• Անկարա քաղաքի Աթաթուրք փողոցի վրա անհայտ անձը կրակ է բացել ԱՄՆ դեսպանատան ուղղությամբ։ Նշվում է, որ կրակոցը կատարվել է առանց համարանիշի մեքենայից մեջից, ականատեսները պատմում են, որ անհայտ անձը 4-5 կրակոց է կատարել դեսպանատան վրա։ Տուժողների և վնասների մասին հայտարարություն չի տարածվել, ոստիկանությունը փնտրում է հանցագործությունը կատարած անձին։ Թուրքիայում ստեղծված տնտեսական բարդ խնդրի արդյունքում, որի հեղինակը Ամերիկան է, օրեր շարունակ Թուրքիայի քաղաքացիները այրել են ԱՄՆ դոլարներ և կոտրում էին ամերիկական Apple հեռախոսները՝ ի նշան բողոքի։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ashot.asatryan.7549/posts/1776240442424684 ...

    Կարդալ ավելին
  • Համոզված եմ՝ երկրի վարչապետի երեկվա ելույթի վերաբերյալ կարծիքներ եւ հիացական, եւ ոչ այնքան կլինեն շատ։ Երեկվա ելույթն ինձ համար, ի թիվս շատ այլ հարցերի, կանխագուշակում է մի բան՝ չնայած ելույթում հնչեցված բոլոր պնդումներին` ՀՀ-ում ժողովրդավարությունը հսկայական քայլերով նահանջ է ապրում։ Ես կարող եմ երկար անդրադառնալ դատական համակարգի վրա այս ելույթի ազդեցությանը, վարչապետի՝ սեփական անձից բացի բոլորին իշխանությունից հեռացնելու թեզին, որը քողարկված էր հրապարակում համաժողովրդական որոշում կայացնելու շղարշով, խիստ վիճահարույց այլ հարցերի, բայց այսօր կանդրադառնամ ելույթի միայն մեկ հարթությանը՝ խոսքի ազատությանը։ Մի հետաքրքիր վերլուծություն կա, որը ուղիղ կապ է տեսնում քաղաքացիական խաղաղ անհնազանդության կամ, հայկական տարբերակով, «սիրո եւ համերաշխության հեղափոխության» արդյունքում դրական փոփոխությունների և երկրում ժողովրդավարության և մասնավորապես` խոսքի ազատության բարելավման միջև: Այս առումով նոր կառավարության գործունեության 100 օրը ամփոփելիս ունենք հետևյալ պատկերը.  • ՀՀ Կառավարության նիստերի դահլիճում բարձրաձայնվում է այն միտքը, որ կառավարության որոշումները պետք է բացառապես ընդունվեն միաձայնությամբ՝ առանց որեւէ դեմ ձայնի (այս կապակցությամբ ընդդիմադիր Ն. Փաշինյանը ծաղրում էր նախկին կառավարություններին),  • Երկրի վարչապետը անում է ոչ հասցեական հայտարարություն՝ թիրախավորելով զանգվածային լրատվության միջոցների «հակապետական» գործունեությունը,  • Նոր կառավարության հասցեին նույնիսկ փոքր-ինչ քննադատություն հնչեցնող լրատվամիջոցի կամ լրագրողների հասցեին միանգամից տարածվում են լրատվամիջոցը «մերժելու» կոչեր, իսկ լրագրողներն էլ արժանանում են անձնական վիրավորանքների,  • Այլակարծությունն աստիճանաբար վերածվում է վերացող երեւույթի: Յուրաքանչյուր տարբերվող կարծիք կամ տեսակետ պիտակավորվում է որպես «հակահեղափոխական» եւ սոցիալական հարթակներում սկիզբ դնում ատելության խոսք ու վիրավորանք պարունակող այնպիսի գրառումների եւ մեկնաբանությունների, որ ակամա ապշում ես, թե ինչ հարուստ երեւակայություն եւ բառապաշար կարելի է օգտագործել վիրավորանքն ու ատելությունն արտահայտելու համար։  • Մինչ այս պահը ես գուցե միամտորեն հույս ունեի, որ կառավարության համար կարեւոր է խոսքի ազատության պաշտպանությունը, քանի որ ժողովրդավարությունը որպես իր գործունեության հիմնական առանցք հռչակած կառավարության համար այն պետք է, որ լիներ գերագույն արժեք, առավել ևս, որ խոսքի ազատության լիարժեք իրացումն է նաև կերտել Նիկոլ Փաշինյան քաղաքական գործչին: Սակայն երեկ Հանրապետության հրապարակում ուղղակի ոտնակոխ արվեց խոսքի ազատությունը՝ խորացնելով այլակարծության նկատմամբ անհանդուրժողականությունը՝ հռչակելով, որ նախ պետք է մտածել, հետո միայն խոսել, իսկ «խոսքի ազատության» երաշխավորն ու հովանավորն էլ ԱԱԾ-ն է: Թերևս  ավելորդ է նշել, որ խոսքի ազատության սկզբունքի ողջ «պերճանքն ու թշվառությունն» այն է, որ անձն ինքն է որոշում՝ մտածի, հետո խոսի, խոսի, հետո մտածի, թե առհասարակ չմտածի։ Կարծում եմ՝ այսօր մենք կանգնած ենք շատ վտանգավոր ու պատասխանատու ճամփաբաժանին: Եթե չփոխվեն մոտեցումները, նշանակում է` մենք հրաժարվում ենք խոսքի ազատությունից, հետեւաբար նաեւ ժողովրդավարությունից։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arpine.hovhannisyan.14/posts/2603472549678600 ...

    Կարդալ ավելին
  • Ցանկացած քաղաքական գործչի ամենաուժեղ հարվածը հասցնում են իր կողմնակիցները, մարդիկ, ովքեր կարծիք են ստեղծում տվյալ անձի մասին։ Նման խնդիր ունեն ներկայումս երկու քաղաքական գործիչներ՝ Փաշինյանը և Քոչարյանը։ Եթե Քոչարյանը այս պահին համարվում է նախկին քաղաքական գործիչ, նախկին նախագահ, ապա Փաշինյանի պարագայում դա շատ լուրջ խնդիր է, քանի որ նա այս պահին կատարում է իր առաջին քայլերը պետության ղեկավարի պաշտոնում ու ցանկացած մարդու ընտրության հարցում պետք է առավել քան ուշադիր լինի։ Անցել են ոգևորության և հպարտության օրերը, մարդիկ գնալով վերադառնում են իրականություն, սակայն պետական համակարգում դեռ շարունակում են ժամանակ գլորել անձիք, ովքեր իրենց անգործության պատճառով վնասում են վարչապետին։ Հնարավոր է , որ նույնիսկ Փաշինյանը չգիտի նրանց մասին, հնարավոր է, որ նույնիսկ գիտի, ուղղակի չի կարողանում կոշտ ձևով դուրս անի նրանց։ Բայց արդեն ժամանակն է «մենք անելու ենք» հայտարարությունները փոխարինել «մենք արել ենք» հայտարարություններով, եթե ցանկանում եք հրապարակում հավաքված ժողովուրդը ամեն շաբաթ չպակասի։ Նիկոլ Փաշինյանը հենց իր նշանակած պետական համակարգում պետք է կադրային ջարդ կազմակերպի։ Այո, պետությունը սկսում է արագ քայլերով զարգանալ, երբ իշխանություն առաջ սկսում են պատասխան տալ յուրայինները։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ashot.asatryan.7549/posts/1772738102774918 ...

    Կարդալ ավելին
  • Կառավարության գործունեության 100 օրվա ամփոփումը ստվերվեց վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի միտինգային ելույթով: Դժվար է ասել՝ արդյոք միտումնավոր կերպով է երկրի վարչապետը, շեղելով ուշադրությունը իր ղեկավարած կաբինետի անհաջող, իսկ երբեմն բացահայտ ձախողված աշխատանքից, անթույլատրելիորեն ավելացնում ավտորիտարիզմի չափաբաժինը, թե հանրահավաքի նախապես ազդարարված թաքուն առաքելությունը (պատասխան Լավրովի հայտարարությանը) կորցրեց իր արդիականությունը: ՆԵՐՔԻՆ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ Նիկոլ Փաշինյանի երեկվա ելույթն ուժգին հարված էր Հայաստանի պետականությանը: Հետևողական կերպով էրոզիայի ենթարկելով պետական ինստիտուտները, կառույցներն ու մեխանիզմները, պետությունը փոխարինելով «ԵՍ ու Ժողովուրդը» առաջին հայացքից ականջահաճո, իսկ իրականության մեջ հակապետական բանաձևով: Հայաստանը տոտալ դեինստիտուցիոնալիզացիայի փուլում է. վարչապետը փորձում է իրենով փոխարինել օրենքները, դատարանները, ներդրումային միջավայրը, գերատեսչությունները և այլն: Օրեր առաջ Հայաստանի նոր իշխանություններին անվանեցի թավշյա խունտա, ինչին հետևեց պետական քարոզչամեքենայի ինտենսիվ գործադրումը: Նիկոլ Փաշինյանի երեկվա ելույթը լավագույնս հաստատեց իմ տված գնահատականը: Ճնշումների գործադրմամբ իշխանության եկած, ուժային կառույցների գործադրմամբ սեփական իշխանությունը ամրացնելու փորձեր անող, երկրում այլակարծության նկատմամբ անհանդուրժողականություն ձևավորող իշխանության ղեկավարը երեկ հարձակվեց իշխանության մյուս ճյուղերի՝ օրենսդիր և դատական մարմինների վրա: ԱՐՑԱԽՅԱՆ ՀԻՄՆԱԽՆԴԻՐ Ակնհայտ էր դառնում, որ վարչապետը հետևողականորեն հետ է կանգնում Ստեփանակերտում մայիսի 9-ին հնչեցրած կոշտ ձևակերպումներից բանակցային ձևաչափի փոփոխության հետ կապված և գործընթացը վերադարձնում նախկինում եղած հունին՝ Մինսկի խմբի համանախագահների միջնորդությամբ Ադրբեջանի հետ բանակցությունները շարունակելու պատրաստակամություն, կարգավորման սցենարի քննարկումից առաջ վստահության մթնոլորտի վերականգնման և նախկինում ձեռք բերված պայմանավորվածությունների անշեղ և լիարժեք կատարման (Վիենա, Սանկտ Պետերբուրգ, Ժնև) անհրաժեշտություն: Այսինքն՝ 100 օրվա ընթացքում Արցախյան հիմնախնդրի կարգավորման նոր բանաձևի ձախողված փնտրտուքից հետո վարչապետը, այնուհանդերձ, գոնե ակներև վերադարձավ մեր իշխանության օրոք մշակված դիվանագիտական ձևակերպումներին: Սակայն երեկվա հավաքին երկու տարակուսելի ու վտանգավոր էլեմենտ առաջացավ: Նախ՝ Նիկոլ Փաշինյանը փորձեց սենսացիոն ակնարկներ անել բանակցային գործընթացի պատմության մասին: Եվ քանի որ կիսատ-պռատ մոտեցումներն ու պոպուլիզմն այս հարցում ճակատագրական կարող են լինել, ակնկալում ու պահանջում եմ, որ այդ ջինը դուրս գա շշից ամբողջությամբ, և Փաշինյանը հրապարակի ողջ բանակցային գործընթացի տեղեկատվությունը՝ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ժամանակներից սկսած: Երկրորդ խիստ վտանգավոր էլեմենտը Արցախյան հիմնախնդրի հնարավոր կարգավորման բանաձևը Հայաստանի Հանրապետության մայրաքաղաքի հրապարակում հաստատելու մասին խոստումն էր: Պարոն վարչապետ, հիշեք մեկընդմիշտ, որ կարգավորման ցանկացած բանաձև պետք է ստանա նախ Ղարաբաղի ժողովրդի հավանությունը: ԱՐՏԱՔԻՆ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ 100 օրվա ընթացքում գործող իշխանությունները հետևողականորեն մսխում են Հայաստանի Հանրապետության արտաքին քաղաքական կապիտալը: Քանիցս խոսվել է հայ-ռուսական հարաբերություններում առաջացած լարվածության մասին: Ընդամենը երեք դրվագ հիշեցնեմ՝ ՀԱՊԿ-ի վարկաբեկման գործընթացը, ՌԴ ԱԳ նախարարի աննախադեպ կոշտ հայտարարությունը և, ըստ շրջանառվող լուրերի, Հայաստանի ԱԳ նախարարին չընդունելը Լավրովի կողմից: Երեկ վարչապետը նաև ասաց, որ Բրյուսել կատարած իր այցը չի քննադատվել: Թարմացնեմ Նիկոլ Փաշինյանի հիշողությունը: ԵՄ ղեկավար մարմինների հետ իր հանդիպումներն այնքան անհաջող էին և անարդյունավետ, որ անգամ ինքը բարձրաձայն խոսեց այդ մասին հենց օդանավակայանում: Հիշեցնեմ նաև, որ Հայաստան-ԵՄ ուժի մեջ մտած համաձայնագրով առ այսօր ՈՉ ՄԻ գործողություն չի իրականացվել: Ինչ վերաբերում է ԱՄՆ-ին, ապա ԱՄՆ նախագահի հետ հանդիպում կազմակերպելու լոբբիստական ջանքերը, իհարկե, տեղին են, բայց դրա մասին բացեիբաց բարձրաձայնելը մանկամտություն է: Եթե Թրամփ-Փաշինյան հանդիպում ունենալու հույսն ԱՄՆ կոնգրեսականների ստորագրություններն են, բա որտե՞ղ մնաց այդ դեպքում իշխանափոխությունից հետո Հայաստանի հանդեպ իբր մեծացած ուշադրությունը և Նիկոլ Փաշինյանի ժպիտի մոգական ուժը՝ Թրամփների զույգին Բրյուսելում բարևելիս: Ամփոփելով վերոհիշյալը՝ ընդունեմ, որ սխալվում էի, երբ կառավարության ծրագրի քննարկման ժամանակ ասացի, որ մեծ արտիստ էիք, դարձաք շարքային վարչապետ: Չէ, Դուք այս 100 օրվա ընթացքում վարչապետ այդպես էլ չդարձաք: Անգամ շարքային: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/armen.ashotyan/posts/10216270327128973 ...

    Կարդալ ավելին
  • Երեկվա հանրահավաքի հիմնական եզրակացությունները. 1) Ներկայիս Ազգային ժողովը Նիկոլ Փաշինյանի կառավարության (մեծ հաշվով՝ իշխանության) հիմնական խոչընդոտն է, որին շրջանցելու միակ ձևը հրապարակն է։ Մյուս կողմից՝ ԱԺ-ն Սահմանադրությամբ օժտված է մեծ լիազորություններով, ինչը բավական դժվարեցնում է այդ գործը։ Օրինակ՝ հանրաքվե չի կարող տեղի ունենալ առանց ԱԺ-ի որոշման։ 2) Նիկոլ Փաշինյանը կարծես թե չի ցանկանում համագործակցել այլ քաղաքական ուժերի հետ և միայնակ է գործելու՝ իր թիմով։ Սա հնարավորություն է տալիս մյուս կուսակցություններին փոխելու իրենց դիրքավորումը դաշտում։ 3) Քաղաքական դաշտը կարիք ունի ընդդիմության, բայց ոչ արդեն դեմոնիզացված գործիչների առաջնորդությամբ, այլ կերպ ասած ՝ 3-րդ ուժի տեսքով։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/hovsep.babayan95/posts/1815538355232631 ...

    Կարդալ ավելին
  • Հաղորդավար, թարգմանիչ, ռեժիսոր Արտավազդ Եղոյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Լավ, էս արձագանքները տեսնես չի կարդո՞ւմ։ Չի տեսնու՞մ որքան զզվելի ու ատելի է։ Այ մարդ դու արդեն չկաս, զավակներիդ մասին հոգա, սաղին քո պատճառով փուռն են տալու։ Ցեղդ ջնջելու են։ Այսքան ատելության դիմակայել որևէ մարդ արարած չի կարող։ Դու ի՜նչ պտուղ ես, որտեղի՞ց ընկար էս տանջված ժողովրդի գլխին։ Անիծվես ցեղովդ հանդերձ։ Դեռ հոխորտում ես, թե վերադառնում ես քաղաքականությո՞ւն։ Սրանով քո անհապաղ վախճանն ես հայտարարում։ Կարողա՞ ուզում ես ապացուցել, որ սուրբ ես։ Սուտա, չենք հավատում։ Մինչև վերջ էլ մնացիր ալբանացի, հրեշ… Ցավս կողքիդ հայտնված մոլորյալներն են։ Ախր մեծ մասը հայ են, չէ՞… Ասեցի չեմ խոսելու, չդիմացա…»։ ...

    Կարդալ ավելին
  • Ասում է՝ ակնհայտ է, որ փորձ է արվում լռեցնել ցանկացած կարծիք, որը դուրեկան չէ իշխանություներին, և սա հակաժողովրդավարական դրսևորում է, որը պետք է խստորեն դատապարտվի։ Ակնհայտ է, որ ցանկության դեպքում էլի կարող է խոսել, ու Հայաստանում գործող բոլոր ԶԼՄ-ները կգնան լուսաբանելու։ Բայց ահա, օրինակ, 2008թ․ նախագահականից մամուլի ակումբներին, հեռուստաընկերություններին հրահանգված էր չլուսաբանել Համաժողովրդական շարժման ներկայացուցիչներին, լուսաբանողներին էլ դաժան պատժում էին։ Հենց 2008թ․ էր, երբ Քոչարյանի իշխանությունը սպառնում էր փակել մարզային ԳԱԼԱ հեռուստաընկերությունը՝ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ելույթը հեռարձակելու ու Նիկոլ Փաշինյանին եթեր հրավիրելու համար։ Անձամբ եղել եմ այդ գործընթացներում ներգրավված ու իմ մաշկի վրա եմ զգացել, թե Քոչարյանի օրոք ինչպես էր ճնշում խոսքի ազատությունը։ Ինչպես իմ ու Նիկոլ Փաշինյանի հեռախոսային խոսակցությունից 10 րոպե հետո ԱԱԾ-ականները հայտնվեցին հեռուստաընկերությունում ու պահանջեցին Նիկոլին եթեր չտալ։ Ինչպես էր 40 մլն դրամով անհիմն տուգանում ԳԱԼԱ հեռուստաընկերությանը, ինչպես էր մեսիջներ ուղարկում, որ Հովիկ Աբրահամյանի բանդաներին հրահանգված է ներխուժել հեռուստաընկերության գրասենյակ՝ ծեծ ու ջարդ կազմակերպելու և արխիվները ոչնչացնելու համար։ Ինչպես էր նախագահականից եկած հրահանգով Գյումրու նախկին քաղաքապետ Վարդան Ղուկասյանը անջատում հեռուստաընկերության հաղորդակը։ Կարող եմ երկար պատմել այդ օրերին սերժաքոչարյանական իշխանության ապօրինությունների մասին՝ ուղղված ազատ խոսքը լռեցնելուն։ Ուստի կարծիք լռեցնելուց ու հակաժողովրդական դրսևորումների մասին մի խոսեք, չի լսվում մի տեսակ։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/derenik.malkhasyan/posts/2210755065621047 ...

    Կարդալ ավելին
  • Փորձեք ստեղծված իրավիճակին նայել ոչ թե անձնական, այլ պետության շահի տեսանկյունից։ Եթե երկիրը զագացավ, ուրեմն՝ բոլորս ենք ապրելու նման զարգացած ու ուժեղ երկրում, եթե երկիրը գնաց անդունդը, ապա բոլորս միասին գնալու ենք այդ խորը փոսի մեջ։ Ձեր իմացած բոլոր նախկին ու ներկա ղեկավարները նույն պահին կարող են տոմս գնել ու փախչել՝ մեկ այլ գեղեցիկ երկրում իրենց կյանքը վայելելու, իսկ մենք՝ ես, դու, նա, ապրելու ենք այդ կործանված երկրում։ Անհերքելի փաստ է, որ ներկայիս իշխանությունը, եթե այս անգամ որևէ քայլ ձախողի, ապա դա Հայաստան պետության համար դառնալու է վերջին սխալը, քանի որ այլևս երբեք ոտքի կանգնել չի լինի։ Հավատացեք, բոլորի շահերից է բխում նորմալ երկիր կառուցել՝ անկախ կուսակցական և այլ պատկանելություններից։ Ամեն մեկն իր ուժերի ներածին չափով պետք է Հայաստանին մենակ չթողնի այս պահին։ Հա, նորմալ երկիր կառուցելը չի նշանակում լինել նիկոլական կամ իշխանամետ։ Մենք Նիկոլի դուքյանը չենք կառուցում, մենք կառուցում ենք պետությունը, որն այս պահին ունի շատ խնդիրներ ու դրանք պետք է լուծել։ Ներկայումս նիկոլական լինելու սկի ոչ մի բան էլ չկա, քանի որ Փաշինյանի կառավարության անդամների մեծ մասը կապ չունեն իրենց կառույցների հետ, Փաշինյանն էլ պարզապես լավ ու ականջահաճո խոսքերով կարողանում է պահել ժողովրդի վստահությունը։ Բայց նրանք բոլորը պետք է հասկանան, որ այստեղ ժողովուրդ կա, որ հանկարծ ոչ մեկի մտքով չանցնի արհամարել ժողովրդին, որ իրենց աշխատանքի հետ կապ չունեցող անձինք կամ խորանան այդ բնագավառում, կամ դիմում գրեն ու դուրս գան՝ տեղը զիջելով ավելի փորձառուներին։ Թե չէ Նիկոլը կլինի, Սերժը կլինի, Ռոբերտը կամ Լևոնը կլինի, միևնույնն է, եթե փորձեն կործանել պետությունը, ապա ժողովրդի դատաստանին են արժանանալու, որից փրկություն չկա։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ashot.asatryan.7549/posts/1772636139451781 ...

    Կարդալ ավելին
  • Սպասելի էր, որ երեկվա ելույթից առանձնապես խուճապի մեջ կընկնեն - պատգամավորենը, որոնք գիտակցում են, որ էլ շանս չունեն ԱԺում հայտնվելու, քանի որ զրկվել են վարչական ռեսուրսից ու փող բաժանելուց, - հանցագործները, որոնց միակ հույսը դատական համակարգում մնացած կոռումպացված խամաճիկներն են, - կաբինետային իշխանություն իրականացրածները, որոնք գործադիրը վերածել էին քյաբաբանոցում ձեռք բերված հանցավոր պայմանավորվածությունների ի կատար ածողի, իսկ ԱԺն նրանց համար սեփական շահերը օրինականացնող կոճակների վահանակ էր:  Նրանց համար ժողովրդին ձայն և որոշում կայացնելու հնարավորությունը հավասարազոր է մահվան տանջալի սպասման: Ձեր քաղաքագիտական ահազանգերի՞ն նայեմ, թե ձեր իրականացրած կլանա-օլիգարխիկ, բդեշխա-ավազակային քաղաքականությանը: Եթե այդպես լավ գիտեիք ժողովրդավար պետության իմաստը, բարի լինեիք՝ իմիտացիայով չզբաղվեիք: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/izabelle.abgaryan/posts/10213757899676143 ...

    Կարդալ ավելին
  • Նիկոլ Փաշինյանի վարչապետության 100 օրն ավարտվում է հայ-ռուսական հարաբերություններում լարվածությամբ: Թեև այդ լարվածությունն առավել ակնառու դարձավ վերջին մի քանի շաբաթների ընթացքում` ՌԴ ԱԳ նախարար Սերգեյ Լավրովի` ներհայաստանյան զարգացումների մասին բավականին կոշտ հայտարարությունից հետո, սակայն ոչ պաշտոնական մակարդակում այն զգացվում էր Փաշինյանի վարչապետության առաջին օրերից`չնայած սկզբնական շրջանում հնչող պաշտոնական հայտարարությունների դրական բնույթին:  Ռուսական կողմի գործողությունները Փաշինյանի՝ Մոսկվա այցի ժամանակ և դրանից հետո վկայում են, որ Սոչիում վարչապետին, ով խորհրդարանում ղեկավարում էր ԵԱՏՄ-ից Հայաստանի դուրս գալու գործընթաց նախաձեռնած «Ելք» դաշինքը, չի հաջողվել Մոսկվային համոզել, որ իր այդ դիրքորոշումները վերանայված են, որ հայ-ռուսական ռազմավարական գործընկերությունում հետքայլ չի լինելու: Ռուսական կողմի ընկալումներով՝ իրենք մտահոգությունների համար լուրջ հիմքեր ունի: Դրանցից է, օրինակ, կարևորագույն պաշտոններում Փաշինյանի կողմից հակառուսական հայացքներով աչքի ընկած ակտիվիստներին նշանակելը, որոնցից «ամենատպավորիչներից» էր Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղարի պաշտոնում Արմեն Գրիգորյանի նշանակումը: Ըստ մամուլում հայտնված չճշտված տեղեկությունների` Մոսկվայի մոտ այնքան մեծ է անվստահությունը վերջինիս անձի նկատմամբ, որ արգելել է ՀԱՊԿ և ԱՊՀ երկրների միջև փոխանակվող գաղտնի տեղեկատվությունը տրամադրել ՀՀ ԱԱԽ քարտուղարին:  Բավականին հետաքրքիր է ՀՀ առաջին փոխվարչապետ Արարատ Միրզոյանի շուրջ ստեղծված իրավիճակը: ԱՊՀ միջկառավարական խորհրդի նիստին վերջինիս մասնակցությունից հետո ԵԱՏՄ միջկառավարական խորհրդի նիստին գործընկերների պահանջով ստիպված եղավ մասնակցել վարչապետը, չնայած որ դա իր պաշտոնի համար ցածր ձևաչափ էր: Արարատ Միրզոյանը նույնիսկ չկար Փաշինյանի գլխավորած պատվիրակությունում, ինչը լուրջ հարցեր է առաջացնում:  ՀՀ նոր իշխանությունների մյուս գործողությունը, որը Մոսկվայի մոտ մեծացրել է անվստահությունը, առանց նախնական քննարկումների համանախագահ երկրների կամ համանախագահ երկրներից ոչ բոլորի հետ Ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման բանակցային գործընթացում նոր տարրեր մտցնելու ՀՀ իշխանությունների փորձն է, ինչին ականատես եղանք մայիսի 9-ին Ստեփանակերտում և հունիսի 1-ին Ազգային ժողովում կառավարության ծրագիրը ներկայացնելու ժամանակ վարչապետ Փաշինյանի ելույթներում: Ռուսական կողմը հայաստանյան իշխանությունների այս «բացթողմանը» շտապեց ոչ պաշտոնական արձագանք տալ: Ռուս հանրային, քաղաքական գործիչների, փորձագետների այցը 2016 թվականի ապրիլին Ադրբեջանի վերահսկողության տակ անցած Լելե Թեփե նաև ազդանշան էր, որ Ղարաբաղյան հակամարտության համատեքստում չհամաձայնեցված, անկախ գործողություններ, որոնք կարող են վնասել գործընթացին կամ ունենալ բացասական ֆոնային ազդեցություն վերջինիս վրա, կարող են անել նաև ռուսները: Ռուսական կողմի անվստահության մյուս պատճառը ՆԱՏՕ գագաթնաժողովին, այնուհետև զորավարժություններին Հայաստանի մասնակցությունն է: Իհարկե, սա առաջին անգամը չէր, երբ Հայաստանը մասնակցություն էր ունենում ՆԱՏՕ միջոցառումներին, սակայն հայ-ռուսական հարաբերություններում անվստահության առկայության պայմաններում այս գագաթնաժողովին մասնակցությունն առանց ռուսական կողմի հետ սլաքները ճշտելու Մոսկվայում դրական չընկալվեց: Հետաքրքիր է, որ ինչ-որ «զուգադիպությամբ» դրան հետևեցին Փանիկի դեպքերը, երբ ռուսական ռազմաբազան «առանց նախազգուշացման» զորավարժություններ սկսեց` վախեցնելով գյուղի բնակիչներին: Սա, ակնհայտորեն, որոշակի մեսիջներ էր պարունակում` ուղղված ՀՀ իշխանություններին: Ինչ վերաբերում է Հայաստանի ներքաղաքական զարգացումների, մասնավորապես նախկին իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ աղմկահարույց դատական գործերին ռուսական կողմի կոշտ արձագանքին, ապա նշենք, որ Մոսկվայում դրանք ինչ-որ տեղ դիտվում են նաև որպես ՌԴ դեմ ուղղված քայլեր: Ընդ որում, Խաչատուրովի դեպքում ոչ թե վերջինիս անձն է պայմանավորում ռեակցիան, այլ զբաղեցրած պաշտոնը. Խաչատուրովն, այսպես կոչված, «Պուտինի ՆԱՏՕ»-ի գլխավոր քարտուղարն է, և առանց ռուսական կողմին տեղեկացնելու, այդ պաշտոնից նրա հեռացման հարցը նախապես կարգավորելու Խաչատուրովի նկատմամբ դատական գործընթաց սկսելը Ռուսաստանում դիտում են որպես «ՆԱՏՕ-ի հետ հարաբերություններ զարգացնող Հայաստանի» կողմից թիրախավորված հարված ՀԱՊԿ հեղինակությանը: Պատահական չէ, որ այս դեպքերից հետո ռուսական լրատվամիջոցները սկսեցին գրել` Ռուսաստանի կողմից Հայաստանին զենքի մատակարարումների դադարեցման մասին, որն, իհարկե, պաշտոնապես հերքվեց, սակայն պարզ է, որ Ռուսաստանն այլևս չի բացառում Հայաստանի հետ հարաբերություններում նման գործիքակազմի կիրառման հնարավորությունը: Իսկ ռուսական կողմի ավելի «շոշափելի նախազգուշացումն» այս օրերին տեսնում ենք Լարսում, երբ արագ փչացող սննդամթերքով բեռնված հայկական բեռնատարները ստիպված են լինում օրերով հերթ կանգնել ռուսական անցակետն անցնելու համար: Խնդիրը կարելի կլիներ մեծ հոսքերով բացատրել, միայն թե հայ վարորդները միանգամայն այլ տպավորություն ունեն, բացի այդ՝ ՌԴ-ում ՀՀ հյուպատոսի միջամտությունը խնդրին ևս խոսում է, որ Լարսի մի քանի կիլոմետրանոց հերթերը բնավ տեխնիկական խնդիրներով չեն պայմանավորված:  Նշենք, որ Ռուսաստանից ոչ պաշտոնական աղբյուրներով զգուշացնում են նաև գազի գների բարձացման մասին, քննարկվում է աշխատանքային օրենսգրքում համախատասխան փոփոխությունների նախագիծը, որը կարող է ազդել այդ թվում նաև Ռուսաստանում աշխատող տասնյակ հազարավոր հայերի վրա, և սրանք ռուսական կողմի տնտեսական ազդեցության միակ լծակները չեն:  Այս համատեքստում բավականին հետաքրքիր է Հարավկովկասյան երկաթուղու շուրջ ստեղծված իրավիճակը. օգոստոսի 14-ի լույս 15-ի գիշերը ՊԵԿ-ը դիմակավորված անձանց ուղեկցությամբ մտել է Հարավկովկասյան երկաթուղի և, ինչպես նշում է երկաթուղու ղեկավարությունը, Հայաստանի օրենսդրության խախտումներով խուզարկություն է իրականացրել, առգրավել է փաստաթղթեր, ինչը չէր կարող չվրդովեցնել ռուսական իշխանություններին, քանի որ երկաթուղու կառավարումը հանձնված է Ռուսաստանին։ Հուսանք՝ խնդիրը հարթվել է օգոստոսի 15-ին Հարավկովկասյան երկաթուղու տնօրեն Սերգեյ Վալկոյի և վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հանդիպման ժամանակ. բոլորս հասկանում ենք, թե ինչ նշանակություն ունի երկաթուղին Հայաստանի համար: Նման պայմաններում մենք խնդիր ունենք Վրաստանի կամ Ուկրաինայի սցենարը չկրկնելու համար ձեռնարկել գործողություններ, որոնց ռիսկերը նախապես լավ հաշվարկված և չեզոքացված կլինեն: Կարիք ունենք արտաքին քաղաքական հարցերում լինելու ավելի ընկալելի, ընդ որում՝ ոչ միայն Ռուսաստանի, այլ նաև մյուս երկրների հետ հարաբերություններում: Կարծես թե այս հարյուր օրվա ընթացքում որևէ գիծ դեռևս անդառնալիորեն անցած չէ: Այս մասին է խոսում, օրինակ, առաջին հայացքից ոչ էական թվացող վերաբերմունքը, որը ռուսական կողմը ցուցաբերեց Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Արմեն Սարգսյանին Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության փակման արարողության և դրան նախորդած համերգի ժամանակ. եթե վարչապետ Փաշինյանը Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ժամանակ նստած էր երրորդ շարքում՝ Հյուսիսային Կորեայի ԱԺ նախագահի կողքին, ապա Արմեն Սարգսյանը` առաջին շարքում՝ ՌԴ վարչապետ Դմիտրի Մեդվեդևի կողքին, ինչպես ենթադրում է դիվանագիտական արարողակարգը ռազմավարական գործընկերների պարագայում: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/klara.abgarian.9/posts/148642326039090 ...

    Կարդալ ավելին

ՖԲՀ

Քաղաքականություն