• Զար Տելալյան Դիլանյան
  • Եվրատեսիլ շոուն, մենք ու մի հոգևորական. Մոտենում է Եվրատեսիլը, դրա հետ ակտիվանում են քննարկումները երգի, հագուստի, երգչուհու, շոում մեր մասնակցության անհրաժեշտության ու չանհրաժեշտության մասին ...: Մինչ անդրադառնամ քննարկումներին, ինքս ասեմ, որ առաջին անգամ առավել եմ հավանել մեր ներկայացրած երգն ու հոլովակը,մասնակցին ու նրա ձայնը, գեղեցիկ է նաև ընտրած ոճը, քանզի իր մոդելային արտաքինին համապատասխանում է, բայց միշտ դեմ եմ եղել մրցույթին մեր մասնակցությանը՝ այն համարելով ավելորդ ծախս՝ հատկապես նման տնտեսական պայմաններում:  Հիմա քննարկումների մասով՝ նորմալ եմ վերաբերվում նման քննարկումներին, ու մասնակիցների, նրանց երկրպագուների համար էլ դա պիտի լինի սովորական: Ամենևին պարտադիր չէ քննադատել քննարկողներին, հավանող-չհավանողներին, ծաղրել մեր պատկերացումները՝ տարազի նկարով...պարտադիր չէ լինել երաժշտագետ քննադատելու երգը կամ դիզայներ՝ հագուստը, մարդկային է . եվրատեսիլում էլ մարդիկ են քվեարկում՝ ոչ մեզնից լավը, ոչ էլ վատը...Ամենևին պարտադիր չէր ամեն քննադատության համար պաշտպանական ճառեր գրել , ամենևին պարտադիր չէր, որ շոուի համար հոգևորականը խաղաղասիրական հորդորներով հանդես գար, երբ երկրում առավել կարևոր խնդիրներում է պետք նրա ձայնը /երբեք անհատներով չեմ դատել եկեղեցին, բայց որոշ հոգևորականների չեմ կարողանում հասկանալ/: Մի խոսքով, եթե մասնակցում ենք , ուրեմն քննադատությունը նորմա է, եթե մասնակցում ենք, տա Աստված հաղթենք... Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/zarouhidilanyan/posts/1263892243621731 ...

    Կարդալ ավելին
  • Փորձենք օգնել և տարածենք: Սիրելի ընկերներ, ձեզ եմ դիմումում մի անօգնական մոր անունից, ում զավակը ունի ուռուցք և տառապում է դրա հետևանքով առաջացած սուր ցավերից: Արտակ Հարությունյանը ծնվել է 2003 թ. ին , դեռ նորածին կորցրել է հորը, ով պիտի դառնար իր աջակիցն ու օգնականը, և այժմ միայնակ մոր հետ պայքարում է այդ չարաբաստիկ հիվանդության դեմ: Նրանք բնակվում են վարձակալությամբ և ունեն օրվա հացի խնդիր, իսկ երեխային անհրաժեշտ է վիտամիններով հարուստ սնունդ: Ուռուցքը մեկ տարի առաջ վիրահատվել է, բայց կրկին տարածվում է, առաջացել է նոր վիրահատության անհրաժեշտություն: Բժշկական կարծիքները տարբեր են, բայց մեծամասամբ փաստում են, որ նրա փրկությունը արտերկրյա բժիկների ձեռքում է: Խնդրում ենք, օգնել այս ընտանիքին: Կից ներկայացնում եմ փաստաթղթեր, լուսանկար և ընտանիքի հետ կապվելու միջոցներ՝ Արտակի մայրիկի՝ Լիլիթի հեռախոսահամարն է՝ 077280789: --- ՎՏԲ բանկ Հայաստան AMD-16054022239700 USD- 16054022239701 Euro-16054022239702 RUR-16054022239703 Ստացող՝ Հարությունյան Լիլիթ, մայրն է:     Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/zarouhidilanyan/posts/1259024804108475 ...

    Կարդալ ավելին
  • Եթե Թուրքիայում այսօր էլ Ցեղասպանություն լինի,շատ մեծ երկրներ էլի կլռեն,ինչպես որ լռում են,մեր Ցեղասպանության դատապարտման ժամանակ,թուրք սահմավապահների կողմից սիրիացի փախստակսննրրին սպանելիս,խաղաղապահների կողմից աֆրիկացիների բռնությունների կամ եզիդիների ու այլ ազգերի ջարդերի մասին լսելիս…մի խոսքով՝ շահ և ուժ. բնության մեջ գազանների օրենքը ոչ մի քաղաքակրթություն չի փոխի։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/zarouhidilanyan/posts/1254955751182047 ...

    Կարդալ ավելին
  • Մերոնք ԵԽԽՎ-ում փոթորիկ արեցին.Սամվել Ֆարմանյանն ու Նաիրա Զոհրաբյանը նաև ընդգծեցին հօգուտ Ադրբեջանի քվեարկողների ու նախագահողի մեղքի բաժինը։ Խավիարի վրայից սառը ջուր կարելի՞ է… Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/zarouhidilanyan/posts/1250912054919750?notif_t=close_friend_activity¬if_id=146098273574095 ...

    Կարդալ ավելին
  • ՌԴ-ն մեզ հաճախ է զգացնել տվել իր ակնհայտ նկրտումներն ու դերը մեր երկրում,բայց մենք,լինելով գերզգացմունքային ազգ,միշտ փորձել ենք նրան բարեկամ ընկալել։ Ռուսաստանյան վերջին անորոշ արկածները՝ սկսած Հրաչյայի գունավոր խալաթից ու նարնջագույն պերմյակովից,վերջացրած ընդգծված հայանպաստ Լևոն Հայրապետյանի շոուով,եկան լրացնելու ռուսական զենքի ադրբեջանական կիրառության ստեղծած անդունդը,որը դժվար թե լցվի…Մենք տերեր չենք ուզում,մեզ դաշնակիցներ են պետք…իսկ դրանում մեր սխալն է՝ ուժեղ պետություն ստեղծելու հապաղումը։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/zarouhidilanyan/posts/1250402571637365 ...

    Կարդալ ավելին
  • Պատերազմը ցույց տվեց մեր բացերը բոլոր ասպարեզներում. ազգային անվտանգության տեսանկյունից ինձ համար չափազանց կարևոր է նկատել նաև համաշխարհային տարբեր կրոնական կառույցների հայաստանյան ներկայացուցիչների դերը: Մեր թույլ տված սխալներն այսօր մեր դեմ են դուրս գալիս: ՀՀ - ի նման յուրատիպ աշխահագրական ու հարևանական դիրք ունեցող երկրներում ուղղակի էնդեմիկ օրենքներ են պետք, ու տարատեսակ մասնատող ու զոմբիացնող կառույցները երկրում օրինականացնելը մեր անվտանգությանն է հարվածում: Մի՞թե գերազանցիկ աշակերտի կոմպլեքսով եվրոպային հաճոյանալու համար արժեր էսքան ՙՙընկնել՚, երբ նույն եվրոպան այսօր չի էլ ՙնկատում՚ մեր խոշտանգված տղաների մարմնինները: Իրավապաշտպանները, որ պինդ բռնում են բանակից հրաժարվողի ձեռքը ու ասում պուպուշ է, այսօր ինչո՞ւ նրանց պաշտպանությանը չեն հանձնված, ինչո՞ւ պիտի զինծառայությունից հրաժարվողի անվտանգության ապահովումը ստանձնի ուրիշի զավակը՝ հաճախ նաև կյանքի գնով:Սա ՙԵհովայի վկաների՚ մասին՝ հավելելով մի դեպք. մասնագիտական չեզոք զրույցներից մեկում նրանցից մեկին հարցրի՝ինչու զենք չեք վերցնում, պատասխանեցին, մենք խաղաղություն ենք ուզում ու մեր եղբայրները մեզ հետ աղոթում են նաև մեզ համար թշնամի երկրներում,եթե մենք զենք վերցնել դադարենք, նրանք էլ կդադարեն ու բոլորս կաղոթենք: Հիմա ոչ մասնագիտական ու ազգային նկատառում նրա այդ պատասխանին՝ իսկական ՙՙզոմբիի՚՚ պատասխան. Տեսա՞ք, որ սկսվեց պատերազմը նրանց կողմից, ո՞ւր է զենքդ ու դեռ դա էլ բավական չէ, քամուն եք տալիս մեր բյուջեն՝ եվրոդատարաններ դիմելով ու հալածյալ ներկայանալով: Հիմա անցնենք իրենց ուղղադավան կոչողներին: Նրանք, երբ պետք է, իրենց համարում են համաշխարհային կառույցի մաս, երբ պետք է՝ ինքնիշխան: Որպես հետաքրքրված անձ, մի անգամ օգտվեցի Հյաստանում գործող նրանց գրականությունից, որտեղ հանդիպեցի Ուլֆ Էքմանի գիրքը տվյալ կրոնական կառույցի մասին՝ որպես հիմնական գրականություն՝ Աստվածաշնչից հետո: Բայց, արի ու տես, երբ Էքմանը, զգալով իր սխալը, հրաժարվեց իր իսկ ստեղծած ուսմունքից, նրանք շտապեցին դավաճանել նրան՝ ասելով, որ մարդը ՙՙարդեն լավ չի՚՚ . Օրերս նույնպես ականատես եղանք նման մի բանի. մամուլում տարածվեց, որ Ադրբեջանում գործող ՙՙԿյանքի խոսք՚՚ կրոնական կառույցը ագրեսիվ կերպով քարոզում է Արցախի բռնազավթման օգտին, իսկ նույն այդ կառույցի Հայաստանյան ներկայացուցիչները նորից շտապեցին հիշեցնել, որ իրենք առանձին կառույց են: Հարց՝ եթե առանձին եք, ապա ինչ՞ու եք նույն անվան տակ, եթե առանձին եք, ապա ինչո՞ւ եք կրկնում որ աշխարհով մեկ կրոնով ձեր եղբայրները ձեզ հետ աղոթում են:  Իսկ հիմա հարց մեր պետությանը, ազգային անվտանգության հայեցակարգը մշակողներին՝ չե՞ք կարծում, որ փոքրամասնությունը հաճախ խախտում է մեծամասնության իրավունքներն ու զգացումները: Կրոնական Օրենսգիրքը թե՛ բարեփոխումից առաջ, թե՛ հետո ուներ կետ, որտեղ նշվում էր, որ նման կառույցների գործունեությունը կկասեցվի, եթե սպառնան ազգային անվտանգությանը: Ո՞ւ... Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/zarouhidilanyan/posts/1248717475139208 ...

    Կարդալ ավելին

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/DgVDL2KCp45t6uG4Anem.jpg

    Նիկոլ Փաշինյանի վարչապետության 100 օրն ավարտվում է հայ-ռուսական հարաբերություններում լարվածությամբ: Թեև այդ լարվածությունն առավել ակնառու դարձավ վերջին մի քանի շաբաթների ընթացքում` ՌԴ ԱԳ նախարար Սերգեյ Լավրովի` ներհայաստանյան զարգացումների մասին բավականին կոշտ հայտարարությունից հետո, սակայն ոչ պաշտոնական մակարդակում այն զգացվում էր Փաշինյանի վարչապետության առաջին օրերից`չնայած սկզբնական շրջանում հնչող պաշտոնական հայտարարությունների դրական բնույթին:  Ռուսական կողմի գործողությունները Փաշինյանի՝ Մոսկվա այցի ժամանակ և դրանից հետո վկայում են, որ Սոչիում վարչապետին, ով խորհրդարանում ղեկավարում էր ԵԱՏՄ-ից Հայաստանի դուրս գալու գործընթաց նախաձեռնած «Ելք» դաշինքը, չի հաջողվել Մոսկվային համոզել, որ իր այդ դիրքորոշումները վերանայված են, որ հայ-ռուսական ռազմավարական գործընկերությունում հետքայլ չի լինելու: Ռուսական կողմի ընկալումներով՝ իրենք մտահոգությունների համար լուրջ հիմքեր ունի: Դրանցից է, օրինակ, կարևորագույն պաշտոններում Փաշինյանի կողմից հակառուսական հայացքներով աչքի ընկած ակտիվիստներին նշանակելը, որոնցից «ամենատպավորիչներից» էր Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղարի պաշտոնում Արմեն Գրիգորյանի նշանակումը: Ըստ մամուլում հայտնված չճշտված տեղեկությունների` Մոսկվայի մոտ այնքան մեծ է անվստահությունը վերջինիս անձի նկատմամբ, որ արգելել է ՀԱՊԿ և ԱՊՀ երկրների միջև փոխանակվող գաղտնի տեղեկատվությունը տրամադրել ՀՀ ԱԱԽ քարտուղարին:  Բավականին հետաքրքիր է ՀՀ առաջին փոխվարչապետ Արարատ Միրզոյանի շուրջ ստեղծված իրավիճակը: ԱՊՀ միջկառավարական խորհրդի նիստին վերջինիս մասնակցությունից հետո ԵԱՏՄ միջկառավարական խորհրդի նիստին գործընկերների պահանջով ստիպված եղավ մասնակցել վարչապետը, չնայած որ դա իր պաշտոնի համար ցածր ձևաչափ էր: Արարատ Միրզոյանը նույնիսկ չկար Փաշինյանի գլխավորած պատվիրակությունում, ինչը լուրջ հարցեր է առաջացնում:  ՀՀ նոր իշխանությունների մյուս գործողությունը, որը Մոսկվայի մոտ մեծացրել է անվստահությունը, առանց նախնական քննարկումների համանախագահ երկրների կամ համանախագահ երկրներից ոչ բոլորի հետ Ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման բանակցային գործընթացում նոր տարրեր մտցնելու ՀՀ իշխանությունների փորձն է, ինչին ականատես եղանք մայիսի 9-ին Ստեփանակերտում և հունիսի 1-ին Ազգային ժողովում կառավարության ծրագիրը ներկայացնելու ժամանակ վարչապետ Փաշինյանի ելույթներում: Ռուսական կողմը հայաստանյան իշխանությունների այս «բացթողմանը» շտապեց ոչ պաշտոնական արձագանք տալ: Ռուս հանրային, քաղաքական գործիչների, փորձագետների այցը 2016 թվականի ապրիլին Ադրբեջանի վերահսկողության տակ անցած Լելե Թեփե նաև ազդանշան էր, որ Ղարաբաղյան հակամարտության համատեքստում չհամաձայնեցված, անկախ գործողություններ, որոնք կարող են վնասել գործընթացին կամ ունենալ բացասական ֆոնային ազդեցություն վերջինիս վրա, կարող են անել նաև ռուսները: Ռուսական կողմի անվստահության մյուս պատճառը ՆԱՏՕ գագաթնաժողովին, այնուհետև զորավարժություններին Հայաստանի մասնակցությունն է: Իհարկե, սա առաջին անգամը չէր, երբ Հայաստանը մասնակցություն էր ունենում ՆԱՏՕ միջոցառումներին, սակայն հայ-ռուսական հարաբերություններում անվստահության առկայության պայմաններում այս գագաթնաժողովին մասնակցությունն առանց ռուսական կողմի հետ սլաքները ճշտելու Մոսկվայում դրական չընկալվեց: Հետաքրքիր է, որ ինչ-որ «զուգադիպությամբ» դրան հետևեցին Փանիկի դեպքերը, երբ ռուսական ռազմաբազան «առանց նախազգուշացման» զորավարժություններ սկսեց` վախեցնելով գյուղի բնակիչներին: Սա, ակնհայտորեն, որոշակի մեսիջներ էր պարունակում` ուղղված ՀՀ իշխանություններին: Ինչ վերաբերում է Հայաստանի ներքաղաքական զարգացումների, մասնավորապես նախկին իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ աղմկահարույց դատական գործերին ռուսական կողմի կոշտ արձագանքին, ապա նշենք, որ Մոսկվայում դրանք ինչ-որ տեղ դիտվում են նաև որպես ՌԴ դեմ ուղղված քայլեր: Ընդ որում, Խաչատուրովի դեպքում ոչ թե վերջինիս անձն է պայմանավորում ռեակցիան, այլ զբաղեցրած պաշտոնը. Խաչատուրովն, այսպես կոչված, «Պուտինի ՆԱՏՕ»-ի գլխավոր քարտուղարն է, և առանց ռուսական կողմին տեղեկացնելու, այդ պաշտոնից նրա հեռացման հարցը նախապես կարգավորելու Խաչատուրովի նկատմամբ դատական գործընթաց սկսելը Ռուսաստանում դիտում են որպես «ՆԱՏՕ-ի հետ հարաբերություններ զարգացնող Հայաստանի» կողմից թիրախավորված հարված ՀԱՊԿ հեղինակությանը: Պատահական չէ, որ այս դեպքերից հետո ռուսական լրատվամիջոցները սկսեցին գրել` Ռուսաստանի կողմից Հայաստանին զենքի մատակարարումների դադարեցման մասին, որն, իհարկե, պաշտոնապես հերքվեց, սակայն պարզ է, որ Ռուսաստանն այլևս չի բացառում Հայաստանի հետ հարաբերություններում նման գործիքակազմի կիրառման հնարավորությունը: Իսկ ռուսական կողմի ավելի «շոշափելի նախազգուշացումն» այս օրերին տեսնում ենք Լարսում, երբ արագ փչացող սննդամթերքով բեռնված հայկական բեռնատարները ստիպված են լինում օրերով հերթ կանգնել ռուսական անցակետն անցնելու համար: Խնդիրը կարելի կլիներ մեծ հոսքերով բացատրել, միայն թե հայ վարորդները միանգամայն այլ տպավորություն ունեն, բացի այդ՝ ՌԴ-ում ՀՀ հյուպատոսի միջամտությունը խնդրին ևս խոսում է, որ Լարսի մի քանի կիլոմետրանոց հերթերը բնավ տեխնիկական խնդիրներով չեն պայմանավորված:  Նշենք, որ Ռուսաստանից ոչ պաշտոնական աղբյուրներով զգուշացնում են նաև գազի գների բարձացման մասին, քննարկվում է աշխատանքային օրենսգրքում համախատասխան փոփոխությունների նախագիծը, որը կարող է ազդել այդ թվում նաև Ռուսաստանում աշխատող տասնյակ հազարավոր հայերի վրա, և սրանք ռուսական կողմի տնտեսական ազդեցության միակ լծակները չեն:  Այս համատեքստում բավականին հետաքրքիր է Հարավկովկասյան երկաթուղու շուրջ ստեղծված իրավիճակը. օգոստոսի 14-ի լույս 15-ի գիշերը ՊԵԿ-ը դիմակավորված անձանց ուղեկցությամբ մտել է Հարավկովկասյան երկաթուղի և, ինչպես նշում է երկաթուղու ղեկավարությունը, Հայաստանի օրենսդրության խախտումներով խուզարկություն է իրականացրել, առգրավել է փաստաթղթեր, ինչը չէր կարող չվրդովեցնել ռուսական իշխանություններին, քանի որ երկաթուղու կառավարումը հանձնված է Ռուսաստանին։ Հուսանք՝ խնդիրը հարթվել է օգոստոսի 15-ին Հարավկովկասյան երկաթուղու տնօրեն Սերգեյ Վալկոյի և վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հանդիպման ժամանակ. բոլորս հասկանում ենք, թե ինչ նշանակություն ունի երկաթուղին Հայաստանի համար: Նման պայմաններում մենք խնդիր ունենք Վրաստանի կամ Ուկրաինայի սցենարը չկրկնելու համար ձեռնարկել գործողություններ, որոնց ռիսկերը նախապես լավ հաշվարկված և չեզոքացված կլինեն: Կարիք ունենք արտաքին քաղաքական հարցերում լինելու ավելի ընկալելի, ընդ որում՝ ոչ միայն Ռուսաստանի, այլ նաև մյուս երկրների հետ հարաբերություններում: Կարծես թե այս հարյուր օրվա ընթացքում որևէ գիծ դեռևս անդառնալիորեն անցած չէ: Այս մասին է խոսում, օրինակ, առաջին հայացքից ոչ էական թվացող վերաբերմունքը, որը ռուսական կողմը ցուցաբերեց Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Արմեն Սարգսյանին Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության փակման արարողության և դրան նախորդած համերգի ժամանակ. եթե վարչապետ Փաշինյանը Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ժամանակ նստած էր երրորդ շարքում՝ Հյուսիսային Կորեայի ԱԺ նախագահի կողքին, ապա Արմեն Սարգսյանը` առաջին շարքում՝ ՌԴ վարչապետ Դմիտրի Մեդվեդևի կողքին, ինչպես ենթադրում է դիվանագիտական արարողակարգը ռազմավարական գործընկերների պարագայում: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/klara.abgarian.9/posts/148642326039090

    Կարդալ ավելին