• Ռոբերտ Մելքոնյան
  • Երբ լրագրողներից շատերն են չարախնդում, ուրախանում, որ տապալվում է մամուլի ասուլիսը, ապա ավելացնելու բան չունեմ: Նրանք, բնականաբար, հարցեր չունեին տալու, պարզաբանելու… Դա ցույց է տալիս և հերթական անգամ ապացուցում, որ մենք պրոֆեսիոնալ լրատվություն չունենք… Լրագրողներից շատերը խիստ քաղաքականացված, կուսակցականացված ակԾիվիստներ են։ Նրանց պահվածքը, գրառումները և գնահատականներն այդ ամենի ապացույցն են։ Բնականաբար, ասուլիսի անցկացման վայրում հավաքն ու տապալումը կազմակերպված էր, երևի 2-րդ նախագահն այնպիսի բան պետք է ասեր, որը ձեռնտու չէր… Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/robert.melkonyan.9/posts/1343953652401949 ...

    Կարդալ ավելին
  • Ասում են շուտով Երևանի 2800-ամյակն է…Չեմ հավատում…Սուտ է…Քայլում եմ Երևանով ու չեմ տեսնում, չեմ զգում, չեմ նկատում, չեմ համոզվում… Նաև ասում են, որ Էրեբունի ամրոց կա, ասում են Արգիշտին է կառուցել: Որտե՞ղ է դա... Մի հին, անտեր, գրեթե անզբոսաշրջիկ, անտեսված, աղբոտ, գրառումներով աղտոտված, քայքայված, անշուք, չլուսավորված, մոռացված ամրոց կա բլրի վրա, կարո՞ղ է դա է…Գուցե… Շրջում եմ Երևանով փորձում հին հուշարձան, կառույց գտնել չկան…Չկան հեթանոսական, քրիստոնեական՝ 2800-ամյակը հիշեցնող ոչ մի բան: Ի տարբերություն Թբիլիսիի, որտեղ պահպանվել են ամրոցները, Հին Թիֆլիսը, Հին Թիֆլիսի շունչն ու կոլորիտը…Նույնիսկ հայերի կառուցածը, կառուցման մասին նշումները, հիշեցումները… Ինչու՞…Նրանք էլ էին չէ՞ խորհրդային երկրում ապրել…Պատճառը ո՞րն է, որ մեզ մոտ ավերվել ու ոչնչացվել է…Դե հա, հայերը պետք է ոչնչացնեին, փշրեին, շարունակեին թուրքերի, մոնղոլ-թաթարների կիսատ թողածը՝ կոմունիստ ղեկավարների աչքը մտնեին, պետք է իրար ուտեին ու բողոքելով, գործ տալով, իրար վրա գրելով աքսորեին սիբիրներ՝ ամենաշատն այդ փոքր երկրի համար, առաջինը, ամենակոմունիստականը… Իրար ոչնչացնելու մոլուցքով, նախանձով, իրար ատելու, լավը, գեղեցիկը չտեսնելու, չպահպանելու, ոչնչացնելու և չգնահատելու մոլագարությամբ… Ու դեռ շարունակում ենք… Շարունակում ենք ոգևորված իրար ատել ու ոչնչացնել… Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/robert.melkonyan.9/posts/1342644609199520 ...

    Կարդալ ավելին
  • Մարդկային նորմալ հարաբերությունները չեն գնահատվում…Եթե բարի ես, հասնող, բարյացկամ, անշահախնդիր օգնող, նվիրված և ուշադիր, ապա չես գնահատվում կամ լավագույն դեպքում այնքանով, որքանով: Շատերին թվում է նաև, որ դու պարտավոր ես, դա քո պարտքն է ու պարտականությունը…Որ այդպես էլ պետք է լինի…Իսկ իրենք կարող են պատասխանել դավաճանությամբ, անտարբերությամբ, սառնությամբ, նույնիսկ արհամարհանքով: Պետք է անպատկառ, անամոթ, լպրծուն, սրիկա, լկտի ու ցինիկ լինես, կոպիտ, գռեհիկ վարքով, որ քեզանից վախենան, զգուշանան, «գնահատեն» ու ձայները կտրած վազեն հետևիցդ, և շնչակտուր մեծարեն, սեր, հավատարմություն խոստանան և հիանան քեզանով… Ու գնահատեն, սիրեն՝ հեզ ու պատրաստակամ…Հաճախ խելակորույս, ինքնամոռաց, ինքնանվիրումով, թեկուզ նսեմացման գնով… Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/robert.melkonyan.9/posts/1175340452596604 ...

    Կարդալ ավելին
  • Խոսակցություններ կան, որ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի շենքը սեփականաշնորհվելու է և բնականաբար սկսվել է լալահառաչ արձագանքները. թե ինչպե՞ս եղավ, որ գիտությունն այդքան երկրորդական ոլորտ դարձավ և հիմա էլ շենքն են խլում: Լա՛վ, ինչպես հասկացնենք, որ ակադեմիաներով, նրա ամուլ կամ իմպոտենտ կառույցներով, ինստիտուտներով, ապարատային գիտնականներով, տարկետումներով գիտություն չի զարգանա: Ինչպե՞ս հասկացնենք, որ գիտությունների ակադեմիաներն իրենց կառույցներով և ստեղծագործական զանազան միություններն ու համքարությունները խորհրդային ռուդիմենտար օրգաններ են, և գոյություն ունեն ու գործում են հիմնականում միայն հետխորհրդային երկրներում: Աշխատում նույն ոճով, նույն կերպ և նույն մեթոդներով՝ իրենց ձևական համագումարներով ու ժողովներով… Եվ այդ կառույցները բյուջեից սնվելով գրեթե ոչինչ չեն անում ու կարծես գիտությունն էլ չի զարգանում: Միայն «լիքը պաշտպանած զանազան գիտնականներ» են աշխատում, չհաշված հատուկենտ իսկական գիտության նվիրյալների… Իսկ այդ մոնստր, ուռճացված, բյուրոկրատական կարծրատիպերից զոմբիացած նման կառույցները բյուջեով պահելու փոխարեն, պետք է այդ գումարները, հատկացումները, օգնությունները ուղղել միայն ու միայն կոնկրետ, իրոք արժեքավոր, լուրջ հայտնագործությունների, գյուտերի, գիտական աշխատությունների, ստեղծագործությունների իրականացմանն ու խրախուսմանը: Իսկ ԳԱ, մյուս ստեղծագործական միությունների վարչական շենքերը, եթե այլ նպատակով օգտագործվեն, սեփականաշնորհվեն ապա դրանից երկիրը, ժողովուրդը միայն ու միայն կշահի… Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/robert.melkonyan.9/posts/1143255182471798 ...

    Կարդալ ավելին
  • Ես վերջնականապես համոզվեցի, որ մեր քաղաքական դաշտն անպտուղ է, անբեղուն, ստերջ, անծին, ամուլ՝ նախապես փչացած ու թափվող, անօգտագործելի պտուղներով լեցուն…Ինքնահոսի ու կանխատեսելի, ոչ կարևոր ու երկրորդական խնդիրներով իրեն աննպատակ պատեպատ խփող, արհեստածին, անկյանք ու անպտղուն… Նույնն էլ տնտեսությունը, որը վաղուց գտնվում է «վերակենդանացման բաժանմունքում»...Իսկ ձեռնարկվող գործողություններն էլ նման են այն վիրաբույժի գործողություններին, որը հիվանդի վրա փորձարկումներ է կատարում՝ ցավոտ, հուսահատ, ուղղակի վիրահատում՝ գուցե հաջողվի՞: Իսկ հիվանդը չի բուժվում… Երբ ցավոտ վիրահատություններ են կատարվում պատահական՝ մարմնի որ մասն ուզում են…Պատահական ու աչքաչափով, մտածելով գուցե դա՞ է ցավի պատճառը… Ու շարունակվում են խեղճուկրակ հիվանդի փորձնական, ընտրողական, պատահական վիրահատությունները…Իսկ հիվանդն ընդամենը սոված է, քաղցած, կարիքավոր, աննպատակ փորձարկումներից հյուծված…Մինչդեռ ուղղակի նրան ուտելիք չի մնում, չի հասնում…Կամ շատ քիչ է հասնում… Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/robert.melkonyan.9/posts/1142102792587037 ...

    Կարդալ ավելին
  • Արդար, սկզբունքային, սրտացավ, մաքուր, անշահախնդիր ընդդիմադիրները երկրի, հասարակության աղն են: Եթե աղն անհամ է, անհամացել է, նույնիսկ դառնացել, ապա պետք է դուրս գցվի, պետք է նոր ընդդիմադիր ուժեր հայտնվեն, որոնք «Ճրագը չեն վառիլ և դնիլ գրուանի տակ, այլ ճրագակալի վէրա, և նա լոյս կտայ ամենին…»: Նրանք պետք է այնպես լուսավորեն, այնպես լույս և հույս տան մարդկանց, որ տեսնելով նրանց նվիրումն ու ազնվությունը, գնան նրանց հետևից՝ անմնացորդ ու անշեղ… Իսկ մենք ունե՞նք նման ընդդիմադիրներ… Իհարկե, ոչ… Նրանք լույսի, հույսի փոխարեն հիասթափություն, թույն, հայհոյանք և անեծք են սփռում ու նույնիսկ արյուն… Եվ, բնականաբար, հավատ և վստահություն չեն ներշնչում… Մերոնք, չհաշված 1-2 բացառությունները, աղ չեն, անհամ ու անհոտ կիր են՝ հաճախ այրող, գաջ՝ քարացած, մեռած, արագ փրփրող միացություն և շուտ՝ պղպջակի նման ցնդող սոդա… Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/robert.melkonyan.9/posts/1134478760016107 ...

    Կարդալ ավելին
  • Շատ լավ է ու հայավարի, տնավարի ու ախպերավարի, անօրինական ու ապօրինի, արդյունքում` շատ ցավալի… Անտառ ենք հատում ու ճանապարհ փակում… Հետո հանգիստ սպառնում, որ անտառը կայրենք… Լա՛վ է, շատ լավ… Սկսենք սրանց էլ հերոսացնել, արդարացնել… Տավուշցիներն անտառն ապօրինի հատելու համար են ճանապարհը փակում, գեղարքունիքցի ձկնագողերը, Խոսրովի և մյուս արգելոցների որսագողերը` նույնպես… Մնում է Արմավիրի «կանեփագործներն» էլ փակեն ճանապարհն, ու ամեն ինչ տեղը կընկնի… Հետո կփակեն կաշառակերները, քցողները, ջեբգիրները, ապօրինի շինարարություն կատարողները, հարկերը թաքցնողներն, ու այդպես շարունակ… Դե նմաններին թվում է, որ գռփելով, գողանալով, թռցնելով, ապօրինությամբ, օրենք խախտելով երեխա պահելը տղամարդկություն է, հերոսություն և օրինական:  Իսկ հսկող, պայքարող, արգելող, օրինապահությամբ զբաղվող մարմինները ինչո՞ւ են թույլատրել, սովորեցրել, լռել, աչք փակել, օգտվել, օգնել… Նոր հիշեցի՞ք, որ անօրինական է, ապօրինի… Եվ ի վերջո, հերիք եղավ, օրենքը պետք է գործի բոլոր օղակներում անխտիր, այլապես նման անտրամաբանական ու ապուշ իրավիճակներ միշտ էլ կլինեն… Չեք զգո՞ւմ, որ արդեն բավական է, ու խաղեր տալու ժամանակներն անցել են… Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/robert.melkonyan.9/posts/1112273822236601 ...

    Կարդալ ավելին
  • -կարծում են իրենք աշխարհի ամենազարգացած 20 երկրների՝ G20-ի անդամ երկրի քաղաքացիներ են և զարմանալիորեն առ այսօր ջրցան ինքնաթիռ, տիեզերանավեր, օդային-տիեզերական ուժեր չունեն… -մի կազմակերպություն ղեկավարելով հարստանում են, հետո այդ փողերով մի քանի հարկանի շենք սարքում: Հետո այդ նույն տարածքը վարձակալության տալիս իրենց ղեկավարած այդ նույն հիմնարկին: Լավ է չէ՞…Դե էլ չասեմ ինչ պայմաններով… -տղամարդիկ ավելի շատ ու երկար են խոսում հեռախոսով և գրառումներ անում, «խրվում» համացանց, քան կանայք: Ընդորում խոսում են կիսածռված, խորհրդավոր տեսքով՝ կարծես ЦРУ-ից են կամ ФСБ-ից և հույժ կարևոր գաղտնիք են հաղորդում… -իշխանություններին հակադրվելու, իրենց շպրտած գրանտները հանգիստ ուտելու, վայելելու համար ամեն թափթփուկ հանցագործի պաշտպանում և հերոսացնում են… -(շարունակելի) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/robert.melkonyan.9/posts/1103959029734747 ...

    Կարդալ ավելին
  •   ԱՄՆ-ի նախագահ Դոնալդ Թրամփը երբ որևէ փաստաթուղթ է ստորագրում, ինչու՞ է անպայման բոլորին ցույց տալիս իր խուճուճ ստորագրությունը՝ կլորացնելով շթունքներն ու «հաղթական», հպարտ տեսք ընդունում: Կարծես հաղթահարել է երկրագնդի բոլոր չարիքները՝ այլևս պատերազմներ, ահաբեկչություններ, բնապահպանական խնդիրներ, սովալլուկ աղքատներ չկան…Իմմմաստը…Դա ի՞նչ ցուցադրական, էժանագին, տղայական, անիմաստ լոպպազություն է… Եվ այդպես էլ ղեկավարում է այդ երկիրը…Կեղծ, ձևական ու ցուցադրական… Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/robert.melkonyan.9/posts/1098712626926054 ...

    Կարդալ ավելին
  • Հետաքրքիր է, մենակ Հայաստանում է, որ. -արկ կամ պայթուցիկ են գտնում, փորձում են կտրեն տեսնեն մեջն ինչ կա…Կամ էլ պայթուցիկ սարքն են միացնում…Իրենց թվում է ռադիոընդունիչ է…Ու…Պայթում են՝ վերջի դեպքերով՝ երկու զոհ, երկու ծանր վիրավոր… -վարորդներն անընդհատ սիգնալամարտի են բռնվում, սիգնալախեղդ անում, սիգնալաեղանակներով հայհոյում, սիգնալակոծում ու քիչ է մնում մեքենաներով իրար խոյահարեն… -ամեն ինչ տարբեր օղակներում որոշվում է «դաբրո» հասկացողությամբ…Եթե «դաբրո» չունես, դու դու չես, դու կայացած չես, դու ոչնչի չես հասնի…Դու աբորիգեն ես… --պետք է Ռուսաստանում լավ ընկեր, ծանոթ, բարեկամ, հովանավոր ունենաս, որպեսզի բարձր պաշտոններ ստանաս: -հյուրանոցի անունը դնում են բանտ-ամրոցի անունով… Ասենք, օրինակ՝ հյուրանոցային համալիր «Բաստիլ»…Կարելի է հյուրանոցի կամ սրճարանի անունը դնել Մետեխի բանտ, Կարանդիրու(Բրազիլիա), որի յուրաքանչյուր 5-րդ կալանավորը վարակված է ՁԻԱՀ-ով, Սանտեն(Փարիզ), սիրուն է հնչում՝ չնայած բանտի անուն է, Գիտամարա՝ ինչ-որ հնդկական զիտագիտաներին հիշեցնող բան կա, նման անունով հյուրանոցում կամ սրճարանում կարող են հանգստանալ կամ ճաշել հնդկական սերիալների սիրահարները…Իսկ Սաբանետա՞, լավ անուն է չէ՞, Վենեսուելայի բանտերից է, կամ Սան Քվենտին(Կալիֆոռնիա)…Ռուսական կողմնորոշում ունեցողները կարող են հյուրանոցն անվանակոչել՝ Կրեստի, Բուտիրկա, Լեֆորտովո, Լյուբլյանկա…«Արշիպելագ Գուլագն» էլ վատ չի հնչում…. Մի խոսքով ուղեղներդ աշխատացրեք, եթե մի փոքր գորշ զանգված ունեք…Հավես չկա բանտում քնել, սրճել, ճաշել, այլ գործով զբաղվել թեկուզ մի երկու ժամով՝ վազն անցեք… -(շարունակելի) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/robert.melkonyan.9/posts/1098213016976015 ...

    Կարդալ ավելին

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/DgVDL2KCp45t6uG4Anem.jpg

    Նիկոլ Փաշինյանի վարչապետության 100 օրն ավարտվում է հայ-ռուսական հարաբերություններում լարվածությամբ: Թեև այդ լարվածությունն առավել ակնառու դարձավ վերջին մի քանի շաբաթների ընթացքում` ՌԴ ԱԳ նախարար Սերգեյ Լավրովի` ներհայաստանյան զարգացումների մասին բավականին կոշտ հայտարարությունից հետո, սակայն ոչ պաշտոնական մակարդակում այն զգացվում էր Փաշինյանի վարչապետության առաջին օրերից`չնայած սկզբնական շրջանում հնչող պաշտոնական հայտարարությունների դրական բնույթին:  Ռուսական կողմի գործողությունները Փաշինյանի՝ Մոսկվա այցի ժամանակ և դրանից հետո վկայում են, որ Սոչիում վարչապետին, ով խորհրդարանում ղեկավարում էր ԵԱՏՄ-ից Հայաստանի դուրս գալու գործընթաց նախաձեռնած «Ելք» դաշինքը, չի հաջողվել Մոսկվային համոզել, որ իր այդ դիրքորոշումները վերանայված են, որ հայ-ռուսական ռազմավարական գործընկերությունում հետքայլ չի լինելու: Ռուսական կողմի ընկալումներով՝ իրենք մտահոգությունների համար լուրջ հիմքեր ունի: Դրանցից է, օրինակ, կարևորագույն պաշտոններում Փաշինյանի կողմից հակառուսական հայացքներով աչքի ընկած ակտիվիստներին նշանակելը, որոնցից «ամենատպավորիչներից» էր Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղարի պաշտոնում Արմեն Գրիգորյանի նշանակումը: Ըստ մամուլում հայտնված չճշտված տեղեկությունների` Մոսկվայի մոտ այնքան մեծ է անվստահությունը վերջինիս անձի նկատմամբ, որ արգելել է ՀԱՊԿ և ԱՊՀ երկրների միջև փոխանակվող գաղտնի տեղեկատվությունը տրամադրել ՀՀ ԱԱԽ քարտուղարին:  Բավականին հետաքրքիր է ՀՀ առաջին փոխվարչապետ Արարատ Միրզոյանի շուրջ ստեղծված իրավիճակը: ԱՊՀ միջկառավարական խորհրդի նիստին վերջինիս մասնակցությունից հետո ԵԱՏՄ միջկառավարական խորհրդի նիստին գործընկերների պահանջով ստիպված եղավ մասնակցել վարչապետը, չնայած որ դա իր պաշտոնի համար ցածր ձևաչափ էր: Արարատ Միրզոյանը նույնիսկ չկար Փաշինյանի գլխավորած պատվիրակությունում, ինչը լուրջ հարցեր է առաջացնում:  ՀՀ նոր իշխանությունների մյուս գործողությունը, որը Մոսկվայի մոտ մեծացրել է անվստահությունը, առանց նախնական քննարկումների համանախագահ երկրների կամ համանախագահ երկրներից ոչ բոլորի հետ Ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման բանակցային գործընթացում նոր տարրեր մտցնելու ՀՀ իշխանությունների փորձն է, ինչին ականատես եղանք մայիսի 9-ին Ստեփանակերտում և հունիսի 1-ին Ազգային ժողովում կառավարության ծրագիրը ներկայացնելու ժամանակ վարչապետ Փաշինյանի ելույթներում: Ռուսական կողմը հայաստանյան իշխանությունների այս «բացթողմանը» շտապեց ոչ պաշտոնական արձագանք տալ: Ռուս հանրային, քաղաքական գործիչների, փորձագետների այցը 2016 թվականի ապրիլին Ադրբեջանի վերահսկողության տակ անցած Լելե Թեփե նաև ազդանշան էր, որ Ղարաբաղյան հակամարտության համատեքստում չհամաձայնեցված, անկախ գործողություններ, որոնք կարող են վնասել գործընթացին կամ ունենալ բացասական ֆոնային ազդեցություն վերջինիս վրա, կարող են անել նաև ռուսները: Ռուսական կողմի անվստահության մյուս պատճառը ՆԱՏՕ գագաթնաժողովին, այնուհետև զորավարժություններին Հայաստանի մասնակցությունն է: Իհարկե, սա առաջին անգամը չէր, երբ Հայաստանը մասնակցություն էր ունենում ՆԱՏՕ միջոցառումներին, սակայն հայ-ռուսական հարաբերություններում անվստահության առկայության պայմաններում այս գագաթնաժողովին մասնակցությունն առանց ռուսական կողմի հետ սլաքները ճշտելու Մոսկվայում դրական չընկալվեց: Հետաքրքիր է, որ ինչ-որ «զուգադիպությամբ» դրան հետևեցին Փանիկի դեպքերը, երբ ռուսական ռազմաբազան «առանց նախազգուշացման» զորավարժություններ սկսեց` վախեցնելով գյուղի բնակիչներին: Սա, ակնհայտորեն, որոշակի մեսիջներ էր պարունակում` ուղղված ՀՀ իշխանություններին: Ինչ վերաբերում է Հայաստանի ներքաղաքական զարգացումների, մասնավորապես նախկին իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ աղմկահարույց դատական գործերին ռուսական կողմի կոշտ արձագանքին, ապա նշենք, որ Մոսկվայում դրանք ինչ-որ տեղ դիտվում են նաև որպես ՌԴ դեմ ուղղված քայլեր: Ընդ որում, Խաչատուրովի դեպքում ոչ թե վերջինիս անձն է պայմանավորում ռեակցիան, այլ զբաղեցրած պաշտոնը. Խաչատուրովն, այսպես կոչված, «Պուտինի ՆԱՏՕ»-ի գլխավոր քարտուղարն է, և առանց ռուսական կողմին տեղեկացնելու, այդ պաշտոնից նրա հեռացման հարցը նախապես կարգավորելու Խաչատուրովի նկատմամբ դատական գործընթաց սկսելը Ռուսաստանում դիտում են որպես «ՆԱՏՕ-ի հետ հարաբերություններ զարգացնող Հայաստանի» կողմից թիրախավորված հարված ՀԱՊԿ հեղինակությանը: Պատահական չէ, որ այս դեպքերից հետո ռուսական լրատվամիջոցները սկսեցին գրել` Ռուսաստանի կողմից Հայաստանին զենքի մատակարարումների դադարեցման մասին, որն, իհարկե, պաշտոնապես հերքվեց, սակայն պարզ է, որ Ռուսաստանն այլևս չի բացառում Հայաստանի հետ հարաբերություններում նման գործիքակազմի կիրառման հնարավորությունը: Իսկ ռուսական կողմի ավելի «շոշափելի նախազգուշացումն» այս օրերին տեսնում ենք Լարսում, երբ արագ փչացող սննդամթերքով բեռնված հայկական բեռնատարները ստիպված են լինում օրերով հերթ կանգնել ռուսական անցակետն անցնելու համար: Խնդիրը կարելի կլիներ մեծ հոսքերով բացատրել, միայն թե հայ վարորդները միանգամայն այլ տպավորություն ունեն, բացի այդ՝ ՌԴ-ում ՀՀ հյուպատոսի միջամտությունը խնդրին ևս խոսում է, որ Լարսի մի քանի կիլոմետրանոց հերթերը բնավ տեխնիկական խնդիրներով չեն պայմանավորված:  Նշենք, որ Ռուսաստանից ոչ պաշտոնական աղբյուրներով զգուշացնում են նաև գազի գների բարձացման մասին, քննարկվում է աշխատանքային օրենսգրքում համախատասխան փոփոխությունների նախագիծը, որը կարող է ազդել այդ թվում նաև Ռուսաստանում աշխատող տասնյակ հազարավոր հայերի վրա, և սրանք ռուսական կողմի տնտեսական ազդեցության միակ լծակները չեն:  Այս համատեքստում բավականին հետաքրքիր է Հարավկովկասյան երկաթուղու շուրջ ստեղծված իրավիճակը. օգոստոսի 14-ի լույս 15-ի գիշերը ՊԵԿ-ը դիմակավորված անձանց ուղեկցությամբ մտել է Հարավկովկասյան երկաթուղի և, ինչպես նշում է երկաթուղու ղեկավարությունը, Հայաստանի օրենսդրության խախտումներով խուզարկություն է իրականացրել, առգրավել է փաստաթղթեր, ինչը չէր կարող չվրդովեցնել ռուսական իշխանություններին, քանի որ երկաթուղու կառավարումը հանձնված է Ռուսաստանին։ Հուսանք՝ խնդիրը հարթվել է օգոստոսի 15-ին Հարավկովկասյան երկաթուղու տնօրեն Սերգեյ Վալկոյի և վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հանդիպման ժամանակ. բոլորս հասկանում ենք, թե ինչ նշանակություն ունի երկաթուղին Հայաստանի համար: Նման պայմաններում մենք խնդիր ունենք Վրաստանի կամ Ուկրաինայի սցենարը չկրկնելու համար ձեռնարկել գործողություններ, որոնց ռիսկերը նախապես լավ հաշվարկված և չեզոքացված կլինեն: Կարիք ունենք արտաքին քաղաքական հարցերում լինելու ավելի ընկալելի, ընդ որում՝ ոչ միայն Ռուսաստանի, այլ նաև մյուս երկրների հետ հարաբերություններում: Կարծես թե այս հարյուր օրվա ընթացքում որևէ գիծ դեռևս անդառնալիորեն անցած չէ: Այս մասին է խոսում, օրինակ, առաջին հայացքից ոչ էական թվացող վերաբերմունքը, որը ռուսական կողմը ցուցաբերեց Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Արմեն Սարգսյանին Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության փակման արարողության և դրան նախորդած համերգի ժամանակ. եթե վարչապետ Փաշինյանը Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ժամանակ նստած էր երրորդ շարքում՝ Հյուսիսային Կորեայի ԱԺ նախագահի կողքին, ապա Արմեն Սարգսյանը` առաջին շարքում՝ ՌԴ վարչապետ Դմիտրի Մեդվեդևի կողքին, ինչպես ենթադրում է դիվանագիտական արարողակարգը ռազմավարական գործընկերների պարագայում: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/klara.abgarian.9/posts/148642326039090

    Կարդալ ավելին