Գովազդի համար զանգահարել 099 999 409

Իսրայելը Սիրիայում օգնու՞մ է ահաբեկիչներին

Al Wasil Zаman թերթի տվյալներով Իսրայելի օդուժը հունիսի 4-ին ռմբակոծման է ենթարկել Հոմս քաղաքից հարավում՝ Շենշարշայում գտնվող սիրիական բանակի Չորրորդ զրահապատ տանկային դիվիզիայի զենքի և ռազմական տեխնիկայի պահեստները, որի հրամանատարն է Սիրիայի նախագահ Բաշար ալ-Ասադի եղբայրը՝ Մահեր ալ-Ասադը։ Ո՛չ պաշտոնական Դամասկոսը, ո՛չ էլ պաշտոնական Թել Ավիվը դեռ չեն մեկնաբանել տեղի ունեցածը։

Մինչ այս էլ իսրայելական օդուժը 2011 թ-ից ի վեր ևս, երբ Սիրիան ենթարկվեց բազմաթիվ ահաբեկչական խմբավորումների հարձակմանը, ռմբակոծել է Սիրիայի բանակի դիրքերը՝ պատճառաբանելով, որ իբր հրեական պետությունը այդպիսով կանխում է ռազմական տեխնիկայի փոխանցմանը սիրիական բանակից «Հեզբոլլահ» կազմակերպությանը, որին Թել Ավիվը համարում է ահաբեկչական։ Սակայն այդ պատճառաբանության հիմքերը շատ թույլ են, քանի որ նույն«Հեզբոլլահ»–ը, վայելելով Բ.Ասադի համակրանքը, այս պահին վերահսկում է բավական տարածքներ Սիրիայի հարավ-արևմուտքում և հյուսիս-արևմուտքում՝ վերահսկելով Սիրիայի և Լիբանանի սահմանային գոտիները, իսկ զենք ձեռք բերելու առումով «Հեզբոլլահ»–ին ավելի շատ օգնում է Իրանը, քան Ասադը, որն ինքը օգնության կարիք ունի։ 


Կարելի է ենթադրել, որ Իսրայելը հարվածներ հասցնելով սիրիական բանակի դիրքերին և պահեստներին ավելի շատ օգնում է բազմաթիվ ահաբեկչական խմբավորումներին, որոնց սիրիական բանակն այդ պահին ճնշում է։ Օրինակ՝ այս վերջին հարվածներն ավելի շատ նպատակ ունեն խանգարելու սիրիական բանակի առաջընթացին դեպի «Իսլամական Պետություն» ահաբեկչական կազմակերպության «մայրաքաղաք» Ռաքա։ Այսինքն, Իսրայելի համար «ԻՊ»-ն ավելի նախընտրելի է, քա՞ն «Հեզբոլլահ»–ը։


Հ.Գ. Իսրայելը շատ վտանգավոր խաղի մեջ է մտել՝ ծածուկ ահաբեկիչներին օժանդակելով։ Սիրիայի «հարցերը» լուծելուց հետո, նրանք կվերհիշեն, որ ԲՈԼՈՐ մահմեդականների ամենագլխավոր թշնամի-պետությունը՝ Իսրայելն է, իր բոլոր հետևանքներով։

Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/gagik.hambaryan/posts/1046239885459960

Հեղինակ

Հեղինակի այլ գրառումներ

Մեկնաբանություններ

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/XGNPHybjZr7dhjoMy7JS.jpg

    Ադրբեջանի բանակում խնդիրներ կան: Դա հասկանալու համար ինչ-որ հավաստի տեղեկություններ պետք չեն: Բավական է նայել փաստերին: Զորամասերից եկող տվյալների ամփոփման համաձայն՝ ոչ կանոնադրական հարաբերություններով պայմանավորված միջադեպերի քանակի ավելացման ֆոնին զորամասերից մեկում ծեծելով զինվոր են սպանում, արդյունքում այդ սպանվածը հռչակվում է հերոս, իսկ նրա ընտանիքը որպես պարգև ստանում է բնակարան: 9 օր առաջ Զաքիր Հասանովը կոլեգիալ նիստ է հրավիրում իր մոտ, որին մասնակցում են կորպուսների ու զորամասերի հրամանատարները, ովքեր խիստ հանձնարարական են ստանում հետևել բարոյահոգեբանական վիճակին: Ահա այսօր Զաքիրը նորից մեկնում է առաջնագիծ՝ ծանոթանալու անձնակազմի ծառայությանը: Նրան զեկուցում են, պատվում, հարգում են, ինքն էլ կանգնում, ոգևորիչ ճառ է ունենում զինվորների առաջ: Եթե տեղեկատվության միջից մաքրում ենք պաթետիզմը, ստացվում է, որ խնդիրը լուրջ է, իսկ Զաքիրը իր՝ կինեմատոգրաֆիայի նկատմամբ ունեցած թուլությամբ թերևս ապացուցել է, որ հարց լուծող չէ, այլ իր մոտ շատ լավ է ստացվում խնդիրը դիմափոշու միջոցով ծածկելը, ինչը Ադրբեջանում թե՛ հանրության և թե՛ իշխանության մոտ ընդունելի ու աշխատող տարբերակ է: Մենք էլ ենթադրում ենք, որ բանակի բարոյահոգեբանական վիճակն այնքան էլ չի հուզում ռազմական ղեկավարությանը, այլ դրա պատճառով արված ծախսերն են ավելի խնդրահարույց: Այլ կերպ ասած՝ ոչ թե անհանգիստ են, որ զինվոր կամ զինվորներ են մահանում թիկունքում, ոչ առաջնագծում, այլ անհանգիստ են, որ այդ մահացած զինվորին պետք է ինչ-որ կերպ տեղավորեն, որ դրա պատճառով մնացած այլ կեղտերը չբացահայտվեն, և ինչպես տեսնում ենք, դա բնակարան է արժենում, ինչը Բաքվի շուկայական պարզ հարաբերության տեսանկյունից թանկ է մի զինվորի համեմատ: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/vahagnavan/posts/1602630949777339

    Կարդալ ավելին