Գովազդի համար զանգահարել 099 999 409

Ղալաթը մնաց «օդում կախված»

Երեկվանից ամբողջ համացանցն ու լրատվական դաշտը ցնցված էր ԼՂՀ ԱԺ պատգամավոր Հայկ Խանումյանին ծեծի ենթարկելու փաստից: Հնչեցին տարբեր մեկնաբանություններ: Շատերը քննադատեցին եղելությունը: Երեկ երեկոյան անսպասելի հայտարարություն էր արել նաև օրերս ԼՂՀ ժամանակ Սամվել Բաբայանը, ում ԼՂՀ Պնախարար նշանակելու պահանջի բարձրացման արդյունքում էր, որ Հ. Խանումյանը ենթարկվեց բռնության:

Ս. Բաբայանն իր հայտարարության մեջ նշել էր. «Ղալաթ է արել Հայկ Խանումյանը, որ իմ թեկնածությունն է առաջադրել ԼՂՀ պաշտպանության նախարարի պաշտոնում»: Դրանով՝ հերիք չէ Խանումյանը հայտնվել էր ծեծված ջարդված վիճակում, մի կոշտ հարված էլ ստացավ Ս. Բաբայանից, հայտնվելով «քցվածի» կարգավիճակում:

Որևէ մեկի համար կասկած չի հարուցում այն հանգամանքը, որ Հ. Խանումյանի այդ ակտիվությունն ու քայլերը պայմանավորված և մանրամասնորեն մշակված էին Ս. Բաբայանի հետ: Այս ամենից հետո հետաքրքիր էր, թե ինչպես են դասավորվելու Խանումյանի ու Բաբայանի հարաբերությունները, ովքեր ամիսներ շարունակ միասին ծրագրել էին այս քաղաքական պրոեկտը, սակայն Բաբայանը Խանումյանին հանձնեց այդքան արագ, առանց որևէ «ճակատամարտ» տալու: Ի զարման շատերի, Խանումյանը ոչ միայն ադեկվատ չարձագանքեզ Ս. Բաբայանի՝ իրեն հասցված այդ հարվածին, այլև մի բան էլ շարունակեց պաշտպանել նրան, նշելով. «Պարոն Բաբայանի ասածով չէր, որ մենք առաջադրում էինք նրան պաշտպանության նախարարի պաշտոնում, դա հասարակության, մեր ընտրողների պահանջն էր, որը մենք ձևակերպել և ներկայացրել ենք»:

Սա մի տեսակ նման է անսկզբունքային քաղաքական գործչի պահվածքի, ով դաշնակցի կողմից հարվածներ ստանալուց հետո էլ շարունակում է պաշտպանել նրա շահերը: Անհասկանալի է՝ ինչպիսի շահերով են փոխկապակցված Բաբայանն ու Խանումյանը, որ նրանց դաշինքը միմյանց «քցելուց» հետո էլ չի քայքայվում:

Նյութի աղբյուր՝ https://web.facebook.com/tigranuhi.davtyan.7/posts/1645461535778871

Հեղինակ

Հեղինակի այլ գրառումներ

Մեկնաբանություններ

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/XGNPHybjZr7dhjoMy7JS.jpg

    Ադրբեջանի բանակում խնդիրներ կան: Դա հասկանալու համար ինչ-որ հավաստի տեղեկություններ պետք չեն: Բավական է նայել փաստերին: Զորամասերից եկող տվյալների ամփոփման համաձայն՝ ոչ կանոնադրական հարաբերություններով պայմանավորված միջադեպերի քանակի ավելացման ֆոնին զորամասերից մեկում ծեծելով զինվոր են սպանում, արդյունքում այդ սպանվածը հռչակվում է հերոս, իսկ նրա ընտանիքը որպես պարգև ստանում է բնակարան: 9 օր առաջ Զաքիր Հասանովը կոլեգիալ նիստ է հրավիրում իր մոտ, որին մասնակցում են կորպուսների ու զորամասերի հրամանատարները, ովքեր խիստ հանձնարարական են ստանում հետևել բարոյահոգեբանական վիճակին: Ահա այսօր Զաքիրը նորից մեկնում է առաջնագիծ՝ ծանոթանալու անձնակազմի ծառայությանը: Նրան զեկուցում են, պատվում, հարգում են, ինքն էլ կանգնում, ոգևորիչ ճառ է ունենում զինվորների առաջ: Եթե տեղեկատվության միջից մաքրում ենք պաթետիզմը, ստացվում է, որ խնդիրը լուրջ է, իսկ Զաքիրը իր՝ կինեմատոգրաֆիայի նկատմամբ ունեցած թուլությամբ թերևս ապացուցել է, որ հարց լուծող չէ, այլ իր մոտ շատ լավ է ստացվում խնդիրը դիմափոշու միջոցով ծածկելը, ինչը Ադրբեջանում թե՛ հանրության և թե՛ իշխանության մոտ ընդունելի ու աշխատող տարբերակ է: Մենք էլ ենթադրում ենք, որ բանակի բարոյահոգեբանական վիճակն այնքան էլ չի հուզում ռազմական ղեկավարությանը, այլ դրա պատճառով արված ծախսերն են ավելի խնդրահարույց: Այլ կերպ ասած՝ ոչ թե անհանգիստ են, որ զինվոր կամ զինվորներ են մահանում թիկունքում, ոչ առաջնագծում, այլ անհանգիստ են, որ այդ մահացած զինվորին պետք է ինչ-որ կերպ տեղավորեն, որ դրա պատճառով մնացած այլ կեղտերը չբացահայտվեն, և ինչպես տեսնում ենք, դա բնակարան է արժենում, ինչը Բաքվի շուկայական պարզ հարաբերության տեսանկյունից թանկ է մի զինվորի համեմատ: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/vahagnavan/posts/1602630949777339

    Կարդալ ավելին