• Լևոն Դռնոյան
  • ՄԻ ԱՌԱՋԱՐԿ երկրի քաղաքական ղեկավարությանը Մինչև առաջարկը՝ մի դիտարկում: Ամոթ չէ սովորել ուրիշներից: Հիշո՞ւմ եք իսրայելցի կապրալի պատմությունը: Նա գերի էր ընկել արաբներին: Իսրայելը պահանջեց իր կապրալին՝ ինչ-ինչ պայմաններ առաջարկելով: Արաբները մերժեցին: Իսրայելը պատասխանեց պատերազմով՝ խոշորամասշտաբ պատժիչ գործողությամբ: Նորից բանակցեցին: Կապրալը վերադարձավ տուն, նրան փոխանակեցին մի քանի հարյուր պաղեստինցի դատապարտված զինյալների հետ: Մի կողմ դնենք այս պատմության այլևայլ դիտանկյունները: Միայն մեկ դիտանկյուն, որի մեջ դաս կա մեզ համար: Այն է՝ ՄԵԿ ԶԻՆՎՈՐԻ ԿՅԱՆՔԸ Է ԿԱՐՈՂ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ-ԻՐԱՎԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՆ ԴԱՌՆԱԼ: Կարելի ԱՅԴՊԻՍԻՆ դարձնել: Եվ լեգիտիմացնել, իրավազոր դարձնել հայկական կողմի ԲՈԼՈՐ քայլերը: Իմ՝ ՀՀ քաղաքացուս առաջարկը. Հայկական կողմը՝ լավագույնս նախապատրաստելով միջազգային հանրությանը, եռանախագահներին և տեղեկացնելով հակառակորդին՝ հայտարարում է.  «Առաջին. Հայկական զինված ուժերը այսինչ ամսվա այսինչ օրն ու ժամին միակողմանիորեն դադարեցնում են հակառակորդի դիրքերի գնդակոծումը և նշանառուների գործողությունները՝ բացառելով զոհերը հակառակորդի կողմից: Երկրորդ.  Եթե հակառակորդը չի ընդունում այս նախաձեռնությունը և շարունակում է ոտնձգությունները, ապա առաջին իսկ զոհի դեպքում ՀՀ-ը ճանաչում է ԼՂՀ-ը: Հայկական զինված ուժերը, միջազգայնորեն լեգիտիմ պայմաններում, իրականացնում են քայլերի ամբողջ համալիրը՝ ՀՀ և ԼՂՀ անվտանգության խնդիրը արմատապես լուծելու համար»: Եթե մենք այսպես պատասխանենք ՄԵԿ ԶՈՀԻ համար, ապա պատմականորեն կպահպանենք հազարավոր կյանքեր: Տարածել: Հասցնել հայկական կողմից գլխավոր բանակցողին: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/levon.drnoyan/posts/10205044789399926 ...

    Կարդալ ավելին
  • Կրթությամբ բժիշկ եմ: Առողջագետ - մարդու և համայնքի: Էս 20-25 տարի փորձել ենք մի հիվանդի բժշկություն անել – մեր երկիրը: Հիվանդը մեզ չի դիմել ու չի խնդրել: Իրեն առողջ է համարել: Ապաշնորհ ենք եղել – ոչ մեր տված ախտորոշումն է ընդունել, ոչ ապաքինման միջոցները: Իրեն չենք մեղադրել: Երբ ծանր հիվանդը իրեն առողջ է համարում, ուրեմն… Իմացել ենք՝ հիվանդ ազգի ապաքինման միակ միջոցը իր բնիկ մշակույթն է և կրթություն-դաստիարակությունը: Բայց մշակած կրթական համակարգը ձեռքներիս է մնացել: Էս մի անգամ էլ փորձեմ: Զինավառ ընկերս չկա, բայց մենակ չեմ: Նախ՝ ախտորոշումը: Հայ ԳԵՆՈՄԸ – գեների գումարը, ունի առողջ միջուկ: Վերջին հազար տարում սրա վրայով սուլթանա-ցարական-բոլշևիկյան սարանչան է անցել: Եվ իր ծնած մութը: Գենոմը զգալիորեն մրկել ու փչացել է: Շատ մուտացիաներ են եղել: Պետական ազգը դարձել է անպետական: Արտաշիսյան ավանդույթը կորսվել է: Վտանգի ու օրհասի ժամին միջուկն արթնանում է, զվարթանում է, ծաղկում է: Հիշեք – Սարդարապատից սկսյալ մինչև էս ապրիլի 2-5-ը: Հայ գենոմը սիրում է Հողը: Ուշքը գնում է… Ելնում ու հաղթում է: Բայց հողից անդին շատ բան կա – Լեզու, Երգ, Աշխատանք, Պատիվ, Պետություն: Ոգի: Էստեղ Հայ Գենոմը թաղկում է: Մուտացիաները ծածկել են կորիզը, գենոմը մոռանում է Պատիվ ու Պետություն: Եվ ընկնում է ցեխերի մեջ: Ցեխից դուրս գալու համար՝ ենթագիտակցորեն պատերազմ է ուզում: Զոհեր է ուզում, որ մի քանի օրով մաքրվի, հերոսանա: Էդ մի քանի օրն անցնում է… Եվ նորից ցեխը կանչում է… Հայ Գենոմը հող հանձնել չի ուզում: Հողի խնդիրը ՀԱՍԿԱՆՈՒՄ Է: Բայց հոգին հանձնում է: Պատիվ ու պետություն հանձնում է: Քանի՛ անգամ, ո՛ր խայտառակությունը հիշեմ: Երեկվանը: Սա է ախտորոշումը: Հայ Գենոմը կարիք ունի բուժման: Հղի կնոջից ու պտղից սկսած՝ մինչև խորին ծերը – ապաքինման մի համակարգ մշակել ու լույս աշխարհ ենք հանել: Վերևում ինքս մեզ՝ երկիրը ապաքինողներիս, ապաշնորհ կոչեցի: Սխալ արեցի: Ինքս մեզ զրպարտեցի: Հիմա վերջնականը ու ճիշտը լսեք: Հայ Գենոմ, սիրում եմ քո միջուկը: Քո երկնած Մշակույթը – պաշտամունքս է: Հայ գենոմ – մուտացիաներով եղծացյալ և թափառյալ՝ պատմության ցեխերի մեջ – քեզ արհամարհում եմ: Դառն ինքնարհամարհանք – ես էլ քո մասն եմ: Դու ծնել ես բազում զավակներ, որոնց հայրը սուլթանա-ցարական-բոլշևիկյան սերմացուն է – արդ՝ եկել է ինքնաճանաչման ժամը: Անողոք նշտար է ձեռքներիս – բացել կուզենք թարախակույտերդ: Հայ Գենոմ: Մոռացել ես պատվել Միտքը: Գիրը: Եվ էլի շատ բան: Եթե սրանց տեր չկանգնես, ապա կկորցնես նաև Հողը: Կլինես թափառական – խավրծիլդ ուրիշն է ուտելու: Բացեմ մեր Պլանը: Գիտակցության նշտարով զարկելու ենք: «Պետություն» անվան տակ թաքնվող հրեշին: «Իշխանություն-ընդդիմություն» կոչվող միացյալ հրեշին, «անհատ» կոչվող հրեշին, էս տողերը կարդացող հրեշին: Եվ ասելու ենք՝ ՀԱՅ ԱԶԳԸ ԱՆՏԵ՞Ր ԵՔ ԿԱՐԾԵԼ: Կա առնվազն 10 մարդ, որ գիտի Ուղին: Անողոք ենք լինելու: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/levon.drnoyan/posts/10204881835606183 ...

    Կարդալ ավելին
  • Էս օրերին ու էս պահին մի միտք խոցոտում ու ցավ է տալիս: Էս ոնց եղա՞վ: Դեմներս ելնում է թյուրք-ասքյարը, մենք նրան ճանաչում ենք, նրա էությանը հասու ենք, ոտքի ենք ելնում… Արիության արևը շողում է մեր ճակատներին: Մեր դեմքերի կնճիռներով հոսում է լույս ու պայքար: Եվ մեր ձեռքերը պրկվում են հաղթանակի համար: Այդպիսի գեղեցիկ մարդիկ որտե՞ղ եք տեսել: Բայց գալիս է խաղաղությունը: Մեր դեմ ելնում է «թյուրք»-միտքը, «թյուրք»-սովորույթը, «թյուրք»-հայը, «թյուրք»-անտարբերությունը, «թյուրք»-ձայնավաճառը, «թյուրք»-դաշնակիցը, «թյուրք»-իշխանավորը… Մենք ինչո՞ւ չենք ճանաչում նրանց: Ինչո՞ւ արիության արևը չի շողում մեր ճակատներին: Ինչո՞ւ մեր դեմքի կնճիռներով հոսում է խոնարհություն ու գրեթե ճորտություն: Մեր ձեռքերը թուլանում են, մեր դեմքերը անգեղանում են: Այս ժամին մեր սրտերը, միակամ ու միաձայն, կարո՞ղ են ընդունել մի ՀՐՈՎԱՐՏԱԿ…  «Հայրենիքը սիրել անողոք ու այրող սիրով: Այնպիսի անողոք սիրով, որի մեջ այրվի ամենայն «թյուրք»-ություն: Որ խաղաղության ժամին արևը շողա մեր ճակատներին: Որ մենք այրենք ամենայն անմաքրություն ու անգեղություն մեր մեջ: Որ մենք նորոգենք մեր պետությունը: Որ մեր մեջ ապրող «թյուրք»-ությունը – ամեն մեկի մեջ՝ իր չափով – վերանա, մեր մեջ ապրող «թյուրք»-լամուկները վերակերտվեն ու ՀԱՅ դառնան»: Այս հրովարտակին դեմ կա՞: Չկա: Դա նշանակում է՝ ԵՐԿԻՐԸ ԿԱՌՈՒՑԵԼ ՈՒ ԿԱՌԱՎԱՐԵԼ այլ կերպ: Քան մինչև այս ծանր հաղթանակի ժամը: Վաղվանից: ՄԻ ՀԵՏԳՐՈՒԹՅՈՒՆ.- նույնիսկ այս ժամին իմ հայկականությունը թույլ չի տալիս ինձ՝ վիրավորել անգամ թշնամուն - «թյուրք» բառը օգտագործեցի փոխաբերական ու հասկանալի իմաստով: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/levon.drnoyan/posts/10204808331888636 ...

    Կարդալ ավելին
  • Դժվար է գրելը: Փակագծեր բացելն ու չբացելը: Որքա՛ն հասկանալի է այս պատերազմի ծագումը: Ալեկոծվում է հայ համայնքը: Մի տեղ սերն է ալիք տալիս: Մի տեղ՝ տագնապը: Արիությունը: Մի տեղ էլ վեր է ելնում դավաճանության փրփուրը: Ա՛խ, դավաճանության մունետիկներ, նորից ուզում եք շեղել մեզ ճշմարիտ ճանաչողությունից: Ո՛նց եք երևում: Սա մեր ազատագրության պատերազմն է: Ազատագրում՝ մեր սխալներից ու պատրանքներից: Ամեն օրը մի դաս է բերելու մեզ, որ պիտի կարդանք: Այսօր դասերն սկսվեցին: Օ՛, դժոխային դասատուներ: Ուղիղ են ձեր տեքստերը: Հայ վերլուծաբաններ, վերլուծելու բան չունեք – ձեր օրը չէ: «Թուրքատյացներ», ձեր օրն էլ չէ: Մենք արդեն սովորել ենք թուրքին հաղթել – ատելը մեր ինչի՞ն է: Էս 25 տարի թուրքին ատեցինք – երբ պետք էր երկիր կառուցել ու զորանալ: Իսկ հիմա հին հարևաններով, իրար կապված հազարամյակների քաղցրությամբ ու վշտերով, ուզում ենք նոր տարածաշրջան ստեղծել: Խաղաղ ու զարգացող ընկերակցություն – մեր բնիկ հայրենիքներով: Դաշն նաև մնացյալ աշխարհի հետ: Բայց եկվորները չեն ուզում գնալ: Իրար լավ են հասկանում: Արյուն են ուզում, շփում են ձեռքները: Նրանց ձեռքերի շփումից զոհվում են մեր մանուկները: Մոտենում է մեծ փակագծերը բացելու ժամը: Դրանից հետո հեշտ է լինելու: Որքան էլ ծանր լինի – հեշտ է լինելու: Եվ հաղթանակ: Հ.Գ. Կարո՞ղ եմ խնդրել ընկերներիս – կարդալ՝ առանց մեկնաբանելու: ԼԵՎՈՆ ԴՌՆՈՅԱՆ 2 ապրիլի 2016թ. Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/levon.drnoyan/posts/10204790271517138?ref=notif¬if_t=close_friend_activity¬if_id=1459619 ...

    Կարդալ ավելին
  • Տոնի առիթով մի քիչ առաջ մի բանաստեղծություն էի դրել՝ «Տաղ ձոնված իմ սիրելուն»- հետո հանեցի: Մի քիչ տխրություն կար: Իմ հերոսուհին հեռու է: Բայց օրն էնքան պայծառ է: Ու էս արևոտ ժամին ուզեցա մի ապրող խորհրդանիշ-կին կերպար տեսնել, որ մաքրում է մեր կյանքը:Բարձրացնում է մեզ: Այդպիսի հայուհիներ շատ կան - մեր մայրերը: Նաև վեհ ու ականավոր հայ կանայք - գիտեք մի քանի անուն: Բայց չնեղանաք: Մի օտարուհու անուն է այրում այս օրերին իմ սիրտը: Մի անընկճելի անուն: Մի մանկորեն բաց ու հերոսական հայացք: Մի անձնվեր, հայրենապաշտ ու ազատաբաղձ սիրտ: Նադեժդա Սավչենկո: Եթե մի վայրկյան քեզ տեսնեի՝ կասեի՝ «Պահպանիր կյանքդ: Չկա մի զոհասեղան, որ բարձր լինի ՔՈ ԿՅԱՆՔԻՑ»: Շնորհավորում եմ տոնդ, Նադեժդա Սավչենկո: Հայաստանի բարձր լեռներից քեզ արև, ազատություն ու հաղթանակ եմ բերում: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/levon.drnoyan/posts/10204592007760668?ref=notif¬if_t=close_friend_activity ...

    Կարդալ ավելին

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/kDr1wvn1qtfA3tknT6tN.jpg

    Նիկոլ Փաշինյանի առաջին «քննությունը» Երբ խոսում ենք իշխանության անկախության և սուվերենության մասին, ապա պետք է հաշվի առնենք աշխարհաքաղաքական խաղի կանոնները, որոնք ենթակա են կատարման պետությունների կողմից՝ անկախ միջազգային ազդեցությունից (Հայաստան, ԱՄՆ, Իսրայել, ԵՄ բոլոր պետություններ, Կոսովո և այլն ) և կառավարման մոդելից: Ինչպես գիտենք տևական ժամանակ է, ինչ նոր իշխանությունները Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորությամբ պնդում են, որ Հայաստանում պետք է տեղի ունենան արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ: Այս հարցի շուրջ բոլոր խորհրդարանական և արտախորհրդարանական ուժերի միջև առկա է կոնսենսուս: Միակ խնդիրը թերևս ժամկետներն են: ԱԺ-ի կողմից ընդունված նոր կառավարության ծրագրի համաձայն արտահերթը պետք է կայանա մեկ տարվա ընթացքում (մինչև 2019-ի մայիսի վերջ): Ընտրությունների գնացող Նիկոլ Փաշինյանը փորձեց մեկ հարվածով երկու թիրախ խոցել, այն է՝ ԸՕ բարեփոխումներ կատարել և դեկտեմբերին անցկացնել այդ ընտրությունները: Այս կոնտեքստում Վենետիկի հանձնաժողով ուղարկված Ընտրական օրենսգրքի բարեփոխումներ պետք է որ կանաչ լույս վառեն նոր ընտրությունների համար: Այսօր ՀՀ փոխվարչապետ Արարատ Միրզոյանը և ԸՕ բարեփոխումների հանձնաժողովի քարտուղար Դանիել Իոաննիսյանը հայտարարել էին, որ ԸՕ փոփոխությունների վերաբերյալ Վենետիկի հանձնաժողովի սպասում են դրական լուրերի: Լուրերը սակայն ավելի նման էին նոր իշխանությունների միջազգային քննական թեստի: Դրա մասին փաստեց հանձնաժողովի հայտարարության հետևյալ կետը. • Հանձնաժողովը շարունակում է մնալ այն դիրքորոշմանը, որ ընտրական համակարգի էական փոփոխությունները, այնպիսին ինչպիսի են տարածքային ցուցակների վերացումը, այլ կերպ ընտրակարգի փոփոխությունները, պետք իրականցվեն ընտրություններին նախորդող մեկ տարվա ընթացքում։ Նշենք, որ հանձնաժողովի եզրակացությունները լայնորեն կիրառվում են ԵԽԽՎ կողմից՝ որպես ժողովրդավարության ոլորտում «եվրոպական չափորոշիչների» դրսևորում: Այս կոնտեքստում Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությունը ունի երկու տարբերակ. ա. Գնալ ընտրությունների և անտեսել սահմանադրական իրավունքի վերաբերյալ խորհրդատվական մարմնի եզրակացությունը, դրանով իսկ առաջ քաշելով այն թեզը, որ նոր իշխանությունների կողմից ուղարկված փաստաթղթի գործընթացը կրում էր ֆորմալ բնույթ, ինչը կարող է բացասաբար ազդել Հայաստանի միջազգային հեղինակության և այդ ընտրությունների արդյունքում ձևավորվող իշխանության լեգիտիմության ճանաչման վրա բ. Հետաձգել ընտրությունները՝ ի ցույց դնելով պետական գործչին հատուկ հատկանիշներ, որոնք պետք է ունենա երկրի ղեկավարը: Սպասենք նոր կառավարության արձագանքին: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/hayk.derzian.9/posts/119307985721046

    Կարդալ ավելին