Գովազդի համար զանգահարել 099 999 409

Բա էլ ինչու՞ է որպես առողջապահության նախարար ընտրվել հենց ինքը

Մասնագիտությամբ բժիշկ ու գործունեությամբ ապահովագրության կազմակերպիչ Լ. Ալթունյանի առաջին հարցազրույցում (կարծեմ ՀԺ-ում էր) բացակայում էր պարտադիր ապահովագրության անցնելու վերաբերյալ վարչապետի հանձնարարականի կամ սեփական մտադրության թեման: Եվ ես զարմացա՝ բա էլ ինչու է որպես առողջապահության նախարար ընտրվել հենց ինքը: Հետո այդ թեման արծարծվեց, ու «ամեն ինչ ընկավ տեղը»՝ միաժամանակ բացահայտելով և խնդիրը. շարքային հայաստանցին այնքան աղքատ է, որ չի կարող թույլատրել իրեն ապահովագրելու իր առողջությունը: Եվ եթե դա պարտադրվի, ապա կբերի նոր սոցիալական ընդվզման ճիշտ այնպես, ինչպես կուտակայինը:

Ժամանակին Տ. Սարգսյանը բյուջետային աշխատողների համար մտցրեց սոցիալական փաթեթը՝ փորձելով այդպես աջակցել առողջապահության ապահովագրության զարգացմանը: Բայց մեկ-երկու տարի անց փաթեթը մնաց, սակայն ապահովագրական ընկերությունները դուրս թռան: Այսինքն՝ փորձը ձախողվեց, ինչը նշանակում է, որ պարտադիր առողջապահական ապահովագրության, ինչն ինքնին դրական երևույթ է, ժամանակը դեռևս չի եկել. ո՛չ հայաստանցին է ունևոր, և ո՛չ էլ պետությունն է այնքան հարուստ, որ այդ բեռը վերցնի իր վրա:

Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/vakhtang.siradeghyan/posts/10206816400759519

Հեղինակ

Հեղինակի այլ գրառումներ

Մեկնաբանություններ

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/Pcqc2r4IchH1WEBl20ci.jpg

    Բելառուսա-ադրբեջանական համատեղ «Լապշին» օպերացիան պարտություն էր երկու երկրների համար:  Այսպես՝ Ադրբեջանում լրջորեն հավատում են, որ լրագրողի ու բլոգերի դեմ արշավ իրականացնելով հասարակական կարծիքի նկատմամբ կարող է ունենալ տոտալ վերահսկողություն և, ունենալով քիչ թե շատ հաջողություն իր երկրի ներսում, Ադրբեջանը փորձեց այդ նույնը կիրառել ավելի մեծ միջավայրում՝ դուրս գալով միջազգային ասպարեզ: Արդյունքում ունեցանք Լապշինի դեպքը: Թե ինչպես արձագանքեց քաղաքակիրթ աշխարհը այդ երևույթին, բոլորին հայտնի է: Բնականաբար, Ադրբեջանը բոլոր տեղեկատվական տիրույթներում չէր դադարում շրջանառել ու շարունակ պտտեցնել իր «սկզբունքներին դեմ գնացած» մի «փոքրիկ բլոգերի» (նկատի ունեմ մի բլոգերը մի ամբողջ երկրի համեմատ) բերման ենթարկելու դեպքը: Ծիծաղելի է, սակայն փաստ, քանի որ Ադրբեջանը լրջորեն պատրաստվել էր այդ բեմականացմանը: Նպատակը մեկն էր՝ այ թե ինչ կլինի յուրաքանչյուրի հետ, ով կայցելի Արցախ: Այստեղ ևս ի դերև ելան Ադրբեջանի հաշվարկները՝ ոչ թե նվազեցին, այլ ավելացան դեպի Արցախ այցելությունները, ավելացավ Արցախի նկատմամբ հետաքրքրությունը. Ստեփանակերտում կազմակերպված ֆորումը դրա վառ ապացույցն է: Հանուն արդարության պետք է նշենք, որ բազմաթիվ է բլոգերների ու լրագրողների այն բանակը, որոնք թքած ունեն Ադրբեջանի սև ցուցակների ու Արցախ այցելելու նկատմամբ ադրբեջանական դիրքորոշման վրա: Բլոգերների այցը Արցախ այս տեսանկյունից արդեն նշանակում է Ադրբեջանի պարտություն: Արցախ ժամանած բլոգերների այցն ավարտվեց: Նրանց ոգևորությունն ու անթաքույց սերն առ Արցախ շուտով կարտացոլվեն իրենց հեղինակած հոդվածներում: Պետք է փաստենք, որ ադրբեջանական մեդիատիրույթում պանիկայի տպավորություն էին թողնում Արցախ այցելած բլոգերների ֆորումի վերաբերյալ նյութերը: Քանզի այն էֆեկտը, որ ակնկալում էր Բաքվի ղեկավարությունը ոչ թե չիրականացավ, այլ հակառակը տեղի ունեցավ: Կարող ենք պայմանականորեն անվանել «Լապշինի էֆեկտ»:  Աշխարհը հասկանում է, որ այդ սև ցուցակներն ու բռնության ոգով հռետորաբանությունն ու գործողությունները, որոնք կիրառվում է Արցախ այցելած արտասահմանցիների նկատմամբ, Ադրբեջանին տանում է դեպի մարգինալացում, այլ կերպ ասած՝ քաղաքակիրթ աշխարհը հասկանալով մերժում է Ադրբեջանի հակաքաղաքակրթական գործողությունները: Բլոգերներն ապացուցեցին դա: Ինչպես Ադրբեջան պետությունն է հնարովի, այնպես էլ նրա գործողությունները: Ադրբեջանում հնարովի է ամեն ինչ՝ պատմությունից սկսած մինչև Մեհրիբան Ալիևայի հավատարմությունը: Ու այս ամենը նշանակում է, որ Ադրբեջանում ցանկացած գործողություն միտված է մի բանի՝ քարոզչություն անելուն, որպեսզի ապացուցեն, որ իրենք հնարովի չեն, որ իրենք ուժեղ են, որ իրենք չեն պարտվել, որ իրենք ազգ են, սակայն չի ստացվում: Հոգեբաններն այս դրսևորումն անվանում են չկայացվածության բարդույթ: Ադրբեջանը չկայացվածության բարդույթ ունի: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/vahagnavan/posts/1601141036592997

    Կարդալ ավելին