Գովազդի համար զանգահարել 099 999 409

Այժմ մեզ Աշոտյանի նման մարդիկ են հարկավոր, ոչ թե պատգամավորներ, որոնք ականջ կտրելու կոչեր են անում

Մարդ ինչքան էլ լավ պաշտոնավարի, միևնույնն է, լինելու են մարդիկ, որ բողոքելու են, քանի որ բողոքելը դա բնավորությունա, դրա ետևում ոչ մի բան չկա՝ պարզապես դատարկ վատաբանություն: Ես՝ որպես ՀՀ քաղաքացի, շատ կցանկանայի և կողջունեի, որ մեր շատ պաշտոնյաներ նման լինեին Արմեն Աշոտյանին և կարող եմ լիովին հիմնավորել ասածս:

Նա, լինելով ԿԳ նախարար, նա շատերի խնդիրներին լուծում է տվել, հենց սոց.ցանցերի միջոցով միշտ հասանելի է եղել քաղաքացիների համար, միշտ շփվել և հարգալից վերաբերմունք է ցույց տվել բոլորին՝ անկախ քաղաքական հայացքներից և կուսակցական պատկանելությունից:

Այսօր լսեցի ցավալի մի լուր, որ մի ուսանողուհի ինքնասպան է եղել ու վարկածներից մեկը ՝ ԲՈՒՀ-ում ունեցած խնդիրներն են եղել: Վստահ եմ , եթե նրա խնդիրը հասներ համապատասխան մարմիններին, այսինքն որևե մեկը լսեր նրան, գործը դրան չէր հասնի: Ու ևս մեկ անգամ համոզվում եմ, որ այժմ մեզ Աշոտյանի նման մարդիկ են հարկավոր, ոչ թե պատգամավորներ, որոնք ականջ կտրելու կոչեր են անում կամ սպարապետ Նժդեհի ազգանունը անգամ չգիտեն:

Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=144125609345264&id=100012434776430

Հեղինակ

Հեղինակի այլ գրառումներ

Մեկնաբանություններ

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/Pcqc2r4IchH1WEBl20ci.jpg

    Բելառուսա-ադրբեջանական համատեղ «Լապշին» օպերացիան պարտություն էր երկու երկրների համար:  Այսպես՝ Ադրբեջանում լրջորեն հավատում են, որ լրագրողի ու բլոգերի դեմ արշավ իրականացնելով հասարակական կարծիքի նկատմամբ կարող է ունենալ տոտալ վերահսկողություն և, ունենալով քիչ թե շատ հաջողություն իր երկրի ներսում, Ադրբեջանը փորձեց այդ նույնը կիրառել ավելի մեծ միջավայրում՝ դուրս գալով միջազգային ասպարեզ: Արդյունքում ունեցանք Լապշինի դեպքը: Թե ինչպես արձագանքեց քաղաքակիրթ աշխարհը այդ երևույթին, բոլորին հայտնի է: Բնականաբար, Ադրբեջանը բոլոր տեղեկատվական տիրույթներում չէր դադարում շրջանառել ու շարունակ պտտեցնել իր «սկզբունքներին դեմ գնացած» մի «փոքրիկ բլոգերի» (նկատի ունեմ մի բլոգերը մի ամբողջ երկրի համեմատ) բերման ենթարկելու դեպքը: Ծիծաղելի է, սակայն փաստ, քանի որ Ադրբեջանը լրջորեն պատրաստվել էր այդ բեմականացմանը: Նպատակը մեկն էր՝ այ թե ինչ կլինի յուրաքանչյուրի հետ, ով կայցելի Արցախ: Այստեղ ևս ի դերև ելան Ադրբեջանի հաշվարկները՝ ոչ թե նվազեցին, այլ ավելացան դեպի Արցախ այցելությունները, ավելացավ Արցախի նկատմամբ հետաքրքրությունը. Ստեփանակերտում կազմակերպված ֆորումը դրա վառ ապացույցն է: Հանուն արդարության պետք է նշենք, որ բազմաթիվ է բլոգերների ու լրագրողների այն բանակը, որոնք թքած ունեն Ադրբեջանի սև ցուցակների ու Արցախ այցելելու նկատմամբ ադրբեջանական դիրքորոշման վրա: Բլոգերների այցը Արցախ այս տեսանկյունից արդեն նշանակում է Ադրբեջանի պարտություն: Արցախ ժամանած բլոգերների այցն ավարտվեց: Նրանց ոգևորությունն ու անթաքույց սերն առ Արցախ շուտով կարտացոլվեն իրենց հեղինակած հոդվածներում: Պետք է փաստենք, որ ադրբեջանական մեդիատիրույթում պանիկայի տպավորություն էին թողնում Արցախ այցելած բլոգերների ֆորումի վերաբերյալ նյութերը: Քանզի այն էֆեկտը, որ ակնկալում էր Բաքվի ղեկավարությունը ոչ թե չիրականացավ, այլ հակառակը տեղի ունեցավ: Կարող ենք պայմանականորեն անվանել «Լապշինի էֆեկտ»:  Աշխարհը հասկանում է, որ այդ սև ցուցակներն ու բռնության ոգով հռետորաբանությունն ու գործողությունները, որոնք կիրառվում է Արցախ այցելած արտասահմանցիների նկատմամբ, Ադրբեջանին տանում է դեպի մարգինալացում, այլ կերպ ասած՝ քաղաքակիրթ աշխարհը հասկանալով մերժում է Ադրբեջանի հակաքաղաքակրթական գործողությունները: Բլոգերներն ապացուցեցին դա: Ինչպես Ադրբեջան պետությունն է հնարովի, այնպես էլ նրա գործողությունները: Ադրբեջանում հնարովի է ամեն ինչ՝ պատմությունից սկսած մինչև Մեհրիբան Ալիևայի հավատարմությունը: Ու այս ամենը նշանակում է, որ Ադրբեջանում ցանկացած գործողություն միտված է մի բանի՝ քարոզչություն անելուն, որպեսզի ապացուցեն, որ իրենք հնարովի չեն, որ իրենք ուժեղ են, որ իրենք չեն պարտվել, որ իրենք ազգ են, սակայն չի ստացվում: Հոգեբաններն այս դրսևորումն անվանում են չկայացվածության բարդույթ: Ադրբեջանը չկայացվածության բարդույթ ունի: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/vahagnavan/posts/1601141036592997

    Կարդալ ավելին