Գովազդի համար զանգահարել 099 999 409
  • Ռուբեն վարդապետ Զարգարյան
  • Որտեղի՞ց են առաջանում ձեր հակամարտություններն ու կռիվները. արդյոք ձեր ցանկություններից չե՞ն, որոնք կռիվ են մղում ձեր մարմնի մեջ։ Ցանկանում եք շատ բաներ, բայց չեք կարող ունենալ, ուստի և սպանում եք։ Նախանձում եք, բայց չեք կարող ձեռք բերել. և ահա կռվում եք ու պայքարում։ Ձեր ուզածը չեք ունենում, որովհետև չեք խնդրում Աստծուց. կամ խնդրում եք, և Աստված չի տալիս, որովհետև վատ նպատակով եք խնդրում՝ ձեր հաճույքներին ծառայեցնելու համար։ Անհավատարի՛մ մարդիկ, չգիտե՞ք, որ աշխարհի հետ բարեկամություն անել՝ նշանակում է թշնամություն անել Աստծու դեմ. որովհետև ով ուզում է բարեկամ լինել աշխարհին, ինքն իրեն թշնամի է դարձնում Աստծուն։ Կարծում եք, թե Սուրբ գիրքն իզո՞ւր է ասում. «Աստված նախանձախնդրությամբ պահանջում է այն հոգին, որ դրել է մեր մեջ», որի համար նա առավե՛լ մեծ մի շնորհ է տալիս մեզ, ինչպես ասում է Սուրբ գիրքը. «Տերն ամբարտավաններին հակառակ է, մինչդեռ խոնարհներին շնորհ է տալիս»։ (Հակոբոս առաքյալի նամակը 4:1-6) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1688714827822289 ...

    Կարդալ ավելին
  • Եղբայրնե՛ր իմ, ամենքդ էլ հետամուտ մի՛ եղեք ուրիշներին սրբագրելու՝ իմանալով, որ մենք՝ ուսուցանողներս, դատվելու ենք առավել խստությամբ, որովհետև բոլորս էլ հանցանքներ ունենք։ Ով որ իր խոսքերը կշռել գիտի, նա կատարյալ մարդ է՝ ինքն իրեն իշխելու կարող։ Տե՛ս, թե ինչպես սանձ ենք դնում ձիերի բերանը, որպեսզի ենթարկվեն մեզ, և դրանով կառավարում ենք ձիու բոլոր շարժումները։ Կամ նայի՛ր նավերին. ինչքան էլ մեծ լինեն դրանք և ինչպիսի ուժեղ քամիներից էլ քշվեն, փոքրիկ մի ղեկ դրանց ուղղում է դեպի այնտեղ, ուր նավավարն է ուզում տանել։ Նույնպես և լեզուն. թեև մի փոքր անդամ է, բայց մեծամեծ բաներով է պարծենում։ Գիտեք, որ փոքր մի կայծ կարող է հրդեհել հսկա մի անտառ։ Լեզուն էլ կրակ է, անիրավության մի աշխարհ։ Թեև մարմնի պարզ մեկ անդամն է, բայց ապականում է ամբողջ մարդուն և գեհենի կրակով բորբոքված՝ կրակո՛վ է վառում մեր ամբողջ կյանքը։ Բոլոր տեսակի գազանները, թռչունները, սողունները և ծովային կենդանիները նվաճված են մարդու կողմից և հնազանդվում են նրան։ Բայց ոչ ոք չի կարող հնազանդեցնել մարդկային լեզուն, որ չար է, անզսպելի և մահացու թույնով լեցուն։ Նրանով ենք օրհնում մեր Տիրոջն ու Հայր Աստծուն և դարձյալ նրանով ենք անիծում մարդկանց, որոնք ստեղծվել են Աստծու նմանությամբ։ Այսինքն՝ նույն բերանից դուրս են գալիս թե՛ օրհնությունը և թե՛ անեծքը։ Այս ճիշտ չէ սակայն, եղբայրնե՛ր իմ։ Մի՞թե մի աղբյուր միևնույն ակից քաղցր և դառը ջուր կբխեցնի։ Կարելի՞ բան է, եղբայրնե՛ր իմ, որ թզենին ձիթապտուղ տա կամ որթատունկը՝ թուզ։ Նմանապես հնարավոր չէ, որ աղի աղբյուրից քաղցր ջուր բխի։ (Հակոբոս առաքյալի նամակը 3:1-12) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1687617971265308? ...

    Կարդալ ավելին
  • Մինչ աշակերտները խոսում էին, նույն ինքը՝ Հիսուսը, եկավ կանգնեց նրանց մեջտեղը և ասաց նրանց. -Խաղաղությո՜ւն ձեզ, ես եմ, մի՛ վախեցեք։ Նրանք, վախեցած և սարսափած, կարծեցին, թե մի ոգի են տեսնում։ Բայց նա ասաց նրանց. -Ի՞նչ եք իրար խառնվել և ինչո՞ւ եք կասկածներ ունենում ձեր մտքում։ Նայեցե՛ք իմ ձեռքերին և ոտքերին, հենց ե՛ս եմ։ Շոշափեցե՛ք ինձ և կտեսնեք, որ միս ու ոսկոր ունեմ, մի բան, որ ոգին չի ունենում։ Այս ասելով՝ նա իր ձեռքերն ու ոտքերը ցույց տվեց նրանց։ (Ղուկասի ավետարան 24:36-40) Եղբայրնե՛ր, դուք ձեզ շատ երջանիկ համարեցեք, երբ զանազան փորձությունների մեջ ընկնեք։ Իմացե՛ք, որ փորձությունը համբերություն է ծնում, եթե ձեր հավատը փորձությանը դիմանա։ Իսկ համբերություն պետք է ունենալ մինչև վերջ, որպեսզի ամբողջական ու կատարյալ լինեք, և ձեզ ոչ մի բան չպակասի։ Եթե ձեզնից մեկն զգում է, թե անհրաժեշտ իմաստությունը չունի, թող խնդրի Աստծուց, որ բոլորին տալիս է առատորեն և սիրահոժար կերպով, և Աստված կտա նրան։ Բայց թող խնդրի հավատո՛վ, առանց երկմտելու, որովհետև երկմիտ մարդը նման է ծովի ալիքներին, որոնք շարժվում ու տարուբերվում են հողմերից։ Այդպիսի մարդը թող չակնկալի, որ Տերը կտա իր խնդրածը, որովհետև երկմիտ մարդն անհաստատ է իր արած բոլոր քայլերում։ (Հակոբոս առաքյալի նամակը 1:2-8) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1683276415032797 ...

    Կարդալ ավելին
  • Նույն օրը աշակերտներից երկուսը գնում էին Էմմավուս անունով մի գյուղ, որ Երուսաղեմից հեռու է շուրջ տասնմեկ կիլոմետր։ Նրանք միմյանց հետ խոսում էին պատահած բոլոր անցուդարձերի մասին։ Մինչ իրար հետ խոսում էին ու վիճում, Հիսուսն անձամբ մոտեցավ նրանց և սկսեց նրանց հետ գնալ։ Նրանց աչքերն այնպես էին բռնված, որ չէին ճանաչում նրան։ Հիսուսը հարցրեց նրանց. -Ի՞նչ բանի մասին եք խոսում ու վիճում քայլելիս. և տրտմած եք։ Նրանցից մեկը, որ Կղեովպաս էր կոչվում, ասաց. -Երուսաղեմում միայն դո՞ւ կաս, որ չգիտես, թե ինչ պատահեց այս օրերին։ Հիսուսը հարցրեց. -Ի՞նչ բան։ Նրանք ասացին։ -Այն, ինչ պատահեց Հիսուս Նազովրեցուն։ Նա իր խոսքերով և գործերով հզոր մի մարգարե էր Աստծու և ամբողջ ժողովրդի համար։ Մեր ավագ քահանաներն ու իշխանները նրան իշխանությանն հանձնեցին, որպեսզի մահվան դատապարտվի, և խաչը հանեցին նրան։ Մենք հույս ունեինք, որ նա կլինի Իսրայելի ազատողը։ Այսուհանդերձ, ահա այսօր երրորդ օրն է, որ այդ բաները պատահեցին։ Սակայն մեր միջից մի շարք կանայք, որոնք վաղ առավոտյան գերեզման էին գնացել, զարմացրին մեզ՝ ասելով, որ նրա մարմինը չեն գտել և որ տեսել են հրեշտակների, որոնք իրենց հայտնել են, թե նա ողջ է։ Մեզնից ոմանք գնացին գերեզման և ամեն ինչ գտան այնպես, ինչպես կանայք էին ասել։ Բայց նրան չտեսան։ Հիսուսն ասաց նրանց. -Ո՛վ անմիտներ, որ դժվարանում եք հավատալ մարգարեների բոլոր ասածներին։ Չէ՞ որ Քրիստոսը պետք է չարչարվեր՝ փառավորվելու համար։ Ապա սկսեց բացատրել Սուրբ գրքերում իր մասին գրված բոլոր գրությունները՝ սկսած Մովսեսի գրքերից մինչև բոլոր մարգարեությունները։ Նրանք մոտեցել էին այն գյուղին, ուր պիտի գնային։ Սակայն Հիսուսն այնպես ձևացրեց, թե ինքը գնալու է ավելի հեռու տեղ։ Նրանք ստիպեցին նրան՝ ասելով. -Մեզ մո՛տ գիշերիր, որովհետև արդեն երեկո է, և ահա մութն ընկնում է։ Հիսուսը նրանց հետ տուն մտավ գիշերելու համար։ Երբ նա սեղան նստեց նրանց հետ, վերցրեց հացը, օրհնեց, կտրեց և տվեց նրանց։ Իսկույն բացվեցին նրանց աչքերը, և ճանաչեցին նրան, բայց ինքն անհայտացավ նրանց աչքերից։ Նրանք ասացին միմյանց. -Մեր սրտերը չէի՞ն ճմլվում, երբ նա ճանապարհին խոսում էր մեզ հետ և բացատրում Սուրբ գրքերը։ Նրանք անմիջապես վեր կացան ու վերադարձան Երուսաղեմ, որտեղ հավաքված գտան տասնմեկ աշակերտներին և ուրիշ հետևորդների, որոնք ասացին. -Իսկապե՛ս որ Տերը հարություն առավ և երևաց Սիմոնին։ Իսկ նրանք պատմեցին, ինչ որ իրենց պատահել էր ճանապարհին, և թե ինչպես հացը կտրելու ժամանակ Հիսուսն իրեն ճանաչել էր տվել իրենց։ (Ղուկասի ավետարան 24:13-35) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1682266531800452 ...

    Կարդալ ավելին
  • Կիրակի օրը, առավոտյան շատ վաղ, Մարիամ Մագդաղենացին, Հովհաննան և Հակոբոսի մայրը՝ Մարիամը, ուրիշ կանանց հետ գերեզման եկան՝ իրենց հետ բերելով իրենց պատրաստած խունկերը։ Գերեզմանի մուտքը փակող քարը գլորված գտնելով՝ նրանք ներս մտան և Տեր Հիսուսի մարմինն այնտեղ չգտան։ Մինչ պատահածի վրա զարմանքից ապշել էին, ահա լուսազգեստ երկու մարդիկ կանգնեցին նրանց մոտ։ Կանայք սարսափեցին և վախից իրենց դեմքը գետին խոնարհեցին։ Մարդիկ ասացին նրանց. -Ինչո՞ւ եք ողջին մեռելների մեջ փնտրում։ Նա այստեղ չէ. հարություն առավ։ Հիշեցե՛ք, ինչ որ ասաց ձեզ, երբ տակավին ձեզ հետ Գալիլեայում էր գտնվում, թե Մարդու Որդին պետք է հանձնվեր մեղավոր մարդկանց ձեռքը, խաչվեր և երրորդ օրը հարություն առներ։ Եվ հիշեցին նրա խոսքերը։ Ապա վերադարձան գերեզմանից և ինչ որ տեսան, պատմեցին տասնմեկ առաքյալներին և մյուս բոլոր աշակերտներին։ Այս բոլորը առաքյալներին պատմողները իրենք էին՝ Մարիամ Մագդաղենացին, Հովհաննան, Հակոբոսի մայրը՝ Մարիամը, և նրանց ուղեկցող մյուս կանայք։ Առաքյալները ցնդաբանություն համարեցին նրանց պատմածները և չհավատացին նրանց։ Բայց Պետրոսը վեր կացավ և վազեց դեպի գերեզման, կռանալով ներս նայեց և գերեզմանի մեջ տեսավ միայն պատանքը։ Նա զարմացած վերադարձավ՝ մտածելով, թե ի՛նչ էր պատահել արդյոք։ (Ղուկասի ավետարան 24:1-12) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1681198498573922 ...

    Կարդալ ավելին
  • Նրանք առան Հիսուսին և տարան։ Հիսուսը խաչը շալակած ելավ այն տեղը, որ կոչվում էր Գանգի տեղ, եբրայերեն՝ Գողգոթա։ Այնտեղ խաչեցին նրան և նրա հետ՝ երկու հոգու ևս՝ երկու կողմերից, իսկ Հիսուսին՝ նրանց մեջտեղում։ Պիղատոսը խաչի վրա դնել տվեց մի ցուցատախտակ, որի վրա գրված էր. «Հիսուս Նազովրեցի՝ հրեաների թագավոր»։ Հրեաներից շատերը կարդացին այդ գրությունը, որովհետև այն տեղը, որտեղ Հիսուսը խաչվեց, քաղաքին մոտ էր։ Արձանագրությունը գրված էր եբրայերեն, լատիներեն և հունարեն։ Հրեաների ավագ քահանաներն ասացին Պիղատոսին. -Մի՛ գրիր՝ «Հրեաների թագավոր», այլ գրի՛ր. «Այս մարդն ասաց՝ ես հրեաների թագավորն եմ»։ Պիղատոսը պատասխանեց. -Ինչ որ գրեցի՝ գրեցի։ Զինվորները Հիսուսին խաչելուց հետո վերցրին նրա հագուստները և չորս մասի բաժանեցին, յուրաքանչյուրին՝ մեկ մաս։ Իսկ քանի որ պատմուճանը առանց կարի էր, վերևից ներքև միակտոր հյուսված, ուստի ասացին միմյանց. -Չպատռենք դա, այլ եկե՛ք վիճակ գցենք և տեսնենք, թե ո՞ւմ կընկնի։ Այս բանը պատահեց, որպեսզի իրականանա Սուրբ գրքում գրվածը. «Հագուստներս բաժանեցին իրար միջև և պատմուճանիս վրա վիճակ գցեցին»։ Արդ, զինվորները գրվա՛ծն էր, որ կատարեցին։ Հիսուսի խաչի մոտ կանգնած էին նրա մայրը, մորաքույրը, Կղեոպասի կինը՝ Մարիամը, և Մարիամ Մագդաղենացին։ Երբ Հիսուսը տեսավ իր մորը և իր սիրած աշակերտին, որ կանգնած էր նրա մոտ, ասաց մորը. -Մա՛յր, ահա՛ քո որդին։     Հետո ասաց իր աշակերտին. -Ահա՛ քո մայրը։ Եվ այդ օրվանից աշակերտն իր մոտ առավ նրան։ Դրանից հետո Հիսուսն իմացավ, որ ամեն ինչ վերջացած է, և որպեսզի Սուրբ գրքում գրվածն ամբողջապես կատարված լինի, ասաց. -Ծարավ եմ։ Այնտեղ քացախով լի մի աման կար։ Զինվորները, սպունգը լեղախառն քացախի մեջ թաթախելով, անցկացրին զոպայի մի ճյուղի ծայրին և մոտեցրին նրա բերանին։ Երբ Հիսուսը լեղախառն քացախը բերանն առավ, ասաց. -Ամեն ինչ վերջացած է։ Ապա գլուխը կախեց և հոգին ավանդեց։ Զատկի նախորդ օրն էր։ Հրեա ղեկավարները չուզեցին, որ մարմինները խաչերի վրա մնան շաբաթ օրով, քանի որ այդ շաբաթը տոնական մեծ օր էր։ Ուստի խնդրեցին Պիղատոսին, որ խաչվածների սրունքները կոտրեն և մարմինները վերցնեն։ Զինվորները եկան և առաջինի սրունքները կոտրեցին, նույնպես և մյուսինը, որ Հիսուսի հետ խաչված էր։ Բայց երբ եկան Հիսուսի մոտ, տեսան, որ նա արդեն մեռած էր, ուստի չկոտրեցին նրա սրունքները։ Սակայն զինվորներից մեկը նիզակով ծակեց նրա կողը, և իսկույն արյուն ու ջուր հոսեց։ Նա, որ տեսավ այս բանը, ի՛նքը վկայեց այս մասին և նրա տված վկայությունը վավերական է։ Նա գիտի, թե իր ասածը ճշմարիտ է, որպեսզի դուք էլ հավատաք։ Այս բանը պատահեց, որպեսզի իրականանա Սուրբ գրքերում ասվածը. «Նրա ոչ մի ոսկոր չպիտի փշրվի», ինչպես նաև մյուս գրվածը, որ ասում է. «Պիտի նայեն նրան, ում խոցեցին»։ (Հովհաննեսի ավետարան 19:17-37) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1677743315586107 ...

    Կարդալ ավելին
  • Այն ժամանակ ավագ քահանաները, Օրենքի ուսուցիչներն ու ժողովրդի երեցները հավաքվեցին Կայիափա անունով քահանայապետի ապարանքում և որոշեցին նենգությամբ ձերբակալել Հիսուսին ու սպանել։ Բայց ասում էին. Այս տոնի ժամանակ թող չլինի, որպեսզի ժողովրդի մեջ խռովություն չծագի։ Երբ Հիսուսը գտնվում էր Բեթանիայում, բորոտ Սիմոնի տանը, նրան մոտեցավ մի կին, որ մի շիշ թանկարժեք յուղ ուներ, և յուղը թափեց Հիսուսի գլխին, երբ նա սեղան էր նստել։ Երբ աշակերտներն այս տեսան, բարկացան և ասացին. - Ինչո՞ւ այսպես վատնել այդ անուշահոտ յուղը. կարելի էր այն վաճառել թանկ գնով և դրամը տալ աղքատներին։ Հիսուսն իմացավ այդ և ասաց նրանց. - Ինչո՞ւ եք անհանգստացնում այդ կնոջը, քանի որ նա մի լավ բան արեց ինձ համար։ Աղքատներին միշտ ձեզ հետ ունեք, բայց ինձ միշտ ձեզ հետ չեք ունենա։ Իմ մարմնի վրա նա այդ յուղը թափեց ի նշան իմ թաղումի։ Լա՛վ իմացեք, որ աշխարհում ո՛ւր էլ որ Ավետարանը քարոզվի, մարդիկ պիտի խոսեն նրա արածի մասին և հիշեն նրան։ Ապա տասներկու աշակերտներից մեկը, որը կոչվում էր Հուդա Իսկարիովտացի, գնաց ավագ քահանաների մոտ և ասաց նրանց. - Ի՞նչ կտաք ինձ, եթե Հիսուսին ձեզ հանձնեմ։ Նրանք երեսուն արծաթ դահեկան հաշվեցին և տվեցին Հուդային։ Դրանից հետո նա հարմար առիթի էր սպասում Հիսուսին մատնելու համար։ (Մատթեոսի ավետարան 26:3-16) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1675424222484683 ...

    Կարդալ ավելին
  • Հաջորդ օրը՝ առավոտյան, երբ Հիսուս քաղաք էր վերադառնում, քաղց զգաց: Ճանապարհի վրա մի թզենի տեսնելով՝ մոտեցավ նրան, բայց տերևներից բացի վրան ոչինչ չգտավ: Նա թզենուն ասաց. -Այսուհետև հավիտյան պտուղ չունենաս: Եվ նույն պահին թզենին չորացավ: Երբ աշակերտները տեսան այս, զարմացան և հարցրեցին. -Թզենին մի վայրկյանում ինչպե՞ս չորացավ: Հիսուս նրանց պատասխանեց. -Վստա՛հ եղեք, որ եթե հավատ ունենաք և չկասկածեք, ոչ միայն պիտի կարողանաք կատարել թզենուն պատահածը, այլ նույնիսկ եթե այս լեռանն ասեք՝ «Ելի՛ր ու ծո՛վն ընկիր», պիտի կատարվի:  ԵՎ ԱՂՈԹԵԼԻՍ ԻՆՉ ԷԼ ՈՐ ՀԱՎԱՏԱԼՈՎ ԽՆԴՐԵՔ, ԿՍՏԱՆԱՔ: Հիսուսը դարձյալ սկսեց առակներով խոսել ժողովրդի հետ և ասաց. - Երկնքի արքայությունը նման է հետևյալին. - Մի թագավոր իր որդու համար հարսանիք արեց։ Նա ուղարկեց իր ծառաներին, որ հրավիրվածներին հարսանիքի կանչեն, բայց նրանք մերժեցին գալ։ Դարձյալ ուրիշ ծառաներ էլ ուղարկեց՝ պատվիրելով նրանց. «Ասացե՛ք հրավիրվածներին. ճաշկերույթը պատրաստ է, իմ ցլիկներն ու պարարտ անասունները մորթված են, և ամեն ինչ կազմ ու պատրաստ է, եկե՛ք հարսանիք»։ Բայց հրավիրվածները կարևորություն չտվեցին. մեկն իր ագարակը գնաց, մյուսը՝ իր առևտրին, իսկ ուրիշներն էլ ծառաներին բռնեցին և ծեծելով սպանեցին։ Թագավորը երբ լսեց այս, բարկացավ և ուղարկեց իր զինվորներին, որոնք ոճրագործներին սպանեցին և նրանց քաղաքն էլ այրեցին։ Ապա թագավորն ասաց իր ծառաներին. «Հարսանիքը պատրաստ է, բայց հրավիրվածները արժանի չէին։ Հիմա գնացե՛ք հրապարակ և ում որ գտնեք, հրավիրե՛ք հարսանիքի»։ Դուրս գալով ճանապարհների վրա՝ ծառաները հավաքեցին բոլոր նրանց, ում գտան՝ թե՛ չարերին, թե՛ բարիներին, և հարսանիքի սրահը լցվեց հրավիրվածներով։ Երբ թագավորը ներս մտավ՝ նայելու հրավիրվածներին, տեսավ մի մարդու, որ հարսանիքին պատշաճ հագուստ չէր հագել, և նրան ասաց. «Բարեկա՛մ, ինչպե՞ս այստեղ մտար առանց հարսանիքի հագուստ ունենալու»։ Մարդը պապանձվեց։ Այն ժամանակ թագավորը ծառաներին ասաց. «Կապե՛ք դրա ոտքերն ու ձեռքերը և դո՛ւրս նետեք դրան խավարի մեջ, թող այնտեղ լաց լինի ու կրճտի ատամները». որովհետև ԿԱՆՉՎԱԾՆԵՐԸ ՇԱՏ ԵՆ, ԲԱՅՑ ԸՆՏՐՅԱԼՆԵՐԸ՝ ՔԻՉ։ (Մատթեոսի ավետարան 21:18-22, 22:1-14) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1672864186074020 ...

    Կարդալ ավելին
  • Երբ Հիսուսը և իր աշակերտները Երիքովից դուրս էին ելնում, մի մեծ բազմություն գնաց նրա հետևից։ Ճանապարհի եզրին նստած երկու կույրեր, երբ լսեցին, որ Հիսուսն անցնում է, սկսեցին աղաղակել. - Ողորմի՛ր մեզ, Հիսո՛ւս, Դավթի՛ Որդի։ Ժողովուրդը սաստեց նրանց, որ լռեն, բայց նրանք շարունակեցին աղաղակել ավելի բարձր ձայնով։ Հիսուսը կանգ առավ, իր մոտ կանչեց կույրերին և հարցրեց. - Ի՞նչ եք ուզում, որ անեմ ձեզ համար։ Նրանք պատասխանեցին. - Տե՛ր, թող մեր աչքերը բացվեն։ Հիսուսը գթաց և դիպավ նրանց աչքերին։ Կույրերն իսկույն տեսան և գնացին Հիսուսի հետևից։ Երբ Երուսաղեմին մոտեցան և հասան Բեթփագե, Ձիթենյաց լեռան լանջին, Հիսուս իր աշակերտներից երկուսին ուղարկեց՝ պատվիրելով նրանց. -Գնացե՛ք այդ գյուղը, որ ձեր դիմացն է, և այնտեղ անմիջապես կապված մի էշ կգտնեք՝ իր քուռակի հետ. արձակե՛ք և բերե՛ք: Եվ եթե մեկն առարկի, ասացե՛ք. «Տիրոջը պետք է», և նա իսկույն թույլ կտա ձեզ: Աշակերտները գնացին և կատարեցին այն, ինչ Հիսուս պատվիրել էր իրենց: Բերեցին էշն ու քուռակը և նրանց վրա գցեցին իրենց վերարկուները: Ապա Հիսուս նստեց քուռակի վրա: Ժողովրդի միջից շատերն իրենց վերարկուները փռում էին ճանապարհի վրա, ուրիշները ծառերի ճյուղեր էին կտրում և փռում ճանապարհին: Եվ ամբողջ բազմությունը, որ թափորի մեջ Հիսուսի առջևից էր գնում կամ հետևում նրան, աղաղակում էր. «Օրհնությո՜ւն Դավթի Որդուն, օրհնյա՜լ է նա, որ գալիս է Տիրոջ անունով: Օրհնությո՜ւն Բարձրյալին»: Երբ Հիսուս Երուսաղեմ մտավ, ամբողջ քաղաքը դղրդաց: -Ո՞վ է սա, - հարցնում էին քաղաքի բնակիչները: Իսկ ամբոխը պատասխանում էր. -Սա Հիսուս մարգարեն է, Գալիլեայի Նազարեթ քաղաքից: (Մատթեոսի ավետարան 21:1-11) Միշտ ուրա՛խ եղեք Տիրոջով. նորից եմ ասում՝ ուրա՛խ եղեք… Թող որևէ բան չմտահոգի ձեզ, այլ ձեր աղոթքների և աղաչանքների մեջ գոհունակ սրտով միշտ Աստծուց խնդրեցեք ա՛յն, ինչի կարիքն եք զգում, և այն ժամանակ Աստծու խաղաղությունը, որ մտքով հնարավոր չէ հասկանալ, խաղաղ կպահի ձեր սրտերն ու մտքերը, որոնք միացած են Հիսուս Քրիստոսին: (Պողոս առաքյալի նամակը փիլիպպեցիներին 4:4-7) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1671679349525837 ...

    Կարդալ ավելին
  • ՍՈՒՐԲ ԳԻՐՔՆ ԱՄԵՆ ՕՐ (7 ապրիլ 2017թ.) ԱՎԵՏՄԱՆ ՏՈՆ, Մեծ պահք, օր քառասուներորդ Եղիսաբեթի հղիության վեցերորդ ամսին Աստված Գաբրիել հրեշտակին ուղարկեց Գալիլեայի Նազարեթ քաղաքը, մի կույսի մոտ, որ նշանված էր Դավթի սերնդից Հովսեփ անունով մի մարդու հետ: Կույսի անունը Մարիամ էր: Հրեշտակը, գալով Մարիամի մոտ, ասաց. -Ուրախացի՛ր, շնորհալի՛ կույս, որովհետև Աստված քեզ հետ է: Այս խոսքի վրա Մարիամը խռովվեց. նա մտածում էր, թե ի՛նչ է նշանակում այս ողջույնը: Սակայն հրեշտակն ասաց նրան. -Մի՛ վախեցիր, Մարիա՛մ, որովհետև դու արժանացար Աստծու շնորհին: Ահա դու կհղիանաս և կծնես մի որդի ու նրա անունը Հիսուս կդնես: Նա մեծ կլինի և Բարձրյալի Որդի կկոչվի: Տեր Աստված նրան կտա իր հոր՝ Դավթի գահը, և նա հավիտյան կթագավորի Հակոբի սերունդների վրա: Նրա թագավորությունը վախճան չի ունենա: Մարիամն ասաց հրեշտակին. -Ինչպե՞ս կարող է պատահել դա, քանի որ ես ամուսնացած չեմ: Հրեշտակը պատասխանեց. -Սուրբ Հոգին քեզ վրա կգա, և Բարձրյալի զորությունը քեզ վրա կհանգչի, որովհետև քեզնից ծնվելիք զավակը սուրբ է և Աստծու Որդի կկոչվի: Ահա քո ազգական Եղիսաբեթն էլ, չնայած որ ծեր և ամուլ էր, այս վեցերորդ ամիսն է, ինչ հղի է: Իմացի՛ր, որ Աստծու համար անկարելի բան չկա: Մարիամն ասաց. -ԵՍ ԱՍՏԾՈՒ ԱՂԱԽԻՆՆ ԵՄ, ԹՈՂ ՔՈ ԱՍԱԾԸ ԼԻՆԻ: (Ղուկասի ավետարան 1:26-38) Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/ruben.zargaryan/posts/1668885176471921 ...

    Կարդալ ավելին
Загрузка...

ՖԲՀ

Քաղաքականություն