• Տիգրան Արեգունի
  • Հեռուստատեսության և ռադիոյի ազգային հանձնաժողովը եթե Հ2-ի հետ հանցավոր համաձայնություն չունի, ապա, բանականության շրջանակներում ենթադրելով, կարծում եմ՝ իր գործը կանի կամ էլ տառապելու ա շատ: Մի քանի անգամ զանգելուց հետո օգնականներն են պատասխանում, իմ տված ինֆորմացիան չեն փոխանցում երևի ու չեն էլ միացնում հանձնաժողովի նախագահին: Այսօր որոշեցի նամակով բավարարվել։ Հեռուստատեսության և ռադիոյի ազգային հանձնաժողովի նախագահ Գագիկ Բունիաթյանին Դիմում «Ընտանիքի պաշտպանություն» ՀԿ-ն խորապես մտահոգված է մի խնդրով և հետևողաբար պայքարելու է բոլոր հասանելի ատյաններում նման խաբեության դեմ, որի մասին զետեղել եմ դիմումում: Ենթադրում եմ, որ տեղյակ եք Հ2 հեռուստաալիքով հեռարձակվող «Օդից փող» հաղորդման մասին և տեղյակ եք, որ բացահայտ կեղծիք և խաբկանք է, մարդկանց մոլորության մեջ գցելով օդից փող են հավաքում տխրահռչակ հաղորդաշարի միջոցով: Բազում քաղաքացիներ, ինչպես նաև մեր շահառուները, խոցելի խմբերը՝ ի դեմս ծերերի և երեխաների, ընկել են այդ ծուղակը, և ունենք շատերի մեկանաբանությունները, թե ինչպես են պարզունակ հարց ներկայացնում ու զանգողներին տասնյակ րոպեներ ձգում, մինչև լրանա կլորիկ մի գումար, իսկ եթերով այդ ժամանակ ոչ մի զանգ չի լինում, կա միայն հաղորդավարի բարբաջանքը: Որպես ՀՀ քաղաքացիների շահերի պաշտպանությանբ զբաղվող հասարակական միավոր խնդրում ենք հանձնաժողովից վերանայել Հ2 հեռուստաալիքին տրված հեռարձակման լիցենզիան, ստուգել՝ արդյոք եթերը համապատասխանում է Հեռուստատեսության և ռադիոյի ազգային հանձնաժողովի չափանիշներին և արդյոք այն ծառայում է ի նպաստ և ի բարօրություն հանրությանը: Անկեղծորեն կարծում եմ՝ համամիտ եք, որ խաբեբայությունը, ստորությունը, ստորաքարշությունը և սրիկայությունը տեղ չունեն մեր եթերում, և այն պետք է արգելվի: Իհարկե, ինձ խորհուրդ են տալիս հավաքագրված փաստերով և տուժածների ցուցմունքների հիման վրա ներկայանալ դատարան, վիճարկել իրավաչափությունը, սակայն եթե նույնիսկ այնտեղ տեղեկացվում է, որ զանգը վճարովի է (րոպեն՝ 540 ՀՀ դրամ), կարծում եմ, որ դա իրավունք չի տալիս եթերն աղբով և խաբեությամբ լցնելու, և վերահսկող մարմինը այս հարցում վճռորոշ և այն կարգավորող դեր ունի: Մեջբերում Հեռուստատեսության և ռադիոյի մասին օրենքից. «Հոդված 22. Հեռուստառադիոհաղորդումների չարաշահման անթույլատրելիությունը 1. Արգելվում է հեռուստառադիոհաղորդումներն օգտագործել` 4) քրեորեն պատժելի կամ գործող օրենսդրությամբ արգելված արարքների կոչեր տարածելու»: Հակառակ դեպքում կթույլատրվեր Ավտոկայանում նախկինում, այսպես կոչված, «մատնոց պտտողների» օրինական գործունեությունը կամ գումարով թղթախաղեր խաղալը և այն հեռարձակելը: «Ընտանիքի պաշտպանություն» ՀԿ-ն ակնկալում է Ձեր կողմից մեզ պատասխան և հետևողական քայլեր խնդրի շուրջ: Տեղեկացնում եմ, որ, համաձայն խնդրի լուծման մեր ընտրած ռազմավարության, սույն գրությունը հանձնվելու է նաև վերադասության կարգով, այնուհետև սեղմ ժամկետում չլուծման ժամանակ կներկայացվի ԱԺ և նախագահական, նոր հետո ՀՀ Արդարադատությամբ կանցնի վարույթ, որտեղ պատասխանատուն չի լինելու լոկ հաղորդումը կամ հեռուստաալիքը, այլ թույլատրող մարմինը: Հարգանքով՝ «Ընտանիքի պաշտպանություն» ՀԿ, Նախագահ՝ Արմեն Եփրեմյան Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/groups/130083750403154/permalink/1484571941620988/ ...

    Կարդալ ավելին
  • Ժամանակին, երբ փողոցների անվանափոխման հարց բարձրացրեցինք ակտիվիստների լիբերալ թևը մեզ սկսեց մեղադրել նրանում, ինչում հիմա մեզ մեղադրում են ՀՀԿ-ական ավագանու ներկայացուցիչները: Ընդ որում լրիվ նույն ձևակերլումներով: Որ մենք պատմություն ենք ուզում վերացնենք, որ դա էլ է արժեք, քանի որ մեր պատմության մի մասն է, որ մենք ազգայնամոլական մոտեցում ենք ցուցաբերում, որ անվանափոխումները անիմաստ մեծ ծախսեր են, որ մենք իշխանության պատվերն ենք կատարում, որ նրանք էլ նույն մոտեցմամբ են գործում և այլն... Ես չգիտեմ իշխանական թևն ինչո՞ւ է սկսել ընդօրինակել նրանց և նրանց բառապաշարը, բայց շատ հետաքրքիր տենդենց է... Հետաքրքիր է, եթե մենք 90 կանաններին այդ նույն սկզբունքով առաջնորդվեինք, ինչպիսի՞ պատկեր կունենար այսօրվա Հայաստանի տեղանունների անվանացանկը... Այո՝ թրքակոմունիստական պատկեր: Ու 90 ականներին էլ ուրիշ ծախսեր անելու տեղ էլ չունեի՞նք, չէ՞... Անիմաստ ծախսեր ենք արել: Ասում են մեծ ծախսեր ու մեկը չի ասում ինչքան մեծ: Ասեք ինչքա՞ն փող է պետք, մենք կհավաքենք, չկասկածեք: Էդ մի խնդրից էլ ձեզ կազատենք: Հա, չմոռանամ ասել, որ օրինակ Կիրովականի անունը Վանաձոր դնելով ահավոր մեծ պատմական շերտ ենք կորցրել: Հետաքրքրի է ի՞նչ ենք կորցրել, որտե՞ղ, ու ինչպե՞ս հետ բերել: Իսկ սովետական շրջանում սոցիալտնտեսական, մշակութային և այլ աճ արձանագրելու փաստը բերել կապել նրա հետ, որ բոլշևիկների անունները պետք չի փոխել... չգիտեմ տրամաբանակա՞ն է արդյոք: Ախր ո՞վ է ասում ընկնենք ծայրահեղությունների գիրկը: Ընդհանենը 2-3 հակահայկական գործունեություն ծավալած բոլշրիկնեի անուններ են տրվել, որոնք դեռ մնացել են, էդ էլ դարձրեցին համաշխարհային պատերազմի մակարդակի հարց... Լավ է, գոնե իմացանք, թե ինչ շերտերի հետ գործ ունենք: Բան չմնաց, մի սերունդ էլ ու կմաքրվենք: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tigran.martirosyan.3/posts/1756404881066825 ...

    Կարդալ ավելին
  • Մարդիկ կան, ասում են՝ մենակ ասում եք «դեմ ենք հող հանձնելուն», ու չեք հիմնավորում: Բնականաբար հիմնավորման համար պիտի մի կողմ դնել այն հանգամանքը, որ Հայրենիքի մասը հանձնելու մասին նույնիսկ մտածել պետք չի, ուր մնաց թե քննարկել... Կարողանում ես, պահում ես, չես կարողանում, կորցնում ես: Հիմա վերոնշյալը մի կողմ դնենք ու հիմնավորենք: Որո՞նք են Լևոնի հող հանձնելու հիմնավորումները: 1. Հայաստանը չի կարող զարգանալ առանց Արցախի հարցը լուծելու և բաց սահմաններ ունենալու: 2. Այսպես շարունակելով՝ Հայաստանը ավելի կթուլանա և մոտ ապագայում ստիպված ենք լինելու ավելի վատ պայմաններով խնդրի լուծման առաջ կանգնել՝ ընդհուպ մինչև Արցախի ամբողջական կորուստ: 3. Ռուսաստանն օգտագործում է Արցախյան խնդիրը Հայաստանը և Ադրբեջանի վրա լծակներ ունենալու համար: Եթե լուծվի այս հարցը, ապա մենք կազատվենք ռուսական լծից: 4. Պատերազմի վտանգի բացակայության դեպքում ժողովուրդը ավելի դուխով կգնա իշխանափոխության: Հիմա դրանց փաստարկված հերքումները: 1. Արցախի խնդիրը, որի արդյունքում ունենք փակ սահմաններ, իհարկե, խանգարում է երկրի զարգացմանը, բայց դա տասներորդական խանգարող հանգամանք է: Եթե Արցախյան խնդիրը չլիներ, բայց երկրում տիրեր ներկայիս կոռուպցիոն, կլանային, մենաշնորհային, հանցագործ ռեժիմը, Հայաստանը զարգանալո՞ւ էր: Եվ արդյո՞ք Արցախյան խնդիրն է խանգարում կոռուպցիոն համակարգը կարգի բերելուն և երկիրը զարգացնելուն: Փակ սահմաններով և այսպիսի իշխանություններով, որ այսքան էլ դիմադրում ենք, դուք պատկերացրեք, թե կոռուպցիոն համակարգի բացակայության դեպքում ինչքան կարող ենք դիմադրել ու նույնիսկ զարգանալ: 2. Ենթադրենք՝ այսպես կոչված անվտանգության գոտին հանձնում ենք, ու դրա դիմաց Ադրբեջանը ճանաչում է Արցախի անկախությունը: Իրենք բերում են, այդ հատվածներում զորք են լցնում, խաղաղապահներն էլ իրենց զորքն են լցնում: Փախստականներն են վերադառնում և այլն: Չնայած ըստ առաջարկի ոչ մի անկախություն չեն ճանաչում, այլ որոշվում է հետագայում հանրաքվե անցկացնել: Բայց ոչինչ, մենք դիտարկենք լավագույն դեպքը: Հիմա հարց՝ ի՞նչն է խանգարում Ադրբեջանին մի քանի տարի հետո առոչինչ ճանաչել իր իսկ կողմից ընդունված Արցախի անկախությունը և պատերազմ հայտարարել: Ոչինչ էլ չի խանգարում: Եվ ո՞վ կգա ու էդ դեպքում կպատերազմի ադրբեջանական զորքերի դեմ՝ բացի մեզանից: Խաղաղապահնե՞րը: Ոչ թե չեմ հավատում, այլ համոզված եմ, որ խաղաղապահները մի բան էլ խանգարելու են հայկական զորքերին: Ո՞ր մի երկիրն է խելքը հացի հետ ուտելու և մեր սիրուն աչքերի համար, անտեսելով սեփական շահը, Ադրբեջանի նկատմամբ թեկուզ տնտեսական սանկցիաներ կիրառելու: Մաքսիմում Ուրուգվայը: Բայց դրա վրա Ադրբեջանը խորապես թքած է ունենալու: 3. Պատկերացրեք՝ Ադրբեջանը այսպես կոչված անվտանգության գոտին հանձնելու դեմ ճանաչում է Արցախի անկախությունը: Ռուսաստանը տեսնում է, որ կորցնելու է իր ունեցած լծակները: Ու դուք կարծում եք՝ տենց հանգիստ համակերպվելու է դրա հե՞տ: Իհարկե ոչ: Նա Ադրբեջանից շուտ է պատերազմ հրահրելու և Արցախի կորստից հետո Ադրբեջանին հրահրելու է Սյունիքի նկատմամբ պահանջատիրական և ռազմական գործողություններ սկսել: Իսկ մենք ծնկաչոք աղաչելու ենք ռուսներին, որ եթե ոչ Սյունիքը, ապա գոնե Երևանը փրկի: Արդյունքում մեր նկատմամբ լծակը ավելի կմեծացնի: Ադրբեջանի ախորժակի հաշվին նրա վրա էլ լծակը կպահպանի: Իսկ Ադրբեջանի ախորժակի ավելացման վրա կասկածողներ կա՞ն: 4. Իհարկե, պատերազմի վտանգի բացակայության դեպքում ժողովուրդը ավելի ազատ կլինի իր գործողություններում՝ թե՛ իշխանափոխության, թե՛ այլ հարցերում: Բայց հող հանձնելու տարբերակով արդյո՞ք մենք խուսափում ենք պատերազմի վտանգից... Եթե այլ հիմնավորումներ էլ կան, ասեք հակահիմնավորենք: Եզրակացություն:  Մենք պիտի մեր պետական փտած համակարգը շտկելու ձևը գտնենք, որ կարողանանք զարգացնել Հայաստանը՝ ներառյալ Արցախը, և վերջնականապես լուծենք Արցախի խնդիրը: Իսկ մենք էս ձևը գտնելու փոխարեն զբաղվում ենք Արցախի հարցով ջուր ծեծելով: Լավ է էլի, չզարգանալու «պատճառը» գտնված է, մենք էլ հանգիստ, գլուխներս կախ, հորդ գետում հայտնված տաշեղի նման, կարող ենք շարունակել մեր ընթացքը... Վերջապես եկեք պատասխանատվություն վերցնենք թե՛ մեր անգործության, թե՛ մեր պարտությունների, թե՛ մեր հաղթանակների համար, և դասեր քաղելով՝ էդ տաշեղը նավ դարձնենք ու առաջ շարժվենք: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tigran.martirosyan.3/posts/1471774009529915 ...

    Կարդալ ավելին
  • Հողը կա՛մ կարում են պահեն, կա՛մ չեն կարում պահեն, պարտվում են, կորցնում են: Հողը չեն տալիս և ոչ մի բանի դիմաց: Նույնիսկ՝ հստակ կարգավիճակի կամ առավել ևս ինչ-որ վերացական ներդրումների համար: Իսկ պահելու համար պիտի աշխատել ուժեղ լինելու ուղղությամբ: Ու եթե ոմանց թվում է, որ ուժեղանալու համար պիտի հանձնել, ապա իրենց ուղղակի թվում է: Քանի որ հանձնել նշանակում է պատարազմ հրահրել՝ ավելի թույլ դիրքից հանդես գալով: Այնպես որ, պիտի պահել ու մի բան էլ ավելացնել: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tigran.martirosyan.3/posts/1440693029304680 ...

    Կարդալ ավելին
  • Հետաքրքրի է այն մարդկանց տրամաբանությունը, ովքեր ասում են, որ 5 շրջանները հանձնենք, Արցախը կանկախանա, հետո կմիանա Հայաստանին ու Ռուսաստանը ստիպված այն պիտի պաշտպանի, արդյունքում ռուսական լծի տակից դուրս կգանք և այլն... :ՃՃՃ Ախր էս պնդումը ոչ մի տրամաբանության չի դիմանում: Հիմա հերթով՝ 1. Այո՛, Ռուսաստանը Արցախի խնդիրը օգտագործում է Հայաստանին կախվածության մեջ պահելու համար: Բայց պատկերացրեք շրջանները հանձնեցինք: Բնականաբար, Ադրբեջանը ավելի է ուզում, ու սկսվում է պատերազմ: Մենք թիկունքներս բաց մտնում ենք պատերազմի մեջ: Ռուսները ստեղ լիքը զորք են մտցնում, որ մեզ, այսպես ասած, «պաշտպանեն», ու մենք էլ ավելի մեծ, մեղմ ասած, մեծ կախվածության մեջ ենք հայտնվում Ռուսաստանից ու արդեն ոչ թե գուբերնյա, այլ դառնում ենք 100 տոկոսանոց ռուսական ռազմաբազա: Ու վերոնշյալը պնդողները չեն կարող բերել որևէ հիմնավորում, որ Ադրբեջանը թեկուզ նույնիսկ Արցախի անկախություն ճանաչելուց հետո պատերազմ չի սկսի: Եթե չուզենա էլ, Ռուսաստանի թեթև ձեռքով կսկսի: Քանի որ ռուսներին ձեռնտու չի խնդրի լուծումը, էդ տրամաբանության արդյունքում հանգիստ կարող ենք համոզված լիներ, որ միանշանակ կսկսի: Ռուսը հո հիմար չի՞, որ մեր թուլամորթության հետևանքով մեզ վրա ունեցած լծակները կորցնի: 2. Վերոնշյալ դեպքում միանշանակ կորցնում ենք Արցախը: Արտագաղթը էլ ավելի մեծ ալիք է ստանում, ու Արցախը լիովին դատարկվում է, Հայաստանն էլ քամվում: Ու վերոնշյալը պնդողները ոչ միայն 5-7 շրջան, ոչ միայն Արցախ, այլև արդեն կանգնում են Սյունիքը կորցնելու վտանգի առաջ, մենք էլ հետները: Ու էդ վտանգը կանխելու համար ոչ մի միջազգային հանրություն մատը մատին չի տա: Զգո՞ւմ եք, որ էս տարբերակով, մեղմ ասած, ռուսական լծից չենք ազատվելու այլև այն ավելի ենք խորացնելու: Ու մեղմ ասած՝ նրանց աղաչելու ենք, որ Սյունիքը պահեն... 3. Մենք ուղղակի պարտավոր ենք երկու հարց միանգամից լուծել՝ թե՛ ռուսական լծից ազատվելը, թե՛ Արցախի հարցը: Այլ տարբերակ չունենք: Իսկ ինչպե՞ս: Այ դա արդեն եկեք քննարկենք, հասկանանք, բայց ոչ հաստատ հանձնողական տարբերակով: Ինչպես նաև ոչ հաստատ մեկ ուրիշի լծի տակ մտնելու տարբերակով: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tigran.martirosyan.3/posts/1426746280699355 ...

    Կարդալ ավելին
  • Իմ կարծիքով սա լավ է, քանի որ այդ հարցն այլևս մեզ չի զբաղեցնի, և մենք կսկսենք մտածել իրոք կարևոր հարցերի շուրջ: Օրինակ՝ ինչո՞ւ է մեր ժողովուրդն այս բարոյահոգեբանական վիճակում: Եվ շատ քաղաքական գործիչներ արդեն իրենք իրենց տալիս են այս հարցը: Սա խմորելուց և այս հարցի պատասխանը գտնելուց հետո ինքնաբերաբար գալիս է «ի՞նչ անել» հարցի պատասխանը: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tigran.martirosyan.3/posts/1323710121002972 ...

    Կարդալ ավելին
  • Մարդիկ կան՝ ուզում են ՊՊԾ տարածք մտնեն: Կարծում եմ ՊՊԾ տարածք մտնելու փորձը վերջնականապես հունից կհանի ոստիկաններին, քանի որ իրենք հասկանում են, որ այնտեղ լիքը զենք կա ու մտնողները ևս կարող են զինվել... Պետք չի սա անել, սա արդեն լուրջ սադրանք կլինի ու նշանառուները կսկսեն աշխատել: Հետո ո՞վ, ո՞ւմ ա մեղադրելու... Ամեն ինչ պիտի հնարավորինս խաղաղ հունով անել: Իրենք հոգնում են: Շատ չեն ձգի: Կարծում եմ քաղաքի ու հանրապետության տարբեր մասերում անհնազանդության օջախներ ստեղծելը շատ ավելի ազդեցիկ կլինի: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tigran.martirosyan.3/posts/1243364742370844?notif_t=close_friend_activity¬if_id=14690810 ...

    Կարդալ ավելին
Загрузка...

ՖԲՀ

  • /uploads/photos/T2YlVukG5AqmxDOBLom4.jpg

    1920-ի սկզբից սկսվեց Հայաստանի 1-ին Հանրապետության միջազգային ճանաչման նոր շրջանը: Հունվարի 19-ին Փարիզի խորհրդաժողովում Անտանտի դաշինքի երկրների Գերագույն խորհուրդը (ներկայիս Եվրամիության նախատիպը) դե ֆակտո և դե յուրե պաշտոնապես ճանաչեց Հայաստանի Հանրապետության անկախությունը Հայաստանի գերակայության տակ գտնվող տարածքներում: Մեր երկրի պետական սահմաններն այդ պահին ընդգրկում էին նախկին Ռուսական կայսրության Երևանի նահանգի (ներառյալ Նախիջևանի մարզը և Իգդիրի շրջանը) և Կարսի մարզի (ներառյալ Կարս, Սարիղամիշ, Արդահան քաղաքները) վարչական սահմաններն ամբողջությամբ՝ 60 հազար քառակուսի կիլոմետրից ավելի տարածք: Նշենք նաև, որ բացարձակապես գերակշռող հայկական բնակչություն ունեցող Սյունիքն ու Արցախն այդ պահին դե ֆակտո հայկական անկախ ինքնավարությունների կարգավիճակներ ունեին, և նրանց դե յուրե Հայաստանին միանալը ընդամենը մոտակա ժամանակի հարց էր հանդիսանում: Հայաստանի Հանրապետության պառլամենտն Անտանտի դաշինքի երկրների Գերագույն խորհրդի այդ որոշման կապակցությամբ Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում 1920-ի հունվարի 25-ին հրավիրեց հանդիսավոր նիստ, որտեղ նախ կարդացվեց եվրոպական երկրների պաշտոնական ուղերձը՝ ուղղված անկախ Հայաստանի ժողովրդին, որից հետո ելույթ ունեցան պառլամենտի պատգամավորները: Ներկայացնենք մի հատված Սիմոն Վրացյանի ելույթից, որի դրույթները, կարծում եմ, զարմանալիորեն արդի են այսօրվա համար. «Մենք հասել ենք վերջին հանգրվանին: Այն, ինչ որ հայ ժողովուրդը ձևակերպել է իբրև անխախտ կամք, սկսում է իրականանալ: Ազատ Հայաստանը այլևս փաստ է ոչ միայն մեզ, այլև ուրիշների համար: Այն, ինչ որ հայ աշխատավորությունն իր արյան գնով է նվաճել, ընդունում և հաստատում են նրանք, որոնց ձեռքին է գտնվում այսօր աշխարհի ղեկը, և ավելի մեծ սիրով նրանք, որոնց պիտի անցնի վաղը պատմության ղեկավարությունը: Եվ եթե մինչև այժմ մեզնից պահանջվել է հեղափոխական եռանդ և անձնազոհություն, ապա այսուհետև մենք պետք է ցուցահանենք քաղաքական հասունություն ու պետական շինարարության կարողություն: Կյանքը մեր առջև դնելու է նոր պահաջներ և մեզանից է կախված մեր չափով անկախ Հայաստանի բարիք կամ չարիք դառնալը հայ ժողովրդի համար: Ես հավատում եմ, որ անկախ Հայաստանը չի փակվի նեղ պատյանի մեջ, և հայ դեմոկրատիան հավասար մեկ անդամը կլինի համաշխարհային ազատ դեմոկրատիայի ընդհանուր ընտանիքում»: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1512476025533591&set=a.500519483395922.1073741831.100003136245699&type=3

    Կարդալ ավելին

Քաղաքականություն