• Սուրեն Պապիկյան
  • Երրորդ հանրապետության գոյության ընթացքում հասարակության կողմից ամենաշատ քննարկվող ու քննադատվող ոլորտներից մեկը՝ կրթականն է: 26 տարվա ընթացքում շուրջ 17 նախարար(4 անգամ Լևոն Մկրտչյան) տեսած ոլորտը տեսել է նաև բազում ու բազմապիսի <<բարեփոխումներ>> ու <<բարեփոխիչներ>>, իհարկե պետք է արժանին մատուցել, որ որոշ փոփոխություններ իրոք տեղին են եղել, և բխել են ժամանակի պահանջից: Սակայն կան բազում խնդիրներ, որոնց քաջատեղյակ են ոլորտի պատասխանատուները, դրանց հաղթահարման համար ոչինչ չեն արել, ու կարծես չեն էլ պատրաստվում: Բայց լայն թափով շարունակում են խարխուլ հիմքերով համակարգի գեղեցկացումն ու նորացումը: Անդրադառնանք խնդիրներից մի քանիսին. 1.Հանրակրթական մարզային դպրոց` հիմնական, միջնակարգ. Անկախության 26 տարիների ընթացքում չի լուծվել մի շատ կարևոր խնդիր՝ կադրային խնդիրը: Այսօր, գյուղական շատ դպրոցներ զուրկ են սեփական մասնագիտությամբ աշխատող ուսուցիչներ ունենալու հնարավորությունից, հաճախ մասնագետի բացակայության պատճառով ֆիզիկայի ուսուցիչը դասավանդում է նաև՝ քիմիա, կենսաբանություն, մաթեմատիկա և այլն, խնդիրը կար դեռ 90-ականներից, և շարունակվում է մինչ օրս: Ու խնդիրը մասնագետի լավ ու վատ որակների մեջ չէ, այլ զուտ համապատասխան մասնագիտությամբ դիպլոմավորված անձի բացակայության: Ու սա չի վերաբերվում միայն սահմանային, բարձրլեռնային կամ հեռավոր գյուղերի դպրոցներին, խնդիրը համընդհանուր է, և հաճախ առկա է քաղաքային դպրոցներում: Մի՞թե պատկան մարմինները չգիտեն սրա մասին: Ոչ միայն գիտեն, այլև համառորեն ու անամոթաբար լռում են, կրկնում եմ, խնդիրը եղել է բոլոր կառավարությունների օրոք, և ոչ մի լուծում չի ստացել: Այս պայմաններում ամպագորգոռ հայտարարություններ անել, թե Հայաստանը վեր է ածվում բարձր տեխնոլոգիաների զարգացման կենտրոնի, որ կրթական մակարդակով Հայաստանը չի զիջում աշխարհի շատ զարգացած երկրների և այլն, և այլն: Բավ է զբաղվել աչքակապությամբ,պարոնայք, գոնե ոլորտից շատ թե քիչ տեղյակ մարդիկ լավ գիտեն, որ այդ հաջողությունների համար մենք պարտական ենք՝ Երևանյան <<Քվանտ>> վարժարանին, Ֆիզմաթ դպրոցին, Գյումրիի <<Ֆոտոն>> և Վանաձորի <<էվրիկա>> վարժարաններին, և մատերի վրա հաշված մի քանի այլ կրթական հաստատությունների՝ որոնց զգալի մասն ի դեպ, մասնավոր է, և խնդիրները լուծում են ինքնաֆինասավորման միջոցով:  Չեմ ժխտում, այսօր որակյալ մասնագետի բացակայության խնդիրն առկա է նաև Երևանում, սակայն ի տարբերություն վերոնշյալի, Երևանում կա ընտրության հնարավորություն, գուցե նաև այլ խոշոր բնակավայրերում նույնպես, սա էլ առաջ է բերում կրկնուսույցի փնտրտուք, տվյալ պայմաններում առկա բացը թերևս միակ ճանապարհը: Մարզային դպրոցների բացերի մասին կարելի է անվերջ խոսել, սկսած ֆինանսավորումից, լաբորատորիաների ու նյութական բազայի բացակայությունից մինչև համակարգի քաղաքականացում,այդ մասին հաջորդիվ... Հ.Գ. Հաջորդ խնդիրը, որի մասին կխոսենք՝ կրկնուսույցի ինստիտուտն է, և վերջին շրջանում դրան խիստ փոխկապակցված ավագ դպրոցը: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/suren.papikyan.7/posts/1290343884339675 ...

    Կարդալ ավելին
Загрузка...

ՖԲՀ

  • /uploads/photos/NzH8QgWUKbiazeJTSsd2.jpg

    Ամփոփվեց «ԱԽՈՒՐՅԱՆ» ԵՀԿ-ի կողմից իրականացվող «Մարտունակ երիտասարդ՝ հզոր բանակ» ռազմահայրենասիրական ծրագիրը: Ծրագրի շահառու՝ ՀՀ 10 մարզերից, Արցախից, Ջավախքից և Երևան քաղաքից, 16-18 տարեկան 40 երիտասարդները Շիրակի մարզի Թորոսգյուղի «Երեքնուկ» հանգստյան գոտում մասնակցեցին վրանային ճամբարին, որի ընթացքում ինտերակտիվ սեմինարների միջոցով ծանոթացան զինծառայությանն առնչվող բոլոր թեմաներին, հնարավորություն ստացան իրենց հուզող հարցերն ուղղել ոլորտի փորձագետներին: Մասնակիցների օրակարգը բացառապես զինվորական ծառայության հիման վրա էր կառուցված` իր մեջ ներառելով առողջ ապրելակերպի, զինվորական պատրաստակամության, ճանաչողության, հայոց պետականության պահպանման և հայրենասիրության տարրեր: Ճամբարի վերջին օրը մասնակիցներն այցելություններ կատարեցին ՀՀ ՊՆ ԶՈւ Գյումրի քաղաքում տեղակայված N զորամաս, որի արդյունքում հնարավորություն ունեցան պրակտիկորեն ծանոթանալու զինվորական առօրյային, և Ազատամարտի փառքի թանգարան, որտեղ երիտասարդներին ներկայացվեցին Արցախյան հերոսամարտում կռված հերոսներն ու հերոսուհիները, նրանց կատարած սխրանքները, հայոց բանակի հիմնադիրներն ու հիմնադրման պայմանները: Ծրագրի ավարտին երիտասարդներին հանձնվեցին ծրագրի մասնակցության հավաստագրերը:  Ծրագրի նպատակն է` երիտասարդների մեջ սերմանել հայրենասիրություն, ազգասիրություն՝ նպատակ ունենալով վերջիններիս շրջանում բարձրացնել հայկական բանակի հանդեպ հարգանքը, սերը և հայկական բանակում ծառայելու պատրաստակամությունը։  Ծրագիրն իրականացվեց ՀՀ Սպորտի և Երիտասարդության հարցերի նախարարության ֆինանսավորմամբ և  Հայաստանի, Վրաստանի, Ռուսաստանի և Արևելյան Եվրոպայի Հայ Կաթողիկե Առաջնորդարանի աջակցությամբ։

    Կարդալ ավելին

Քաղաքականություն