• Աշոտ Ծոռմուտյան
  • Կարծում եմ՝ ճիշտ կլինի վարչապետ փոխելուց առաջ արդեն իսկ հստակ որոշված լինի նաև կառավարության և շրջակա(առընթեր) մարմինների ողջ կազմը:  Հնարավորինս շուտ այդ բոլոր նշանակումները լինեն, որ ո՛չ զլմ-ները գլուխներս տանեն իրենց «հավաստի աղբյուրներով», ոչ էլ այդ կառույցները ոչինչ չանելով սպասեն «ինչ է լինելու»-ին Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/ashot.tsormutyan/posts/1218542714871867 ...

    Կարդալ ավելին
  • Արդեն 8-րդ տարին է լրանում այն օրվանից, երբ բռնկվեց "վրաց-օսական-ռուսական" պատերազմը: Պատմությունից մեզ հայտնի է, որ ցանկացած պատերազմ իր հիմքերում ունի որոշակի դրդապատճառներ, որոնք էլ դառնում են հիմնական կորիզը՝ պատերազմի հետագա վելուծման ու քննարկաման: Մինչև այսօր հանրությանը այդպես էլ հայտնի չէ, թե որ կողմն էր իրականում սկզիբը դրել օգոստոսյան 5-օրյա պատերազմի:  Այն ժամանակվա վրացական իշխանությունը՝ նախագահ Միխեիլ Սաակաշվիլիի ղեկավարությամբ մինչև այսօր պնդում է, որ այդ պատերազմի միակ մեղավորը Ռուսական կողմն է, որն ամեն ինչ արել է հակասության սրման համար: Սակայն ռուսական կողմը բացահայտ չեզոքություն է դրսևորում այս հարցում, պատերազմին իր մասնակցությունը հիմնավորելով միայն ի պաշտպանություն Հարավային Օսեթիայի բնակչության խաղաղ և բնականոն կյանքին: Իրականում, ըստ էության, այդ պատերազմը բացի մարդկային կորուստներից և տնտեսական աղետից, ոչինչ չտվեց հատկապես Վրաստանին և Հարավային Օսեթիային: Որոշակի փոփոխություններ կատարվեց քաղաքական դիսկուրսում: Հարավային Օսեթիան եթե մինչև դա հարաբերականորեն գտնվում էր Վրացական պետության սահմաններում, ապա պատերազմից հետո Ռուսաստանի Դաշնության կողմից ստանալով անկախության ճանաչում՝ որպես ինքնավար պետություն, ստացավ քաղաքական նոր կարգավիճակ: Սակայն, հատկանշական է այն հանգամանքը, որ Վրաստանում իշխանափոխությունից հետո, ըստ էության, ռուսական կողմի հետ բարիդրացիական հարաբերությունների ջատագով Իվանիշվիլիի ղեկավարած "Վրացական երազանքը" շարունակում է պնդել, որ Հարավային Օսեթիան եղել է և լինելու է Վրաստանի տարածքային ամբողջականության մաս: Ուշագրավ նաև այն հանգամանքը է, որ արդեն մեկ ընտրական փուլ իրեն սպառաց ներկայիս իշխանությունները այդպես էլ որևէ առաջընթաց չարձանագրեց այդ ուղղությամբ: Սակայն այժմ նրանք ակտիվ պատրաստվում են աշնանը կայնալիք խորհրդարանական ընտրություններին և նախընտրական հիմնական խոստումներում շարունակում է մնալ Աբխազիայի և Հավային Օսեթիայի վերադարձը որպես Վրաստանի տարածքային մեկ ամբողջություն: Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/ashot.tsormutyan/posts/1178323432227129 ...

    Կարդալ ավելին
  • Ղարաբաղա-ադրբեջանական հակամարտ զորքերի շփման գծի ողջ երկայնքով ապրիլի 1-ի լույս 2-ի գիշերը թշնամու սադրիչ գործողությունների հետևանքով բռնկված պատերազմը նորից վերադառնում է մինչև ապրիլի 1-ը եղած դրությանը: Երեկ Մոսկվայում պաշտոնական մակարդակով նախնական կրակի դադարեցման պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել, որից հետո, արդյունքում այժմ դիրքերում հարաբերական անդորր է: 1994թ.-ի հրադադարից ի վեր նման լայնածավալ մարտեր չէին ընթացել: Կարծես թե այս տարիների ընթացքում հակառակորդ կողմը արդեն ներքուստ հասկացել էր, որ Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի հետ խաղ անել պետք չէ, չնայած պարբերաբար սադրիչ գործողությունները չէր դադարեցնում` դիմելով տարատեսակ հարձակողական գործողությունների, ստանալով արժանի հակահարված: Շատերի մոտ այն կարծիքն էր, որ փոխվել են ժամանակները, փոխվել են նաև խնդրի լուծման մեխանիզմները: Որպես այդպիսի մեխանիզմ միջազգային հանրության կողմից ստեղծվել են տարբեր կառույցներ, որոնք անմիջականորեն իրենց վրա են վերցրել խնդրի կարգավորումը: Մասնավորապես, ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը համանախագահների մասնակցությամբ,ըստ էության, հանդես է գալիս խնդրի խաղաղ կարգավորման «գործիք»: Այստեղ հարց է առաջանում. Ինչո՞վ է զբաղված այս մարմինը, երբ հակառակորդը նավթի հոտից ոգևորված խաղխտելով միջազգային նորմերը, կրակ է բացում խաղաղ բնակչության վրա, գյուղացու, ով զբաղվացծ է իր առօրյա հոգսերով, այն անմեղ մանուկի, ով առավոտյան դպրոցի ճանապարհին կրթօջախ չի հասնում, և ի վերջո՝ այն զինվորի, ով պաշտպանում է իր սեփական երկրի պատմական արժեքները: Միջազգային հանրությունը չի ուզում ընդունել մի պարզ ճշմարտություն, որ Հայաստանը և Լեռնային Ղարաբաղը պարզապես պաշտպանում են իրենց երկրների սահմանները, իսկ պարզապես սահմանը պաշտպանողը ինչու՞ պետք է հարձակվի մի երկրի վրա, ումից ոչ մի տարածքային պահանջ չունի, միակ արդար պահանջը մեկն է. միջազգային նորմերին համահունչ հարգել մարդու հիմնարար ազատություներն ու իրավունքները, ընդունել և ճանաչել ԼՂՀ պետական սահմանները: Հարձակվում է նա, ով չի համակերպվում այն մտքի հետ, որ Արցախը պատմական երկիր է, իրավունք ունի լինել ազատ և անկախ, ինչը ԽՍՀՄ ղեկավարության քաղաքական քմահաճության տոտալիտար ռեժիմի տարիներին հարաբերականորեն կորցրել էր այն: Միթե այս պարզ իրողությունը` «հարձակվող-պաշտպանվող» կողմ հանդես եկողների, այդքան բարդ խնդիր է, որը դարձել է միջազգային հանրության համար իր կողմից ստեղծված խմբին հատուկ(ԵԱՀԿ) անհասկանալի հարց : Սա ընկալելու համար պետք չէ ունենալ բարձրագույն կրթություն, վերլուծական ունակություն կամ դիվանագիտական ուղղվածություն: Չհասկանալ սա առնվազն միամտություն է: Իսկ Հայը՝ Զինվորը՝ սահմանի պաշտպանը ինչպես և միշտ սպասում է հերթական արկը մոտեցնող ընկերոջը՝ համոզված լինելով, որ վաղուց միջազգային հանրության համար ընդհանրապես «հանգստի ժամ» է: Առավել քան երբևէ, հիմա ՀԱՅԸ իր կյանքի գնով ապացուցում է, որ նա պատրաստ է պաշտպանել իր երկրի սահմանները, դա կլինի «զենքի դեմ` զենք, թե գրչի դեմ` գրիչ» զկզբունքով: Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/ashot.tsormutyan/posts/1097426430316830?ref=notif&notif_t=close_friend_activity&notif_id=1459946135582159 ...

    Կարդալ ավելին
  • Քաղաքակրթական հատկանիշներով ժողովուրդների նմանությունները դասակարգելը դառնում է արդիական ներկա օրերում: Նման հետազոտություններից շատերը պնդում են, որ հայերին պատմական տարբեր հատկանիշով ամենամոտ ժողովուրդը վրացիներն են: Այս պարզ իրողությունը գիտեն նաև մեր մյուս հարևանները(Ադրբեջան, Թուրքիա), որոնք ջանք ու եռանդ չեն խնայում հայերի ու վրացիների միջեւ ամեն տեսակի տարաձայնություններն ու հակասությունները փչելու-ուռճացնելու համար: Վերջին շրջանում շատ է խոսվում հայ-վրացական եղբայրության դաստիարակության անհրաժեշտության, Հայոսի ու Քարթլոսի, պատմության դրական դասերը մոռանալ տալու, բացասական դասերը մատի փաթաթան դարձնելու, մերօրյա հայ-վրացական գործակցության համար նոր խորհրդանիշներ փնտրել-գտնելու, երկկողմ հարաբերությունները պատշաճ մակարդակի վրա մշտապես բարձր պահելու կարևորության մասին: Սրանք հարցեր են, որոնք վերջին համաշխարհային ցնցումների, իսլամական աշխարհի (այդ թվում շարունակվող ահաբեկչության) կտրուկ ակտիվացման ու նոր դժվարությունների պայմաններում նոր իմաստ և լրացուցիչ կարևորություն են ստանում:  Եվ ինչո՞ւ պետք է թույլ տալ, որ մեր միջև հակասությունները խորանային այն աստիճան, որ քրիստոնյա երկրում ապրող վրացիները սկսեին ոչնչացնել հայկական պատմամշակութայնի արժեքները այդ երկրում: Չպետք է մոռանալ, որ հայերի և վրացիների միջև պատմականորեն առկա է սերտ կապակցվածություն հատկապես գրական, գիտական մշակութային ոլորտներում: Այնուամենայնիվ, պետք է փաստել, որ պատմականորեն այս երկու ժողովուրդները միմյանց հետ փոխկապակցված են բազմաթիվ հարցերում: Եվ ներկա աշխարհաքաղաքական զարգացման մարտահրավերներին պետք է համախմբված հանդես գան: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ashot.tsormutyan/posts/1082451991814274?notif_t=close_friend_activity ...

    Կարդալ ավելին
  • Քաղաքական դաշտի սուբյեկտները արդեն որերորդ օրն է մշտական համեմատականները չեն դադարեցնում հարևան Վրաստանի հետ: Ազգային ժողովի ամբիոնից անդադար հնչում են հարցեր, կարծիքներ, տեսակետներ՝ կապաված տարբեր ապրանքատեսակների գների վերաբերյալ հարևան երկրում: Անշուշտ, պետք է արձանագրել, որ Վրաստանում մի շարք ապրանքնատեսակներ ընդգծված գնային տարբերություն ունեն Հայաստանում առկա նմանատիպ ապրանքատեսակների գների համեմատ: Ամենացավալին այն է, որ խոսքը ոչ թե որոշ «պերճանքի առարկա» ապրանքների մասին է, այլ հանրության կողմից մասսայական սպառման ենթակա ապրանքների (բենզին, գազ, դեղորայք...ընդհուպ մինչև հացը) : Իհարկե, շատ ցավալի է, որ հասարակությունները, ապրելով կողք կողքի, նրանցից մեկը ստիպված է լինելու վճարել շատ ավելի բարձր գին տվյալ ապրանքի դիմաց, քան մյուսը: Ըստ էության, պետք է, որ գնային քաղաքականությունը խիստ չտարբերվի տարածաշրջանում, այն կարող է տարբերվել տարածաշրջանից տարածաշրջան: Վրաստանի պարագայում հարցը մի փոքր այլ բնույթ է կրում: Ի տարբերություն Հայաստանի, Վրաստանը, կարելի է ասել, որևէ տնտեսական շրջափակման ազդեցության տակ չի գտնվում: Մինչև 2012 թվականը նման երանգներ կային հարևան Ռուսաստանի կողմից, բայց այսօր խոսել ռուսական շրջափակաման մասին, առնվազն միամտություն կլինի: Այս առումով, տնտեսագիտությունը վկայում է, որ տվյալ ապրանքի միավորի գինը ձևավորվում է ոչ միայն առաջին հայացքից սովորական սպառողին թվացյալ ծախսերից, այլ նաև որոշ «քաղաքական ազդակներից»՝: Տնտեսագետները առանձնացնում են «ծախսային այլընտրանքային քաղաքականություն հասկացությունը», որը Վրաստանը կարող է գործածել: Իսկ սրանով հանդերձ Հայստանում չխոսել մոնոպոլիայի առկայության մասին, նույնպես միամտություն է: Ամեն դեպքում, պետք է, փաստել, որ մասնագետների պնդումները կարող են ունենալ որոշակի արդարացումներ և ի վերջո տարածաշրջանում(տվյալ պարագայում Հայաստան-Վրաստան) ապրող հասարակությունների միջև եղած գնային բևեռացումը կհարթեցվի՝ հօգուտ սպառողի: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ashot.tsormutyan/posts/1077103929015747 ...

    Կարդալ ավելին
  • Յուրաքանչյուր պետության կարևորագույն գործառույթներից է արտաքին աշխարհի հետ կապակցվածությունը: Սա ավելի է կարևորվում հատկապես 21-րդ դարում, քանի որ աշխարհը դարձել է խիստ արագ փոփոխվող, իսկ այս պայմաններում պարզապես անհնար է գոյատևել՝ չունենալով արտաքին գործընկերություն: Այսօր հասարակությունները դարձել են ավելի բաց, թափանցիկ, միմյանց հետ հարաբերվող, որն էլ հանգեցնում է պետությունների կողմից հատուկ քաղաքականության: Արտաքին աշխարհի հետ հարաբերվելու ճկուն ռազմավարության առկայությունը ցանկացած պետության գերխնդիրն է: Անշուշտ, այս առումով, հարևանային քաղաքականությունը առավել քան կարևոր է: Հայաստանի պարագայում, ցավոք, այս հարցը այդքան էլ ոգևորող չէ: Հայաստանը, երկու կողմից շրջափակաման մեջ գնտվելով հանդերձ, այնուամենայնիվ, ձգտում է ունենալ բարիդրացիական հարաբերություններ մյուս հարևանների հետ: Բնականաբար, այստեղ առանձնանում են Իրանը և Վրաստանը: Հատկապես Վրաստանի հարցում խնդիրը այլ է, քանի որ, նախ՝ Վրաստանը տարածաշրջանում միակ քրիստոնյա հարևան պետությունն է, իսկ մյուս կողմից՝ այսօր ստեղծվել է մի իրավիճակ, երբ արտաքին աշխարհի հետ կապակցվելու գրեթե հիմնական «անոթները» անցնում են Վրաստանով (չնայած Իրանը նույնպես հսկայական հեռանկար է՝ հարաբերությունների խորացման և զարգացման հարցում): Մյուս կարևոր գործոնը, որը պատմականորեն առկա է երկու երկրների միջև, հայ համայնքի դարավոր գոյությունն է Վրաստանում, հատկապես Ջավախքի, որն էլ թե՛ Հայաստանի, և թե՛ Վրաստանի համար ունի ռազմավարական նշանակություն: Եվ ըստ այդմ՝ պատահական չէ, որ այս երկու պետությունների մեջ հաստատվել է դարավոր բարեկամություն և եղբայրություն: Մյուս կողմից՝ պետք է հաշվի առնել այն հանգամանքը, որ այսօր գլոբալիզացվող հասարակություններում առավել քան շեշտակի է դառնում ազգային էթնոսի գաղափարախոսությունը: Ահա այս հարթակում էլ առաջ են գալիս մի շարք հիմնախնդիրներ, կապված խոշոր խմբերի կողմից փոքր խմբերին վերամիավորելու հանգամանքի հետ: Ջավախքի հիմնախնդիրները այստեղ ավելի են ընդգծվում և, անշուշտ, կարիք ունեն նորովի վերանայման այս համատեքստում: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ashot.tsormutyan/posts/1074317675961039?notif_t=close_friend_activity ...

    Կարդալ ավելին
  • Տարին ամփոփելու ավանդույթը լավ բան է, բայց արդյո՞ք արդյունքները գոհացնող են, և ավելին, արդյո՞ք դրանք ինչ որ կերպ փոխել են իրերի զարգացման ընթացքը: Այս հարցերի պատասխանը, անշուշտ, խիստ հռետորիկ է: Ինչպես և բոլոր տարիները, այնպես էլ այս տարին իր մեջ ուներ և՛ ձեռքբերումներ, և՛ բացթողումներ: Սա նորմալ է և բնական: Սակայն բացթողումներից ամենացավալին այն է, որ զինվորը սահմանին զոհվեց: Թերևս սա է, որ չես կարող հետ բերել, շտկել, լուծել՝ մարդու կյանքի մասին է խոսքը: Այլապես մնացած իրավիճակներին հնարավոր է իրավիճակից ելնելով տարբեր լուծումներ կամ դրանց ուղղված տարբերակներ ստեղծել, շտկել, ինչպես ասենք ԵՏՄ-ԵՄ քաղաքական խաղում ցանկացած պահի կարելի է խաղի կանոն փոխվել՝ խնդրի լուծման հնարավոր նոր մոտեցումներով: Հայաստանի Հանրապետության համար մեկ գերխնդիրը զինվորի կյանքն է: Ցանկացած պահի, երբ ընկնում է զինվոր, մեր իրական զարգացման հեռանկարը վտանգի տակ է դրվում: Պատերազմող, կիսապատերազմող կամ պատերազմական հեռանկարներ ունեցող ցանկացած երկիր հեռու է զարգացման վեկտոր ունենալու իրական հնարավորություններից: Սա միանշանակ է բոլոր երկրների հարցում: Այսպես է եղել և անցյալում, այսպես է հիմա և այսպես կլինի վաղը: Հայաստանի թե՛ արտաքին, և թե՛ ներքին քաղաքականությունը սկսվում և ավարտվում է սահմանին՝ հիմքում ունենալով սահմանին կանգնած զինվորին: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/ashot.tsormutyan/posts/1031434676916006 ...

    Կարդալ ավելին
Загрузка...

ՖԲՀ

Քաղաքականություն