• Արմեն Պետրոսյան
  • Ինչպես հայտնի է, հունիսի 16-ին Երուսաղեմի Հին քաղաքում 3 պաղեստինցի ծայրահեղականներ հարձակվել էին իսրայելական Սահմանային ոստիկանության («Մագավ») ծառայողների վրա, որի հետևանքով սպանվել էր «Մագավի» 23-ամյա աշխատակիցը. անվտանգության ծառայությունների պատասխան գործողությունների հետևանքով վնասազերծվել էին նաև պաղեստինցի երիտասարդները: Վերոնշյալ թեմային բրիտանական BBC լրատվամիջոցն անդրադարձել էր հետևյալ վերնագրի ներքո՝ «Three Palestinians killed after deadly stabbing in Jerusalem» («Երեք պաղեստինցիներ սպանվել են Երուսաղեմում տեղի ունեցած մահացու հարձակումից հետո»): Լրատվամիջոցի նման մոտեցումը Twitter սոցիալական ցանցի սեփական միկրոբլոգում քննադատել է ԱՄՆ-ի նախագահի որդին՝ Դոնալդ Թրամփ կրտսերը՝ հետևյալ գրառուման միջոցով՝ «Դուք ի նկատի ունեք՝ այն բանից հետո, երբ նրանք դանակահարել են ոստիկանության կին աշխատակցի, այնպես չէ՞: Այլապես սա շատ նման է կեղծիքի»: Նաև այդ գրառման ազդեցությամբ՝ BBC-ն փոխեց նյութի վերնագիրը՝ «Ոստիկանության աշխատակցի սպանությունը»: Դրանից հետո Իսրայելի վարչապետ Բ.Նեթանյահուն մեկնաբանել է Թրամփ կրտսերի գրառումը հետևյալ մտքով՝ «Շնորհակալ եմ Ձեզ, որ կանգնած եք Իսրայելի և ճշմարտության օգտին»: Վերոնշյալը, ոչ ավել, ոչ պակաս, Դ.Թրամփի վարչակազմի, նախագահի ընտանիքի և Իսրայել պետության ու նրա ղեկավար շրջանակների միջև ջերմ հարաբերությունների դրսևորման հերթական օրինակ է: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/armen.petrosyan.05/posts/1373822539321623 ...

    Կարդալ ավելին
  • Ասում են՝ թուրք-սիրիական սահմանային Քիլիս նահանգում թուրքական իշխանություններն «Իսլամական պետություն»(ԻՊ) ահաբեկչական խմբավորման 5 զինյալների են ձերբակալել՝ զինված մահապարտի գոտիներով, ովքեր պատրաստվում էին ահաբեկչական հարձակումներ իրականացնել Թուրքիայի տարածքում.ձերբակալվածներից 3-ը Ադրբեջանի քաղաքացիներ են, երկուսը՝ Բոսնիա Հերցոգովինայի: Ի՞նչն է հետաքրքիր` այն, որ ԻՊ-ի կազմում կռվել և շարունակում են հանդես գալ հազարավոր ադրբեջանցիներ, ընդունում են անգամ ադրբեջանական իշխանությունները, բայց որ ադրբեջանցի շարքային «ջիհադականներին» չի հաջողվում արդյունավետ ավարտի հասցնել իրենց վրա դրված հիմնականում դասական ահաբեկչական պարտականությունները հատկապես Թուրքիայի դեմ, սա արդեն, կարծես, օրինաչափություն է դառնում: Թուրքական անվտանգային ծառայություններն արդեն որերորդ անգամն են կարողանում կանխել ադրբեջանցի զինյալների մասնակցությամբ հնարավոր հարձակումները: Վերոնշյալի հետ կապված ամենատրամաբանական բացատրությունը թերևս այն է, որ՝ կա՜մ այս հարցում ևս մեր արևելյան հարևաններն ապաշնորհ են, գուցե նաև վախենում են և վերջին պահին տապալում գործողությունը՝ չհասնելով վերջնարդյունքի՝ ինքնապայթեցման, կա՜մ պարզապես «ձեռքները չի գնում» եղբայրական երկրում նման հարձակումներ իրականացնելու. ասել է, թե՝ կրոնական և ազգային ինքնագիտակցության պայքարում հաղթանակ է տանում վերջինը... Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/armen.petrosyan.05/posts/1370225973014613 ...

    Կարդալ ավելին
  • Հատկապես վերջին օրերին աշխարհի տարբեր անկյուններում և մասնավորապես նաև հենց Հայաստանի հարևանությամբ՝ բարեկամ Իրանում տեղի ունեցած ահաբեկչական հարձակումից հետո մեզանում ամենաքննարկվող, հայ հասարակությանը, իրավացիորեն, անհանգստացնող թեմաներից մեկը մեր երկրի՝ հնարավոր ահաբեկչական սպառնալիքի թիրախ դառնալու խնդիրն է: Նախևառաջ պետք է նշել, որ ահաբեկչությունը և միջազգային ահաբեկչությունը միջազգային բնույթի հանցագործությունների այն տեսակն է, որը մարդկությանը թևանցուկ կերպով ուղեկցում է դարեր շարունակ, և այս արհավիրքից ապահովագրված չէ Երկիր մոլորակի որևէ պետություն՝ անկախ նրա անվտանգության համակարգի կայացվածության աստիճանից: Տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում ահաբեկչությունը դրսևորվել է տարբեր գաղափարախոսությունների ազդեցությամբ՝ հաճախ նաև բավական վեհ՝ ազգային ազատագրական պայքարից, մինչև ազգային վրեժ, հանուն ազգային ինքնորոշման իրավունքի իրացման և այլն: Միևնույն ժամանակ, հանուն արդարության, պետք է նշել, որ բոլոր ժամանակներում արդարացված, միջազգային իրավունքի սկզբունքներով հիմնավորված թույլի և ուժեղի միջև անհավասար պայքարի դրսևորումները շատ հաճախ քաղաքական շահի ազդեցությամբ որակվել և շարունակվում են գնահատվել որպես ահաբեկչական գործունեություն: Մերօրյա աշխարհում ահաբեկչական գործողությունները սնուցող ամենաազդու գաղափարախոսությունն իսլամական ծայրահեղ արմատականությունն է, որն անգամ ուղղակի առարկայացման (ծայրահեղականների կողմից որոշ տարածքների անմիջական կառավարումը) գործնական հնարավորություն է ստացել ասիական և աֆրիկյան որոշ երկրներում: Այդ երկրներից բացի, այլ վայրերում վերոնշյալ գաղափարների համար պայքարը դրսևորվում է առավելապես լոկալ բնույթի ահաբեկչական հարձակումների միջոցով, որի համար առանցքային պայմանն իսլամադավան բնակչության կամ մուսուլմանական փակ համայնքների առկայության հանգամանքն է. հենց նրանց շրջանում են հիմնականում տարածվում ու արմատավորվում իսլամական ծայրահեղ արմատական գաղափարները: Այս տեսանկյունից Հայաստանը աշխարհի բացառիկ երկրների շարքում է, որտեղ իսլամիստական ահաբեկչական սպառնալիքը գրեթե զրոյական մակարդկում է: Վերոնշյալի համատեքստում, Հայաստանի բացառիկ առավելություններից մեկն այն է, որ այստեղ չկան իսլամական, ծայրահեղ արմատական կառույցներին հարող տարաբնույթ խմբեր, անգամ քաղաքացիներ կամ դրանց գաղափարակիցներ, ինչպես նաև՝ ՀՀ-ն ահաբեկչական կառույցների ո՛չ գաղափարական, ո՛չ ռազմաքաղաքական թիրախների շարքում, վստահաբար, առաջիններից չէ: Բայց իրավացի է նաև այն պնդումը, որ իսլամիստական ահաբեկչությունը հասել է Հայաստանի սահմաններին, մինչդեռ այն շատ վաղուց էր այստեղ և միաժամանակ 2 հարթությունում՝ 1. Հայաստանի անմիջական հարևան երկրներից 3-ն իսլամադավան են, իսկ մեկում՝ Վրաստանում, կա ստվար մուսուլմանական ազգաբնակչություն: Բոլոր 4 երկրներում էլ առկա են իսլամական ծայրահեղ արմատական գաղափարներով տոգորված անձինք, անգամ խմբավորումներ, որոնք մարտական պրակտիկ գործունեություն են ծավալել, նաև ներկայում շարունակում են մասնակցել հիմնականում Մերձավոր Արևելքում ծավալվող «ջիհադին»: 2. Արևելյան հարևան Ադրբեջանի հակահայկական քաղաքականության գործիքակազմում, հատկապես ռազմական տարբեր հարթություններում (խաղաղ բնակավայրերի պարբերաբար ռմբակոծություն, հայ անհատ զինծառայողների նկատմամբ իրականացվող ահաբեկչական հարձակումներ) բազմիցս օգտագործվել է ահաբեկչական գործելաոճը, և այն Բաքվի հակահայկական զինանոցի անբաժանելի բաղադրիչն է: Մինչդեռ իսլամիստական ահաբեկչության սպառնալիքի այս եզակի ուղղության դեմ Հայաստանն ունի դիմադրության ամենավստահելի ու անգերազանցելի միջոցը՝ հայ զինվորի անձնվեր ծառայությունը հայրենիքի անվտանգությանը: Իսկ ընդհանուր առմամբ, Հայաստանը, հանդիսանալով մերօրյա աշխարհի անքակտելի մասը, բնականաբար օտարված չէ այսօրեական գլոբալ հիմնախնդիրներից և սպառնալիքներից: Այս համատեքստում, նաև ամբողջ աշխարհում արդեն մի քանի տարի տիրող համընդհանուր ահաբեկչական աննախադեպ սպառնալիքի պայմաններում իրավասու մարմինների աշխատանքը պետք է կրի իրավիճակից բխող՝ արտակարգ գործելաոճի բնույթ, ընդ որում, ինչպես երկրի ներսում, այնպես էլ այլ երկրների՝ (հատկապես հարևան և տարածաշրջանային) այդօրինակ կառույցների հետ համագործակցության առումով: ...

    Կարդալ ավելին
  • Թոթափելով Սաուդյան Արաբիայի գլխավորությամբ մի շարք երկրների կողմից հայտարարված բոյկոտը՝ կատարցիները նոր ռեկորդ են սահմանում: Կատարում հայտնի Power International Holding ընկերության ղեկավար գործարար Մութազ ալ-Հայաթը, երկրում առկա կաթի պահանջարկի շուրջ 1/3-ը հոգալու նպատակով ԱՄՆ-ից և Ավստրալիայից պատրաստվում է գնել հանրահայտ գոլշտինյան տեսակի 4000 կաթնատու կով՝ յուրաքանչյուրը միջինը 600 կգ քաշով, որոնք Կատար են տեղափոխվելու օդային ճանապարհով շուրջ 60 չվերթի միջոցով:  Ի դեպ, եթե այս գործարքն իրականցվի, ապա այն կդառնա պատմության ընթացքում խոշոր եղջերավոր անասունների՝ օդային ճանապարհով ներկրման խոշորագույն ծրագիրը: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/armen.petrosyan.05/posts/1366982743338936 ...

    Կարդալ ավելին
  • «Օ՜ Խամենեի... վստա՜հ եղիր, շուտով մենք կգանք և կավերենք քո տունն, ինչպես այս տները... Մենք կզավթենք Իրանը և կվերականգնենք սուննիական իսլամական ժողովրդին, ինչպիսին այն նախկինում էր»: Վերոնշյալը մի հատված է «Իսլամական պետություն»(ԻՊ) ահաբեկչական խմբավորման իրաքյան ճյուղավորման կողմից դեռևս ընթացիկ տարվա մարտի 27-ին Իրանի դեմ պարսկերենով ուղղված մոտ 36 րոպեանոց տեսաուղերձից: Այն իրողությունը, որ նախօրեին Թեհրանում իրականացված ահաբեկչական հարձակումները կազմակերպված էին հենց ԻՊ-ի ղեկավար շրջանակի գիտությամբ ու ցուցումով, որևէ կասկածի տեղիք չի տալիս: Կրկնակի ահաբեկչությունը բավական գրագետ կերպով նախապատրաստված, նախապես ծրագրված և հստակ քաղաքական ու հոգեբանական թիրախներ ունեցող բռնարարք էր, որի նպատակը ծայրահեղական կառույցի կողմից տարածաշրջանում իր գաղափարական և ռազմական կարևորագույն հակառակորդներից մեկի՝ Իրան պետությանը նպատակային հարված հասցնելն էր: Վերոնշյալի համատեքստում, նախ պատահական չէին ընտրված թիրախները՝ իրանական պետականության երկու կարևոր խորհրդանիշները՝ երկրի օրենսդիր մարմինը և Իսլամական Հանրապետության հիմնադիր իմամ Խոմեյնիի դամբարանը: Հաջորդ կարևոր իրողությունը՝ ԻՊ-ն անմիջապես ստանձնեց բռնարարքի պատասխանատվությունը(դա տեղի է ունենում միայն այն դեպքում, երբ ահաբեկչությունը կազմակերպած է լինում կառույցի ղեկավար շրջանակի գիտությամբ), ինչպես նաև կառույցի քարոզչական պատասխանատուներն անմիջական կապ էին պահում հարձակումն իրականացրած զինյալների հետ՝ նրանցից ստանալով նկարներ և տեսանյութեր հենց հարձակման վայրից, որոնք տարածվում էին իսլամականների տեղեկատվական ռեսուրսներով: Վերլուծելով ահաբեկչական հարձակումների արդյունավետությունը՝ որևէ նման գործողության «արդյունքները» կարելի է դասակարգել հետևյալ պայմանական հաջորդականությամբ՝ 1. Ընտրված թիրախը և իրականացման գրագիտությունը: 2.Հասցված մարդկային և նյութական ուղղակի վնասի ծավալները: 3. Առավել մասշտաբային ազդեցության էֆեկտը(ներքին անկայունություն հասարակության շրջանում, իշխանական համակարգում): 4.Հոգեբանական ազդեցություն (խուճապային իրավիճակ թիրախավորված երկրի հասարակությունում): 5. Քարոզչական ազդեցությունը: Այս տեսանկյունից կարելի է նշել, որ, ընդհանուր առմամբ, Թեհրանում տեղի ունեցած ահաբեկչության պարագայում հարաբերական հաջողություն արձանագրվեց միայն 1-ին և 5-րդ կետերի առումով՝ թիրախային ու քարոզչական հարթություններում, մինչդեռ մյուս ուղղություններում արդյունավետությունը նվազագույնի սահմաններում է: Մարդկային և նյութական վնասի համեմատության տեսանկյունից նման զինվածության և հասցված վնասի հարաբերակցությունը բացասական էֆեկտ ունի, հարձակման թիրախ դարձած ԻԻՀ խորհրդարանը շարունակում էր գործունեությունը, կարծես ոչինչ էլ չէր պատահել, անվտանգային ծառայությունները(չհաշված սկզբնական ձախողումը) գործում էին սառը և կշռադատված, երկրի իշխանության և հասարակության արձագանքն էլ սթափ էր, հանգիստ ու շրջահայաց: Ի պատիվ և՜ ԻԻՀ իշխանությունների, և՜ իրանական հասարակության, պետք է նշել, որ նրանք պատվով դիմագրավեցին բավական լուրջ փորձությունը՝ դրսևորելով հարատև պետականության հանգամանքին և կուռ հասարակությանը բնորոշ բոլոր հատկանիշները: Մինչդեռ Թեհրանում տեղի ունեցած ահաբեկչական գործողությունները հերթական անգամ փաստեցին այն իրողությունը, որ մերօրյա աշխարհի մեծագույն չարիքն ի զորու է շրջանցել անգամ ամենանվտանգ թվացող սահմանները. սա հավելյալ զգոնության և աչալրջության հրամայական է առաջացնում անգամ անվտանգության այնպիսի «կղզյակների» համար, որոնց, առաջին հայացքից, իսլամիստական ահաբեկչությունը չի թիրախավորում: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/armen.petrosyan.05/posts/1362409530462924 ...

    Կարդալ ավելին
  • Այսօր ԱՄՆ-ի ֆինանսական և ռազմական աջակցությունը վայելող «Ջայշ Ասաուդ ալ-Շարկիա» սիրիական ընդդիմադիր խմբավորման զինյալների կողմից Սիրիական անապատում խոցվել է կառավարական ուժերին պատկանող МиГ-21 տեսակի ռազմական ինքնաթիռը. օդաչուն զոհվել է: Միջադեպը տեղի է ունեցել Դամասկոսի նահանգում՝ մայրաքաղաքից 60 կմ արևելք, Թալ Դաքուա կոչված լեռնային տեղանքում, որտեղ սիրիական օդուժը փորձում էր խոցել հակակառավարական խմբավորումների դիրքերը՝ Դեր Զորի ուղղությամբ կառավարամետ ուժերի առաջխաղացումանն աջակցելու նպատակով:  Այս միջադեպը հերթական անգամ փաստում է այն իրողությունը, որ Սիրիայի՝ ռազմավարական առումով հույժ կարևոր նշված հատվածում ընթացող զարգացումները լուրջ նշանակություն ունեն նաև ԱՄՆ-ի և նրա տարածաշրջանային գործընկերների համար: Իսկ սեփական նպատակներին հասնելու համար վերջինները ոչ միայն ուղղակիորեն են միջամտում ռազմական գործողություններին՝ անհրաժեշտության դեպքում հարվածելով կառավարական ուժերին, այլև որակապես ավելի բարձր մակարդակի սպառազինություն են տրամադրում սիրիական ռազմադաշտում հանդես եկող սեփական հովանավորյալ կառույցներին: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/armen.petrosyan.05/posts/1359445887425955 ...

    Կարդալ ավելին
  • Վերջին 2 օրերին Սիրիայի տարածքում կատաղի մարտեր են ընթանում հատկապես պատմամշակութային նշանակության Պալմիրա քաղաքից դեպի հարավ՝ ալ-Աբասիա շրջանում: Այս ուղղությամբ «Իսլամական պետություն» ահաբեկչական խմբավորման զինյալներին հաջողվել է ոչ միայն ձախողել կառավարական ուժերի զանգվածային հարձակումը՝ պատճառելով էական մարդկային և տեխնիկական կորուստներ, այլև անցնել բավական հաջող հակահարձակման: Սիրիական կառավարական ուժերին չեն օգնել անգամ վերախմբավորումը, մարդկային և տեխնիկական համալրումներն, ինչպես նաև ռուսական օդատիեզերական ուժերի աջակցությունը. շրջանում դիրքային հարաբերակցությունը ցայժմ շարունակում է մնալ խիստ երերուն: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/armen.petrosyan.05/posts/1356359781067899 ...

    Կարդալ ավելին
  • Տեսանյութ այն մասին, թե ինչպես են իսրայելական հատուկ ծառայությունները սպասարկել ԱՄՆ-ի նախագահ Դոնալդ Թրամփի առաջին այցն Իսրայել:  Կարճատև, բայց բավական բովանդակալից հոլովակ է։ Այս ոլորտում առավել ընդարձակվելը նաև վտանգավոր է :) Ի դեպ՝ ընդամենը 28 ժամ տևողությամբ այցի նախապատրաստման և անվտանգային միջոցառումների իրականացման գործում, ընդհանուր առմամբ, մոբիլիզացվել է տարբեր ծառայությունների շուրջ 11 հազար աշխատակից: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/armen.petrosyan.05/posts/1350039871699890 ...

    Կարդալ ավելին
  • Նոր ահաբեկչություն Մանչեսթերում. պայթյուն է որոտացել Arndale առևտրի կենտրոնում։ Մանրամասները ճշգրտվում են: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/armen.petrosyan.05/posts/1347604431943434 ...

    Կարդալ ավելին
  • Մայիսի 22-ին, մեկնարկեց ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի պաշտոնական այցն Իսրայել. այն Սպիտակ տան ղեկավարի երկրորդ արտագնա այցն է Սաուդյան Արաբիայից հետո: Բավական ուշագրավ է Դ.Թրամփի արտագնա առաջին շրջագայության կազմակերպման նրբությունների հատկապես քարոզչական կողմը: Մի առիթով արդեն ներկայացրել եմ ԱՄՆ-ի նախագահի մերձավոր շրջապատում հրեական գործոնի ազդեցիկության վերաբերյալ որոշ մանրամասներ, որոնք առարկայական դերակատարություն ունեն նաև Սպիտակ տանը որոշումների կայացման բարձրագույն մեխանիզմների հարցում (հղումն՝ այստեղ): Նման քաղաքական լծակների պայմաններում հրեական լոբբին բոլոր հնարավոր քաղաքական և քարոզչական մեխանիզմներն օգտագործեց, որպեսզի Թրամփի առաջին արտագնա այցը տեղի ունենա հենց Իսրայել՝ ընդգծելու համար այդ երկրի նշանակությունն ամբողջ աշխարհում և հատկապես աշխարհի թիվ 1 գերտերության համար, մինչդեռ Իսրայել այցը միայն երկրորդն է, ինչն, ամեն դեպքում, ևս ակնհայտ հաջողություն է: Դեռևս ապրիլ ամսից մի կողմից հրեական լոբբիի ազդեցությամբ գործող արևմտյան և իսրայելական բազմաթիվ լրատվամիջոցներ, կանխատեսելով ԱՄՆ-ի առաջնորդի առաջին շրջագայության ուղղությունը, միտումնավոր կերպով ընդգծեցին Երուսաղեմ քաղաքը՝ միջազգային հանրության կողմից չճանաչված Իսրայելի ինքնահռչակ մայրաքաղաքը. զուգահեռաբար դիվանագիտական ակտիվ քայլեր էին իրականացվում նաև Վաշինգտոնում՝ դեռևս քարոզչական այս թեզին «միս ու արյուն» հաղորդելու նպատակով: Մինչդեռ ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականության առանցքային պատասխանատուների կողմից իրավացիորեն կանխատեսվում էր, որ աշխարհի թիվ 1 գերտերության առաջնորդի առաջին այցը հրեական պետություն կարող էր լուրջ դժգոհություններ առաջացնել ԱՄՆ-ի դաշնակից մի շարք եվրոպական և մուսուլմանական երկրների շրջանում, ինչը տրամաբանորեն հավելյալ բարդությունների կհանգեցներ ամերիկյան նոր վարչակազմի՝ առանց այն էլ երերուն վարկանիշի համար: Հետևաբար, հրեական լոբբիի հակակշիռ թևի քարոզչական պատասխանը եղավ՝ առաջին ուղղությունը Բրյուսել, հետո միայն Երուսաղեմ տարբերակը: Մինչդեռ այս ձևաչափն, ըստ էության, զուրկ էր անհրաժեշտ գաղափարական հիմնավորումից, մանավանդ, որ դրանում դարձյալ չէր տեղավորվում ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականության համար հույժ կարևոր՝ արաբամուսուլմանական աշխարհին ևս բավարարելու բաղադրիչը: Այս համատեքստում է հենց, որ Սպիտակ տան աշխատակիցների կողմից մշակվեց «Հանդուրժողականության երթուղին», ինչի գաղափարական, բնականաբար նաև քաղաքական հիմնավորումը ենթադրում էր Թրամփի այցերի հետևյալ հաջորդականությունը դեպի 3 համաշխարհային կրոնական կենտրոններ՝ ալ-Ռիադ, Երուսաղեմ, Հռոմ, ապա նաև՝ Բրյուսել: Հաշվի առնելով Վաշինգտոնի մերձավորարևելյան քաղաքականության առանձնահատկությունները՝ կարելի է ենթադրել, որ շրջագայության մեկնարկի օրն էլ պատահական չէր ընտրված՝ Իրանում նախագահական ընտրությունների անցկացման օրը: Այս համատեքստում էին նաև ալ-Ռիադից արաբամուսուլմանական գրեթե բոլոր երկրների բարձրաստիճան ներկայացուցիչների մասնակցությամբ հնչած քաղաքական ելույթներն ու հատկապես ստորագրված աննախադեպ ռազմական գործարքները, որոնց բովանդակային և քարոզչական առանցքային թիրախներից մեկը, անշուշտ, Իրանն էր: Իսկ առհասարակ, իր մոտեցումներով և գործելակերպով բավական ինքնատիպ ԱՄՆ-ի 45-րդ նախագահն այս հարցում ևս խախտեց ընդունված ավանդույթները. դեռևս Ռոնալդ Ռեյգանի նախագահության շրջանից ԱՄՆ-ի նախագահների առաջին արտագնա այցերն ուղղված էին հիմնականում հարևան երկրներ՝ Կանադա կամ Մեքսիկա, մինչդեռ ոչ երբեևէ Սաուդյան Արաբիա: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/armen.petrosyan.05/posts/1346950462008831 ...

    Կարդալ ավելին

ՖԲՀ

  • /uploads/photos/qvmytUK0xT5aCPMMixu6.jpg

    Այսօր վերջնականապես համոզվեցի, որ պետք է օրենսդրական փոփոխություն լինի, ու ցանկացած աշխատանքի անցնելու համար պարտադիր պայման լինի IQ թեստը ու նվազագույն 80-90 գնահատականը։ Աշխատանքային հարցով մտել եմ մի դեղատուն։ Ներկայանում եմ, ասում եմ՝ ինչ հարցով եմ եկել և ասում եմ, որ հավանաբար այդ հարցով պետք է զրուցեմ տնօրենի հետ, ճշտում եմ՝ ինչպես կարող եմ դա անել։ Վաճառողուհին ինձ մոտավորապես «Բայց ավելի լավա ամառ, քան ձմեռ» կամ «Ես այս տարի ծիրան չեմ կերել» կարգի պատասխան է տալիս։ Բացատրում եմ, որ ես վաճառքի մենեջեր չեմ ու պատվեր չենք գրելու։ Մի տասը րոպե իմ ասածը ավելի մանրամասն բացատրելուց հետո զանգում է տնօրենին ու նրան ասում է իմ ասածի հետ իմաստով կապ չունեցող ինչ-որ բան։ Նույն գործողությունն անում է 3 անգամ։ Ամեն անգամ ասում է, որ ավելի լավ կլինի 4-5-ի կողմերը գամ, հնարավոր է՝ տնօրենն այնտեղ լինի կամ էլ մոտ օրերս մտնեմ, էլի հնարավոր է՝ այնտեղ լինի։ Տնօրենի համարը ինձ տալ չէր կարելի, նույնիսկ չէր կարելի այդ վաճառողուհու հեռախոսով հարց տալ տնօրենին։ Մոտ 40 րոպեում այդ «ինտելեկտուալ» աշխատողի միջոցով մոտ 20 րոպե հեռախոսով խոսացող խիստ զբաղված նրա տնօրենից չկարողացա ճշտել՝ նրանք համագործակցում են մեր ընկերության հետ, թե ոչ։ Իսկ մեր ընկերության բրենդները հնարավոր չէ չճանաչել, քանի որ դրանք ամենահայտնիներն են աշխարհում։ Դրա համար էլ 15-20 քմ-ոց դեղատունը կիսադատարկ էր, ու հասկացա, թե ինձնից առաջ մտած հաճախորդը ինչու էր բարկացած դուրս գալիս իմ մտնելու պահին։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/davitgevorkyan/posts/1320947864670053

    Կարդալ ավելին

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/RmHr3HLMoSfQuSO8U6cE.jpg

    Հայաստանի ունիկալությունը կայանում է նրանում,որ ի տարբերություն Հետսովետական մնացած երկրների,այս երկիրը միակն է,որտեղ հանրության պատկերացումները պետական գրեթե բոլոր ոլորտների վերաբերյալ հասցված են մինիմումի։ Ասել կուզեմ՝ տեսլական չկա։ Ու սա տեղի չի ունեցել մի օրում,ավելի շուտ ձևավորվել է 25 տարվա քաղաքական իրողությունների հիման վրա։ Անցյալ տարի ապրլյան պատերազմի,հուլիսյան դեպքերի,դրան նախորդող՝ 2013-ի հայտնի մեկ գիշերվա ու 2015 «Ծառուկյան օպերացիայի» ժամանակ, «ինչու չի խոսում Սերժ Սարգսյանը» նախադասությունը եղել է լրատվականների,սոցիալական ցանցերի ու մամուլի առաջին էջերում։ Միջազգային պրակտիկայում,երկրում տեղի ունեցող ցանկացած ցնցումից հետո նախագահը անմիջապես դիմում է կոչով հանրությանը ու այդ խոսքը կարող է էական դեր խաղալ տրամադրություններ զսպման համար։ Որովհետև մարդիկ խոսքի սպասում են ու դրանից է շատ ժամանակ կախված նրանց հետագա վարքագիծը։ Ֆրանսուալ Օլանդի վարկանիշը ինչքան էլ ցածր լիներ,Էմմանունել Մակրոնի հաղթանակի ամենամեծ գրավականներից մեկն էլ արդեն նախկին նախա+գահի աջակացությունը ստանալ էր,որովհետև այստեղ գործ ունենք ինստիտուտի,ոչ թե անձի հետ։ Դառնանք Հայաստանին։ Հիմա պատկերացրեք 2013 թվականին Սերժ Սարգսյանը հայտրարարում է հանրաքվե՝ եԱՏՄ թե Եվրոմիություն։ Եվ Հայաստանի բնակչության 65 տոկոսը (եթե սխալ եմ ուղղեք) համաձայնվում է ոչ միայն դառնալ ԵԱՏՄ անդամ,այլև Ռուսաստանի երկրամաս։ Եթե կասկածում եք սույն դիագնոզին,կարող եք շրջել Հայաստանի մարզերում,քաղաքներում,ինչպես նաև մոնիտորինգ անել թե գերտերություններից և որ բևեռն է առավել ուժեղ հետաքրքրություն ցուցաբերել Հայաստանի նկատմամբ՝ ժողովրդական լեզվով ասած՝ վիզ դրել։ Ապրիլյան դեպքերի ժամանակ,երբ ափալ-թափալ ամբողջ հայությունը լցվեց Ստեփանակերտի հրապարակներ, սահմանում թուրքերին թողած՝ հայ -հայ իրար էին մոռթում,մինչդեռ գոյություն ունի պետության անվտանգությունը կազմակերպող մեկ մարմին՝ բանակ,որը և լավ վատ կատարաում էր իր վրա դրված պատրականությունը։ եվ այլն։ Ու այս ֆոնին առանց այն էլ տարին 200 բառ խոսող Սերժ Սարգսյանը ենթադրենք կանգնում է ու ասում՝ «սիրելի ժողովուրդ՝անշուշտ ձեր ընտրությունն էր միանալ Ռուասաստանին,որով որ դուք վերջ դրեցիք յաբախտի ձեռք բերած անկախությունը։ Սիրելի կամավորներ,անշուշտ,ստիպված եմ ձեզ գնդակահարել,որովհետև եթե հրաման չեմ տվել գնալ սահման,դուք այդ քանի գլուխ ունեք,գնանք առաջնագիծ ու մայմունություն անեք։ Սիրելի Պավլիկ, 2008 թվականին,երբ ընտրատեղամասում ինձ համար դոշ էիր տալիս ու մարդ ծեծում,անշուշտ այդ ժամանակ ես պետք է քեզ մեկուսացնեի ասպարեզից,որ այսօր վաղը դու հանձը չառնես առանց այն էլ երկու ոտքից հիվանդ պետությանը անդամահատելու «ծանրագույն» գործընթացը»։ Դեհ չի խոսում մարդը,լուռ վերցնում է դրանք իր վրա,խոսի ինչ անի,՞ Լինչի դատաստանի ենթարկեն՞։ Եվ հիմա,երբ Հայաստանում դեսպանների աննախադեպ ակտվիություն է նկատվում,ԱՄՆ դեսպանը սկսել է խոսել միլիարդների ներդրումների,այն էլ որտեղ՝ էներգետիկ ոլորտում, Եվրոմիության դեսպանը սկսել է խոսել Հայաստանի անկախությանը սպառնացող իրական պատվիրատուին փնտրել,Սարգսյանը նորից լռում է։ Լռում է,ոչ թե նրա համար որ ասելիք չկա,այլ նրա համար,որ ցավոք սրտի մեր երկրում այդպես է չձևավորվեց խոսելուց առաջ գոնե մեկ րոպե մտածելու ավանդույթը։ Փոխարենը մեծանում է Հայաստանի վրա կատարվող խաղադրույքը։ Ռազմավարական դաշնակցի աշխարհաքաղաքական հոգեվարքը 2018-ին մտնելու է ամփոփիչ փուլ,որից երևի թե կսկսվի անկախ Ռուսաստանի ամենամեծ դեպերսիան (ընտրությունները ֆիկտիվ բնույթ են կրում,ավելի շատ համակարգի ճգնաժամ)։ Դեռ պարզ չէ ԱՄՆ-ի մետեցումը տարածաշրջանում կատարվող իրադարձություններին, սակայն միլիարդավոր գումարների մասին են խոսում, Սվիտալսկին չեղած տեղից յոթ միլիոն է քերում Հայաստանի համար ու անկախ Վահրամ Բաղդասարյանի բլթոցներից հայտարարում, որ ամեն դեպքում քաղաքական համագործակցություն է ստորագրվելու... Անշուշտ լուրջ կորուստ է Աշոտյանը,ով այսպիսի հարցերում կարողանում էր գոնե չնեղացնել դեսպաններին,սակայն ամպլուայի փոփոխությանը այլընտրանք չկար,իսկ կադրային սովը ստիպում է մնալ բաղդասարյանների հույսին։ Սա իհարկե նոր ֆորս մաժոռի հավանակությունը ոչ միայն չի քչացնում,միգուցե ինչ-որ տեղ բարձրացնում է,բայց ցավոք սրտի այլ տրաբերակ էլ կարծես չի մնում։ Հ.Գ. Ժամանակին Վանո Սիրադեղյանը, արդեն հետախուզման մեջ գտնվելու տարիներին ՀԺ-ի լրագրողի հարցին,թե ինչու այնուամենայնիվ հենց իր հանդեպ հետապնդումներ սկսվեցին,պատասխանել էր՝ «է, հա բա ում հանդեպ սկսվեր»։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/karen.hambardzumyan.3910/posts/262547627485637

    Կարդալ ավելին