական տարբերակով, «սիրո եւ համերաշխության հեղափոխության» արդյունքում դրական փոփոխությունների և երկրում ժողովրդավարության և մասնավորապես` խոսքի ազատության բարելավման միջև: Այս առումով նոր կառավարության գործունեության 100 օրը ամփոփելիս ունենք հետևյալ պատկերը.  • ՀՀ Կառավարության նիստերի դահլիճում բարձրաձայնվում է այն միտքը, որ կառավարության որոշումները պետք է բացառապես ընդունվեն միաձայնությամբ՝ առանց որեւէ դեմ ձայնի (այս կապակցությամբ ընդդիմադիր Ն. Փաշինյանը ծաղրում էր նախկին կառավարություններին),  • Երկրի վարչապետը անում է ոչ հասցեական հայտարարություն՝ թիրախավորելով զանգվածային լրատվության միջոցների «հակապետական» գործունեությունը,  • Նոր կառավարության հասցեին նույնիսկ փոքր-ինչ քննադատություն հնչեցնող լրատվամիջոցի կամ լրագրողների հասցեին միանգամից տարածվում են լրատվամիջոցը «մերժելու» կոչեր, իսկ լրագրողներն էլ արժանանում են անձնական վիրավորանքների,  • Այլակարծությունն աստիճանաբար վերածվում է վերացող երեւույթի: Յուրաքանչյուր տարբերվող կարծիք կամ տեսակետ պիտակավորվում է որպես «հակահեղափոխական» եւ սոցիալական հարթակներում սկիզբ դնում ատելության խոսք ու վիրավորանք պարունակող այնպիսի գրառումների եւ մեկնաբանությունների, որ ակամա ապշում ես, թե ինչ հարուստ երեւակայություն եւ բառապաշար կարելի է օգտագործել վիրավորանքն ու ատելությունն արտահայտելու համար։  • Մինչ այս պահը ես գուցե միամտորեն հույս ունեի, որ կառավարության համար կարեւոր է խոսքի ազատության պաշտպանությունը, քանի որ ժողովրդավարությունը որպես իր գործունեության հիմնական առանցք հռչակած կառավարության համար այն պետք է, որ լիներ գերագույն արժեք, առավել ևս, որ խոսքի ազատության լիարժեք իրացումն է նաև կերտել Նիկոլ Փաշինյան քաղաքական գործչին: Սակայն երեկ Հանրապետության հրապարակում ուղղակի ոտնակոխ արվեց խոսքի ազատությունը՝ խորացնելով այլակարծության նկատմամբ անհանդուրժողականությունը՝ հռչակելով, որ նախ պետք է մտածել, հետո միայն խոսել, իսկ «խոսքի ազատության» երաշխավորն ու հովանավորն էլ ԱԱԾ-ն է: Թերևս  ավելորդ է նշել, որ խոսքի ազատության սկզբունքի ողջ «պերճանքն ու թշվառությունն» այն է, որ անձն ինքն է որոշում՝ մտածի, հետո խոսի, խոսի, հետո մտածի, թե առհասարակ չմտածի։ Կարծում եմ՝ այսօր մենք կանգնած ենք շատ վտանգավոր ու պատասխանատու ճամփաբաժանին: Եթե չփոխվեն մոտեցումները, նշանակում է` մենք հրաժարվում ենք խոսքի ազատությունից, հետեւաբար նաեւ ժողովրդավարությունից։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arpine.hovhannisyan.14/posts/2603472549678600

    Կարդալ ավելին