• Արման Խաչատրյան
  • Արայիկ Խանդոյանի պաշտպան, փաստաբան Արա Ղարագյոզյանի «հայտնի» հայտարարության կապակցությամբ ԶԼՄ մի շարք ներկայացուցիչների՝ ՀՀ դատական դեպարտամենտին ուղղված հարցադրումներին ի պատասխան, հրապարակում եմ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Արտուշ Գաբրիելյանի դիմումը ՀՀ փաստաբանների պալատի նախագահ Արա Զոհրաբյանին: Կցում եմ նաև ամբաստանյալի կողմից իր պաշտպանին փոխանցվող «թղթի» պատճենը: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arman.vladimirovich/posts/1372705342766696 ...

    Կարդալ ավելին
  • Օգոստոսի 23-ին Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի արտագնա դատական նիստը Թիվ ՇԴ/0072/01/15 քրեական գործով ՌԴ 102-րդ ռազմակայանի զորամասում վերջինն էր: Դատարանը ոճրագործ Պերմյակովին դատապարտեց ցմահ ազատազրկման: Դեռ անցած տարվա դեկտեմբերին, երբ մեկնարկեց այս ծանր դատավարական պրոցեսը, ՀՀ դատական դեպարտամենտի ղեկավար Կարեն Փոլադյանի և Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի նախագահ Գագիկ Հովհաննիսյանի նախաձեռնությամբ աշխատանքային հանդիպում ունեցանք լրագրողական համայնքի ներկայացուցիչների հետ ու քննարկեցինք լայն ծավալի տեխնիկական ու բովանդակային խնդիրներ, որոնք ծառանալու էին մեր բոլորիս առջև Պերմյակովի դատավարության ընթացքում: Հենց սկզբից էլ լիահույս էինք, որ փոխըմբռնումը, լուռ սոլիդարությունն ու մասնագիտական պրոֆեսիոնալ մոտեցումներն են լինելու գերակա մեր հասարակության համար ծայրահեղ ծանր ու արտառոց այս ոճրագործության դատավարության պատշաճ ընթացքը, մասնավորապես՝ լուսաբանումն ապահովելու ոչ պակաս ծանր բեռը միասին, մինչև վերջ տանելու համար: Դատական քննությունը հրապարակային էր, նիստը` դռնբաց, մուտքը՝ ազատ: Լիահույս էինք, որ ԶԼՄ մեր գործընկերներն այս նյարդային դատական պրոցեսում էժան դիվիդենտների, էժան սենսացիաների, հասարակությանն ավել ցավ պատճառելու ճանապարհն ի սկզբանե մերժելու են ու, անկախ դատավարության ընթացքից, դրսևորելու են բարձր պրոֆեսիոնալիզմ, կամային ու մասնագիտական բարձր որակներ՝ մերժելով ամեն տեսակ մանրախնդրություն: Նման կնճռոտ ու տևականորեն բարդ գործընթացներում թերացումներից խուսափելն անհնար է լինում, սակայն երկուստեք օպերատիվ ջանքերի ու նույն լուռ սոլիդարության շնորհիվ դրանք շտկվեցին պարբերաբար ու էական խոչընդոտներ չհարուցեցին: Ծանր ու ցավոտ փորձառությունը մենք համատեղ ջանքերով անցանք՝ փորձելով օբյեկտիվ ու մաքուր լրագրությամբ հասարակությանը հնարավորինս զերծ պահել ավել սթրեսից և հոգեկան ցավ ու տառապանքից: Իսկ ռիսկերն իսկապես շատ էին ու սուր: Իմ և ՀՀ դատական դեպարտամենտի անունից ուզում եմ շնորհակալություն հայտնել մեր բոլոր գործընկերներին, առանց հատուկ առանձնացնելու որևէ ԶԼՄ-ի կամ լրագրողի անուն, թեև, հանուն արդարության, գուցե արժեր նշել մի շարք արժանավոր լրագրողի ու առանձին շնորհակալություն հայտնել: Ինչևէ, բոլորին ենք շնորհակալ ու բոլորի աշխատանքն էր չափազանց կարևոր ու գնահատելի: Նման կամ, ավելի ճիշտ, տեսակով աննախադեպ գործընթացները մի խիստ կարևոր խնդիր են լուծում պետության ու հասարակության առանցքում: Դա փոխըմբռնման ու փոխվստահության խիստ էական ու կառուցողական ներդրում է հայրենական ազատ մամուլի և պետական կառույցի առողջ փոխգործակցության ու արդյունավետ աշխատանքի միջև՝ ի նպաստ մեր բոլորիս հասարակության շահի:  Հարգանքով՝ ՀՀ դատական դեպարտամենտի Արարողակարգի և հասարակայնության հետ կապերի վարչության պետ, դատական ծառայության առաջին դասի խորհրդական Ա. Խաչատրյան Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arman.vladimirovich/posts/1074742902562943 ...

    Կարդալ ավելին
  • Ճանաչել սեփական էությունը և անընդհատ հմտանալ սեփական գործում. ժուռնալիստի համար սրանք «չգրված» կաննոններ պետք է լինեն: Լրագրողը պետք է գիտակցի իր ով լինելը. տղամարդ/կին, երիտասարդ/տարեց, սպիտակամորթ/սևամորթ և այլն/ ևայլն :) Խախտումների մեծ մասը տեղի է ունենում սեփական էությունը, օժտվածությունը և կարողությունների սահմանափակությունն անտեսելու հետևանքով: Մի փոքր չափազանցությամբ կարելի է պնդել, որ էթիկան, ի վերջո, անձի գիտակցական աճն է: Լրագրողական էթիկայի կանոնագրերը մոռանում են խարանել այն լրագրողին, որը բավարարվում է հանրության հետ կապերի (PR) ծառայության վարույթներից նյութ քաղելով, չեն հանձնարարում հրապարակում պատրաստելուց առաջ «տնային աշխատանք» կատարել, ուսումնասիրել համապատասխան արխիվները կամ տվյալների բանկերը և խորհրդակցել փորձագետների հետ:  Մասնագիտական կանոնագրերում քիչ բան է ասվում նաև բարդ, արտակարգ իրավիճակներում, ասենք՝ ահաբեկչական գործողությունների ժամանակ աշխատելու մասին: Ահաբեկչությունն առանց մամուլի դժվար թե գոյատևեր. Նրա նպատակը ԶԼՄ-ները փոքր խմբի քարոզչությունը տարածող բարձրախոսների վերածելն է: Հարց է ծագում. Արդյոք ԶԼՄ-ները պետք է լռությա՞ն մատնեն նման խմբերի ոտնձգությունները, թե՞ զիջեն դրանց պահանջներին: Այս հարցում իմպրովիզացիան ուղղակի անհանդուրժելի է. Պետք է հաշվի առնել ինչպես գիտական հետազոտությունների արդյունքները, այնպես էլ թեմային առնչվող ամենատարբեր կարծիքներն ու փաստարկները: Էլի մի կանոնագրային բացթողում, որ համատարած է աշխարհում, ու հենց՝ քաղաքակրթության օրրան Եվրոպայում: Օրինակ լրագրական կանոնագրերում անտեսվում է մայրենի լեզվին հիմնարար տիրապետելու և սեփական երկրի պատմությունն ու մշակույթըն իմանալու անհրաժեշտությունը: գոնե Ֆրանսիայում չափազանց մեծ է այն լրագրողների թիվը, ովքեր աչքի են ընկնում թե մեկի, թե մյուսի պակասությոամբ: Ցաք ու ցրիվ գլանակ՝ մասնագիտական մոտիվներով..) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arman.vladimirovich/posts/1034411909929376 ...

    Կարդալ ավելին
  • Սոցիոլոգիական հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ երբ «միջին» հայը բախվում է գաղափարախոսական, կրոնական և այլ բազմակարծության երևույթների հետ, հայտնվում է ապակողմնորոշվածության վիճակում, դժվարանում է այդ բազմակարծության մեջ կատարել ճշմարիտ ընտրություն, հաճախ նյարդայնանում է, դառնում է չարացած կամ էլ ընկնում է ազգամերժ աղանդների, գաղտնի ուխտերի գիրկը: Նրան պակասում է իրեն անծանոթ կամ խորթ արժեքների հետ համահաղորդվելու փորձառությունը, նա թշնամաբար է ընկալում իր ազգային կենսափորձին ու աշխարհընկալմանը խորթ, օտար վարդապետությունները, կենսաոճերը և արժեքները: Հայ մարդու համար նախընտրելի են այն արժեքները, որոնք նրան ներարկել են մանկության տարիներից կամ ընտանեկան դաստիարակության ընթացքում: հետազոտական նյութերը վկայում են նաև, որ ուրիշ գաղափարախոսությունների , դավանանքների առկայությունը հասարակական կյանքում որոշ հայ մարդկանց մոտ առաջացնում է անվստահություն սեփական ազգային արժեքների, գաղափարների նկատմամբ: Միաժամանակ, հաղորդակցության զանգվածային միջոցնրի զարգացումը հանգեցրել է նրան, որ ազգի կամ խմբի համախմբվածությունը այլևս կախված չէնրանց գաղափարախոսությունների ներփակվածությունից: Ազգային գաղափարախոսությունը պետք է գործուն արձագանքի այդ մարտահրավերներին, ստեղծի նոր արժեքներ, պատկերացումներ՝ նոր իրադրությանը հարմարվելու համար: Գաղափարախոսական շարժունությունը, նորացումը անհրաժեշտ է: Առհասարակ, մենք պետք է ձեռք բերենք բազմակարծ հասարակության մեջ ապրելու, ուրիշ այլ արժեքների, գաղափարների հետ շփվելու, ինքնուրույն վճիռներ կայացնելու, տարբեր գաղափարական դիրքորոշումների մեջ կողմնորոշվելու, ճշմարիտ ընտրություն կատարելու ունակություններ: Միայն գաղափարախոսական բանավեճերը, քաղաքական երկխոսությունները, դրանց տևական բնույթը հնարավորություն կտան հարգանքով վերաբերվելու այլ տեսակետներին, կնպաստեն փոխհանդուրժողականության մթնոլորտի ստեղծմանը: Խոսքը անսկզբունք թողտվության, սեփական ազգային գաղափարական դիրքերից նահանջի, ազգային դիմագծի անդիմազրկման մասին չէ: Պետք է հասկանանք, որ ժողովրդավարական քննարկումները՝ ազգային գաղափարախոսության հիմնահարցերի շուրջ, ենթադրում են կարծիքների բազմազանություն, սեփական գաղափարախոսական դիրքերի վերասրբագրում: Հիշեք, որ հաճախ ճշմարտությունը մեկը չէ, առավել ևս ոչ մեկը օժտված չէ ճշմարտության մենաշնորհով: Ամբաղ-զամբաղ կամ դժվարամարս գլանակի տևողությամբ .) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arman.vladimirovich/posts/1029056940464873 ...

    Կարդալ ավելին
  • Գնալով ավելի մտահոգիչ է, այո, որքան զարգանում, մատչելի են դառնում հաղորդակցության հնարավորությունները, այնքան մարդիկ ավելի են դժվարանում իրար հասկանալ: Երևի որովհետև աշխարհն իսկապես առաջ է ընկել մարդուց: Տեխնոլոգիաները ավելի արագ են զարգանում, քան մարդը` որպես անձնավորություն, ինտելեկտուալ անհատականություն: Էս խորացող դիսբալանսը, վախենամ, նորօրյա տեղեկատվական-բաբելոնաաշտարակաշինության անփառունակ վերջակետի է տանում: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arman.vladimirovich/posts/1028391793864721 ...

    Կարդալ ավելին
  • Մենք բոլորս այս կամ այն չափով մեղավոր ենք նրանում, ինչ տեղի է ունեցել վերջին քսան տարում... Մենք, թե հաղթական, թե դրամատիկ իրադարձությունների անմիջական մասնակիցներս չէ, որ պիտի որոշենք մեզնից յուրաքանչյուրի պատասխանատվության չափը. երբ կհանդարտվի գնդացիրների որոտը, մեր հետնորդները կդառնան մեր պատմաբաններն ու դատավորները: Մենք հաճախ խոսում և վարվում ենք տարբեր ձևով, բայց զգում ենք միևնույն տեսակ: Մենք բոլորս աշխատել և աշխատում ենք օգուտ բերել Հայաստանին, մենք բոլորս /կամ գրեթե բոլորս/ հավատացել և հավատում ենք, որ օգուտ ենք բերում նրան: Թերևս մեզ շատ բան կներվի այն բանի համար, որ շատ ուժեղ ենք սիրել և սիրում նրան: Այժմ ժամանակը չէ մտածել որևէ այլ բանի մասին, բացի հաղթանակից: գլանակի տևողությամբ.. Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arman.vladimirovich/posts/1027860033917897?notif_t=close_friend_activity¬if_id=1465376526 ...

    Կարդալ ավելին
  • Կես գլանակ ու մի կես էլ մտավարժանք Անձի և պետության շահերի միջև պետք է լինի հարաբերական ներդաշնակություն. Հայաստանը պատմականորեն կազմավորվել է որպես առավելապես միատարր պետություն՝ իր ընդհանուր գաղափարներով, նպատակներով ու շահերով: Ահա թե ինչու մեզանում ազգային շահերը նաև պետական շահեր են: Ընդ որում, ներկայումս անձի շահերը հասարակական և պետական շահերի առաջնահիմքը, նպատակն են, նրանց ձևավորման մեխանիզմը: Ազգային անվտանգության հայեցակարգի տեսանկյունից, անցումային շրջանի ներկա փուլում անձի շահերը հանգում են նրա սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների, անձնական անվտանգության, կենսամակարդակի և կյանքի որակի բարձրացման, ֆիզիկական, հոգևոր և մտավոր զարգացման իրական ապահովմանը: /գրողը տանի, իսկապես էլ այլ <բանի> հաստատ չեն <հանգում> / .)) Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arman.vladimirovich/posts/953942801309621?pnref=story ...

    Կարդալ ավելին
  • Հարգելի՛ լրագրող-գործընկերներ, թեև այսօր մեր պաշտոնական կայքում արդեն իսկ տեղադրել ենք հանգամանալից ու սպառիչ հաղորդագրություն դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 12:00-ին Գյումրիում տեղակայված ռուսական ռազմաբազայում կայանալիք արտագնա նիստի վերաբերյալ, և զանգվածային լրատվության միջոցներով տեղեկատվությունն արդեն տարածվել և հասանելի է հասարակությանը, այնուամենայնիվ, հարկ եմ համարում մի փաստ առաձին շեշտադրել թյուրընկալումներից խուսափելու և ապատեղեկատվության առիթ չթողնելու նպատակով:  Այո՛, ռուսական ռազմաբազայի՝ դատավարության համար առանձնացված տարածքում տեղադրվել է երկու վրան. մեկը հատկացվելու է ԶԼՄ-ներկայացուցիչներին, մյուսը՝ դատավարությանը ներկա գտնվել ցանկացողների համար: Սակայն, սա չի նշանակում, թե լրագրողները դատավարությանը հետևելու են միայն վրանում տեղադրված հեռաուստաէկրանից: Ո՛չ: Ինչպես նշված է ՀՀ դատական դեպարտամենտի տարածած հաղորդագրության մեջ՝ Դատական քննությունը հրապարակային է, նիստը` դռնբաց, մուտքն ազատ է: Վրանները՝ կահավորված նիստը ուղիղ հեռարձակող էկրաններով, տեղադրվել են որպես լրացուցիչ օժանդակ տարածքներ, քանի որ դատական նիստի համար առկա դահլիճը կարող է տեղավորել սահմանափակ քանակությամբ մարդիկ:  Հարգանքով՝ Արման Խաչատրյան ՀՀ դատական դեպարտամենտի Արարողակարգի և հասարակայնության հետ կապերի վարչության պետ http://www.court.am/?l=lo&id=11&item_id=3679 Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/arman.vladimirovich/posts/931328366904398 ...

    Կարդալ ավելին

ՖԲՀ

Քաղաքականություն

  • /uploads/photos/DgVDL2KCp45t6uG4Anem.jpg

    Նիկոլ Փաշինյանի վարչապետության 100 օրն ավարտվում է հայ-ռուսական հարաբերություններում լարվածությամբ: Թեև այդ լարվածությունն առավել ակնառու դարձավ վերջին մի քանի շաբաթների ընթացքում` ՌԴ ԱԳ նախարար Սերգեյ Լավրովի` ներհայաստանյան զարգացումների մասին բավականին կոշտ հայտարարությունից հետո, սակայն ոչ պաշտոնական մակարդակում այն զգացվում էր Փաշինյանի վարչապետության առաջին օրերից`չնայած սկզբնական շրջանում հնչող պաշտոնական հայտարարությունների դրական բնույթին:  Ռուսական կողմի գործողությունները Փաշինյանի՝ Մոսկվա այցի ժամանակ և դրանից հետո վկայում են, որ Սոչիում վարչապետին, ով խորհրդարանում ղեկավարում էր ԵԱՏՄ-ից Հայաստանի դուրս գալու գործընթաց նախաձեռնած «Ելք» դաշինքը, չի հաջողվել Մոսկվային համոզել, որ իր այդ դիրքորոշումները վերանայված են, որ հայ-ռուսական ռազմավարական գործընկերությունում հետքայլ չի լինելու: Ռուսական կողմի ընկալումներով՝ իրենք մտահոգությունների համար լուրջ հիմքեր ունի: Դրանցից է, օրինակ, կարևորագույն պաշտոններում Փաշինյանի կողմից հակառուսական հայացքներով աչքի ընկած ակտիվիստներին նշանակելը, որոնցից «ամենատպավորիչներից» էր Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղարի պաշտոնում Արմեն Գրիգորյանի նշանակումը: Ըստ մամուլում հայտնված չճշտված տեղեկությունների` Մոսկվայի մոտ այնքան մեծ է անվստահությունը վերջինիս անձի նկատմամբ, որ արգելել է ՀԱՊԿ և ԱՊՀ երկրների միջև փոխանակվող գաղտնի տեղեկատվությունը տրամադրել ՀՀ ԱԱԽ քարտուղարին:  Բավականին հետաքրքիր է ՀՀ առաջին փոխվարչապետ Արարատ Միրզոյանի շուրջ ստեղծված իրավիճակը: ԱՊՀ միջկառավարական խորհրդի նիստին վերջինիս մասնակցությունից հետո ԵԱՏՄ միջկառավարական խորհրդի նիստին գործընկերների պահանջով ստիպված եղավ մասնակցել վարչապետը, չնայած որ դա իր պաշտոնի համար ցածր ձևաչափ էր: Արարատ Միրզոյանը նույնիսկ չկար Փաշինյանի գլխավորած պատվիրակությունում, ինչը լուրջ հարցեր է առաջացնում:  ՀՀ նոր իշխանությունների մյուս գործողությունը, որը Մոսկվայի մոտ մեծացրել է անվստահությունը, առանց նախնական քննարկումների համանախագահ երկրների կամ համանախագահ երկրներից ոչ բոլորի հետ Ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման բանակցային գործընթացում նոր տարրեր մտցնելու ՀՀ իշխանությունների փորձն է, ինչին ականատես եղանք մայիսի 9-ին Ստեփանակերտում և հունիսի 1-ին Ազգային ժողովում կառավարության ծրագիրը ներկայացնելու ժամանակ վարչապետ Փաշինյանի ելույթներում: Ռուսական կողմը հայաստանյան իշխանությունների այս «բացթողմանը» շտապեց ոչ պաշտոնական արձագանք տալ: Ռուս հանրային, քաղաքական գործիչների, փորձագետների այցը 2016 թվականի ապրիլին Ադրբեջանի վերահսկողության տակ անցած Լելե Թեփե նաև ազդանշան էր, որ Ղարաբաղյան հակամարտության համատեքստում չհամաձայնեցված, անկախ գործողություններ, որոնք կարող են վնասել գործընթացին կամ ունենալ բացասական ֆոնային ազդեցություն վերջինիս վրա, կարող են անել նաև ռուսները: Ռուսական կողմի անվստահության մյուս պատճառը ՆԱՏՕ գագաթնաժողովին, այնուհետև զորավարժություններին Հայաստանի մասնակցությունն է: Իհարկե, սա առաջին անգամը չէր, երբ Հայաստանը մասնակցություն էր ունենում ՆԱՏՕ միջոցառումներին, սակայն հայ-ռուսական հարաբերություններում անվստահության առկայության պայմաններում այս գագաթնաժողովին մասնակցությունն առանց ռուսական կողմի հետ սլաքները ճշտելու Մոսկվայում դրական չընկալվեց: Հետաքրքիր է, որ ինչ-որ «զուգադիպությամբ» դրան հետևեցին Փանիկի դեպքերը, երբ ռուսական ռազմաբազան «առանց նախազգուշացման» զորավարժություններ սկսեց` վախեցնելով գյուղի բնակիչներին: Սա, ակնհայտորեն, որոշակի մեսիջներ էր պարունակում` ուղղված ՀՀ իշխանություններին: Ինչ վերաբերում է Հայաստանի ներքաղաքական զարգացումների, մասնավորապես նախկին իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ աղմկահարույց դատական գործերին ռուսական կողմի կոշտ արձագանքին, ապա նշենք, որ Մոսկվայում դրանք ինչ-որ տեղ դիտվում են նաև որպես ՌԴ դեմ ուղղված քայլեր: Ընդ որում, Խաչատուրովի դեպքում ոչ թե վերջինիս անձն է պայմանավորում ռեակցիան, այլ զբաղեցրած պաշտոնը. Խաչատուրովն, այսպես կոչված, «Պուտինի ՆԱՏՕ»-ի գլխավոր քարտուղարն է, և առանց ռուսական կողմին տեղեկացնելու, այդ պաշտոնից նրա հեռացման հարցը նախապես կարգավորելու Խաչատուրովի նկատմամբ դատական գործընթաց սկսելը Ռուսաստանում դիտում են որպես «ՆԱՏՕ-ի հետ հարաբերություններ զարգացնող Հայաստանի» կողմից թիրախավորված հարված ՀԱՊԿ հեղինակությանը: Պատահական չէ, որ այս դեպքերից հետո ռուսական լրատվամիջոցները սկսեցին գրել` Ռուսաստանի կողմից Հայաստանին զենքի մատակարարումների դադարեցման մասին, որն, իհարկե, պաշտոնապես հերքվեց, սակայն պարզ է, որ Ռուսաստանն այլևս չի բացառում Հայաստանի հետ հարաբերություններում նման գործիքակազմի կիրառման հնարավորությունը: Իսկ ռուսական կողմի ավելի «շոշափելի նախազգուշացումն» այս օրերին տեսնում ենք Լարսում, երբ արագ փչացող սննդամթերքով բեռնված հայկական բեռնատարները ստիպված են լինում օրերով հերթ կանգնել ռուսական անցակետն անցնելու համար: Խնդիրը կարելի կլիներ մեծ հոսքերով բացատրել, միայն թե հայ վարորդները միանգամայն այլ տպավորություն ունեն, բացի այդ՝ ՌԴ-ում ՀՀ հյուպատոսի միջամտությունը խնդրին ևս խոսում է, որ Լարսի մի քանի կիլոմետրանոց հերթերը բնավ տեխնիկական խնդիրներով չեն պայմանավորված:  Նշենք, որ Ռուսաստանից ոչ պաշտոնական աղբյուրներով զգուշացնում են նաև գազի գների բարձացման մասին, քննարկվում է աշխատանքային օրենսգրքում համախատասխան փոփոխությունների նախագիծը, որը կարող է ազդել այդ թվում նաև Ռուսաստանում աշխատող տասնյակ հազարավոր հայերի վրա, և սրանք ռուսական կողմի տնտեսական ազդեցության միակ լծակները չեն:  Այս համատեքստում բավականին հետաքրքիր է Հարավկովկասյան երկաթուղու շուրջ ստեղծված իրավիճակը. օգոստոսի 14-ի լույս 15-ի գիշերը ՊԵԿ-ը դիմակավորված անձանց ուղեկցությամբ մտել է Հարավկովկասյան երկաթուղի և, ինչպես նշում է երկաթուղու ղեկավարությունը, Հայաստանի օրենսդրության խախտումներով խուզարկություն է իրականացրել, առգրավել է փաստաթղթեր, ինչը չէր կարող չվրդովեցնել ռուսական իշխանություններին, քանի որ երկաթուղու կառավարումը հանձնված է Ռուսաստանին։ Հուսանք՝ խնդիրը հարթվել է օգոստոսի 15-ին Հարավկովկասյան երկաթուղու տնօրեն Սերգեյ Վալկոյի և վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հանդիպման ժամանակ. բոլորս հասկանում ենք, թե ինչ նշանակություն ունի երկաթուղին Հայաստանի համար: Նման պայմաններում մենք խնդիր ունենք Վրաստանի կամ Ուկրաինայի սցենարը չկրկնելու համար ձեռնարկել գործողություններ, որոնց ռիսկերը նախապես լավ հաշվարկված և չեզոքացված կլինեն: Կարիք ունենք արտաքին քաղաքական հարցերում լինելու ավելի ընկալելի, ընդ որում՝ ոչ միայն Ռուսաստանի, այլ նաև մյուս երկրների հետ հարաբերություններում: Կարծես թե այս հարյուր օրվա ընթացքում որևէ գիծ դեռևս անդառնալիորեն անցած չէ: Այս մասին է խոսում, օրինակ, առաջին հայացքից ոչ էական թվացող վերաբերմունքը, որը ռուսական կողմը ցուցաբերեց Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Արմեն Սարգսյանին Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության փակման արարողության և դրան նախորդած համերգի ժամանակ. եթե վարչապետ Փաշինյանը Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ժամանակ նստած էր երրորդ շարքում՝ Հյուսիսային Կորեայի ԱԺ նախագահի կողքին, ապա Արմեն Սարգսյանը` առաջին շարքում՝ ՌԴ վարչապետ Դմիտրի Մեդվեդևի կողքին, ինչպես ենթադրում է դիվանագիտական արարողակարգը ռազմավարական գործընկերների պարագայում: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/klara.abgarian.9/posts/148642326039090

    Կարդալ ավելին