Զիմբաբվեի նախորդ գիշերվա ռազմական հեղաշրջումը մեծապես անսովոր և անհավատալիորեն լավ մտածված գործողություն է

Զիմբաբվեի նախորդ գիշերվա ռազմական հեղաշրջումը մեծապես անսովոր և անհավատալիորեն լավ մտածված գործողություն է, որն աֆրիկյան այդ պետության զինվորականներն իրականացրեցին իրենց մայրցամաքի համար աննախադեպ պրոֆեսիոնալիզմով:
Երեսունյոթ տարի բռնապետի կարգավիճակով նախագահի պաշտոնը զբաղեցրած Ռոբերտ Մուգաբեին, որը կառավարում էր երկաթե բռունցքով, լավ վերահսկում էր բանակը և որին, չնայած տնտեսական գահավիժմանը, սատարում էր երկրի բնակչության մի մասը, հեռացրին ընդամենը մեկ գիշերվա ընթացքում և դա արեցին այնպես, որ Արևմուտքը հնարավորություն ստացավ խուսափելու պարսավելի «հեղաշրջում» բառի կիրառումից: Եվ այս ամենն արվեց առանց որևէ արտաքին ուժի կազմակերպման կամ միջամտության:

Նախօրեին Մուգաբեն, իր կնոջ հետ ունեցած կոֆլիկտի արդյունքում աշխատանքից հեռացրել էր իր փոխնախագահին՝ Էմերսոն Մնանգագվային: Գաղտնիք չէր, որ նախագահի աթոռը Մուգաբեն պատրաստվում էր իր մահից հետո հանձնել իր կնոջը՝ Գրեյս Մուգաբեին, որ նախկինում իր քարտուղարուհին էր եղել: Փոխնախագահը փախուստի դիմեց երկրից, իսկ մի քանի օր անց՝ բանակի մի խումբ գեներալներ տանկերը շարժեցին մայրաքաղաք Հարարեի վրա: Կալանքի տակ առան նախագահին, նրա կնոջը թույլ տվեցին անցնել հարևան Նամիբիա: Անմիջապես մասսյականորեն զինաթափեցին ոստիկանությանը, որը մինչև վերջ հավատարիմ մնաց նախագահին և հայտարարեցին որ թիրախավորում են նախագահի կոռումպացված շրջապատին և որ նախագահն «ապահով» է: Առաջին հերթին ձերբակալվոցին մի խումբ սուպերնախարարներ, որոնք հանդիսանում էին Մուգաբեի իշխանության հենասյուները: Ինքը՝ նախագահը, իրեն զանգահարած Հարավաֆրիկյան Հանրապետության նախագահին հայտնեց, որ գտնվում է տնային կալանքի տակ: Թավշյա այս հեղաշրջումը, որ տեղի ունեցավ ամենաանսպասելի սցենարով՝ այնքան ուժեղ էր նախագահի իշխանությունը, արժանացավ Արևմուտքի լուռ հավանությանը, որը, Զիմբաբվե-Ռհոդեզիայի նախկին գաղությանի տիրոջ՝ ՄԹ Արտգործքարտուղարի՝ Բորիս Ջոնսոնի շուրթերով հայտարարեց, որ ինքը դա դիտարկում է, որպես իրական ժողովրդավարացման նոր սկիզբ:

Ինչու՞ բանակը, որ հավատարիմ էր նախագահին՝ տապալեց դեռևս ոչ ամբողջությամբ ժողովրդական սատարումը չկորցրած բռնապետին: Որովհետև Մուգաբեն կորցրել էր կապն իրականության հետ, կործանել էր տնտեսությունը, հոգնեցրել էր ժողովրդին անվերջ ներկայությամբ և իրեն ժառանգորդ էր ընտրել հասարակության և պետական ապարատի համար անընդունելի անձի՝ սեփական ընտանիքից՝ սեփական կնոջը: Նախագահը սպառել էր իրեն ու թեև տիրապետում էր իշխանության բոլոր լծակներին՝ դրանք կորցրեց բոլորի համար անսպասելիորեն և աննախադեպ կարճ ժամանակամիջոցում:

Այս առավոտ Հարարեում նոր իրադարձություններ տեղի կունենան անշուշտ, բայց նախագահն այլևս նախագահ չի լինի:

Նյութի աղբյուր՝ https://web.facebook.com/photo.php?fbid=10212831872724911&set=a.1504594168099.68528.1031592071&type=3&theate

Հեղինակ

Հեղինակի այլ գրառումներ

Մեկնաբանություններ

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/CbzTSylWKEI9lH4viTlr.jpg

    Համոզված եմ՝ երկրի վարչապետի երեկվա ելույթի վերաբերյալ կարծիքներ եւ հիացական, եւ ոչ այնքան կլինեն շատ։ Երեկվա ելույթն ինձ համար, ի թիվս շատ այլ հարցերի, կանխագուշակում է մի բան՝ չնայած ելույթում հնչեցված բոլոր պնդումներին` ՀՀ-ում ժողովրդավարությունը հսկայական քայլերով նահանջ է ապրում։ Ես կարող եմ երկար անդրադառնալ դատական համակարգի վրա այս ելույթի ազդեցությանը, վարչապետի՝ սեփական անձից բացի բոլորին իշխանությունից հեռացնելու թեզին, որը քողարկված էր հրապարակում համաժողովրդական որոշում կայացնելու շղարշով, խիստ վիճահարույց այլ հարցերի, բայց այսօր կանդրադառնամ ելույթի միայն մեկ հարթությանը՝ խոսքի ազատությանը։ Մի հետաքրքիր վերլուծություն կա, որը ուղիղ կապ է տեսնում քաղաքացիական խաղաղ անհնազանդության կամ, հայկական տարբերակով, «սիրո եւ համերաշխության հեղափոխության» արդյունքում դրական փոփոխությունների և երկրում ժողովրդավարության և մասնավորապես` խոսքի ազատության բարելավման միջև: Այս առումով նոր կառավարության գործունեության 100 օրը ամփոփելիս ունենք հետևյալ պատկերը.  • ՀՀ Կառավարության նիստերի դահլիճում բարձրաձայնվում է այն միտքը, որ կառավարության որոշումները պետք է բացառապես ընդունվեն միաձայնությամբ՝ առանց որեւէ դեմ ձայնի (այս կապակցությամբ ընդդիմադիր Ն. Փաշինյանը ծաղրում էր նախկին կառավարություններին),  • Երկրի վարչապետը անում է ոչ հասցեական հայտարարություն՝ թիրախավորելով զանգվածային լրատվության միջոցների «հակապետական» գործունեությունը,  • Նոր կառավարության հասցեին նույնիսկ փոքր-ինչ քննադատություն հնչեցնող լրատվամիջոցի կամ լրագրողների հասցեին միանգամից տարածվում են լրատվամիջոցը «մերժելու» կոչեր, իսկ լրագրողներն էլ արժանանում են անձնական վիրավորանքների,  • Այլակարծությունն աստիճանաբար վերածվում է վերացող երեւույթի: Յուրաքանչյուր տարբերվող կարծիք կամ տեսակետ պիտակավորվում է որպես «հակահեղափոխական» եւ սոցիալական հարթակներում սկիզբ դնում ատելության խոսք ու վիրավորանք պարունակող այնպիսի գրառումների եւ մեկնաբանությունների, որ ակամա ապշում ես, թե ինչ հարուստ երեւակայություն եւ բառապաշար կարելի է օգտագործել վիրավորանքն ու ատելությունն արտահայտելու համար։  • Մինչ այս պահը ես գուցե միամտորեն հույս ունեի, որ կառավարության համար կարեւոր է խոսքի ազատության պաշտպանությունը, քանի որ ժողովրդավարությունը որպես իր գործունեության հիմնական առանցք հռչակած կառավարության համար այն պետք է, որ լիներ գերագույն արժեք, առավել ևս, որ խոսքի ազատության լիարժեք իրացումն է նաև կերտել Նիկոլ Փաշինյան քաղաքական գործչին: Սակայն երեկ Հանրապետության հրապարակում ուղղակի ոտնակոխ արվեց խոսքի ազատությունը՝ խորացնելով այլակարծության նկատմամբ անհանդուրժողականությունը՝ հռչակելով, որ նախ պետք է մտածել, հետո միայն խոսել, իսկ «խոսքի ազատության» երաշխավորն ու հովանավորն էլ ԱԱԾ-ն է: Թերևս  ավելորդ է նշել, որ խոսքի ազատության սկզբունքի ողջ «պերճանքն ու թշվառությունն» այն է, որ անձն ինքն է որոշում՝ մտածի, հետո խոսի, խոսի, հետո մտածի, թե առհասարակ չմտածի։ Կարծում եմ՝ այսօր մենք կանգնած ենք շատ վտանգավոր ու պատասխանատու ճամփաբաժանին: Եթե չփոխվեն մոտեցումները, նշանակում է` մենք հրաժարվում ենք խոսքի ազատությունից, հետեւաբար նաեւ ժողովրդավարությունից։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arpine.hovhannisyan.14/posts/2603472549678600

    Կարդալ ավելին