Եթե հերոսի կոչում չեն տալիս, դա դեռ չի նշանակում, որ նսեմացնում են զոհվածների հիշատակը

Загрузка...

Հերոսի կոչում տալիս է ժողովուրդը

Բոլորին է հայտնի Արմենակ Ուրֆայանի անունը: Քաջարի զինվորը, ով զոհվեց հանուն հայրենիքի, իր հերոսական արարքով հավերժացավ հայոց պատմության էջերում: Արմենակ Ուրֆանյանի մայրը «Նաիրիտ» գործարանի նախկին աշխատակից է:

Նաիրիտ գործարանի ներկա և նախկին աշխատակիցները լրագրողներին հայտնել են, որ եթե Արմենակ Ուրֆանյանին հերոսի կոչում չտան, իրենք պատրաստ են ոտքի կանգնել և թուլ չտալ՝ խեղաթյուրել իրականությունը: «Հավատացեք՝ Արմենակի համար բոլոր նաիրիտցիները ոտքի կկանգնեն: Նա մեր հերոսն է, թույլ չենք տա, որ նրա հերոսական արարքը նման կերպ փոխհատուցվի»,-ասել են նաիրիտցիները:

Արմենակի` հերոս լինելու փասը, ոչ ոք իրավունք էլ չունի անգամ քննարկման ենթարկել, բայց ինչ իմաստ ունի այսքան նյութականացնել իրավիճակը: Հերոսը կոչումը չեն գնում ու պահանջում. դա ժողովուրդն է տալիս: Հարգելով Արմենակի վառ հիշատակը` պետք է նման զավեշտալի քննարկումներ չառաջանան: Եթե հերոսի կոչում չեն տալիս, դա դեռ չի նշանակում, որ նսեմացնում են զոհվածների հիշատակը:

Կամ, առհասարակ, ինչ էնշանակում ոտքի կկանգնի Նաիրիտը: Չի կարելի նման պոպուլիզմով քննարկել հերոսների կոչումները...

Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/khachatrian.jor/posts/1835634953330459?from_close_friend=1&notif_t=close_friend_activity&notif_id=1463844539847044

Հեղինակ

Հեղինակի այլ գրառումներ

Մեկնաբանություններ

Загрузка...

ՖԲՀ

  • /uploads/photos/RkBjpEusmKj77wgxmjD0.jpg

    Ինձ ճանաչողները գիտեն, որ մաքսիմալ անկողմնակալ եմ ու էմոցիաներով չեմ առաջնորդվում։ Ու էս պոստը անում եմ, որովհետև մենակ ուղիղ եթերները նայելով, առանց ստեղ լինելու, չի կարելի հասկանալ՝ ինչ է կատարվում։ Գրում եմ, որովհետև պարտքս եմ համարում՝ չեմ ուզում լուրջ խնդիրներ ունենանք։ Ուրեմն էսպես. 1. 1996 թվականից սկսած մասնակցել եմ գրեթե բոլոր քիչ թե շատ լուրջ հանրահավաքներին։ Էսքան մարդ երբեք չեմ տեսել, անգամ 2008 թվականի փետրվարի 26-ին։ Մարդկանց հաշվելու մասնագետ չեմ, բայց համեմատելով մի քանի օր առաջ դռոնով արված նկարը, կարծում եմ 100 հազարից պակաս մարդ չի լինի։ 2. Մարդկանց թիվը գնալով աճում է. գալիս են մենակ, խմբերով, ընտանիքներով, կոլեկտիվներով։ 3. Հիմնական մասը երիտասարդներ են։ Կանայք ու աղջիկները իրենց թվով չեն զիջում տղամարդկանց։ 4. Ի տարբերություն այլ հավաքների, որտեղ ակտիվ մասը 20-30% է, մնացածը՝ թամաշա անողներ, էստեղ 70-80%-ը ակտիվ մասնակիցներ են։ 5. Կան ամենատարբեր շերտերի մարդիկ. բանվորներ, գյուղացիներ, արհեստավորներից մինչև արվեստի, գիտության մարդիկ, գործարարներ և այլն։ 6. Մարդիկ տրամադրված են խաղաղ ցույցի։ Շատերը երեխեքի հետ են։ Բնականաբար, կան նաև ոչ բավարար իրավագիտակցության մակարդակ ունեցող մարդիկ, որոնք քիչ են, բայց կարող են անկանխատեսելի քայլեր անել։ 7. Խոսակցություններից հասկացա, որ մարդկանց ամենաշատ զայրացրել է Մարտի 1-ի հիշատակումը։ Շատերը դա ընկալել են որպես կոնկրետ սպառնալիք։ 8. Էս մարդիկ առանց ընդգծված լիդերի են։ ՓԱՍՏ. Հայաստանում իրավիճակ է փոխվել։ Ներկա Ազգային ժողովը չի արտացոլում ուժերի ու տրամադրությունների նոր բալանսը։ ԿՈՉ, ՀՈՐԴՈՐ կամ ԽՈՐՀՈՒՐԴ՝ ոնց կուզեք, ընդունեք Հարգելի քաղաքական ու հասարակական գործիչներ՝ իշխանական, ընդդիմադիր կամ չեզոք։ Էս մարդկանց նկատմամբ ՉԻ ԿԱՐԵԼԻ ՈՒԺ ԿԻՐԱՌԵԼ, որովհետև վախենում եմ պատկերացնել, թե ինչ կլինի, Էս մարդկանց ՉԻ ԿԱՐԵԼԻ ԱՐՀԱՄԱՐՀԵԼ, Էս մարդկանց բերման ենթարկելով ԽՆԴԻՐԸ ՉԻ ԼՈՒԾՎԻ, ՉԻ ԿԱՐԵԼԻ էս իրականության հետ հաշվի չնստել։ Պրովոկացիաներ անել չի կարելի։ Ֆեյսբուքյան ստատուսներով կամ մեկնաբանություններով չի կարելի կրքերը թեժացնել։ Մտածեք, մի նորմալ, իրական կոմպրոմիս առաջարկեք։ Էս վիճակից կամ ազգովի պարտված ենք դուրս գալու, կամ շահած։ Հ.Գ.- Որպեսզի կարողանայի գրածս պոստել, իջել եմ Կենտրոնական բանկի մոտ, որտեղ մարդիկ քիչ են, որ ինտերնետը միանա։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/babken.tunyan/posts/1119413641532918

    Կարդալ ավելին

Քաղաքականություն