• Հաս Չախալյան
  • Ձմեռ ու ցուրտ էր,երբ Հայկը հայտնվեց գիշերօթիկում :Նրա վախեցած աչքերը երբեմն սառում էին մի կետում:Որքան անգամն էր հարբեցող հայրը ծեծել նրան,դժվար էր իմանալ:Բայց ամեն անգամ նա պաշտպանել էր մորը ու քույրերին,որոնք թաքնվել էին մահճակալի տակ: Մի օր ուշ գիշեր էր,երբ մենք պատրաստվում էինք քնելև ես նկատեցի քրքրված անցքեր Հայկի ուսերն:Նա չսպաեց իմ հարցին: -Հորս ոտնահետքերն են,-սառնորեն ասաց նա ու թաքնվեց վերմակի տակ: Երբեմն ես լսում էի նրա հեկեկոցն ու ճիչը: Ու ամբողջ գիշեր չէի կարողանում քնել: Արդեն ութ ամիս էր նա չէր տեսել իր ընտանիքին:ՄԻ օր իմացանք,որ Հայկի մայրը եկել էր այցելության: Նա վազում էր գիշերօթիկի աստիճաններով:Կարոտի միջանցքում սպասում էր մայրը:Դեղին դեմքով և մաշված ձեռքերով մի կին,որի կապտուկներից տխրություն էր ծորում: -Մա՜մ,-բղավեց Հայկն ու ընկավ մոր ձեռքերի մեջ:էլ ոչինչ չկարողացավ ասել,արցունքների անձրևով թրջեց մոր այտերը ու մի քանի ժամ զգաց,որքա՜ն արագ է զարկում մայրական սիրտը,երբ լաց Է լինում զավակի համար: Նրա մայրը հազիվ էր քայլում:Հայկին ասել էր,որ ընկել էր պատահմամբ և ոչ մի խոսք չէր խոսել հորից: Մոր այցելությունից հետո Հայկը փոխվեց:Նրա խաժ աչքերն յուրօրինակ փայլ ստացան: Գիշերօթիկում բոլորս սիրում էինք նրան:Նա չարաճճի կատակներ էր անում մեզ համար: Երբ ճաշում էինք,նա հավաքում էր հացի փշրանքները,երբեմն բնազդաբար:Թվում էր՝բաժին էր հանում իր մոր ու քույրերի համար:Բայց հետո կերակրում էր շներին,որ անօթևան էին ու ոսկրոտ: Մենք ֆուտբոլ էինք խաղում,երբ ուսուցիչը ընդհատեց խաղը և կանչեց մեզ իր մոտ:Նա հուզված էր սաստիկ , կրծում էր շուրթերը և ակամա նայում էր Հայկին: Հայկը քարացել էր տեղում:Նա ուզում էր կռահել ուսուցչի ասելիքը,բայց ապարդյուն: -Մա՛յրդ, մահացել է,-հազիվ կարողացավ արտաբերել ուսուցիչը : Հայկը ոչ մի արձագանք չտվեց մեզ,սկսեց վազել գիշերօթիկի աստիճաններով,ինչպես այն օրը,երբ մայրը եկել էր այցելության: Նա կծկվել էր կարոտի միջանցքում ու գրկել ինքն իրեն:Աչքերը սեղմել էր իրար ու ատամներով կծել իր լեզուն:Բայց մի կաթիլ արցունք հոսում էր աչքերից,գրպանների մեջ հացի փշրանքներն էին դողում:Նա մենակ էր ու որբ,ինչպես այն ոսկրոտ շները,որ սպասում էին հացի փշրանքներին: Հաս Չախալյան Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=996589970456677&id=100003170508778&from_close_friend=1&ref=notif&notif_t=close_friend_activity&notif_id=1468827592988463 ...

    Կարդալ ավելին
  • Երեկ ես բարձրացա հիշողության վերելակով:Ու սեղմեցի բոլոր կոճակները ու կանգ առա հինգերորդ հարկում:Վերելակի դռները հազիվ բացվեցին ու հազիվ ճանաչեցի մեր բնակարանը: Թակեցի դուռը :Դռան արանքից լսվեց հողաթափերի քսքստոց,որ նման էր տատիս,որ շտապում էր դռան առաջ,երբ լսում էր կես ոտնաձայն: Հետո ես մտա ներս ու անծանոթ մի կին ժպիտով բարևեց ինձ: Կարծեցի սխալ հասցեով եմ եկել և ուզում էի հեռանալ,բայց խոհանոցի տաք բույրը կանչեց ներս: Ամեն ինչ նույնն էր,ոչինչ չէր փոխվել:Տատս խոհանոցում ապուր էր եփում:Շերեփը ձեռքին փաթաթվեց ինձ:Ու նրա գոգնոցից ես հոտոտեցի մանկությանս բույրը: Հետո եղբայրս նետվեց խոհանոց ու կանչեց ինձ պատշգամբ:Մենք երկուսով սկսեցինք խաղալ թղթե նավակներով,որ պատրաստում էր եղբայրս ու նավարկում ջրափոսերում: Տատս միայնակ էր ապրում:Ես և եղբայրս գրեթե միշտ նրա հետ էինք: Ծնողներս որոշեցին մեկնել Հայաստանից ու ապրել օտար մի երկրում,որ հազարավոր մղոն հեռու էր իմ երազներից:Ես մեկնեցի ծնողներիս հետ,իսկ եղբայրս ՝մնաց տատիս մոտ:Ես նախանձում էի եղբորս,որ կարողացավ դեմ դուրս գալ ծնողներիս..... Երբ հեռանում էինք,անձրև էր ու ջրափոսերը լցվել էին արցունքներով,իսկ եղբայրս պատշգամբից կանգնած նայում էր մեզ: Մի օր տատս վատառողջ էր,նրանից հետո եղբայրս ապրում էր միայնակ: Անցել էր տասը տարի,երբ տատս չկար,իսկ եղբայրս դարձել էր զինվորական ու արժանացել տարբեր կոչումների: Երեկ վերադարձա Հայաստան,շտապեցի հիշողությունների մեր բույնը,բայց չգտա ո՛չ տատիս,ո՛չ եղբորս: Անծանոթ կինը,որ բացեց տան դուռը,մեր տան վարձակալն էր: Իմացա,որ եղբայրս մեկնել էր Ղարաբաղ և ոչ մի լուր չէր տվել մեզ: Երբ հիշողության վերելակում օդը ծանր էր ու հորս զանգից,պարզ դարձավ՝երբեք չեմ տեսնելու եղբորս: Նա զոհվել էր անցած գիշեր թշնամու դեմ տարած հաղթանակաից: Ես ուզեցա վերադառնալ հինգերորդ հարկ,որովհետև լացս խեղդելու համար տատիս գոգնոցն էր հարկավոր: Արցունքներս հոսեցին ջրափոսերի մեջ,որ սպասում էին եղբորս նավակներին..... Հաս Չախալյան Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=982920635156944&id=100003170508778 ...

    Կարդալ ավելին
Загрузка...

ՖԲՀ

Քաղաքականություն