Լևոն Հայրապետյանի մահվան լուրը հերթական դաժան հարվածն էր մեր ազգի գլխին

Գործարար և մեծագույն մեկենաս, իր ազգի ճակատագիրը կրող ևս մեկ հայի՝ Լևոն Հայրապետյանի մահվան, ավելի ճիշտ՝ սպանության լուրը հերթական դաժան հարվածն էր մեր ազգի գլխին: Երբեն մտածում եմ, որ երբ մեր ազգի մեծությունները լքում են մեզ, սա նշան է, որ Աստված է զայրացած մեզ վրա, որովհետև երբեք չենք կարողացել գնահատել ժամանակը՝ մարդկային կյանք փրկելու համար, երբեք չենք կարողանալու այլևս ազգովի միաբանվել՝ ճիշտ մարդկանց կամ լիդերների հետ՝ Լևոնի, իմ հոր՝ Ալեքսանի, Լեոնիդ Ազգալդյանի, Մովսես Գորգիսյանի, Գորիկ Հակոբյանի, Աշոտ Նավասարդյանի և շատ այլոց՝ հազարավոր հզոր հայ տղամարդկանց սպանությունների գոնե բացահայտման համար...Սպանում են գենետիկ բարձր որակներ կրող հայերին, որոնք մեր ազգային կյանքի տարբեր բնագավառներում կարող էին լինել լիդերներ, ոգեշնչել, ազգային ռազմավարություն մշակել և իրականացնել, կամ՝ դիմակայել այս համատարած յաթաղանին՝ Հայաստանում և Հայաստանից դուրս: Սպանում են ամենալավ հայերին՝ որտեղ և ինչպես պատահի՝ բանտերում, տներում, հիվանդանոցներում, սահմանին, փողոցում, աշխատավայրերում, ամենուր: Սպանում են մարմնապես կամ հոգեպես... Նպատակը՝ գլխատել հայ ազգը, կանգնեցնել Հայաստանի ընթացքը, ավարտին հասցնել դեռևս անցած դարասկզբին սկսված գենոցիդը...
Կարծում եք պատահական է, որ այս ազգի մեջքին հեծած, հայ քաղաքական անփոխարինելի խաղաթուղթ դառած մերօրյա ոչ մի տականք ՛՛երկարատև հիվանդությունից՛՛ կամ ՛՛հանկարծակի ինսուլտից՛՛ չի մահանում: Դրսի սիոնիստական ուժերի կամակատար խրտվիլակներ են անհրաժեշտ՝ հեշտ կառավարվելու համար, ոչ թե հոգով, կամքով և ուղեղով ուժեղ տղամարդիկ, որպես ազգային լիդերներ... 
Ոչ մեկին այլևս ուշքի գալու կոչ չեմ անելու, որովհետև իմաստ չունի այլևս: Ժողովուրդը քայքայված է, վախեցած և անհույս, լիդերներ չկան, կենացային և կեղծ հայրենասիրությունը խեղդել է մեր կյանքը, հեռուստատեսությունը և մամուլը: Աստված մեզ պահապան:
Սակայն այս չլսված սպանդին անտարբեր կամ մասնակից ոչ մեկի մտքով չանցնի, որ ինքը կամ իր ընտանիքը կարողանալու են փրկվել այն ամենից, ինչ դեռ առջևում է: 
Աստծո դատաստանից ոչ մի տեղ չեք թաքնվի:

Արմինե Ալեքսանի Մեխակյան 
18.10.2017

Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/armine.mekhakyan.1/posts/1490213964347280

Հեղինակ

Հեղինակի այլ գրառումներ

Մեկնաբանություններ

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/CbzTSylWKEI9lH4viTlr.jpg

    Համոզված եմ՝ երկրի վարչապետի երեկվա ելույթի վերաբերյալ կարծիքներ եւ հիացական, եւ ոչ այնքան կլինեն շատ։ Երեկվա ելույթն ինձ համար, ի թիվս շատ այլ հարցերի, կանխագուշակում է մի բան՝ չնայած ելույթում հնչեցված բոլոր պնդումներին` ՀՀ-ում ժողովրդավարությունը հսկայական քայլերով նահանջ է ապրում։ Ես կարող եմ երկար անդրադառնալ դատական համակարգի վրա այս ելույթի ազդեցությանը, վարչապետի՝ սեփական անձից բացի բոլորին իշխանությունից հեռացնելու թեզին, որը քողարկված էր հրապարակում համաժողովրդական որոշում կայացնելու շղարշով, խիստ վիճահարույց այլ հարցերի, բայց այսօր կանդրադառնամ ելույթի միայն մեկ հարթությանը՝ խոսքի ազատությանը։ Մի հետաքրքիր վերլուծություն կա, որը ուղիղ կապ է տեսնում քաղաքացիական խաղաղ անհնազանդության կամ, հայկական տարբերակով, «սիրո եւ համերաշխության հեղափոխության» արդյունքում դրական փոփոխությունների և երկրում ժողովրդավարության և մասնավորապես` խոսքի ազատության բարելավման միջև: Այս առումով նոր կառավարության գործունեության 100 օրը ամփոփելիս ունենք հետևյալ պատկերը.  • ՀՀ Կառավարության նիստերի դահլիճում բարձրաձայնվում է այն միտքը, որ կառավարության որոշումները պետք է բացառապես ընդունվեն միաձայնությամբ՝ առանց որեւէ դեմ ձայնի (այս կապակցությամբ ընդդիմադիր Ն. Փաշինյանը ծաղրում էր նախկին կառավարություններին),  • Երկրի վարչապետը անում է ոչ հասցեական հայտարարություն՝ թիրախավորելով զանգվածային լրատվության միջոցների «հակապետական» գործունեությունը,  • Նոր կառավարության հասցեին նույնիսկ փոքր-ինչ քննադատություն հնչեցնող լրատվամիջոցի կամ լրագրողների հասցեին միանգամից տարածվում են լրատվամիջոցը «մերժելու» կոչեր, իսկ լրագրողներն էլ արժանանում են անձնական վիրավորանքների,  • Այլակարծությունն աստիճանաբար վերածվում է վերացող երեւույթի: Յուրաքանչյուր տարբերվող կարծիք կամ տեսակետ պիտակավորվում է որպես «հակահեղափոխական» եւ սոցիալական հարթակներում սկիզբ դնում ատելության խոսք ու վիրավորանք պարունակող այնպիսի գրառումների եւ մեկնաբանությունների, որ ակամա ապշում ես, թե ինչ հարուստ երեւակայություն եւ բառապաշար կարելի է օգտագործել վիրավորանքն ու ատելությունն արտահայտելու համար։  • Մինչ այս պահը ես գուցե միամտորեն հույս ունեի, որ կառավարության համար կարեւոր է խոսքի ազատության պաշտպանությունը, քանի որ ժողովրդավարությունը որպես իր գործունեության հիմնական առանցք հռչակած կառավարության համար այն պետք է, որ լիներ գերագույն արժեք, առավել ևս, որ խոսքի ազատության լիարժեք իրացումն է նաև կերտել Նիկոլ Փաշինյան քաղաքական գործչին: Սակայն երեկ Հանրապետության հրապարակում ուղղակի ոտնակոխ արվեց խոսքի ազատությունը՝ խորացնելով այլակարծության նկատմամբ անհանդուրժողականությունը՝ հռչակելով, որ նախ պետք է մտածել, հետո միայն խոսել, իսկ «խոսքի ազատության» երաշխավորն ու հովանավորն էլ ԱԱԾ-ն է: Թերևս  ավելորդ է նշել, որ խոսքի ազատության սկզբունքի ողջ «պերճանքն ու թշվառությունն» այն է, որ անձն ինքն է որոշում՝ մտածի, հետո խոսի, խոսի, հետո մտածի, թե առհասարակ չմտածի։ Կարծում եմ՝ այսօր մենք կանգնած ենք շատ վտանգավոր ու պատասխանատու ճամփաբաժանին: Եթե չփոխվեն մոտեցումները, նշանակում է` մենք հրաժարվում ենք խոսքի ազատությունից, հետեւաբար նաեւ ժողովրդավարությունից։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arpine.hovhannisyan.14/posts/2603472549678600

    Կարդալ ավելին