• Մանուկ Սահակյան
  • Սահմանին իրավիճակը լարված է. հակառակորդը շարունակաբար ինտենսիվորեն կրակ է բաց թողնում հայկական բնակավայրերի, մարտական դիրքերի, դաշտերում աշխատող գյուղացիների ուղղությամբ` խախտելով բոլոր մարդասիրական միջազգային հիմունքները և իրավունքները: Ամեն անգամ , երբ սկսվում է Հայաստանում ինչ որ քաղաքական բախումներ` ինչ-ինչ պատճառներով ` սամանին հակառակորդը սկսում է ձեռքերը երկարացներ և բանակցությունների սեղանից հարցը տեղափոխում մարտական ձևով հարցի հանգուցալուծման , կարծում եմ , որ ցանկացածս ինչ որ բան անելուց առաջ պետք է մեզ հաշվետու լինենք այս կամ այն խնդիրների առաջացման համար , եթե այսօր պետք է <<ապստամբություն>> լինի առաջինը պետք է մտածել սահմանին տիրող <<պայմանական >> խաղաղության մասինբ , որը կարող է թեթևակի բռնկումից պայթել և մեր խաղաղ անդորրը տեղափոխել անհանգիստ պատերազմական վիճակի, մենք բոլորս ականատես եղանք սահմանում տիրող ապրիլյան իրավիճակին հաշվետու եղանք ինքներս մեզ որ մեկ օրվա ընթացքում կարող ենք կրել հարյուրավոր զոհեր և ունենանք հարյուարավոր վիրավորներ, որ հարցինբ պետք է տալ խաղաղ տիպիկ բնորոշում ` ակնկալելով գերտերություններից ` մարդասիրական բոլոր հիմունքները պաշտապանող բանաձև հանրօգուտ մեր հանրությանը , եթե այսօր մենք ինքներս երկրի ներսում <<ապստամբություն>> ենք բարձրացնում , ուրեմս մենք պետք է նախ և առաջ մտածենք հետևանքների մասին և հարցից գնացող այլ մոտեցումների մասին և եթե մենք հիամ մեր հանրության հետ <<յոլա>> չենք գնում , արտաբերում <<ատում եմ ոստիկանին>. արտահայտությունը հետագայում ինչպես կարող ենք գերտերություններից պահանջել մարդասիրություն : Հարկ է նշել , որ մեր զոհված զինծառայողների ընտանիքները , որևոնք հարյուր չորսն են , ունեն աջակցության և սատար կայնելու աջակցություն ապացուցելու , որ մենք միասին կարող ենք անել ավելին լինել խրոխտ և ուժեղ ` ունենալով հզոր տղաների մեծ բանակ , այլ ոչ թե փողոցում վանկարկող ցուցարարների: Մենք ունեցել ենք հարյուր չորս զոհ և համոզված եմ ոչ բոլորիս հաճելի կլինի այդ թվաքանակի ավելացումը և ձեռնտու լսել ամեն օր հեռուստատեսությամբ թե այստեղ զոհ ունենք: Մեր ներքաղաղքական յուրաքանչյուր փոքրիկ ընդվզում հանգեցնում է պատերազմի և մենք պետք է մեզ հաշվետու լինենք այս կամ այն քայլը կատարելուց առաջ: Մեր տղաները երկու ամիս առաջ ապացուցեցին , որ մեր սահմանները անառիկ են հանուն հայրենիքի զոհաբերելով իրենց կյանքը, կարծում եմ մենք էլ ինչ որ բան ունենք բաց թողնված և բացը լրացնելու մարդասիրական նորմը արդեն իսկ խախտել ենք, եկեք ավելի հոռուն չտեսնենք և եզրակացություններ անենք , մեզ համար ամենից կարևորը , որ 200000 հայ խաղաղ ապրի իր երկրում` դրանից ավելի կարևոր հարց մենք չուննենք: ...

    Կարդալ ավելին
  • Զորիկ Ժիրայրի Գևորգյան (հունվարի 29, 1989, Իջևան - օգոստոսի 1, 2014, Մարտակերտ), հայ զինվորական, հետախույզ, զոհվել է ադրբեջանական զորքերի հետախուզա-դիվերսիոն ներթափանցման փորձը կասեցնելիս։ Կենսագրություն Ծնվել է 1989 թվականի հունվարի 29-ին ՀՀ Տավուշի մարզի Իջևան քաղաքում, այնուհետ մշտական բնակության տեղափոխվել ՀՀ Լոռու մարզի Վանաձոր քաղաք։ Հայրը եղել է զինվորական։ 1996 թվականին միակ քրոջ՝ Անի Գևորգյանի (ծն. 1990թ.) հետ հաճախել են Վանաձորի Մարշալ Բաղրամյանի անվան թիվ 26 դպրոցը, երկուսով սովորել են նույն դասարանում։ 2004 թվականին 8-րդ դասարանն ավարտելով՝ քույր ու եղբայր տեղափոխվում են Վանաձորի պետական մանկավարժական ինստիտուտի հենակետային վարժարան։ 2006 թվականին ավարտելով 10-րդ դասարանը՝ Զորիկն ընդունվում է Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ, սկզբում ընտրելով հետևակի մասնագիտություն, այնուհետև 4-րդ կուրսում՝ սկսում հետախույզի մասնագիտացում։ 2010 թվականին լետենանտի կոչումով անցնելով ՀՀ ԶՈՒ շարքերը՝ ծառայության է անցնում N. զորամասում որպես հետախուզական դասակի հրամանատար։ 2013 թվականին բարեխիղճ ծառայության համար արժանանում է ավագ-լետենանտի զինվորական կոչման և տեղափոխվում N. զորամաս՝ որպես վաշտի հրամանատար։ 2014 թ. օգոստոսի 1-ի լույս 2-ի գիշերը՝ Մարտակերտի ուղղությամբ հակառակորդի հետախուզա-դիվերսիոն ներթափանցման փորձը կասեցնելիս, արիաբար զոհվում է քաջարի սպան։ Զորիկ Գևորգյանին հետմահու շնորհվել է կապիտանի կոչում։ ՀՀ նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով, իսկ ԼՂՀ նախագահի հրամանագրով՝ «Արիության համար» մեդալով։ Զորիկ Գևորգյանը կատարել է նաև 14 թռիչք պարաշյուտով, որի համար ևս պարգևատրվել է։ Զորիկ Գևորգյանի հիշատակին Վանաձորում՝ զինվորական ավանին կից տարածքում, մորեղբոր անմիջական նախաձեռնությամբ կառուցվել է և օրհնվել Ամենափրկիչ Զորավոր մատուռը։ Մատուռի վրա շղթաներով ամրացվել են խաչեր, որոնք թվով քսանհինգն են և համապատասխանում է հերոսի տարիքին, իսկ շղթաներն արտահայտում են Զորիկի ամուր կապը դեպի իր հավատն ու հողը։ Նույն տարածքում է գտնվում նաև Զորիկին նվիրված հուշաքարը` մանկության ընկերների կողմից և աղբյուրը` մարտական ընկերներից։ Զորիկ Գևորգյանի ընտանիքի անդամների նախաձեռնությամբ, որտեղ ծառայել է հերոս-հրամանատարը, ևս կանգնեցվել է հուշաքար։ Վանաձորի Հ. Թումանյանի անվան պետական համալսարանի հենակետային վարժարանը 2014 թվականի նոյեմբերի 25-ից կրում է Զորիկ Գևորգյանի անունը։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1690584877878673&set=a.1566378870299275.1073741848.100007815318134&type=3&theater ...

    Կարդալ ավելին
Загрузка...

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/DYEgLel8pFKFMB5escp2.jpg

    Սեպտեմբերի 25-ին Իրաքյան Քրդստանում սպասվող անկախության հանրաքվեն անհանգստացնում է նաև մեր արևելյան հարևաններին... Ալիևյան կայքերից մեկը հարցազրույց է վերցրել այդ հարցի վերաբերյալ ԱԳԱԱ Արևելագիտության ինստիտուտի տնօրեն,Միլլի Մեջլիսի փոխխոսնակ Գյոհար Բախշալիևայից...Բոլորը գիտեն,որ ադրբեջանա-թուրքական պատմագրությունը բացարձակ կապ չունի իրական պատմագրության հետ...Բայց տիկին Գյոհվարի պատմության իմացությունն այնքան անմիջական պրիմիտիվ է,որ չզարմացա,որ այս անձը ադրբեջանցի ակադեմիկոս է...Այո՛,սա է ազերի ակադեմիկոսի գիտելիքների պաշարը... Անդրադառնալով Իրաքյան Քրդստանում սպասվող հանրաքվեին,Գյոհվար խանումը նախ նշել է,որ Ադրբեջանը կտրուկ պայքարում է անջատողականության դեմ և չի ճանաչելու Քրդստանի անկախությունը..."Այդ հարցում մենք պետք է հետևենք Թուրքիայի դիրքորոշմանը...",-ասել է ազերի ակադեմիկոսուհին...Ու այստեղ ավարտվում է ազերի գիտնականի քիչ թե շատ մեղսունակ և տրամաբանական պատասխանները... Անդրադառնալով Քրդստանի անխախության ճանաչման հարցին Գյոհար Բախշալիևան ասում է."Քրդստանը կարող է չճանաչվել որպես անկախ երկիր,քանի որ նրա հարևանները կտրականապես դեմ են դրան... " Պարզվում է,ըստ Գյոհվարի,որևէ ազգի կողմից ձևավորված անկախ երկիրը ճանաչում է գտնում,եթե նրա հարևաններն են ճանաչում կամ նրան լավ են վերաբերվում...Համոզված եմ,որ տիկին Գյոհվարը շատ քիչ օրինկաներ կբերի,քանի որ շատ պետություններ իրենց անկախությունը հռչակելուց հետո մեծ խնդիրներ են ունեցել հարևանների հետ...Գյոհվար խանումի համար դա անհասկանալի է,քանի Ադրբեջան անունով պետությունը սկուտեղի վրա է ստացել այդ անկախությունը... Հետագայում տիկին գիտնական-երեսփոխանը հիշեցրել է,որ քրդերը նաև աչք են դրել Ադրբեջանի տարածքների վրա՝պատճառաբանելով,որ ժամանակին Ադրբեջանի տարածքում եղել է Կարմիր Քրդստան ինքնավարությունը...Ու այստեղ սկսվում է ամենահետաքրքիրը...Ըստ Գյոհվարի,այդ ինքնավարության ստեղծումը և գոյատևումը ոչ մի կապ չունի քրդերի հետ..."Այո,20-ական թթ-ներին այդտեղ մի քանի հազար քուրդ է ապրել և բոլշևինկերը որոշել են նրանց համար քրդալեզու դպրոցներ բացել...Այդ տարածքի բնակչության ընդամենը 17% է քրդերեն խոսել...Սխալ կարծիք կա,որ Քելբաջարի,Զանգելանի,Կուբաթլուի և Լարինի շրջանի բնակիչները եղել են քրդեր...Դա այդպես չէ...Այդտեղ բնակվել են թյուրքեր և ոչ ոք չի տիրապետել քրդերենին...Պարզապես ժամանակին,հայերին հաջողվել էր համոզել բոլորին և նույնիսկ մեզ,որ այդտեղ հնուց բնակվել են քրդեր...",-զայրացած հայտարարել է Գյոհար Բախշալիևան... Նախ,ազերի ակադեմիկոսն անկեղծանում է,որ իրենք պատմություն չունեն և չգիտեն...Նրանք փաստերով չեն խոսում...Նրանց մոտ հնարովի է ամեն ինչ և համոզելու վրա է հիմնաված...Երկրորդը,կրկին հայերին է փորձում մեղադրել մի բանի մեջ,որի արդյունքում հայերը ևս տուժել են,քանի որ այդ Կարմիր Քրդստանը ձևավորվել է Արցախի պատմական տարածքում... Հիշեցնեմ,որ Արցախի Հանրապետության արևմուտքը քրդերով է բնակեցվել 16-17 դդ-ում պարսից Սեֆյանների կողմից,որոնց գլխավոր նպատակն է եղել թուլացնել Արցախի հայկական մելիքությունները և փոխել տարածաշրջանի ժողովրդագրական պատկերը...Դա նրանց կիսով չափ հաջողվել է...Մահմեդական զանգվածը դաշույնի պես մխրճվել է Արցախի և Սյունիքի մեջտեղը...Կոմունիստների ջանքերով 1923-29 թթ-ին ձևավորվեց Կարմիր Քրդստան մարզը Ադրբեջանի կազմում,որտեղ,ըստ անկախ տվյալների,որից ազերի ակադեմիկոսը կարող է շատ վատ զգալ իրեն,բնակչության 73 % կազմում էին քրդերը,իսկ 26 % ՝ ադրբեջանցիները...1926 թ-ի դրությամբ Կարմիր Քրդստանի բնակչությունը կազմել է 51200 մարդ...Ինչ վերաբերվում է քրդերի եկվոր լինելու փաստին,ապա դրան մանրամասն անդրադարձել է հայտնի խոհրդային գիտնական Ե.Պչելինան,ով 1924-ին մեծ ուսումնասիրություններ է կատարել Կարմիր Քրդստանում... Զարմանալ կարելի է...Ինչու՞ պետք է պատնական Հայաստանի տարածքը հայերը քրդերին նվիրեին և ազերիներին համոզեին,որ այդտեղ պատմանակնորեն քրդեր են բնակվել... Խեղճ արևելագիտություն,որ աշխարհում կա Գյուհվարի նման ակադեմիկոսներ... Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/gagik.hambaryan/posts/1460018350748776

    Կարդալ ավելին