Գովազդի համար զանգահարել 099 999 409
  • Արթուր Եղիազարյան
  • Սովորաբար դրանք այն անձիք են, ովքեր քաջատեղյակ չեն իրենց էթնոսի պատմությանը, չեն կրում կամ աղոտ ու մակերեսային պատկերացում ունեն իրենց տեսակի մշակույթից, գերագնահատում են օտարինը՝ յուրացնելով նրանց որոշ լեզվամշակութային տարրեր և թերագնահատում և արհամարհում սեփականը: Նրանք, դուրս դնելով իրենք իրենց՝ իրենց ծնած հանրությունից՝ յուրայինների մեջ զգում են օտար: Մարդաբանորեն տարբերվելով այն հանրություններից, որոնց կուզեին նմանվել՝ սկսում են չարանալ սեփական տեսակի հանդեպ: Նրանք շատ նման են այն (ոչ բոլոր) խառնածիններին կամ օտար ափերում ծնված այն անձանց (էթնիկ մարգինալներ), որոնք ապրելով այլ էթնոսի մեջ ու ամեն առումով կտրված լինելով իրենց տեսակից, կրում են այլ մշակույթ, բայց տարբերվում են այդ մշակույթի տերերից, որի արդյունքում ատում են իրենց ֆենոտիպը, անգամ ծնողներին՝ ուրիշներից տարբերվելու և նրանց հետ չնույնականանալու համար:  Մարդը ծնողներից, այսինքն՝ իր տեսակից, ժառանգում է գենոտիպն ու ֆենոտիպը՝ արտաքին նշանները (աչքի գույն, ֆիզիոլոգիական արտաքին տեսք ու նշաններ, առողջական ժառանգականություն, բնավորություն և խառնվածքի տիպ), բայց ոչ մտածողությունը: Բնությունը (աստված) հային տվել է լավ ուղեղ՝ մտածողության կատարյալ գործիք: Ու եթե այն ճիշտ չձևավորվի ու լցվի՝ կարող է բումերանգի էֆեկտ թողնել և ի չարս ծառայի: Մտածողությունը ձևավորվում է ընտանեկան ու հանրային դաստիարակության արդյունքում, հետևաբար, առողջ հասարակություն ունենալու համար առաջնահերթ է համակարգված կրթամշակութային համակարգի ձևավորումը: Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10212099876440230 ...

    Կարդալ ավելին
  • Ինչպես որ մեծ են մշակութային՝ լեզվական, կրոնական, կառավարման, կենցաղային, էթիկայի, տեխնիկական, ռազմարվեստային, աշխարհընկալման և այլ տարբերությունները էթնիկական խմբերի մեջ, այնպես էլ տարբեր էթնիկական խմբեր շրջապատող աշխարհի երևույթները զգալի չափով տարբեր կերպ են ընկալում ու մեկնաբանում: Հայերս երբեմն զարմանում ենք, թե ինչու թուրքերն ու ադրբեջանցիները հաճախակի դրժում են իրենց երդումն ու խոստումները, և նրանց հետ որևէ հաստատուն համաձայնության հասնելը գրեթե անհնարին է: Խնդիրը նրանում է, որ նրանք, իրենց ազգային հոգեբանության և կրոնի յուրահատկությունից ելնելով, տարբեր նշանակություն են տալիս երդումներին, խոստումներին, «ազնիվ խոսք»-երին և պայմանագրերին, քան մենք՝ հայերս: Նրանք գտնում են, որ «գյավուրներին» կարելի է խաբել և նման արարքը հաճո է Ալլահին: Իսկ հայերը գտնում են, որ Աստված սրբություն է սիրում, նրան հաճո է ազնվությունը, սեփական խոստմանն ու երդմանը հավատարիմ լինելը, ինչպես նաև բարոյական ու վսեմ մնացած արժեքներն ու սկզբունքները: Հայերի մեջ միայն հանցագործ խաբեբաներն են մտածում թուրքերի բնորոշ ձևով:  Հետևաբար, թուրքերի, ադրբեջանցիների հետ որևէ հարցի շուրջ բանակցելիս՝ մշտապես պետք է հաշվի առնել նրանց ազգային մշակույթի և բնավորության այդ կայուն առանձնահատկությունները:  Եթե նրանց հետ ձեռք բերված համաձայնությունը չի ամրապնդվում ուժի և վերահսկողության միջոցով, ապա այն շատ անհուսալի է: Մենք հաճած ենք խաբվում, քանի որ հաշվի չենք առնում վարքի ու մտածողության վրա էթնիկական մշակույթի թողած ազդեցությունը: Էթնիկական խմբերը, տևական ժամանակով և մոտիկից առնչվելով ու հաղորդակցվելով միմյանց հետ, կատարում են տարբեր մշակութային փոխառություններ, որոնց թվում՝ նաև «ինքնստինքյան հասկանալի» ենթադրություններ: Սակայն նման մշակութային մերձեցումը մեծամասամբ մակերեսային է և չի խաթարում էթնիկական հիմնական գծերը: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10212099476910242 ...

    Կարդալ ավելին
  • Էթնոպաշտպան մեխանիզմները սկսել են գործել հենց էթնոգենեզի սկզբնավորման շրջանում՝ էթնոսի միասնությունը, մշակույթն ու ձևավորված ընդհանրական հոգեկերտվածքը պահպանելու նպատակով: Ամեն մի էթնոս իր զարգացման ընթացքում անցնում է տարբեր փուլերով, հայտնվում տարբեր իրավիճակներում, բախվում կամ առնչվում է բազմաթիվ այլ էթնիկական հանրույթների հետ: Դրա արդյունքում նրա հոգեբանական ինքնապաշտպանությունն էլ նույնը չի մնում, լինում են էթնիկական «ԵՍ»-ի ուժեղացման, նրա հարմարվողական մեխանիզմների ավելի կամ նվազ արդյունավետության փուլեր: Վրա են հասնում նաև հոգեբանական ինքնապաշտպանության և ինքնապահպանման միտումների թուլացման շրջաններ, որի հետևանքով կարող են կործանվել նույնիսկ ուժեղ ազգերն ու պետությունները՝ իրենց ողջ քաղաքակրթությամբ: Դիտարկենք այս փոփոխությունները՝ ողջ էթնոսի ընդհանրական մակարդակում:  Ենթադրվում է, որ յուրաքանչյուր ազգի մեջ դավաճանների թիվն ավելանում է այն ժամանակ, երբ էթնոպաշտպան մեխանիզմները թուլանում և կորցնում են իրենց արդյունավետությունը, երբ ազգի ինքնապաշտպանական ներուժն ու ընդունակությունը նվազում է: Նվազագույնը դա կատարվում է 2 մակարդակում. 1.) Անհատի մակարդակում: Այս մակարդակում էթնիկական ինքնապաշտպանության թուլացումը կարող է լինել եսասիրության, ագահության, վախկոտության, նախանձի, իշխանասիրության, և այլ հատկությունների ու դրանց դրդապատճառների ուժեղացման հետևանքով: Նման դեպքում անհատի «ես»-ի և իր էթնոսի «մենքի»-ի նույնացումը թուլանում է, որի արդյունքում անհատն իր եսասիրական շահերից ելնելով՝ հեշտությամբ լքում է իր խումբը: Նման դեպքերում անհատի ոչ-էթնիկական ինքնապաշտպանությունն կարող է անգամ ուժեղանալ: 2.) Ողջ էթնոսի մակարդակում: Այս մակարդակում, ինչպես նաև նրա ենթախմբերում՝ ենթաէթնոսներում, դավաճանական հակումներ ունեցողների թվի մեծացումը, ընդհանուր առմամբ, պայմանավորված է ստորև նշված գործոնների ազդեցությամբ. I) Այլ ժողովուրդների մշակույթի, մասնավորապես լեզվի ուսումնասիրության ազդեցության տակ, II) Օտար կրոնի, նրա քարոզիչների ազդեցությամբ, III) Այնպիսի սոցիալ-հոգեբանական գործոնների ազդեցության տակ, ինչպիսիք են խուճապը, սարսափը, հասարակական կարծիքն ու զանգվածային այլ հուզական վիճակներ, IV) Տվյալ էթնոսի ընդհանրական «ԵՍ»-կոնցեպցիայի անորոշության կամ թուլանալու հետևանքով: V) Որևէ էթնիկական հանրույթում դավաճանական հակումն ուժեղանում է նաև ներէթնիկական կոնֆլիկտների, նրա կազմում գտնվող խմբերի (ենթաէթնոսներ, քաղաքական կամ հասարակական կազմակերպություններ, կրոններ կամ կրոնական ուղղություններ, տնտեսական կամ քաղաքական ընտրանու ենթախմբեր և այլն) մրցակցության հետևանքով: Նման մրցակցության արդյունքում հայտնվում են պարտվածներ, ովքեր ֆրուստրացված են և տվյալ էթնոսում իրենց առջև այլևս հեռանկարներ չեն տեսնում (Ֆրուստրացիա (լատ.՝ frustra ապարդյուն, անհաջող; frustratio՝ անհաջողություն, խաբկանք, ծրագրերի խանգարում), իրական կյանքում կամ երևակայության մեջ նպատակադրումների չիրականացման կամ կարիքների չբավարարման պատճառով առաջացած հոգեկան վիճակ։ Ֆրուստրացիոն վիճակն արտահայտվում է ապրումների և վարքի բնութագրական առանձնահատկություններով և պայմանավորված է օբյեկտիվորեն անհաղթահարելի կամ սուբյեկտիվորեն այդպես ընկալվող դժվարություններով, որոնք առաջանում են խնդրի լուծման կամ նպատակի ճանապարհին։ Ֆրուստրացիան իր դրսևորումն է ստանում այնպիսի զգացմունքներում ինչպիսիք են հիասթափությունը, անհանգստությունը, զայրույթը, հուսահատությունը և այլն։ Հիասթափությունից տարբերությունը նրանում է, որ ֆրուստրացիայի ժամանակ անձը շարունակում է պայքարն իր նպատակադրման իրականացման համար)։ Օրինակ՝ Վահան Մարտիրոսյան, Վահե Ավետյան: Բոլոր այս պնդումներն՝ առանց դժվարության, կարելի է հիմնավորել անցյալի ու մեր օրերի պատմության բազմաթիվ փաստերով:  Հ.Գ. Այս գործոններին էլ ավելի մեծ ուշադրություն է պետք դարձնել՝ համախմբված էթնոս ու կայուն պետություն պահելու համար: Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10212098851654611 ...

    Կարդալ ավելին
  • Տավուշում ոչնչացված և մեր տարածքում մնացած ադրբեջանցի հատուկ ջոկատային Qurbanov Çingiz Salman oğlu-ի դին: Նյութի աղբյուր՝ https://web.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10212015443769466 ...

    Կարդալ ավելին
  • Էրդողանը ձեռքով բարևում է Թուրքիայում ՌԴ դեսպան Անդրեյ Կռիլովին սպանող 1994 թվ. ծնված Մևլութ Մերթ Ալթընթաշին: Չէ, Էրդողանն ի~նչ կապ ուներ ... Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10211929952792245&set=a.10202257060695988.1073741833.1474663336&type=3&theater ...

    Կարդալ ավելին
  • 1988թ.-ի դեկտեմբերի 7-ի ժամը 11:41-ի երկրաշարժը չեմ զգացել: Այդ պահին Երևանի իմ դպրոցում ֆիզկուլտուրայի դասաժամ էր, և բասկետբոլ էինք խաղում: Մենք վազում ու ցատկում էինք, մեզ հետ միասին ցնցվում էր շենքը, բայց մենք չզգացինք: Երբ պարապմունքն ավարտեցինք ու հանդերձարանում հագնվելով դուրս եկանք դպրոցի միջանցք, զարմացանք քար լռությունից: Հետո նկատեցինք, որ դպրոցի ողջ ուսուցչական ու աշակերտական կազմը դրսում էր... Դուրս գալով դպրոցի բակ՝ իմացանք, որ երկրաշարժ է եղել: Բայց ոչ ոք պատկերացում այնտեղ չուներ, թե իրականում ինչ արհավիրք է եղել Հայաստանի հյուսիս-արևելքում... Ողջ օրը կցկտուր լուրեր լսեցինք: Պաշտոնական աղբյուրները ոչինչ չէին հայտնում: Երեկոյան, երբ Մոսկվայից միութենական «Վրեմյա» հաղորդումով հայտնեցին, նոր իմացանք իրականությունը: Դրանից հետո նոր հանրապետական լրատվամիջոցները սկսեցին ներկայացնել արհավիրքի մասին ողջ ճշմարտությունը... Ցնցված էինք իրականությունից: Կործանվել և ավերվել էին Հայաստանի 2-րդ և 3-րդ քաղաքներ Լենինականն ու Կիրովականը, այլ քաղաքներ ու գյուղեր: Սպիտակի մասին ասում էին, որ չի մնացել քար քարի վրա... Հաջորդ իսկ առավոտից Երևանում սկսեցին օգնության մեկնող խմբեր կազմել: Կազմակերպչական աշխատանքները հիմնականում աշխատանքային կոլեկտիվներում և թաղամասերի ԲՇՏ (ЖЭК)-երում էին ընթանում:  Դասընկերներով որոշեցինք տնից փախնել և մենք էլ մասնակցությունն ունենալ: Բայց տարիքային սահմանափակում կար: Կարծեմ 16 թե 18 տարեկանից էին թույլատրում ընդգրկվել փրկարար խմբերում: Բայց մենք փորձեցինք խցկվել մեկնող ավտոբուսներից մեկը և գնալ: Շարժվելուց առաջ ստուգում ու գրանցում էին մեկնողների անվանական տվյալները: Ես իմ տարիքի համեմատ խոշորակազմ ու մեծ էի երևում, հանգիստ նստել էի ավտոբուսի վերջին նստարաններից մեկին: Դասընկերներիս՝ Սարգիսին, Վահրամին և Արտակին իջեցրեցին ավտոբուսից՝ տարիքային անհամապատասխանության համար: Ես գրանցվեցի որպես ավելի տարիքավոր, և չնկատեցին, որ չեմ համապատասխանում: Ինձ հետ թաքուն միայն Emil Ghukasyan-ը կարողացավ գալ, քանի որ իրեն թաքցրել էի ավտոբուսում՝ որպես օգնություն տարվող բրդյա ծածկոցների (одеяла) տակ, և մինչև քաղաքից դուրս գալը ոչ ոք չնկատեց: Հետո ուշ էր արդեն, ամայի ճանապահի կեսին չէին իջեցնելու և հետ ուղարկելու: Հասանք Գյումրի... Աննկարագրելի էր այն, ինչ տեսանք... Առ այսօր հիշում եմ քաղաքի ավերակ տեսքը: Անջնջելի տպավորություն մնաց այդ օրերից՝ փողոցներում խնամքով կողք-կողքի շարված անհաշիվ ծածկված դիակները, որոնք հանվել էին փլատակների տակից, և ամեն քայլափոխի դարսված դատարկ դագաղները ... Մենք օրնիբուն աշխատում էինք նասկի-գուլպեղենի ֆաբրիկայի ու հարակից բնակելի շինությունների ավերակների վրա: Գրեթե չէինք սնվում: Հիշում եմ, որ այդ օրերին կերել եմ միայն մածուն, բուլկի ու «բուխանկա» հաց, որը մեքենաներով օրը 1-2 անգամ բերում ու բաժանում էին աշխատող մարդկանց: Գիշերները գրեթե չէինք քնում: Չնայած քնելու տեղ էլ չկար: Ոչ ոք չէր համարձակվում քնել կիսաավերակ ու դեֆորմացած մնացած շինություններում: Ահավոր սառնամանիք էր նաև: Բայց քնել պետք էր: Եվ այդ ժամանակ լուծումը գտնվեց: Վերցրինք փողոցում դարսված դագաղներից մի քանի հատ, մեզ հատկացված աշխատանքային տարածքի մոտ տեղադրեցինք, «չուլոչնիի» փլատակներից հանեցինք կիսաֆաբրիկատ գործվածքներ և կծիկներով գործելու թելեր, լցրեցինք դագաղների մեջ, պառկելով՝ մի մասն էլ լցրեցինք մեզ վրա ու այդպես հերթափոխով որոշ ժամեր կարողացանք քնել:  Չեմ ուզում հիմա նկարագրել, թե ինչ արեցինք, ինչ տխուր ու սարսափելի տեսարաններ տեսանք աշխատելիս: Հա, հիշեցի, որ մի օր ես էլ պետք է դժբախտ պատահարի զոհ դառնայի: Փլատակներից մեկի վրա աշխատելիս ոտքիս տակ գտնվող երկաթբետոնե սալիկը հանկարծ կոտրվեց, և պետք է հայտնվեի փլատակներից մեկի տակ բացված խորշի մեջ: Բայց օդում ինձ հասցրեց մի մարդ բռնել և կասեցնել անկումս: Հետո, երբ լուսավորեցինք ոտքիս տակի փլուզումից տեսանելի խորշը, պարզվեց, որ տակը, դեպի վեր ցցված բազմաթիվ մետաղաձողեր կային, որոնք դուրս էին ցցվել կոտրատված պանելների միջից: Պատկերացրի, թե ինչ կլիներ, եթե այդ մարդը չհասցներ բռնել ինձ... Մի խոսքով՝ մի քանի օր աշխատելուց հետո, երբ արդեն ուժասպառ էինք դարձել բոլորս, դեկտեմբերի 12-ին ուղարկեցին հետ՝ Երևան: Գիշերը հասա տուն: Երբ մտա, ծնողներս մոտեցան և տխուր հայացքով շնորհավորեցին ինձ, քանի օրը չէր փոխվել: Այդ օրը՝ դեկտեմբերի 12-ին, լրացավ 15 ամյակս... Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10211754531926833 ...

    Կարդալ ավելին
  • Չինաստանում պաշտոնական դիրքը չարաշահելով յուրացում կատարող պաշտոնյային մահապատժի են ենթարկում՝ թիկունքի կողմից գլխին գնդակ արձակելով: Բայց երբեմն կիրառում են, ըստ իրենց՝ ավելի «մարդասիրական» մեթոդ` կատարելով մահացու ներարկում զոհին, որից հետո նրա մարմինը լիարժեք օրգանազերծում են՝ օգտագործելով դրանք այլ հիվանդ մարդկանց պատվաստում անելու համար: Այդ կերպ գողացող պաշտոնյան վերադարձնում է պարտքն իր ժողովրդին: Մահապատիժ-դատավճիռն ուժի մեջ մտնելուց հետո կամ այլ պետական կամ զինվորական մարմինների որոշումների հիման վրա, որպես պատիժ, մարդուն կյանքից զրկելն է:  Ժամանակակից քաղաքակիրթ հասարակությունում, շատ արդարադատության համակարգերում մահապատիժը համարվում է անօրինական, իսկ մյուսներում՝ օրինական քրեական պատժամիջոց՝ բացառապես արտակարգ ծանր հանցագործությունների համար: Բայց Չինաստանում այն ունի բավականին լայն կիրառություն ու ոչ միայն ծանրագույն հանցանքների համար, այնպիսիք, ինչպիսիք կաշառակերությունն է, կավատությունը, դրամանենգությունը, եկամուտների ու շահույթները թաքցնելով՝ հարկային պարտավորությունները չկատարելը, որսագողությունը (մասնավորապես ամուրյան վագրի որսը) և այլն: Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10211515343747278 ...

    Կարդալ ավելին
  • Պետական բարձր պաշտոն նշանակելիս, անհրաժեշտ է որպես պայման՝ ուսումնասիրել, թե որտեղ, որ երկրում են ապրում տվյալ անձի ընտանիքի անդամները (կին, ամուսին, երեխաներ): Չեմ կարող հավատալ ու վստահել այն անձի պետականաշինության գործին նվիրմանը, ում անմիջական ընտանիքը երկրից դուրս է ապրում: Անցյալում, երբ ճարտարապետ-շինարարները կամուրջ էին կառուցում, փորձարկման ժամանակ ընտանիքով կանգնում էին կամրջի տակ ... Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arthur.yeghiazaryan/posts/10211176764723014 ...

    Կարդալ ավելին
  • Երեկ լրատվությամբ տարածվեց լուր, որ հայ-ադրբեջանական ռազմագծի հարավ-արևելյան ուղղությամբ ծանր վիրավորվել է ընկերոջս՝Rafik Zaroyan-ի քրոջ որդին՝ Հայկ Լևոնի Համբարձումյանը: Որոշ ԱՆԱՍՈՒՆ լրատվամիջոցներ հրապարակել էին, որ զոհվել է (էլի եմ կրկնում՝ ԱՆԱՍՈՒՆՆԵ՛Ր): Անմիջապես ՀՀ ՊՆ-ից ճշտեցինք, որ չի զոհվել, մահամերձ՝ ծանր վիրավորումով տեղափոխվել է հարավային զինվորական հոսպիտալներիցմեկը, շտապ կարգով Ստեփանակերտից ժամանակ բժշկական խմբի կողմից տեղում վիրահատվել է և գտնվում է կայուն ծանր վիճակում: Ավելի ուշ՝ կոմայից դուրս չեկած՝ տեղափոխվել է Կենտրոնական Հոսպիտալ: Քիչ առաջ Արցախից զանգեց ընկերս և հայտնեց, որ 1 ժամ առաջ Հայկը դուրս է եկել կոմայից, տեսակցել են ու զրուցել նրա հետ: Ընկերս, որ երեկ ողջ օրը հարավից մինչև Ստեփանակերտ ուղեկցել է շարժին՝ հիացմունքով էր արտահայտվնում զինվորական բոլոր պատասխանատու անձանց ու անձնակազմերի մասին, ովքեր անձնուրաց կերպով լծվել էին Հայկի կյանքը փրկելուն:  Ապրեք, կեցցեք, ձեր ցավը տանեմ: Հ.Գ. Այս գրառումն արեցի ճանաչողներին ուրախացնելու, ինչպես նաև՝ այդ ԱՆԱՍՈՒՆ ԲԱՅՂՈՒՇ լրատվամիջոցների համար, որ մի բան չճշտած՝ հրապարակում են: Առանց հետևանքների մասին մտածելու: Առողջություն և արագ ապաքինում Հայկին ու բոլորին: Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10211141010509181&set=a.1941433303573.115937.1474663336&type=3&theater ...

    Կարդալ ավելին
  • 2016 թվականի հոկտեմբերի 15-ից Բաքվի պետական համալսարանում կազմակերպվելու են Հայոց լեզվի դասընթացներ: Այդ մասին այսօր հայտարարել է ԲՊՀ պատմության ֆակուլտետի հայագիտական հետազոտական կենտրոնի ավագ գիտաշխատող Իսմայիլ Թանրիվերդին: Նրա խոսքով՝ հատուկ ծրագրով ԲՊՀ կազմակերպած դասընթացներին մասնակցելու համար չկա տարքային սահմանափակում: «Վեցամսյա դասընթացներին մասնակցելու ցանկություն ունեցողները լրացուցիչ տեղեկությունների համար կարող են դիմել կենտրոնին»,- հայտարարել է նա: Դասընթացներն անցկացվելու են շաբաթական 3 օր, ժամը 18:00-ին: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10211100647420129&set=a.10202257060695988.1073741833.147466333 ...

    Կարդալ ավելին

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/x3cwc9LbBSwds3XI5wNP.png

    Ինչպես հայտնի է, 18-ին ռուսական օդատիեզերական ուժերը թուրքական օդուժի հետ միասին իրականացրել են առաջին համատեղ ռազմագործողությունն «Իսլամական պետություն» ահաբեկչական կազմակերպության դեմ Սիրիայի Հալեպ նահանգի հյուսիսում՝ Ալ-Բաբ քաղաքի մերձակայքում: Ընդհանուր առմամբ, գործողությանը մասնակցել են ռուսական ԶՈՒ 9 և թուրքական օդուժի 8 միավորներ՝ հետախուզության կողմից կանխավ տրամադրված և կողմերի միջև փոխհամաձայնեցված ահաբեկչական կառույցի 36 թիրախների դեմ. գործողության մասին նախապես տեղեկացվել են նաև սիրիական իշխանությունները: Բացի ռազմական տեսանկյունից, այս ռազմագործողությունը բավական կարևոր է ինչպես քաղաքական, այնպես էլ սիրիական հակամարտության շրջանակներում կողմերի որդեգրած մոտեցումների մերձեցման և առարկայական արդյունքների ամրագրման առումով. փաստացի կերպով, այն իրականացվում է դեռևս հունվարի 12-ին Մոսկվայում ՌԴ ՊՆ-ի և Թուրքիայի ԶՈՒ ԳՇ-ի միջև ստորագրված համագործակցության հուշագրի հիման վրա: Ինչպես հայտնի է, Մոսկվայի և Անկարայի միջև կայացած ռազմական համագործակցության վերոնշյալ փորձը հաջորդել է կողմերի անմիջական հովանավորությամբ անցյալ տարեվերջին Սիրիայի տարածքում հաստատված և դեռևս գործող հարաբերական հրադադարի ռեժիմին, ինչպես նաև՝ առաջիկա օրերին Աստանայում կայանալիք միջսիրիական քաղաքական բանակցությունների նախօրեին. ասել է, թե այս իրողությունը փաստում է սիրիական հակամարտության շրջանակներում համագործակցության հարցում նախկին հակառակորդների սկզբունքային և հետևողական գործելաոճի մասին: Սա մի հանգամանք է, որը բացակայում էր Սիրիայի տարածքում նախկինում հաստատված հրադադարի տապալված փորձերի ընթացքում՝ հիմնականում ռուս-ամերիկյան պայմանավորվածությունների հիման վրա: Բացի նշվածից, ռուս-թուրքական համագործակցությունը և կողմերի հետևողական մոտեցումներն այդ հարցի շուրջ թույլ են տալիս կանխատեսելու, որ եթե այնուամենայնիվ, տարբեր պատճառներով՝ թե՛ ներսիրիական, թե՛ տարածաշրջանային կամ աշխարհաքաղաքական գործոններով պայմանավորված, Սիրիայում գործող ներկա հրադադարի ռեժիմն ու քաղաքական գործընթացը նույնպես տապալվեն, ապա առնվազն կողմերի միջև փոխհամաձայնեցված գործողություններն, անգամ համագործակցությունը կարող է շարունակվել՝ առնվազն երկկողմանի շահերի փոխադարձ ճանաչման համատեքստում. իսկ այդ իրողությունը որակապես նոր իրավիճակ կստեղծի Սիրիայի տարածքում առկա ուժային հավասարակշռության տեսնկյունից: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/armen.petrosyan.05/posts/1227951447242067

    Կարդալ ավելին