Հայաստանում ապրում ենք՝ լրիվ հույսներն բնության վրա դրած

Ամառ-ձմեռ վերև ենք նայում, թե երբ ձյուն կգա, երբ՝ անձրև կամ կարկուտ, գյուղացիներն էլ առհասարակ ուղղակի կախման մեջ են բնության քմահաճույքներից: Ամեն անգամ, երբ առատ ձյուն է գալիս, սպասում ենք արևը դուրս գա հալացնի: Տպավորություն է, թե համայնքային իշխանությունների մեծ մասը բացակա է: Անկախությունից ի վեր: Արդեն 25 տարի:
Նույն բնության վրա հույս ենք դնում նաև այլ հարցերում: Երեխայի դպրոցի ընտրության հարցում առաջնորդվում ենք <որը մոտիկ է> սկզբունքով ու ասում՝ <սովորողն ամեն տեղ էլ կսովորի>: Այսինքն, եթե դպրոցը կարևոր չէ, բա էլ ինչի՞ եք երեխային տանում դպրոց, եթե սովորողն ամեն տեղ կսովորի, ուրեմն տանն էլ կսովորի, չէ՞: Կամ, որ ասում ենք, թե ինչ-որ կարևոր բաներ <պետք է մարդու մեջից լինեն>, էլի բնությունը նկատի ունենք, այսինքն՝ ծնվելուց հետո մարդ չի փոխվու՞մ:
Շատերը սպորտով չեն զբաղվում, երեխաների ներկայությամբ ծխում են, ինչքան ուժ ունեն իրենց և իրենց շրջապատի կյանքը փչացնում-կարճացնում են, զուգահեռաբար ասելով, թե ինչքան հատկացված է՝ կապրենք:
Էհ, էլ ինչի՞ ենք ասում, որ նորմալ պետություն չունենք: Ամեն ինչում հույսը բնության վրա դնող և բնությունը ամեն ինչի չափանիշ ընդունող մարդկանց պետությունն ինչի՞ է պետք:

Նյութի աղբյուր`https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=828078790654668&id=100003576633868

Հեղինակ

Հեղինակի այլ գրառումներ

Մեկնաբանություններ

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/rqYJg9mXJRAsdAtc8A61.jpg

    Չթերագնահատելով թշնամական բանակի հնարավորությունը՝ արժե Բաքվի տաքգլուխներին զգուշացնել, որ մարտական կարողությունների գնահատականը որոշվում է խրամատում, այլ ոչ թե բարձրագոչ հայտարարություններով։ Այս մասին Facebook-ի իր էջում գրել է Արցախի ՊԲ մամուլի քարտուղար Սենոր Հասրաթյանը․ «Արցախա-ադրբեջանական հակամարտ զորքերի շփման գծում հակառակորդի կողմից պարբերաբար ձեռնարկվող անհաջող նախահարձակ գործողություններին զուգահեռ ընդգծված ակտիվություն է նկատվում նաև քարոզչական ճակատում: Հատկանշական է, որ այդ գործընթացին ներգրավվում են ոչ միայն հարևան երկրի պետական ու ոչ պետական տեղեկատվաքարոզչական ոլորտի ներկայացուցիչները, այլև շատ հաճախ բանակի ղեկավարությունն ու ենթակա զորամիավորումների հրամանատարները: Ավելին, ծավալվող քարոզչության առանձնահատկությունը կայանում է նրանում, որ վերջիններիս կողմից միտումնավոր կերպով փորձ է արվում շփման գծում նախ՝ պարբերաբար իրենց իսկ սադրած սրացումների մեղքը բարդել հայկական կողմի վրա, իսկ այնուհետև հանրությանը մատուցել, թե ինչպես է այդ ամենին «հերոսաբար» դիմագրավում իրենց «փառավոր» բանակը: Բոլորովին վերջերս ադրբեջանական լրատվամիջոցներից մեկին տված հարցազրույցում զորամիավորման հրամանատար Խագանի Ջաբրայիլովը, նույն ոճով մեղադրանք ներկայացնելով հայկական կողմին, գնաց ավելի հեռուն և ոչ ավել, ոչ պակաս կատարեց հետևյալ ամպագոռգոռ հայտարարությունը. «Բնականաբար, առ այսօր մեր ոխերիմ թշնամին չի կարողացել որևէ անգամ հասնել իր նպատակին: Ադրբեջանական բանակն արդեն այն չէ, ինչ եղել է 25 տարի առաջ…. Ներկա պահին մեր զինանձնակազմի բարոյահոգեբանական ոգին անչափ բարձր է և սպասում է Գերագույն գլխավոր հրամանատարի մարտական հրամանին…»։ Չթերագնահատելով թշնամական բանակի հնարավորությունը, այդուհանդերձ, արժե Բաքվի տաքգլուխներին զգուշացնել, որ մարտական կարողությունների գնահատականը որոշվում է խրամատում, այլ ոչ թե բարձրագոչ հայտարարություններով… Իսկ առ այսօր խրամատում կատարվածը չկրկնվելու համար առնվազն ձեզ պետք է ունենալ հիշողություն և եղածը չգերագնահատելու խոհեմություն: Հակառակ դեպքում, պարո՛ն Ջաբրայիլով, հավանականությունը շատ մեծ է, որ կրկին կարող է հայտնվես նույն այն վիճակում, ինչպիսինն անձամբ քո մաշկի վրա զգացել ես և՛ 1992-94 թվականներին, և՛ դրանից հետո ընկած ժամանակահատվածում»,-ասված է գրառման մեջ:

    Կարդալ ավելին