Գովազդի համար զանգահարել 099 999 409

Պետություն ունենալու ամնեզիան

Երբ սիրելիդ ամնեզիա՝ հիշողության կորուստ ունի, երբեմն ամեն օր պետք է հիշեցնես, թե ով ես, ինքը ով է, ինչ հարաբերություններ ունեք։ Ու սիրելի անձը չի զլանում ամեն օր դա անել, չէ՞ որ սիրում է, չէ՞ որ հարազատ է։

Հիմա մենք ենք, ամեն օր Երևանի սրտում ինչ-որ բարբարոսությունից հետո պետք է հիշեցնենք, որ սիրում ենք Երևանը, որ այն մեզ հարազատ է։ Երբ 2012 թվականին ակտիվիստների կողմից ամիսներ շարունակ չթույլատրվեց Երևանի պուրակներից հերթականը՝ Մաշտոցի պուրակը չապականել, քաղաքական դաշտին կրկին հիշեցվեց, որ Երևանը հարազատ է։ Խառնվեց ՀՀԿ-ն, խառնվեց վարչապետը, խառնվեց քաղաքապետը ու վերջում՝ «Տարո՛ն, սիրուն չի» ձևակերպմամբ վերականգնվեց նախագահի կողմից Երևանի հարազատ լինելու ամնեզիան։

Որոշվեց, որ Երևանի կենտրոնն ուրիշ է, որ «Երևանի կենտրոնի հանդեպ հետաքրքրությունն ու պահանջները շատ մեծ են»։ Սա իմ խոսքերը չեն, սա այն ժամանակ արտահայտած Նարեկ Սարգսյանի խոսքերն են։ Ի պատիվ այն ժամանակվա կառավարության՝ հրավիրվեցին մի շարք ճարտարապետներ ու այլ մասնագետներ, տեղի ունեցան լայնամասշտաբ քննարկումներ, ու ի վերջո որոշվեց, որ Երևանի կենտրոնի համար քաղաքաշինական այլ մոտեցում է անհրաժեշտ։ Բյուրոկրատները հեշտ են մոռանում, որ պետք է սիրել Երևանը։ Նրանց պատասխանն է՝ «օրենքով ոչինչ անել չենք կարող» կամ «սեփականատերն է որոշում» կամ էլ «մեր ցուցակում այդ շենքը չկար ...»։ 2013 թվականին հաստատվեց «Երևանի փոքր կենտրոնի կառուցապատման մասին օրենքի» հայեցակարգը։ Պահանջվեց 3 տարի, որպեսզի հայեցակարգը դառնա օրենք։ Սեր չկար։ Որ սեր լիներ, մեկ ամսում կանեին։ 2016 թվականի հունվարին օրենքի նախագիծը մտավ ԱԺ, մտավ ու այդպես էլ մնաց օրակարգում։ Դեռ այնտեղ է։ Ու հիշեցինք կամ ավելի ճիշտ ստիպված նոր կառավարությանն ու հին քաղաքապետարանին հիշեցրեցինք, որ սիրում ենք Երևանը, երբ տեղի ունեցավ պայթյունը։ Մաշտոցի պուրակից մինչև պայթյուն։

2012 թվականից մինչև 2016 թվական։ Ես սպասում եմ, սպասում եմ, թե երբ մեր իշխանությունները կապացուցեն, որ սիրում են Երևանը, որ այն հարազատ է, որ չենք մոռացել նրա մասին, որ «Երևանի փոքր կենտրոնի կառուցապատման մասին օրենքն» ի վերջո ընդունվի, ու ստանդարտ բյուրոկրատական «սեփականատերի որոշումն է» պատասխանների տակ չթաքցնեն Երևանի հանդեպ անտարբերությունը։

Ամեն անգամ բողոք կամ պայթյուն չպիտի լինի, որ հիշեցնենք, որ սա Երևանն է։

Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tevan.poghosyan/posts/10155451231818378

Հեղինակ

Հեղինակի այլ գրառումներ

Մեկնաբանություններ

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/dOubOTkTUuj2U2oDKPJU.jpg

    Ազգային վիճակագրական ծառայության հրապարակած տվյալներից կարող ենք տեղեկանալ, որ 2017 թվականի հունվարին Հայաստանում արձանագրվել է 6,5 տոկոս տնտեսական ակտիվություն: Բնականաբար, հիմնվել մեկ ամսվա տվյալների վրա սխալ կլինի, սակայն ուսումնասիրելով մի շարք այլ գործոններ ևս՝ կարող ենք փաստել, որ այս տարի տնտեսության «կազդուրման» հավանականությունը բավականին բարձր է: Ինչ վերաբերում է պղնձի միջազգային գներին, ապա դրանք ներկայումս հատել են 6 հազար դոլարի սահմանագիծը և անհամեմատ բարձր են նախորդ տարվա ցուցանիշներից, ինչը շատ կարևոր է Հայաստանի՝ որպես այդ տեսակ գունավոր մետաղը արտահանող երկրի համար: Հիշեցնենք, որ նախորդ տարիներին Հայաստանը ստիպված էր ավելացնել գունավոր մետաղների արդյունահանման ծավալները՝ ֆինանսական մեծ հոսքերի կորուստ չունենալու և նախկին ցուցանիշների բալանսը պահելու համար: Դրական միտում է առկա նաև արտահանման ոլորտում: Պատճառներից մեկն այն է, որ բացասական միտումները ՌԴ շուկայից նվազել են: Ինչ վերաբերում է ներքին շուկային, ապա այստեղ պետության կողմից տնտեսական գործունեության պայմանների բարելաման, գործարար միջավայրի ակտիվացման, բիզնես-ծրագրերի կենսագործման ուղղությամբ ձեռնարկած քայլերը ևս կարող են զարգացնել տնտեսությունը: Հստակ կանխատեսում անելը շատ բարդ է, բայց այն, որ այս տարվա համար նախատեսած մի քանի հարյուր միլիոն դոլար բյուջե պարունակող ծրագրերը ազդեցություն կունենան տնտեսության վրա, դա փաստ է: Ոչ պակաս կարևոր է բանկային համակարգի բարեփոխումները, որոնք ուղղակիորեն կարող են ազդել տնտեսվարողներին ներդրումային քաղաքականության վրա: Ավելի բարենպաստ պայմաններով վարկավորումը կարող է «ստիպել» ներդրողներին ավելացնել իրենց կապիտալը բիզնես միջավայրում: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=179353035891311&id=100014498460492

    Կարդալ ավելին