• Արթուր Եղիազարյան
  •   Բնության գիրկ գնացող իմ հայրենակիցնե՛ր, հիշեք, որ արևի ճառագայթների ներքո՝ օպտիկական էֆեկտի արդյունքում, ձեր վայելքի համար օգտագործված, այնուհետև որպես աղբ նետված ամեն շիշ ու ապակու կտոր տարիներով պոտենցիալ ակամա հրդեհածին իրավիճակ է առաջացնում: Բնության մեջ մի նետեք, մի կոտրեք ոչ մի ապակյա տարա, իսկ եթե պատահաբար կոտրվել է, հավաքեք հողի մակերեսից: Դրանով արդեն օգտակար գործ արած կլինեք բնության համար: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10214349515559802 ...

    Կարդալ ավելին
  • Որոշ փողոցների անունների փոփոխման՝ Երևանի ավագանու «Ելք»-ի առաջարկի՝ սոցցանցերում օրերս ընթացող քննարկումներին առանձնապես չէի ցանկանում խառնվել, բայց այդ թեմայով այնքան ծայրահեղ կարծիքներ կարդացի ու լսեցի, որ որոշեցի մի երկու խոսք էլ ես ասեմ: Փողոցների անվանակոչումներն ու անվանափոխումներն ինքնանպատակ չպետք է լինեն: Փողոցներն ու տեղանքները սովորաբար անվանակոչում են.  1) տվյալ երկրի կամ բնակավայրի հայտնի անձանց անունով, որոնք դրական ավանդ ունեն (օրինակ՝ Խորենացի, Սպանդարյան, Փափազյան, Շերամ, Օրբելի, Քաջազնունի, Անդրանիկ, Արամ և այլն), տեղանքային (օրինակ՝ Ծարավ Աղբյուրի, Անտառային և այլն), մասնագիտությունների պատվին (Շինարարների, Մետաքսագործների և այլն), պատմական իրադարձությունների պատվին (Մայիսի 9-ի, Օգոստոսի 23-ի, Ազատության և այլն), բարեկամ պետության պատվին (Մոլդովական, Ռոստովյան, Ֆրանսիայի, Իտալիայի և այլն), ազգի բարեկամ անձանց անուններով (Նանսեն, Տիչինա, Գրիբայեդով և այլն): Եվ այլն: 2) Տվյալ երկրում՝ անկախության ձեռք բերումից հետո, շատ նորմալ է, երբ փոխում են տիրապետող երկրի (էթնոսի) կողմից բնակավայրերի վրա հաստատված անվանումները, առաջին հերթին՝ վերականգնելով հին ու տվյալ ազգին պատկանող պատմական անունները, իսկ մյուսները՝ նոր ու տվյալ ազգին հոգեհարազատ անուններ տալով (օրինակ Մասիսի շրջանը, որը նախկինում կոչվում էր Զանգիբասար, իսկ գյուղերն ունեին գրեթե ամբողջությամբ թյուրքական անուններ): 3) Տվյալ երկրում քաղաքական իշխանության փոփոխմամբ՝ կարող են փոփոխվել նաև որոշ տեղանուններ, որոնք բացառապես նախկին համակարգի կողմից՝ իր անունը և իշխանություն ցույց տալու նպատակով են ամրագրվել, չնայած կամ չունեն դրական դեր այդ երկրում կամ անգամ հակառակը՝ բացասական դերակատարում են ունեցել (օրինակ՝ Կարմիր Բանակի, Սովետական, Ձերժինսկի, Նոր կյանք, Ապագա, Լուկաշին, Կրուպսկայա, Բերիա, Մոլոտով, Աթարբեկյան, Կասյան, Ազիզբեկով և այլն): Պետական համակարգային փոփոխության դեպքում շատ նորմալ է, որ նման արհեստական կամ բացասական անվանումները փոխվում են: Պետությունը, բնակավայրը նաև անվանումներով է դեմք ունենում: Որքան կարևոր են ճարտարապետական լուծումները, նույնքան՝ նաև անվանումները: Եթե Անկախ Հայաստանի տարբեր ժամանակներում անվանափոխումներ չլինեին օրինակ մայրաքաղաք Երևանում, հիմա կունենայինք մի քաղաք, որտեղ յոնջլախներ, թոխմախներ, չարխիմայլաներ, սիլաչիներ, կռիվոյռոգներ, ազիզբեկովներ, ֆուրմանովներ և էլի բազում նման անուններ կլինեին ու չէր հասկացվի՝ սա Հայաստանի մայրաքաղաքն է՞, թե՞ թյուրքապարսկական կամ սովետական ինչ որ տարածք:  Օտար և կեղծ տեղանունների մեծ մասի անվանափոխումն արդեն իրականություն է, բայց դեռ որոշ բացթողումներ կան: Մտածված, առանց պաթոսների ու շտապողականության, նախընտրելի է՝ հանրային կարծիքի լսումներով՝ շտկել նաև դեռևս մնացածը: Շատ արժանի անձիք ունենք, որոնք արժանի են իրենց անուններն անմահանան նաև այս ճանապարհով: Պետք է նկատի ունենալ, որ հատկապես բնակավայրի և փողոցի անվանափոխումը նաև աշխատատար ու ծախսատար գործընթաց է: Այս օրերի քննարկումները հիմնականում սևեռվել են բոլշևիկյան համակարգի կուսակցական-պետական որոշ անձանց անուններով փողոցների վերանվանման կամ նույնը թողելու շուրջ: Բայց մարդիկ երբեմն ծայրահեղության են հասնում: Ամեն համակարգի ժամանակ եղել են և արարող և դերակատարում չունեցող և անգամ վնասարար անձիք: Պետք է սառը դատողությամբ և գործերը քննելով մոտենալ խնդրին: Ասել, որ կոմունիստ է եղել՝ ճիշտ չի լինի: Այլապես պետք է ջնջել օրինակ Մյասնիկյանների, Ալիխանյանների, Մերգելյանների, Արամ Խաչատրյանների, Նելսոն Ստեփանյանների և շատ-շատերի անունները, որոնք նաև կոմունիստական կուսակցության անդամներ են եղել: Բայց նրանք գնահատվել են ոչ թե որպես կուսակցական ֆունկցիոներներ, այլ ազգի ու երկրի համար ավանդ ու ներդրում ունեցող, ազգի անունը բարձրացնող անձիք: Բայց օրինակ պետք են սրբվեն այն անվանումները, որոնք պատմության քննությունը չեն բռնել կամ ավելին՝ սև բիծ են թողել, ինչպես Ավիս Նուրիջանյանները, Աթարբեկյանները, Սարգիս Կասյանները և այլն, որոնց ձեռքով (որոշում կարգադրություններով) ոչնչացվել են հազարավոր մարդիկ, որոնք ընդամենը ծառայել են ռեժիմին՝ առանց դրական ներդրում ունենալու, որոնք վերապրուկ են պատմության սև էջերի: Ամեն անունը պետք է քննվի, պետք է նժարի երկու կողմերում դնել դրականն ու բացասականը՝ նոր որոշում կայացվի: Խորհրդային անցյալը չի կարելի միայն մեկ պրիզմայով նայել: Եղել են և շատ վատ բաներ և շատ լավ: Այո, նա ուներ քաղաքական սև պատմություն բազում էջեր (Հայաստանի անկախության վերացում, 30-ականների ռեպրեսիա (տասնյակ հազարավորների աքսոր, մահապատիժ, մատնություն), տարբեր տարիների, հատկապես 40-ականների վերջի՝ 1949-ի զանգվածային բռնաքսոր, խոսքի և մշակութային սահմանափակումներ, բայց նաև՝ նվազագույն սոցիալական խնդիրները լուծող համակարգ: Այստեղից էլ՝ շատերի կարոտախտը: Բնական է, որ 20-րդ դարասկզբի համեմատ՝ 70 տարվա ընթացքում պետք է դրական դինամիկա ունենար: Բայց դա անկախ Հայաստան չէր: Եթե սովետա-թուրքական դավադրությամբ չխորտակվեր 18-20թթ. Հայաստանի Հանրապետությունը, մի գուցե (իմ ներքին համոզմամբ՝ հաստատ) շատ ավելի լավ երկիր հիմա ունենայինք: Բայց ունենք այն՝ ինչ ունենք: Պատմությունը «եթե»ներ չի սիրում: Կար Խորհրդային Միությունը՝ այսօր այն չկա: Մենք այսօր կերտում են նոր Անկախ Երկիր: Այն պետք է մարմնացումը լինի պատմության իր լավ անցյալի, որ հավերժացնի իրական մեծերի անունը և դաստիարակիչ լինի ապագա սերունդների համար: Ապագա ուժեղ տնտեսությամբ, բարձր մշակույթով, հզոր պաշտպանությամբ և հայահավաք Հայաստանի համար: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10214314623127513 ...

    Կարդալ ավելին
  • Ինչու՞ պետք է բացի հայերեն տառերից՝ անգլերեն, ռուսերեն, այլ, անգամ արաբատառ գրառումներով ցուցանակներ լինեն ՀՀ-ում։ Ինչու՞ են խաչմերուկների՝ փողոցների անունները նշող խաչաձև վահանակները երկլեզու՝ հայերեն և անգլերեն։ Չէ ո՞ր երկրի միակ պետական լեզուն հայերենն է ... Հ.Գ. ժողովուրդ ջան, ծայրահեղությունների գիրկը ընկնել պետք չի։ Վերոգրյալս կատակ է։ Երբ հայերենի գերակա դիրքը պահպանվում և հարգվում է՝ ընդունելի են օտար լեզուները։ Կարևորը՝ հայերենի հաշվին չլինեն։ Ավելի լավ է մտածել ու հայտնաբերել բացարձակապես հայերեն չպարունակող գրառումները։ Այ դա՝ խնդիր է։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10214094335420458 ...

    Կարդալ ավելին
  • Հայաստանում գրեթե բոլորը ռուսերեն հասկանում են, լավ թե վատ՝ խոսում։ Հետևաբար, բացարձակ կարիք չկա նորամուծության, ռուսերենի առկա ուսուցման մակարդակը լիուլի բավարար է կենցաղային հաղորդակցության համար։ ՌԴ-ում պատկերն այլ է. հայերեն այնտեղ գրեթե չգիտեն, անգամ ՌԴ-աբնակ հայության մի մասը չի տիրապետում, առավել ևս՝ խոսում։ Ռուսաստանցի գործընկերներին կառաջարկեմ մտածել այդ ուղղությամբ և ՌԴ երկրորդ պետական լեզուն հայերենը սահմանել։ ՌԴ-ում դա հեշտ իրագործելի է, գրեթե ամեն բնակավայրում հայ կա, կարող են հայերենի ուսուցիչների հարցը տեղում հեշտ լուծել, ի տարբերություն չինացիների, որոնք սրտանց ցանկանում են հայերենը երկրորդ պետական լեզու դարձնել, բայց դեռևս չի ստացվում, քանի որ Չինաստանում հայերը թվով քիչ են, իսկ ՀՀ իշխանություններն առայժմ չեն կարողանում կատարել նրանց դիմում-խնդրանքը՝ ՉԺՀ-ին տրամադրել հայերենի 5 միլիոն ուսուցիչ։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10214081936870502 ...

    Կարդալ ավելին
  • Ադրբեջանում խաղաղ բնակչության մեջ զոհեր լինում են ոչ թե նրա համար, որ թիրախավորված են Հայոց Բանակի կողմից, այլ՝ որ ադրբեջանական ռազմականացված կողմը թաքնվում է քաղաքացիական բնակչության թիկունքում, այնտեղ դիրքավորում իր հրետանային սպառազինությունը և հարվածում թե՛ մեր պաշտպանական դիրքերին և թե՝ խաղաղ բնակավայրերին։  Մենք կամ պետք է շարքից հանենք հակառակորդի այդ կրակակետերը կամ՝ համակերպվենք պարբերաբար կորուստներ ունենալուն։ Ու ոմանց կողմից ադրբեջանցի խաղաղ բնակչության մեջ ենթադրյալ կորուստներ (ադրբեջանական կողմի մեղքով) ունենալու դարդը լացելու փոխարեն՝ մտածեք մեր այն զինվորների մասին, ովքեր առանց սերունդ տալու հեռացան։ Ինչ անում ենք՝ արդար ենք անում, լավ ենք անու՛մ։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10213937503699763 ...

    Կարդալ ավելին
  • Նրանց, ովքեր իրենց տուն-տեղ ծախել՝ իրենց զավակներին փախցրել են երկրից դուրս, նրանց, ովքեր փողով-ծանոթով կամ կեղծ թղթեր հանելով՝ իրենց զավակին ազատել են բանակից, բայց հիմա ուրիշներին վիրավորում ու կոչ են անում, թե ինչու չեն հարձակվում թշնամու վրա՝ միայն մի բան եմ մաղթում. թող ձեր այդ կեղծարարությունը ձեզ ոչնչից չփրկի։ Զահլեքս տարա՛ք, այ անբարոյականներ։ Երբ պահը գա՝ բանակն իր գո՛րծն է անելու, ու պահեստազորից գնացողն էլ գնալու՛ է։ Բայց ո՛չ ձեր ասելով, անողնաշար ճիճվիքներ։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10213741538880765 ...

    Կարդալ ավելին
  • 61 տարի առաջ 1956 թվականի հուլիսի 31-ին, ԽՄԿԿ ԿԿ-ն ընդունեց որոշում՝ « Բնակարանային շինարարության զարգացման մասին»: Այդ օրվանից ԽՍՀՄ-ում սկսեց «խրուշչովկա» շենքերի ժամանակաշրջանը: Թվում է, թե այս շինությունների մասին ամեն ինչ գիտենք ու ամեն ինչ ասվել է: Ներկայում էլ նախկին ԽՍՀՄ տարածքում, տասնյակ միլոնավոր մարդիկ ապրում են այդ շենքերում, չնայաս, ի սկզբանէ նախատեսված էր, որ դրանք պետք է լինեն ժամանակավոր կացարաններ: Հայաստանում էլ առ այսօր բազմաթիվ ընտանիքներ ապրում են «խրուշչովկա»-ներում: Այդ կառույցները նախատեսված էին 25-30 տարվա համար և կոմունիզմի հաղթանակից հետո, որը ենթադրում էին պետք է սկսի 20-րդ դարի վերջին, 21-րդ դարի առաջին տասնամյակների միջակայքում, բոլորը պետք է տեղափոխվեին ապրելու համար ավելի ընդարձակ ու ավելի ամուր շինություններ: «Խրուշչովկաների հետ կապված կա մի դիտարկում, որի մասաին անգամ նրանցում բնակվողների գերակշիռ, եթե չասեմ՝ ամբողջ մասը չգիտի: Բոլորին հայտնի է, որ 50-70-ական թվականների այդ շենքերը կառուցված էին իրարից բավականին ինտերվալներով (դիտարկեք օրինակ Երևանի Աջափնյակի կամ Արարատյան զանգվածի «խրուշչովկաները»՝ հաշվի չառնելով 90-ականների անկախացումից հետո նորակառույց կամ ինքնաշեն ներկա շինությունները): Դրանով նրանք տարբերվում էին հետագա բոլոր շինություններից, ինչպես նաև «ստալինկաներից»: Նկատած կլինեք, որ այդ շինությունների միջև ինտերվալները բավականին մեծ էին: Ինչու՞ էր պետք այդքան ազատ տարածքը, երբ երկուսի արանքում առնվազն մեկ շենք էլ կարող էին կառուցել:  Այն ժամանակվա բարձրաստիճան այրերն ասում էին, որ դա նրա համար է, որպեսզի ազատ շնչելու տարածքը մեծ լինի: Բայց այս պնդումն անհեթեթ էր, քանի որ բոլորս գիտենք, որ այդ շենքերը ունեն շատ փոքր սենյակներ, ցածր առաստաղ, 5 քառակուսի մետրանոց խոհանոց ու բազմաթիվ նեղվածքային անհարմարություններ: Դուրսը լայն տարածքներ թողնել, իսկ շենքի ներսում՝ շնչելու տարածք չթողնել ... ծիծաղելի փաստարկ էր: Իրական պատճառը չնայած ավելի խիստ էր ... Բանն այն է, որ համաձայն այն ժամանակվա նորմատիվների, կառուցվող շենքերի միջև տարածությունը պետք է լիներ այնքան, որ միջուկային հարվածից նրանց լրիվ ավերման դեպքում չառաջանան համատարած ավերակների գոտիներ, որպեսզի անանցանելի չդառնան ռազմական և վթարա-փրկարարական տեխնիկական միջոցների տեղաշարժման համար: Բացի դա, այդպիսի տարածությունները պետք է խոչընդոտեին հրդեհների տարածման և «կրակային մրրիկների» համար, այնպիսիք, ինչպիսիք առաջացել էին առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, երբ ամերիկացնիերը ռմբակոծեցին Համբուրգը, Դրեզդենը և Տոկիոն: Ահա՛ և իրականությունը: Բոլոր «խչուշչովկաները» կառուցվել են հնարավոր Երրորդ համաշխարհային պատերազմի հաշվարկով: Ներկայում բոլոր այդ հաշվարկները մնացել են անցյալում: Այսօր կառուցվում են երկնաքերեր, սեփականացված կամ վարձակալությամբ՝ շինություններով լցնում են ամեն մի դատարկ տարածություն՝ հաշվի չառնելով նախկին հաշվարկները: Բոլորն, ինչպես երևում է, մտածում են, որ նման պատերազմն անհնարին է: Տա աստված, այլապես ... Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10213594894734753 ...

    Կարդալ ավելին
  • Ամաչել պետք չի 1915թ. ցեղասպանության համար։ Եթե պետություն ունենայինք այդ ժամանակ ու ցեղասպանվեինք՝ կարելի էր ամաչել։ Երևույթներն իրենց ժամանակի ու պայմանների մեջ փորձեք տեսել։ Մեզ հիմա մնում է վերլուծել, հետևություն անել, դասեր քաղել պատմությունից ու կերտել այնպիսի պետություն, որ երբևէ բացառվի նման արհավիրքը։ Ինչպես բացառեցինք 2016-ի ապրիլին։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10213208511755420 ...

    Կարդալ ավելին
  • Արամ Մանուկյանին, Հովհաննես Քաջազնունուն և Ավետիք Սահակյանին վերագրվող կեղծ փաստաթղթից չպրծած, հիմա էլ ինչ որ ստոր արարածներ տարածում են մի նոր անհեթեթություն: Իբրև ՀՅԴ-ն քննադատել է 1993թ.-ի Աղդամի ազատագրումը: Այստեղ են ասում՝ «սուտը որքան մեծ է՝ այնքան կարող է համոզիչ լինել»:  Եթե մարդ օգտվում է մտածելու միակ գործիք ուղեղից, իսկույն կհասկանա, որ դա զզվելի սուտ է: Ինչպե՞ս կարող է Դաշնակցությունը դատապարտել Աղդամի ազատագրումը, որի մարտական ստորաբաժանումներն ու ազատամարտիկները մասնակցել են այդ ազատագրման գործողությանը: Իսկ իրականնությունն այսպիսին է: Արցախյան Ազատամարտի տարիներին, հաշվի չառնելով, որ ողջ ազգով պետք է լծված լինեինք մեկ միասնական գործին՝ Արցախի Ազատագրմանը, ՀՀ-ում իշխանության եկած ուժը՝ ՀՀՇ-ն, հանձին իր «կարկառուն» վերադասի, ամեն ինչ անում էին, որ պառակտեն հայությանը: Հատկապես հայ ազգի ամբողջական կազմակերպությանը՝ ՀՅԴ-ին: Սփյուռքում, ՀՅԴ «ԱԼԻՔ» պարբերականի անունով ստեղծում են կեղծ «Ալիք», որում Դաշնակցության անունից ստեր են սկսում տարածել: Ինչպես Հայաստանում ստեղծեցին կեղծ Դաշնակցություն՝ թիթեռի կյանք ունեցած ՀՀՀԴ-ն: Ի դեպ, իրենց արարքները շատ նման էին կասպյան թյուրք-մուսաֆաթականների գործողություններին, որոնք ստեղծեցին պետություն՝ գողանալով հարավային հարևան Իրանի Ազարբայջան նահանգի (Ատրպատական) անունը: Հենց այդ կեղծ «Ալիքի» միջոցով էլ նման անհեթեթություն է տարածվում Աղդամի (Ակնա) ազատագրման վերաբերյալ: Ու հիմա, այս նախընտրական օրերին, առանց նախապայմանի ազատագրված տարածքները հանձնել ուզողները, ավելի ճիշտ՝ կամավոր կապիտուլյացիա ընդունողները, ամեն ջանք ու եռանդ թափում են վարկաբեկելու Դաշնակցությանը, որի կարգախոսներից է «Զարգանալ՝ չզիջելով» հիմնավորված ծրագիրը, կուսակցություն, որի այդ օրերի ՀՀ-ԱՀ կառույցի անդամների 50-60%-ը մասնակցեց Արցախի ազատագրմանն ու պաշտպանությանը, որից 20%-ն իր կյանքը նվիրաբերեց համընդհանուր գործին: Մարդ եղեք, Մա՛րդ: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10212743654614282 ...

    Կարդալ ավելին
  • Թշնամու՝ անցած գիշերվա հարձակումն ամենահզորն էր 2016թ.-ի ապրիլից հետո: Բայց մեր կողմից առանց մարդկային կորստի՝ հակառակորդը շատ արագ ետ շպրտվեց:  Ահա՛ այսպես, ՄԻՇՏ ԶԳՈ՛Ն: ՄՇՏԱՊԵ՛Ս՝ ԿԱԶՄ-ՊԱՏՐԱՍՏ: ՄԻ՛ՇՏ: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10212584996407926 ...

    Կարդալ ավելին
Загрузка...

ՖԲՀ

Քաղաքականություն