Սա մի փորձություն է, որի հաղթահարումը պետք է մեզ ավելի կոփված ու ուժեղ դարձնի

Загрузка...

Պետականության ոչ այնքան տևական ընթացքում մեր պետությունն ու հասարակությունը տարբեր ծավալի և սրության խնդիրներ ունեցել են. դա բնական է և բնորոշ հատկապես տարաբնույթ ներքին ու արտաքին մարտահրավերներ ունեցող և հատկապես պետականության ոչ այքան մեծ փորձ ունեցող երկրների համար: Եղել են ահաբեկչություններ, ցույցեր, շարժումներ, ճգնաժամեր, որոնք, փառք ու պաատիվ մեր ժողովրդի, քաղաքական ուժերի բանականության ու խոհեմության, չեն հանգեցրել ճակատագրական արկածախնդրության և անդառնալի ցնցումների:

Նախօրեին տեղի ունեցածը ևս կարևոր փորձություն է մեր պետության, նրա անվտանգության, ներքին ու արտաքին իմիջի համար: Հուսամ՝ սա գիտակցում են «բարիկադի» տարբեր կողմերում կանգնած իշխանությունն ու նման ծայրահեղական մեթոդով իրենց խնդիրների լուծմանը գնացած զինված անձանց խումբը: Եվ ստեղծված խնդրի հանգացուլուծումն, ինչպիսին էլ այն լինի, պատասխանատվության լուրջ պարտավորություն է դնում իրավիճակը սրելու ճանապարհով ընթացող կողմի վրա: 
Անշուշտ, ստեղծված իրավիճակն ունի խորը գնացող հիմքեր ու պատճառներ, որտեղ մեղավորության իր չափաբաժինն ունի և՜ իշխանությունը, և՜ ընդդիմությունը, և՜ հասարակությունը՝ մեզնից յուրաքանչյուրը: Բայց մի բան պետք է քաջ գիտակցել՝ այս միջադեպի հանգուցալուծումը, ինչպիսին էլ այն լինի, պետք է միտված լինի երբևէ նման գործողությունների բացառմանը. սա է անկյունաքարայինը, և սրա պատասխանատվությունը պիտի գիտակցեն բոլորը, քանի որ այդ լուծման հետևանքներով կամ արդյունքներով ապրելու ենք յուրաքանչյուրս, մեր ընտանիքն ու պետությունը:

Հասարակությունն էլ այս պայմաններում իր անելիքն ունի. միմյանց մեղադրելու, թշնամանք գրգռելու, սվիիներով իրար դեմ դուրս գալու փոխարեն բոլորս պետք է կոչ անենք հանդարատության, սթափության ու զգոնության. արդենիսկ ունենք ցավալի, անդառնալի կորուստներ, ավելին ճակատագրական հետևանքների կարող է հանգեցնել... 
Սա մի փորձություն է, որի հաղթահարումը պետք է մեզ ավելի կոփված ու ուժեղ դարձնի:

Հ.Գ. Այո, մեր խնդիրներն ունեն հստակ հասցեատերեր, մեր խնդիրներն ունեն նաև կարգավորման խաղաղ ու օրինական եղանակներ, և հենց այդ ճանապարհով պետք է ընթանալ,ինչն ապացուցել է իր արդյունավետությունը և, ըստ էության, այլընտրանք չունի, օրենքի գերականությունը, նրա առջև բոլորիս հավասարությունը մեզանում այլևս այլընտրանք չունի:

Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/armen.petrosyan.05/posts/1068879819815898

Հեղինակ

Հեղինակի այլ գրառումներ

Մեկնաբանություններ

Загрузка...

ՖԲՀ

  • /uploads/photos/RkBjpEusmKj77wgxmjD0.jpg

    Ինձ ճանաչողները գիտեն, որ մաքսիմալ անկողմնակալ եմ ու էմոցիաներով չեմ առաջնորդվում։ Ու էս պոստը անում եմ, որովհետև մենակ ուղիղ եթերները նայելով, առանց ստեղ լինելու, չի կարելի հասկանալ՝ ինչ է կատարվում։ Գրում եմ, որովհետև պարտքս եմ համարում՝ չեմ ուզում լուրջ խնդիրներ ունենանք։ Ուրեմն էսպես. 1. 1996 թվականից սկսած մասնակցել եմ գրեթե բոլոր քիչ թե շատ լուրջ հանրահավաքներին։ Էսքան մարդ երբեք չեմ տեսել, անգամ 2008 թվականի փետրվարի 26-ին։ Մարդկանց հաշվելու մասնագետ չեմ, բայց համեմատելով մի քանի օր առաջ դռոնով արված նկարը, կարծում եմ 100 հազարից պակաս մարդ չի լինի։ 2. Մարդկանց թիվը գնալով աճում է. գալիս են մենակ, խմբերով, ընտանիքներով, կոլեկտիվներով։ 3. Հիմնական մասը երիտասարդներ են։ Կանայք ու աղջիկները իրենց թվով չեն զիջում տղամարդկանց։ 4. Ի տարբերություն այլ հավաքների, որտեղ ակտիվ մասը 20-30% է, մնացածը՝ թամաշա անողներ, էստեղ 70-80%-ը ակտիվ մասնակիցներ են։ 5. Կան ամենատարբեր շերտերի մարդիկ. բանվորներ, գյուղացիներ, արհեստավորներից մինչև արվեստի, գիտության մարդիկ, գործարարներ և այլն։ 6. Մարդիկ տրամադրված են խաղաղ ցույցի։ Շատերը երեխեքի հետ են։ Բնականաբար, կան նաև ոչ բավարար իրավագիտակցության մակարդակ ունեցող մարդիկ, որոնք քիչ են, բայց կարող են անկանխատեսելի քայլեր անել։ 7. Խոսակցություններից հասկացա, որ մարդկանց ամենաշատ զայրացրել է Մարտի 1-ի հիշատակումը։ Շատերը դա ընկալել են որպես կոնկրետ սպառնալիք։ 8. Էս մարդիկ առանց ընդգծված լիդերի են։ ՓԱՍՏ. Հայաստանում իրավիճակ է փոխվել։ Ներկա Ազգային ժողովը չի արտացոլում ուժերի ու տրամադրությունների նոր բալանսը։ ԿՈՉ, ՀՈՐԴՈՐ կամ ԽՈՐՀՈՒՐԴ՝ ոնց կուզեք, ընդունեք Հարգելի քաղաքական ու հասարակական գործիչներ՝ իշխանական, ընդդիմադիր կամ չեզոք։ Էս մարդկանց նկատմամբ ՉԻ ԿԱՐԵԼԻ ՈՒԺ ԿԻՐԱՌԵԼ, որովհետև վախենում եմ պատկերացնել, թե ինչ կլինի, Էս մարդկանց ՉԻ ԿԱՐԵԼԻ ԱՐՀԱՄԱՐՀԵԼ, Էս մարդկանց բերման ենթարկելով ԽՆԴԻՐԸ ՉԻ ԼՈՒԾՎԻ, ՉԻ ԿԱՐԵԼԻ էս իրականության հետ հաշվի չնստել։ Պրովոկացիաներ անել չի կարելի։ Ֆեյսբուքյան ստատուսներով կամ մեկնաբանություններով չի կարելի կրքերը թեժացնել։ Մտածեք, մի նորմալ, իրական կոմպրոմիս առաջարկեք։ Էս վիճակից կամ ազգովի պարտված ենք դուրս գալու, կամ շահած։ Հ.Գ.- Որպեսզի կարողանայի գրածս պոստել, իջել եմ Կենտրոնական բանկի մոտ, որտեղ մարդիկ քիչ են, որ ինտերնետը միանա։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/babken.tunyan/posts/1119413641532918

    Կարդալ ավելին

Քաղաքականություն