• Տիգրան Գրիգորյան
  • Ադրբեջանն իրականում բավականին դժվար իրավիճակում է հայտնվել: Նա չի կարող թույլ տալ, որպեսզի Վիեննայի և Սանկտ Պետերբուրգի պայմանավորվածությունները կյանքի կոչվեն, քանի որ հայկական կողմը օգտագործելու է դրանք ստատուս քվոն ամրապնդելու համար: Միևնույն ժամանակ, Ադրբեջանի կողմից այդ պայմանավորվածությունների իրականացմանը խոչընդոտելը հայկական կողմի համար բանակցային գործընթացը տորպեդավորելու հրաշալի հնարավորություն է ստեղծում:  Ռազմական դիվանագիտությունը ևս ցանկալի արդյունքներ չի ապահովում: Ապրիլից հետո դիվերսիոն պատերազմ վարել, փաստորեն, այլևս հնարավոր չէ: Հրետանային պատերազմի պարագայում էլ հայկական կողմը անձնակազմի պրոֆեսիոնալիզմի շնորհիվ նկատելի առավելություն ունի: Փաստորեն, լայնամասշտաբ պատերազմը միակ տարբերակն է մնում Ադրբեջանի համար, եթե նա ցանկանում է փոխել ստատուս քվոն: Սակայն այդպիսի որոշում կայացնելը, կարծում եմ, այդքան էլ հեշտ չէ: Դրա համար, ասած ռուսը, ստալնիյե յայցա նուժնը: Մի խոսքով՝ հայկական կողմի համար հիմա ավելի ձեռնտու իրավիճակ է ստեղծվել: Բայց վստահ չեմ, որ մեր ապիկար իշխանությունները կարողանալու են օգտվել դրանից: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tigran.grigoryan.562/posts/1491997267547458 ...

    Կարդալ ավելին
  • Ամեն անգամ պետականության ձեռքբերումների ու կայացվածության մասին խոսելիս, հիշեք, թե ինչպես էին կայացած պետության կայացած ոստիկանները կայացած հանցագործների հետ Բերձորում ազատամարտիկների ու շարժման ակտիվիստների ծեծում, իսկ կայացած պետության կայացած փոխվարչապետը ասում էր, որ ինքը ամեն ինչ կաներ, որպեսզի ծեծի կադրերը չհայտնվեին համացանցում: Հիշեք նաև, թե ինչպես էին կայացած պետության հրապարակում օրը ցերեկով պատգամավոր առևանգում ու ծեծում, իսկ երկու ամիս հետո կայացած պետության կայացած դատախազությունը գործը վերավորակավորում էր, որպեսզի կայացած խորհրդարանը կարողանա կայացած պատգամավոր ծեծողներին միաձայն որոշումով համաներման ենթարկել: Հիշեք նաև, թե ինչպես է կայացած երկրի կայացած նախագահը, ով վերոնշյալ ազատամարտիկներին 2 տարի առաջ ասել էր. «Այո, սա մեր զոնան է», ցանկանում սահմանադրությունը փոխել, որպեսզի անորոշ ժամանակով պահպանի իշանությունը ու էլ ավելի կայացնի պետականությունը: Այս ամենը հիշելուց հետո կարող եք հանգիստ խղճով ձեր պաթոսախառն ստատուսները գրել: Հ.Գ. Պետք չէ հիշեցնել, գիտեմ, որ CAR U NAXAND եմ: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tigran.grigoryan.562/posts/1152327098181145 ...

    Կարդալ ավելին
  • Պետրոս Ղազարյանը արդեն երկրորդ հաղորդումն է Նիկոլին համառորեն «դու»-ով է դիմում: Ու դա այն պարագայում, երբ Նիկոլը իրեն «դուք»-ով է պատասխանում: Երևի ինքնահաստատվելու փորձ է: Ենթադրում եմ, որ Նիկոլի լրագրող ժամանակներից իրար ճանաչում են, բայց ամեն դեպքում շատ տհաճ տպավորություն է թողնում նման պահվածքը: Հասարակ լրագրողական էթիկայի հարց է: Արևմտյան երկրներում այդպիսի վարքագծի համար լրագրողը երևի անմիջապես աշխատանքից կազատվեր:   Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tigran.grigoryan.562/posts/1151582361588952 ...

    Կարդալ ավելին
  • Ապրիլյան իրադարձություններից անմիջապես հետո արցախյան հասարակությունը կարծես թե շատ բան էր հասկացել ու փորձում էր վերաիմաստավորել իր կյանքը: Մարդիկ սկսել էին կարևոր հարցադրումներ կատարել, որոնք մինչ այդ չէին կատարում: Այնպիսի տպավորություն կար, որ Նույնիսկ քրոնիկ իշխանապաշտությամբ տառապող անձինք էին որոշել օգտագործել իրենց գանգուղեղների պարունակությունը: Մի շարք պաշտոնյաներ էլ էին բավականին ադեկվատ դարձել` ցուցաբերելով սկզբունքայնության ու պատասխանատվության որոշակի նշույլներ: Ադեկվատություն էր երևում նույնիսկ ամենաանադեկվատ գործիչների մոտ: Բայց հենց իրավիճակը առաջնագծում մի քիչ հանդարտվեց, ու հարաբերական անդորրի պատրանք ստեղծվեց, կրկին նույն ճահիճը վերադարձանք: Ապրիլյան իրադարձությունները մեզ համար փոխվելու իրական հնարավորություններ էին ստեղծել: Սակայն այդ հնարավորությունները օգտագործելու փոխարեն մենք քաղաքական, պետական ու գոյաբանական այնպիսի ճգնաժամի մեջ ընկանք, որից ես որևէ ելք դեռևս չեմ տեսնում: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tigran.grigoryan.562/posts/1094768137270375 ...

    Կարդալ ավելին
  • Վիեննայի հանդիպումը ավարտվեց ադրբեջանական կողմի պարտությամբ: Ալիևը, ով վերջին տարվա ընթացքում կտրականապես հրաժարվում էր նույնիսկ քննարկել շփման գծում միջադեպերի հետաքննության մեխանիզմի ներդրման գաղափարը, տեղի տվեց համանախագահ երկրների ճնշմանը: Ադրբեջանի համար լուրջ դիվանագիտական պարտություն կարելի է համարել նաև այն, որ այսօր վերահաստատվեց 1994 թվականին կնքված զինադադարի համաձայնագրի անշեղ իրագործման անհրաժեշտությունը: Հիշեցնեմ, որ Բաքուն վերջին շաբաթների ընթացքում նոտաներ էր շրջանառության մեջ մտցնում տարբեր միջազգային կազմակերպություններում և փորձում էր չեղարկել մայիսի 12-ի զինադադարի համաձայնագիրը: Սրանով կարողացանք խուսափել նաև Խաչատուրովի և Սադըխովի միջև ձեռք բերված խայտառակ բանավոր պայմանավորվածության հնարավոր անկանխատեսելի հետևանքներից:  Սակայն չարժե շատ ոգևորվել: Լավրովը նշեց, որ Սարգսյանն ու Ալիևը հունիսին պայմանավորվելու են բանակցությունները վերսկսելու ժամկետների մասին: Ասաց նաև, որ իր (փուլային) պլանը հավանության է արժանացել մյուս համանախագահ երկրների կողմից:  Տարբեր աղբյուրներից գիտեմ, որ Հայաստանը բոլոր ուժային կենտրոնների կողմից լրջագույն ճնշման է ենթարկվում: Փորձում են հայկական կողմին ստիպել առաջին փուլում ազատագրված շրջաններից 5-ը զիջել Ադրբեջանին:  Հիմա պետք է այնպես անենք, որ միջադեպերի հետաքննության մեխանիզմների ներդրման մասին համաձայնությունը չմնա թղթի վրա, իսկ հետո փորձենք կրկին սառեցնել բանակցային գործընթացը ու զինվենք: Այնքան զինվենք, որ Ադրբեջանի բոլոր պատրանքները հօդս ցնդեն: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tigran.grigoryan.562/posts/1073302536083602 ...

    Կարդալ ավելին
Загрузка...

ՖԲՀ

  • /uploads/photos/T2YlVukG5AqmxDOBLom4.jpg

    1920-ի սկզբից սկսվեց Հայաստանի 1-ին Հանրապետության միջազգային ճանաչման նոր շրջանը: Հունվարի 19-ին Փարիզի խորհրդաժողովում Անտանտի դաշինքի երկրների Գերագույն խորհուրդը (ներկայիս Եվրամիության նախատիպը) դե ֆակտո և դե յուրե պաշտոնապես ճանաչեց Հայաստանի Հանրապետության անկախությունը Հայաստանի գերակայության տակ գտնվող տարածքներում: Մեր երկրի պետական սահմաններն այդ պահին ընդգրկում էին նախկին Ռուսական կայսրության Երևանի նահանգի (ներառյալ Նախիջևանի մարզը և Իգդիրի շրջանը) և Կարսի մարզի (ներառյալ Կարս, Սարիղամիշ, Արդահան քաղաքները) վարչական սահմաններն ամբողջությամբ՝ 60 հազար քառակուսի կիլոմետրից ավելի տարածք: Նշենք նաև, որ բացարձակապես գերակշռող հայկական բնակչություն ունեցող Սյունիքն ու Արցախն այդ պահին դե ֆակտո հայկական անկախ ինքնավարությունների կարգավիճակներ ունեին, և նրանց դե յուրե Հայաստանին միանալը ընդամենը մոտակա ժամանակի հարց էր հանդիսանում: Հայաստանի Հանրապետության պառլամենտն Անտանտի դաշինքի երկրների Գերագույն խորհրդի այդ որոշման կապակցությամբ Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում 1920-ի հունվարի 25-ին հրավիրեց հանդիսավոր նիստ, որտեղ նախ կարդացվեց եվրոպական երկրների պաշտոնական ուղերձը՝ ուղղված անկախ Հայաստանի ժողովրդին, որից հետո ելույթ ունեցան պառլամենտի պատգամավորները: Ներկայացնենք մի հատված Սիմոն Վրացյանի ելույթից, որի դրույթները, կարծում եմ, զարմանալիորեն արդի են այսօրվա համար. «Մենք հասել ենք վերջին հանգրվանին: Այն, ինչ որ հայ ժողովուրդը ձևակերպել է իբրև անխախտ կամք, սկսում է իրականանալ: Ազատ Հայաստանը այլևս փաստ է ոչ միայն մեզ, այլև ուրիշների համար: Այն, ինչ որ հայ աշխատավորությունն իր արյան գնով է նվաճել, ընդունում և հաստատում են նրանք, որոնց ձեռքին է գտնվում այսօր աշխարհի ղեկը, և ավելի մեծ սիրով նրանք, որոնց պիտի անցնի վաղը պատմության ղեկավարությունը: Եվ եթե մինչև այժմ մեզնից պահանջվել է հեղափոխական եռանդ և անձնազոհություն, ապա այսուհետև մենք պետք է ցուցահանենք քաղաքական հասունություն ու պետական շինարարության կարողություն: Կյանքը մեր առջև դնելու է նոր պահաջներ և մեզանից է կախված մեր չափով անկախ Հայաստանի բարիք կամ չարիք դառնալը հայ ժողովրդի համար: Ես հավատում եմ, որ անկախ Հայաստանը չի փակվի նեղ պատյանի մեջ, և հայ դեմոկրատիան հավասար մեկ անդամը կլինի համաշխարհային ազատ դեմոկրատիայի ընդհանուր ընտանիքում»: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1512476025533591&set=a.500519483395922.1073741831.100003136245699&type=3

    Կարդալ ավելին

Քաղաքականություն