Գովազդի համար զանգահարել 099 999 409
  • Մհեր Ղալեչյան
  • Այն, որ «X Factor»-ի ժյուրիի անդամների` հատկապես Գարիկի պահվածքը նման աղմուկ է հանել, որ «կայֆեր»են բռնում 17-ամյա տղայի վրա, որը առաջին անգամ գյուղից նման միջավայրում է հայտնվել, կցանկանայի հետեւյալն ասել:  Ուրեմն, 1946 թվականին Տոկիոյում, մի հատ ճապոնական կինոընկերություն մրցույթ է հայտարարում` նոր դերասանների ընդունելության համար: 4000 մարդ է մասնակցում այդ մրցույթին: Հարյուրից մեկին պետք է վերցնեն: Մի հատ ջահել` բանակից նոր զորացրված, 2-րդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած տղա է մտնում սենյակ, որտեղ մրցութային հանձնաժողովն է: Հիմա սրան հարցեր են տալիս, սա էլ պատասխանում է: Շատ բռի պահվածքով, չոր, կոշտ ու կոպիտ տոնով պատասխանելով, զգացվում է, որ բանակի թոզը դեռ վրան է: Զինվորին բնորոշ չոր, պարզ ու ուղղամիտ ոճով է խոսում:  Մի խոսքով, որեւէ տպավորություն չի թողնում հանձնաժողովի վրա, սրան ասում են` ազատ ես, թող գնա, կինոն քո համար չի: Ու երբ այս ջահելը շրջվում է եւ սկսում է քայլել դեպի դուռը, հանձնաժողովի նախագահին (կարծեմ, ազգանունը Յամամոտո էր) շատ է դուր գալիս նրա քայլվածքը: Դրա մեջ ինչ որ արժանապատվություն, գեղեցկություն, վեհություն է զգում: Այդ տղան աներեւույթ ինչ որ հպարտությամբ ու բնական արտիստիզմով է շրջվում և հեռանում: Հանձնաժողովի նախագահը նրան ետ է կանչում ու աշխատանքի ընդունում: Այդ երիտասարդի անունն էր Տոսիրո Միֆունե: Ընդամենը 4 տարի անց ինքը «Ռասյոմոնից» հետո կդառնա համաշխարհային կինոյի աստղերից մեկը:  Մեր ժյուրիի անդամները երբեւիցե չեն փորձում «X Factor»-ի մասնակիցների մեջ զգալ, փնտրել տաղանդը: Այդ մակարդակը չունեն: Իրենք ճիշտ հակառակն են անում. մարդու մեջ փորձում են սպանել ցանկացած դրական ձիրք, լուսավոր կետ: Որ դրա ֆոնին ցույց տան իրենց կարեւորությունը, որ ցույց տան, թե իբր իրենցից է կախված մարդուն տաղանդ դարձնել-չդարձնելու «միսիան»: Որ տաղանդը իրենք են, դրա համար են նստած ժյուրիի աթոռին: Դրա համար էլ այդքան խղճուկ տեսք ունեն: Ինչ հագուստ էլ կրեն, անընդհատ թվում է, թե ծաղրածուի հագուստի մեջ են: Ի դեպ, այս ամենը վերաբերվում է մեր մոտ անցկացվող նմանատիպ այլ մրցույթներին: Իսկ այդ ջահել տղան միգուցե 4 տարի անց մեզ համար բացահայտում լիներ: Բոլոր դեպքերում, իր կյանքն առջեւում է: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/mher.ghalechyan/posts/1112651732121812 ...

    Կարդալ ավելին
  • Քանի որ Գերմանիան էլ ընդունեց Ցեղասպանությունը, այս տարի թուրքական հանգստավայրերը ոչ միայն ռուս, այլ նաեւ գերմանացի տուրիստներից էլ կարող են զրկվել: Ամենաշատը այս երկու երկրի զբոսաշրջիկներն էին հանգստանում Թուրքիայում: Իսկ դա նվազագույնը տարեկան մի 8-10 մլրդ դոլարի կորուստ է նշանակում: Անթալյան այս տարի կարող է մեռյալ քաղաք դառնալ... Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/mher.ghalechyan/posts/989233224463664?notif_t=close_friend_activity¬if_id=146486451750 ...

    Կարդալ ավելին

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/Pcqc2r4IchH1WEBl20ci.jpg

    Բելառուսա-ադրբեջանական համատեղ «Լապշին» օպերացիան պարտություն էր երկու երկրների համար:  Այսպես՝ Ադրբեջանում լրջորեն հավատում են, որ լրագրողի ու բլոգերի դեմ արշավ իրականացնելով հասարակական կարծիքի նկատմամբ կարող է ունենալ տոտալ վերահսկողություն և, ունենալով քիչ թե շատ հաջողություն իր երկրի ներսում, Ադրբեջանը փորձեց այդ նույնը կիրառել ավելի մեծ միջավայրում՝ դուրս գալով միջազգային ասպարեզ: Արդյունքում ունեցանք Լապշինի դեպքը: Թե ինչպես արձագանքեց քաղաքակիրթ աշխարհը այդ երևույթին, բոլորին հայտնի է: Բնականաբար, Ադրբեջանը բոլոր տեղեկատվական տիրույթներում չէր դադարում շրջանառել ու շարունակ պտտեցնել իր «սկզբունքներին դեմ գնացած» մի «փոքրիկ բլոգերի» (նկատի ունեմ մի բլոգերը մի ամբողջ երկրի համեմատ) բերման ենթարկելու դեպքը: Ծիծաղելի է, սակայն փաստ, քանի որ Ադրբեջանը լրջորեն պատրաստվել էր այդ բեմականացմանը: Նպատակը մեկն էր՝ այ թե ինչ կլինի յուրաքանչյուրի հետ, ով կայցելի Արցախ: Այստեղ ևս ի դերև ելան Ադրբեջանի հաշվարկները՝ ոչ թե նվազեցին, այլ ավելացան դեպի Արցախ այցելությունները, ավելացավ Արցախի նկատմամբ հետաքրքրությունը. Ստեփանակերտում կազմակերպված ֆորումը դրա վառ ապացույցն է: Հանուն արդարության պետք է նշենք, որ բազմաթիվ է բլոգերների ու լրագրողների այն բանակը, որոնք թքած ունեն Ադրբեջանի սև ցուցակների ու Արցախ այցելելու նկատմամբ ադրբեջանական դիրքորոշման վրա: Բլոգերների այցը Արցախ այս տեսանկյունից արդեն նշանակում է Ադրբեջանի պարտություն: Արցախ ժամանած բլոգերների այցն ավարտվեց: Նրանց ոգևորությունն ու անթաքույց սերն առ Արցախ շուտով կարտացոլվեն իրենց հեղինակած հոդվածներում: Պետք է փաստենք, որ ադրբեջանական մեդիատիրույթում պանիկայի տպավորություն էին թողնում Արցախ այցելած բլոգերների ֆորումի վերաբերյալ նյութերը: Քանզի այն էֆեկտը, որ ակնկալում էր Բաքվի ղեկավարությունը ոչ թե չիրականացավ, այլ հակառակը տեղի ունեցավ: Կարող ենք պայմանականորեն անվանել «Լապշինի էֆեկտ»:  Աշխարհը հասկանում է, որ այդ սև ցուցակներն ու բռնության ոգով հռետորաբանությունն ու գործողությունները, որոնք կիրառվում է Արցախ այցելած արտասահմանցիների նկատմամբ, Ադրբեջանին տանում է դեպի մարգինալացում, այլ կերպ ասած՝ քաղաքակիրթ աշխարհը հասկանալով մերժում է Ադրբեջանի հակաքաղաքակրթական գործողությունները: Բլոգերներն ապացուցեցին դա: Ինչպես Ադրբեջան պետությունն է հնարովի, այնպես էլ նրա գործողությունները: Ադրբեջանում հնարովի է ամեն ինչ՝ պատմությունից սկսած մինչև Մեհրիբան Ալիևայի հավատարմությունը: Ու այս ամենը նշանակում է, որ Ադրբեջանում ցանկացած գործողություն միտված է մի բանի՝ քարոզչություն անելուն, որպեսզի ապացուցեն, որ իրենք հնարովի չեն, որ իրենք ուժեղ են, որ իրենք չեն պարտվել, որ իրենք ազգ են, սակայն չի ստացվում: Հոգեբաններն այս դրսևորումն անվանում են չկայացվածության բարդույթ: Ադրբեջանը չկայացվածության բարդույթ ունի: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/vahagnavan/posts/1601141036592997

    Կարդալ ավելին