• Ռուբեն վարդապետ Զարգարյան
  • Հիսուսի մոտ բերեցին խուլ ու համր մի մարդու՝ խնդրելով, որ իր ձեռքը դնի նրա վրա։ Հիսուսն ամբոխից հեռու՝ մի կողմ տարավ նրան, մատները դրեց նրա ականջների մեջ, հետո թքեց և դիպավ նրա լեզվին։ Ապա երկինք նայեց, հառաչեց և ասաց. -Եփփաթա՛, որ նշանակում է՝ «Բացվի՛ր»։ Նույն պահին բացվեցին նրա ականջները. լեզուն էլ բացվելով՝ նա սկսեց կանոնավոր կերպով խոսել։ Հետո Հիսուսը պատվիրեց ժողովրդին, որ ոչ ոքի չասեն։ Սակայն ինչքան էլ նա պատվիրում էր, որ չտարածեն, նրանք առավել ևս պատմում էին այս մասին։ Մարդիկ ծայրաստիճան զարմանում էին և ասում. -Այս մարդն ամեն ինչ լավ է անում, նույնիսկ խուլերին լսել է տալիս և համրերին՝ խոսել։ (Մարկոսի ավետարան 7:32-37) Աստված երբեմն ցավ է պատճառում մեզ՝ ապաշխարության միջոցով փրկության առաջնորդելու նպատակով, որի համար չենք զղջում բնավ։ Մինչդեռ աշխարհի ցավը մահվան է առաջնորդում։ (Պողոս առաքյալի երկրորդ նամակը կորնթացիներին 7:10) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1844998358860601 ...

    Կարդալ ավելին
  • Հիսուս ասում է. -Աստծու արքայությունը նման է հետևյալին. Մի մարդ արտի մեջ սերմ է ցանում։ Օրեր ու գիշերներ են անցնում, նա քնում է ու արթնանում, մինչ այդ սերմերը բուսնում են և աճում, և ինքը չի իմանում, թե ինչպե՛ս են մեծանում. այսինքն՝ հողը ինքնաբերաբար աճեցնում է սերմը. նախ՝ ցողունը, ապա՝ հասկը և ապա՝ հասկի մեջ լեցուն ցորենը։ Եվ երբ ցորենը հասունանում է, հնձվորներին անմիջապես արտ է ուղարկում, որովհետև հասել է հնձի ժամանակը։ -Ի՞նչ բանի կարող ենք նմանեցնել Աստծու արքայությունը: Այն նման է մանանեխի հատիկին, որը հողի մեջ սերմանվելու ժամանակ երկրի վրա եղած բոլոր սերմերից ամենամանրն է: Բայց երբ սերմանվի, բուսնում և ավելի մեծ է լինում, քան բոլոր տունկերը. այնքան մեծ ճյուղեր է արձակում, որ երկնքի թռչունները գալիս և նրա հովանու տակ բույն են շինում: (Մարկոսի ավետարան, 4:26-32) Արթո՛ւն կացեք, հաստատուն մնացե՛ք ձեր հավատի մեջ, քա՛ջ եղեք, զորացե՛ք: Ինչ որ անեք, սի՛րով արեք: Գիտեք Ստեփանոսին, ինչպես և նրա ընտանիքի անդամներին, որոնք իրենց նվիրեցին Աստծու ժողովրդի ծառայությանը: Աղաչում եմ, եղբայրնե՛ր, որ հնազանդ լինեք այդպիսիներին և նրանց բոլոր գործակիցներին ու ծառայակիցներին: (Պողոսի առաքյալի առաջին նամակը կորնթացիներին, 16:13-16) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1827996713894099 ...

    Կարդալ ավելին
  • Օրհնյալ է Աստված՝ մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի Հայրը, որ Քրիստոսով օրհնեց մեզ երկնքում ամեն տեսակ հոգևոր օրհնությամբ: Նա աշխարհի գոյությունից էլ առաջ ընտրել էր մեզ՝ Քրիստոսի միջոցով իրեն պատկանելու համար, որպես սուրբ և անարատ ժողովուրդ, և իր սիրով մեզ նախասահմանել՝ Հիսուս Քրիստոսի ձեռքով իր որդիները լինելու, որովհետև այդ էր իր կամքն ու ծրագիրը… Քրիստոսի միջոցով ժառանգորդ դարձանք փրկության…  Դուք էլ, երբ լսեցիք ճշմարիտ քարոզչությունը, այսինքն՝ Ավետարանը, որ փրկություն բերեց ձեզ, հավատացիք Քրիստոսին և կնքվեցիք խոստացված Սուրբ Հոգով: Եվ Սուրբ Հոգին գրավական է, որ ժառանգելու ենք Աստծու խոստումը, երբ Աստված փրկի իր սեփական ժողովրդին, որպեսզի գովերգենք նրա փառքը: (Պողոս առաքյալի նամակը եփեսացիներին 1:3-5,11,13-14) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1825248237502280 ...

    Կարդալ ավելին
  • Երբ Հիսուսը Փիլիպպոսի կառուցած Կեսարիայի կողմերը եկավ, իր աշակերտներին հարցրեց. - Մարդիկ ի՞նչ են ասում Մարդու Որդու մասին. ո՞վ եմ ես։ Նրանք պատասխանեցին. - Ոմանք կարծում են, թե Հովհաննես Մկրտիչն ես, ոմանք՝ Եղիա մարգարեն, իսկ ուրիշները՝ Երեմիան կամ մարգարեներից մեկը։ Հիսուսը հարցրեց նրանց. - Իսկ դո՞ւք ինչ եք կարծում, ո՞վ եմ ես։ Սիմոն Պետրոսը պատասխանեց. - Դու Քրիստոսն ես՝ կենդանի Աստծու Որդին։ Հիսուսը նրան ասաց. - Երանի՜ է քեզ, Սիմո՛ն, Հովնանի՛ որդի, որովհետև դա քեզ հայտնողը մի մարդ չէր, այլ իմ Հայրը, որ երկնքում է։ Եվ ես քեզ ասում եմ, որ դու ժայռ ես, և այդ ժայռի վրա պիտի շինեմ իմ եկեղեցին, որ մահն անգամ իր ամբողջ զորությամբ չկարողանա հաղթահարել։ Քեզ պիտի տամ երկնքի արքայության բանալիները, և ինչ որ կապես երկրի վրա, կապված պիտի լինի երկնքում, և ինչ որ արձակես երկրի վրա, արձակված պիտի լինի երկնքում։ (Մատթեոսի ավետարան 16:13-19) Դե՛ն նետեք ամեն տեսակ չար մտածում ու նենգություն, կեղծավորություն ու նախանձ և ամեն տեսակ չարախոսություն։ Որպես հավատի նորածին մանուկներ՝ փափագո՛ղ եղեք Աստծու խոսքի անխարդախ կաթին, որպեսզի նրանով աճեք ու հասնեք փրկության։ «Եթե մի անգամ Տիրոջ խոսքի համն առնեք, կտեսնեք, որ քաղցր է նա»։ Մոտեցե՛ք նրան՝ Քրիստոսին, որովհետև նա՛ է այն կենդանի վեմը, որը թեև մարդկանցից մերժված, բայց Աստծուց է ընտրված և պատվական վեմն է։ Այսպիսով՝ դուք էլ, իբրև կենդանի քարեր, Քրիստոսի վեմի վրա կառուցվում եք որպես հոգևոր տաճար. յուրաքանչյուրդ դառնում եք անարատ քահանաներ և Հիսուս Քրիստոսի միջոցով Աստծուն մատուցում ընդունելի հոգևոր պատարագ... Քանի որ հավատացիք Քրիստոսին, նա ձեզ համար թանկագին վեմը եղավ, մինչդեռ չհավատացողների համար նա «Այն քարն է, որ թեև շինարարները մերժեցին գործածել, բայց ի՛նքը եղավ անկյունաքարը». կամ՝ «Այն քարն է, որ գլորման և գայթակղության առիթ» պիտի լինի նրանց համար, ովքեր անհամոզիչ գտնելով Աստծու խոսքը՝ գայթակղվում են, ինչպես որ Աստված նախատեսել էր։ Գալով ձեզ՝ դուք ընտրյալ մի ցեղ եք, թագավորելու կոչված քահանաներ, մի սուրբ ազգ, Աստծու սեփական ժողովուրդը, և ձեր պարտականությունն է քարոզել նրա՛ զորությունը, ով խավարից ձեզ կանչեց իր սքանչելի լույսին։ Որովհետև դուք այժմ Աստծու ժողովուրդն եք, մինչդեռ նախապես նրանը չէիք. այժմ վայելում եք նրա ողորմությունը, մինչդեռ նախապես զրկված էիք դրանից։ (Պետրոս առաքյալի առաջին նամակը 2:1-10) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1814555381904899 ...

    Կարդալ ավելին
  • Այժմ մի ծածուկ խորհուրդ հայտնեմ ձեզ. բոլորս չէ որ պիտի մեռնենք, բայց երբ վերջին փողը հնչի, բոլորս էլ հանկարծ պիտի նորոգվենք մի ակնթարթում, որովհետև փողը պիտի հնչի, և մեռելները հարություն պիտի առնեն անեղծ մարմիններով, և մենք պիտի նորոգվենք. որովհետև մեր այս եղծանելի բնությունը պետք է անեղծ բնության փոխվի. այս մահկանացու բնությունը պետք է փոխակերպվի անմահ բնության։ Եվ երբ մեր այս եղծանելի բնությունը փոխվի անեղծ բնության, և այս մահկանացու բնությունը փոխակերպվի անմահ բնության, այն ժամանակ կիրականանա գրված մարգարեությունը, որն ասում է. «Մահը կլանվեց, հաղթանակը նվաճվեց։ Ո՞ւր է, Մա՛հ, քո հաղթանակը, ո՞ւր է, Մա՛հ, քո խայթոցը»։  Մահվան խայթոցը մեղքն է, իսկ մեղքը իր ուժն ստանում է Օրենքից։ Բայց, փա՜ռք Աստծու, որ մեզ հաղթանակ պարգևեց մեր Տիրոջ՝ Հիսուս Քրիստոսի միջոցով։ Ուստի, իմ սիրելի՛ եղբայրներ, ամո՛ւր և հաստատո՛ւն մնացեք, միշտ ավելի՛ն արեք Տիրոջ գործի համար՝ իմանալով, որ ձեր հոգնությունն առանց վարձատրության չի մնա Աստծու առաջ։ (Պողոս առաքյալի առաջին նամակը կորնթացիներին 15:50-57) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1813529092007528 ...

    Կարդալ ավելին
  • Մի շաբաթ օր Հիսուսն անցնում էր ցորենի արտերի միջով։ Աշակերտները գնալու ժամանակ սկսեցին հասկեր պոկել և ուտել։ Փարիսեցիներն ասացին Հիսուսին. -Տե՛ս, քո աշակերտներն ի՞նչ են անում շաբաթ օրով, մի բան, որ մեր Օրենքով արգելված է։ Հիսուսը պատասխանեց նրանց. -Դուք չե՞ք կարդացել, թե ինչ արեց Դավիթը, երբ պետք էր ուտել, այսինքն՝ երբ ինքը և իր հետ եղողները քաղցած էին։ Աստծու տունը չմտա՞վ, երբ Աբիաթարը քահանայապետ էր, չկերա՞վ առաջավորության հացերը և չտվե՞ց նաև իր հետ եղողներին, մի բան, որ ըստ Օրենքի միայն քահանաներին էր թույլատրված։ Ապա ավելացրեց. -Շաբաթ օրը մարդու համար է եղել, և ոչ թե մարդը՝ շաբաթ օրվա համար։ Ուրեմն՝ Մարդու Որդին նաև շաբաթ օրվա տերն է։ Հիսուսը դարձյալ ժողովարան մտավ։ Այնտեղ մի մարդ կար, որի ձեռքը չորացած էր։ Շատերն սպասում էին՝ տեսնելու, թե Հիսուսը շաբաթ օրով կբժշկի՞ մարդուն, որպեսզի ամբաստանեն նրան։ Հիսուսը չորացած ձեռքով մարդուն ասաց. -Վե՛ր կաց և մեջտե՛ղ արի։ Ապա ասաց մյուսներին. -Մեր Օրենքը շաբաթ օրով ի՞նչ է թույլատրում անել՝ բարի՞ք գործել, թե՞ չարիք, մի կյանք փրկե՞լ, թե՞ կորցնել։ Եվ նրանք լուռ մնացին։ Ապա Հիսուսը վրդովված մի հայացք գցեց իր շուրջը գտնվողների վրա՝ ցավելով նրանց մտքի կուրության համար և ասաց մարդուն. -Երկարի՛ր ձեռքդ։ Նա ձեռքը երկարեց, և ահա չորացած ձեռքն առողջացավ։ Այն ժամանակ փարիսեցիներն ու Հերովդեսի կողմնակիցները իսկույն դուրս ելան և խորհրդակցում էին, թե ինչպես սպանեն Հիսուսին։ (Մարկոսի ավետարան 2:23-3:5) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1810482802312157 ...

    Կարդալ ավելին
  • Եվ մինչ նրանք շրջում էին Գալիլեայում, Հիսուսն ասաց իր աշակերտներին. - Մարդու Որդին մատնվելու է մարդկանց ձեռքը, որոնք կսպանեն նրան, բայց երրորդ օրը նա հարություն պիտի առնի։ Այս խոսքի վրա աշակերտները շատ տխրեցին։ Երբ նրանք Կափառնայում եկան, տաճարի տուրք գանձողները մոտեցան Պետրոսին և հարցրին. - Ձեր Վարդապետը տաճարի տուրքը չի՞ տալիս։ - Անշուշտ կտա,-ասաց Պետրոսը։ Եվ երբ տուն մտան, Հիսուսը, կանխելով Պետրոսի ասելիքը, հարցրեց. - Սիմո՛ն, ի՞նչ ես կարծում, աշխարհի թագավորները հարկեր կամ տուրքեր ո՞ւմից են առնում. իրենց քաղաքացիների՞ց, թե՞ օտարներից։ Եվ երբ Պետրոսն ասաց՝ օտարներից, Հիսուսն ավելացրեց. - Ապա, ուրեմն, քաղաքացիները ազատ են այդ տուրքից։ Բայց որպեսզի չգայթակղեցնենք այդ մարդկանց, գնա՛ ծով ու կա՛րթ գցիր, և առաջին ձուկը, որ պիտի բռնես, վերցրո՛ւ, բա՛ց նրա բերանը. դու մի արծաթ դրամ պիտի գտնես այնտեղ. տա՛ր այդ դրամը և նրա՛նց տուր իմ ու քո տեղ։ Այդ պահին Հիսուսի աշակերտները մոտեցան նրան և հարցրին. - Մեզնից ո՞վ է մեծը երկնքի արքայության մեջ։ Հիսուսն իր մոտ կանչեց մի երեխայի և նրան կանգնեցնելով նրանց մեջ՝ ասաց. - Հաստա՛տ իմացեք, որ եթե չփոխվեք ու չլինեք մանուկների նման, երկնքի արքայությունը չեք մտնի։ Արդ, ով իր անձը խոնարհեցնի այս մանկան նման, նա՛ է մեծը երկնքի արքայության մեջ։ Եվ ով որ իմ անունով մի այդպիսի մանուկ ընդունի, ի՛նձ ընդունած կլինի։ (Մատթեոսի ավետարան 17:22-18:5) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1796106260416478 ...

    Կարդալ ավելին
  • Այն լեռը, որին մոտեցել եք այժմ, շոշափելի չէ Սինա լեռան նման, որ կրակով էր այրվում և պատած էր մշուշով, խավարով ու մրրիկով, ուր փողն էր հնչում և լսվում էր Աստծու պատգամող ձայնը։ Ժողովուրդը, որ լսում էր այդ ձայնը, աղաչում էր, որ այն չլսի կրկին, որովհետև սարսափած էր այն հրամանից, որ ասում էր. «Ով որ մոտենա լեռանը, թեկուզ մի անասուն, քարկոծվելով պիտի մեռնի»։ Այնքան ահավոր էր տեսարանը, որ Մովսեսն էլ ասում էր. «Սարսափից դողում եմ»։ Դուք, սակայն, մոտեցել եք Սիոն լեռանը, կենդանի Աստծու քաղաքին, երկնային Երուսաղեմին, հրեշտակների անհամար բանակներին։ Մոտեցել եք երկնքում արձանագրված Աստծու անդրանիկ զավակների բերկրալի հավաքույթին, Աստծուն, որ բոլորի դատավորն է, կատարելության հասած արդարների հոգիներին, Նոր Ուխտի միջնորդին՝ Հիսուսին և նրա թափած արյունին, որ ավելի լավ արդարություն է պահանջում, քան Աբելի արյունը։ Զգո՛ւյշ եղեք, չլինի թե մերժեք Աստծու խոսքը լսել, որովհետև եթե նրա հրամանները մարդկանց փոխանցող Մովսեսին չհնազանդվողներն ազատում չունեցան, մենք բնա՛վ ազատում չենք ունենա, եթե թիկունք դարձնենք Աստծուն, որ երկնքից է իր խոսքն ուղղում մեզ։ Նրա ձայնը երկիրը շարժեց այն ժամանակ, իսկ այժմ մնում է նրա խոստումը, որ ասում է. «Մի անգամ ևս պիտի շարժեմ. և ոչ միայն երկիրը, այլ երկինքն էլ»։ «Մի անգամ ևս» խոսքը ցույց է տալիս, որ ստեղծագործության մեջ խախտված բաները կփոխվեն, մինչդեռ անշարժ մնացածները անփոփոխ կմնան։ (Պողոս առաքյալի նամակը եբրայեցիներին 12:18-27) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1794917993868638 ...

    Կարդալ ավելին
  • Փարիսեցիներն ու սադուկեցիները մոտեցան Հիսուսին և նրան փորձելու համար մի նշան էին ուզում նրանից՝ Աստծուց նրա վկայված լինելը հաստատելու համար։ Հիսուսը պատասխանեց նրանց. - Արևամուտին, երբ տեսնեք, որ հորիզոնը կարմրել է, կասեք. «Վաղը եղանակը լավ պիտի լինի»։ Իսկ առավոտյան, երբ երկինքը կարմրի և մթագնի, կասեք. «Այսօր փոթորիկ պիտի լինի»։ Երբ երկնքին նայելով կարող եք կանխատեսել գալիք եղանակը, ապա չե՞ք կարող ներկա ժամանակների նշանները տեսնելով՝ հասկանալ նրանց իմաստը։ Աստծուն անհավատարիմ և չար այս սերունդը նշան է խնդրում, բայց Հովնան մարգարեի հետ պատահած հրաշքից բացի ուրիշ նշան չպիտի տրվի նրան։ Եվ նրանց թողեց ու գնաց։ Աշակերտներն էլ լճի մյուս կողմն անցան, բայց մոռացան հաց վերցնել։ Հիսուսն ասաց նրանց. - Տեսե՛ք, զգուշացե՛ք սադուկեցիների և փարիսեցիների խմորից։  Աշակերտներն իրենց մեջ մտածում էին և ասում. «Այսպես է ասում, որովհետև հաց չվերցրինք»։ Հիսուսն իմացավ նրանց միտքը և ասաց. - Թերահավատնե՛ր, ինչո՞ւ եք ձեր մեջ մտածում, թե հաց չունեք։ Դեռևս չե՞ք հասկանում։ Չե՞ք հիշում, թե ինչպես հինգ հացով հինգ հազար հոգի կերակրվեցին, և կտորտանքներով քանի՞ սակառ լցրիք։ Կամ երբ յոթ հացով չորս հազար հոգի կերակրվեցին, քանի՞ զամբյուղ լցրիք։ Արդ, ինչպե՞ս չեք հասկանում, թե հացի համար չէ, որ ձեզ ասացի՝ զգուշացե՛ք փարիսեցիների և սադուկեցիների խմորից։ Այն ժամանակ աշակերտները հասկացան, որ նա հացի խմորի մասին չէր խոսում, այլ իրենց զգուշացնում էր փարիսեցիների և սադուկեցիների ուսուցումներից։ (Մատթեոսի ավետարան 16:1-12) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1790183961008708 ...

    Կարդալ ավելին
  • Հիսուսն իր մոտ կանչեց իր աշակերտներին և ասաց նրանց. - Խղճում եմ այս բազմությանը, որովհետև ահա երեք օր է, որ ինձ մոտ են և այլևս ոչինչ չունեն ուտելու։ Չեմ ուզում տուն ուղարկել նրանց, որպեսզի չլինի թե ճանապարհին ուշագնաց լինեն։ Աշակերտներն ասացին. - Հիմա այս ամայի վայրում որտեղի՞ց գտնենք այսքան բազմությանը կշտացնելու հաց։ Հիսուսը պատասխանեց նրանց. - Քանի՞ հաց ունեք։ Նրանք պատասխանեցին. - Յոթ հաց և մի քիչ էլ մանր ձկներ։ Հիսուսը ժողովրդին հրամայեց, որ նստեն գետնին։ Ապա վերցրեց յոթ հացը և ձկները, շնորհակալություն հայտնեց Աստծուն, կտրեց և տվեց աշակերտներին, սրանք էլ բաժանեցին ժողովրդին։ Բոլորն էլ կերան ու կշտացան, և աշակերտները, կտորտանքները հավաքելով, յոթ զամբյուղ լցրին։ Իսկ ուտողները շուրջ չորս հազար հոգի էին՝ չհաշված կանանց ու երեխաներին։ (Մատթեոսի ավետարան 15:32-38) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1789012064459231 ...

    Կարդալ ավելին
Загрузка...

ՖԲՀ

Քաղաքականություն