• Սահակ Ղազարյան
  • ՊՊԾ գնդի գրավումից հետո տարբեր քաղաքական դեմքեր փորձեցին ներգրավվածություն ապահովել պրոցեսում:  Ինչպես միշտ լուրջ դեմքերով, հուժկու դեմքերով, պաթոսային առոգանությամբ հայտարարություններ՝ «մենք բոլորս պավլիկ ենք»-ի մեջ, ինչին հետևեց Պավլիկի սառը ցնցուղը: Վերջինս ընդդիմադիր ուժերին «ղաղպի տղերք» անվանեց, ինչից հետո յուրաքանչյուրը մի ծակ է գտել ու դրա մեջ հարմար պատսպարվել: Իհարկե սպասելի էր, որ ոմանք ողբերգությունը կրկեսի վերածելու ամբիցիաների կդրսևորեին, սակայն զավեշտ էր, երբ դեպքի վայր էր շտապել Վարդան Օսկանյանը: Մինչ Օսկանյանը հայտարարեց՝ «ես այսօր այստեղ եմ», աջից ու ձախից քաղաքացիները սկսեցին շպրտել՝ Ռոբիտ համար ես եկել, թե՞ մարտի մեկն ես մոռացել: Օսկանյանը վերջնական «խարաբ» եղավ, ում ոչ ճմռթված սառոչկեն կփրկի, ոչ էլ Դիկապրիոյի «պռիչոստկեն»: Մի բան էլ՝ ինչպես մյուսները, այնպես էլ Օսկանյանը մնացին Պավլիկի քֆուրի տակ: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1621003854876702&id=100009013108669 ...

    Կարդալ ավելին
Загрузка...

ՖԲՀ

Քաղաքականություն