Ինչ հիշարժան և զվարճալի դեպքեր են պատահել ձախլիկ ֆեյսբուքահայերի հետ

Օգոստոսի 13-ին նշվում է Ձախլիկների միջազգային օր (International Left‑Handers Day): Օրը որոշվել է ըստ «Ձախլիկների օրինագծի», որը ընդունվել է 1976 թվականին, ԱՄՆ-ի Տոպիկա քաղաքում գտնվող Ձախլիկների միջազգային կոնֆեդերացիայի կողմից:

Ձախլիկների օրը նպատակ ունի հանրության ուշադրությունը հրավիրել ձախլիկներին ստիպողաբար աջով գրելուն ուղղված խնդրին, ինչը կարող է հոգեբանական ծանր խնդիրների պատճառ դառնալ, ինչպես նաև ձախլիկների հարմարավետությունը հաշվի առնող կենցաղային իրերի արտադրությանը: Ազգաբնակչության մեջ հանդիպում են 7-17 տոկոս ձախլիկներ:

FBH.am-ը փորձեց պարզել, թե Ֆեյսբուքահայ ձախլիկների հետ ինչ զվարճալի և հիշարժան դեպքեր են պատահել

 

Կիլիկիա Հայաստան

Խորհրդային տարիներին ձախլիկությունը արատ էր համարվում, և դպրոցներում արգելվում էր ձախով գրելն ու ընդհանապես աջ ձեռքի փոխարեն ձախն օգտագործելը: Քանի որ ես չէի կարողանում աջով գրեի, հարմար պահին փոխում էի ձախով, դրա համար ինձ ստիպում էին, որ ձախ ձեռքս դնեմ տակս ու էդպես աջս օգտագործեմ: Դա արդեն հետագայում սովորություն էր դարձել, սնվելուց, գրելուց ՝ ձախ ձեռքս տակս էր:

Մի անգամ ժամադրության էի գնացել, հետո գնացին ռեստորան ընթրելու, սովորության համաձայն , ես ձախս դրել էի տակս ու չէի էլ զգացել, տեսնեմ, աղջիկը կարեկցանքով է ինձ նայում, իսկ վերջում ասեց, որ իմ դեմ ոչինչ չունի , բայց չի պատրաստվում կյանքը կապի հաշվանդամի հետ: Մտածել էր, որ ձախ ձեռքս անշարժունակ ա ))))

 

Վահե Բեգոյան

Ինձ հետ պատահած ամենածիծաղելի և տպավորիչներից կառանձնացնեմ այս 3-ը

1) բոլոր թվերը աջից ձախ էի (երբեմն հիմա էլ) կարդում ու գումարում ու ստանում անհեթեթ բաներ 19-ի փոխարեն 91...

2) մի հիմար ու նախկին «ընկեր» ունեի, դրա հայրը մի օր տեսնելով որ ձախով եմ գործ անում, ասաց. վա՜յ, էս ձախլի՞կ ես, բա ամոթ չի՞։ ԱՄՈԹ ՉԻ՞

3) վերջերս մեր շաը սիրված ու նշանավոր անձերից մեկին իմ տան ճանապարհն էի բացատրում հեռախոսով, բոլոր աջ շրդաձարձերի փոխարեն ձախ էի ասել, գնացել հասել էր եսիմ ուր ))))))

 

Արմեն Մխիթարյան

Կոնկրետ միջադեպ դժվար թե հիշեմ․․․

Չնայած երևի ծիծաղելիների մեջ կարելի ա համարել, երբ մի բան եմ գրում ու էդ պահին կողքիս անծանոթը գրելու ընթացքում մեկ էլ, թե՝ վա՜յ, էս ձախլիկ ես: Չէ, հա… դպրոցում ուղղակի արաբերեն եմ անցել )))

 

Որպես լրացում FBH.am-ը ձեր ուշադրությանն է ներկայացնում Սյունե Սևադայի գրառումը նվիրված ձախլիկներին

-Վայ, էս ձախլիկ ե՞ս (չէ, էդ հարցն եմ շատ սիրում, հատուկ եմ անում)
- Որ մարդ չի նայում, էլի ձախով ե՞ս գրում։
- Բա քեզ չի թվո՞ւմ, որ դու թարս ես։
- Հլը անունս գրի, նայեմ։
-Լուրջ հիմա չե՞ս կարողանում աջով գրիչ բռնես, թե՞ ձևեր ես թափում։
-Հաստատ կարաս գրես աջով, ուղղակի չես ուզում։
- Կսովորացնե՞ս ոնց ես ձախով գրում։
-Էդ կիթառը թարս ես բռնել, հը-հը-հը։
-Մատներիդ թանաք ա։
- Մի խփի արմունկով։
-Նորմալ բռնի էդ գդալը։
-Հաց էլ ե՞ս ձախով ուտում, իսկ հեռախոսն էլ ե՞ս ձախով բռնում, իսկ...Հեչ, լավ։
- Իսկ կուզեի՞ր աջլիկ լինել, այսինքն՝ նորմալ։
- Աջ ականջդ ձախ ձեռքո՞վ ես բռնում, հո-հո-հո։
- Ձախլիկները տաղանդավոր են, դու տաղանդավոր ե՞ս։ Հլը մի բան արա՝ տեսնեմ։
- Բա էդ ճիշտ ա՞, որ ձախլիկները ուշ են ծերանում/կանաչում/աբսուրդ էլի մի բան։
-Հիմա ես քո օգնական ձախ ձեռքն ե՞մ։
-Որ երկու ձախլիկ իրար տեսնում եք, երազանք ե՞ք պահում։
- Սաղ օրը լևի ե՞ք գնում, բա լևը չի բռնո՞ւմ, հըհըհը։

#Ձախլիկների_միջազգային_օր
#Շնորհավոր_մեզ
#Թարսը_դուք_եք

 

FBH.am-ը միանում է այսօրվա շնորհավորանքներին և հիշեցնում, որ՝

ԱՄՆ նախագահներից ձախլիկ են եղել Ջերալդ Ֆորդը, Բիլ Քլինթոնը, Ջորջ Բուշ կրտսերը և Բարաք Օբաման:

Ձախլիկ են նաև արվեստագետներ Լեոնարդո դա Վինչին, Միքելանջելոն, Ռոդենը, Պիկասոն։

Գրողներից՝ Հանս Քրիստիան Անդերսենը, Նիցշեն, Լյուիս Քերոլը։

Երաժիշտներից՝ Նիկոլո Պագանինին, Մոցարտը, Ռախմանինովը։

Դերասաններից՝ Չարլի Չապլինը։ Գիտնականներից՝ Ալբերտ Էյնշտեյնը, Նյուտոնը և այլք

Հեղինակ

Հեղինակի այլ գրառումներ

Մեկնաբանություններ

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/CbzTSylWKEI9lH4viTlr.jpg

    Համոզված եմ՝ երկրի վարչապետի երեկվա ելույթի վերաբերյալ կարծիքներ եւ հիացական, եւ ոչ այնքան կլինեն շատ։ Երեկվա ելույթն ինձ համար, ի թիվս շատ այլ հարցերի, կանխագուշակում է մի բան՝ չնայած ելույթում հնչեցված բոլոր պնդումներին` ՀՀ-ում ժողովրդավարությունը հսկայական քայլերով նահանջ է ապրում։ Ես կարող եմ երկար անդրադառնալ դատական համակարգի վրա այս ելույթի ազդեցությանը, վարչապետի՝ սեփական անձից բացի բոլորին իշխանությունից հեռացնելու թեզին, որը քողարկված էր հրապարակում համաժողովրդական որոշում կայացնելու շղարշով, խիստ վիճահարույց այլ հարցերի, բայց այսօր կանդրադառնամ ելույթի միայն մեկ հարթությանը՝ խոսքի ազատությանը։ Մի հետաքրքիր վերլուծություն կա, որը ուղիղ կապ է տեսնում քաղաքացիական խաղաղ անհնազանդության կամ, հայկական տարբերակով, «սիրո եւ համերաշխության հեղափոխության» արդյունքում դրական փոփոխությունների և երկրում ժողովրդավարության և մասնավորապես` խոսքի ազատության բարելավման միջև: Այս առումով նոր կառավարության գործունեության 100 օրը ամփոփելիս ունենք հետևյալ պատկերը.  • ՀՀ Կառավարության նիստերի դահլիճում բարձրաձայնվում է այն միտքը, որ կառավարության որոշումները պետք է բացառապես ընդունվեն միաձայնությամբ՝ առանց որեւէ դեմ ձայնի (այս կապակցությամբ ընդդիմադիր Ն. Փաշինյանը ծաղրում էր նախկին կառավարություններին),  • Երկրի վարչապետը անում է ոչ հասցեական հայտարարություն՝ թիրախավորելով զանգվածային լրատվության միջոցների «հակապետական» գործունեությունը,  • Նոր կառավարության հասցեին նույնիսկ փոքր-ինչ քննադատություն հնչեցնող լրատվամիջոցի կամ լրագրողների հասցեին միանգամից տարածվում են լրատվամիջոցը «մերժելու» կոչեր, իսկ լրագրողներն էլ արժանանում են անձնական վիրավորանքների,  • Այլակարծությունն աստիճանաբար վերածվում է վերացող երեւույթի: Յուրաքանչյուր տարբերվող կարծիք կամ տեսակետ պիտակավորվում է որպես «հակահեղափոխական» եւ սոցիալական հարթակներում սկիզբ դնում ատելության խոսք ու վիրավորանք պարունակող այնպիսի գրառումների եւ մեկնաբանությունների, որ ակամա ապշում ես, թե ինչ հարուստ երեւակայություն եւ բառապաշար կարելի է օգտագործել վիրավորանքն ու ատելությունն արտահայտելու համար։  • Մինչ այս պահը ես գուցե միամտորեն հույս ունեի, որ կառավարության համար կարեւոր է խոսքի ազատության պաշտպանությունը, քանի որ ժողովրդավարությունը որպես իր գործունեության հիմնական առանցք հռչակած կառավարության համար այն պետք է, որ լիներ գերագույն արժեք, առավել ևս, որ խոսքի ազատության լիարժեք իրացումն է նաև կերտել Նիկոլ Փաշինյան քաղաքական գործչին: Սակայն երեկ Հանրապետության հրապարակում ուղղակի ոտնակոխ արվեց խոսքի ազատությունը՝ խորացնելով այլակարծության նկատմամբ անհանդուրժողականությունը՝ հռչակելով, որ նախ պետք է մտածել, հետո միայն խոսել, իսկ «խոսքի ազատության» երաշխավորն ու հովանավորն էլ ԱԱԾ-ն է: Թերևս  ավելորդ է նշել, որ խոսքի ազատության սկզբունքի ողջ «պերճանքն ու թշվառությունն» այն է, որ անձն ինքն է որոշում՝ մտածի, հետո խոսի, խոսի, հետո մտածի, թե առհասարակ չմտածի։ Կարծում եմ՝ այսօր մենք կանգնած ենք շատ վտանգավոր ու պատասխանատու ճամփաբաժանին: Եթե չփոխվեն մոտեցումները, նշանակում է` մենք հրաժարվում ենք խոսքի ազատությունից, հետեւաբար նաեւ ժողովրդավարությունից։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arpine.hovhannisyan.14/posts/2603472549678600

    Կարդալ ավելին