• Լևոն Մարգարյան
  • Եթե պատերազմական գործողություններում հաջողությունը հաշվում ենք զոհերով ու մետրերով, ուրեմն ԽՍՀՄ-ը և Դաշնակիցները երկրորդ համաշխարհայինում պարտվել են Գերմանիային ու գործընկերներին: Պատերազմը քուչի կռիվ չի, որ հաշվես, թե նրանց 50 հոգու դեմ քանի հոգի կարող ես հավաքել դու, քանիսին կարող եք ջարդել, կռվի վերջում քանիսը վնասված կհասնեն տուն: Պատերազմը բովանդակությամբ ռազմական գործ է, բայց էությամբ քաղաքական է: Ով սա չի հասկանում ՝հրաժարվում է ընկալել քաղաքականությունը իր բազմաշերտ կառուցվածքով, կամ էլ պարզապես մնացել է կռիվ կինոների ու քուչի կռիվների ազդեցության տակ ու ամեն ինչ դրանց հետ է ասոցացնում: Հայ ու ադրբեջանցի զինվորի կյանքը հավասարազոր չէ: Նույնիսկ, եթե ամեն զոհված հայ զինծառայողի դիմաց հազար ադրբեջանցի զոհվի.սա բարոյական իմաստով: Քաղաքական իմաստով ՝ ադրբեջանական կողմը դրսի այլ գործոնների ազդեցությամբ փորձել է լուծել ղարաբաղյան կոնֆլիկտը ՝ ի վնաս մեր կողմի: Լայնածավալ, ամբողջ երկայնքով հարձակում է եղել, ակնկալվել է, որ Հայաստանը հրադադար կխնդրի ու կհամաձայնվի պայմանների: Արդյունքում հրադադար խնդրել է Ադրբեջանը: Այո, որոշ դիրքեր կորցրել ենք, Թալիշն էլ դժվար առաջիկայում բնակեցվի, բանակն էլ խնդիրներ ունի, թերացումներ են եղել, իշխանության ունեցած խնդիրներն էլ բազմապատկվել են ապրիլյան դեպքերից հետո: Բայց վերջնահաշվարկում ունենք այն, որ ադրբեջանական ծրագիրը տապալվել է՝ վատ կառավարվող Հայաստանը, կոռուպցիոն համակարգով, լեգիտիմության խնդիր ունեցող իշխանությամբ, արտագաղթի միտված ժողովրդով և այլ բացասական հանգամանքներով հասել է նրան, որ հրադադարի միջնորդություն ներկայացրել են ադրբեջանցիները: Խնդիրը մտածողության ձևի մեջ է, եթե համարում եք, որ կյանքը, քաղաքականությունը, պատերազմը քուչի կռիվ կամ բայեվիկ կինո են, ուրեմն այո պարտվել ենք, որովհետև բայեվիկում թշնամու հազար զոհի դեմ տված մեկ զոհն էլ ողբեգրական է ներկայացվում: Եթե կյանքը ու քաղաքականությունը զատում եք կինոյից, ու պատերազմը համարում եք ոչ թե ռազմական, այլ նախ քաղաքական, հետո ռազմական իրողություն, ուրեմն հաղթել ենք, գոնե այս փուլում հաղթել ենք, ինչքան էլ պաթետիկ չհնչի: Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/levon.margarian.7/posts/266915510327237 ...

    Կարդալ ավելին

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/kDr1wvn1qtfA3tknT6tN.jpg

    Նիկոլ Փաշինյանի առաջին «քննությունը» Երբ խոսում ենք իշխանության անկախության և սուվերենության մասին, ապա պետք է հաշվի առնենք աշխարհաքաղաքական խաղի կանոնները, որոնք ենթակա են կատարման պետությունների կողմից՝ անկախ միջազգային ազդեցությունից (Հայաստան, ԱՄՆ, Իսրայել, ԵՄ բոլոր պետություններ, Կոսովո և այլն ) և կառավարման մոդելից: Ինչպես գիտենք տևական ժամանակ է, ինչ նոր իշխանությունները Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորությամբ պնդում են, որ Հայաստանում պետք է տեղի ունենան արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ: Այս հարցի շուրջ բոլոր խորհրդարանական և արտախորհրդարանական ուժերի միջև առկա է կոնսենսուս: Միակ խնդիրը թերևս ժամկետներն են: ԱԺ-ի կողմից ընդունված նոր կառավարության ծրագրի համաձայն արտահերթը պետք է կայանա մեկ տարվա ընթացքում (մինչև 2019-ի մայիսի վերջ): Ընտրությունների գնացող Նիկոլ Փաշինյանը փորձեց մեկ հարվածով երկու թիրախ խոցել, այն է՝ ԸՕ բարեփոխումներ կատարել և դեկտեմբերին անցկացնել այդ ընտրությունները: Այս կոնտեքստում Վենետիկի հանձնաժողով ուղարկված Ընտրական օրենսգրքի բարեփոխումներ պետք է որ կանաչ լույս վառեն նոր ընտրությունների համար: Այսօր ՀՀ փոխվարչապետ Արարատ Միրզոյանը և ԸՕ բարեփոխումների հանձնաժողովի քարտուղար Դանիել Իոաննիսյանը հայտարարել էին, որ ԸՕ փոփոխությունների վերաբերյալ Վենետիկի հանձնաժողովի սպասում են դրական լուրերի: Լուրերը սակայն ավելի նման էին նոր իշխանությունների միջազգային քննական թեստի: Դրա մասին փաստեց հանձնաժողովի հայտարարության հետևյալ կետը. • Հանձնաժողովը շարունակում է մնալ այն դիրքորոշմանը, որ ընտրական համակարգի էական փոփոխությունները, այնպիսին ինչպիսի են տարածքային ցուցակների վերացումը, այլ կերպ ընտրակարգի փոփոխությունները, պետք իրականցվեն ընտրություններին նախորդող մեկ տարվա ընթացքում։ Նշենք, որ հանձնաժողովի եզրակացությունները լայնորեն կիրառվում են ԵԽԽՎ կողմից՝ որպես ժողովրդավարության ոլորտում «եվրոպական չափորոշիչների» դրսևորում: Այս կոնտեքստում Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությունը ունի երկու տարբերակ. ա. Գնալ ընտրությունների և անտեսել սահմանադրական իրավունքի վերաբերյալ խորհրդատվական մարմնի եզրակացությունը, դրանով իսկ առաջ քաշելով այն թեզը, որ նոր իշխանությունների կողմից ուղարկված փաստաթղթի գործընթացը կրում էր ֆորմալ բնույթ, ինչը կարող է բացասաբար ազդել Հայաստանի միջազգային հեղինակության և այդ ընտրությունների արդյունքում ձևավորվող իշխանության լեգիտիմության ճանաչման վրա բ. Հետաձգել ընտրությունները՝ ի ցույց դնելով պետական գործչին հատուկ հատկանիշներ, որոնք պետք է ունենա երկրի ղեկավարը: Սպասենք նոր կառավարության արձագանքին: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/hayk.derzian.9/posts/119307985721046

    Կարդալ ավելին