• Վախթանգ Սիրադեղյան
  • ԵԽԽՎ նախագահ Պեդրո Ագրամունտը ոչ այնքան ադրբեջանամետ քաղաքական գործիչ է, որքան հակահայկական կամ ավելի կոնկրետ՝ հակաարցախյան: Դա այնքան էլ նույն բանը չի, և «գաղտնիքը» նրա իսպանացի լինելն է: Իսպանիան ոչ միայն տասնամյակներով դիմագրավել է Բասկյան ազատագրական շարժմանը, այլև այսօր՝ Կատալոնական անջատականությանը: Դա, իր հերթին, նշանակում է, որ դոն Պեդրոն պետք է ամեն ինչ անի, որպեսզի արցախյան անջատականությունը չդառնա նորմ՝ ընդունելի արևմուտքում, իսկ ադրբեջանական խավիարն ընդամենը համեմունքի դեր է կատարում: Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/vakhtang.siradeghyan/posts/10205953023895637 ...

    Կարդալ ավելին
  • Լեռնային Ղարաբաղի ճանաչումը պետք է հետապնդի որևէ հստակ նպատակ կամ լուծի որոշակի խնդիրներ: Մեզ համար այն չպետք է վերածվի շանտաժի գործիքի, ինչպիսին հայոց ցեղասպանության խնդիրն է եվրոպացիների ձեռքում ընդդեմ Թուրքիայի: Հատկապես, որ Հայաստանն չունի այն լծակները, որ ունի Եվրամիությունն Թուրքիայի հարցում: Եթե ենթադրում ենք, որ ՀՀ-ի կողմից Արցախի ճանաչումը բերելու է շղթայական ռեակցիայի, ապա սխալվում ենք. նույնիսկ ՌԴ-ի պես հզոր երկրի կողմից Աբխազիայի ճանաչումը չունեցավ որևէ նշանակություն՝ չհաշված մեկ-երկու մանր երկիր: Եթե դրանով մենք ցանկանում են իրավական ձևակերպում տալ ՀՀ-ի և Արցախի միջև այսօր գոյություն ունեցող իրողություններին, ապա դա ոչ մեկին չի հետաքրքրում: Եթե ցանկանում ենք դրանով քայլ առ քայլ կյանքի կոչել միացումը՝ խուսափելու համար միջազգային, այդ թվում ռուսական հակազդեցությունից, որը հաստատ կագայինք մեր մաշկի վրա, եթե կյանքի կոչվեր միացման մասին 1991թ. որոշումները, ապա դա ընդունելի է: Անցնենք խնդիրներին, ավելի ճիշտ՝ միակ հիմնական խնդրին. եթե կարծում ենք, որ ճանաչումը կբերի սահմանային միջադեպերի կանխմանը և մեր տղաները այլևս չեն զոհվի սահմանի վրա՝ ապա հաստատ սխալվում ենք՝ Ադրբեջանը բոլոր դեպքերում շարունակելու է իր ագրեսիվ քաղաքականությունը մինչև չստանա իր ցանկալիքը կամ մինչև չստանա այնպիսի հարված, որ չկարողանա ուշքի գալ առաջիկա 25-50 տարում: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/vakhtang.siradeghyan/posts/10205937282182104?notif_t=close_friend_activity¬if_id=1463481 ...

    Կարդալ ավելին
  • Հայաստանում մոնոպոլիաներ կազմաքանդելը մեկ օրվա գործ է՝ դրա համար անհրաժեշտ է ընդամենը քաղաքական կամք: Որոշվում է, ասենք, որ բանան ու նարինջ բերելու է ոչ միայն Քեթրին գրուպը, այլ յուրաքանչյուր ընկերություն, որը ցանկություն ունի մտնելու այդ շուկան: Եվ պատկերացրեք, որ մեկ ամսվա ընթացքում այնքան գործարար կզբաղվի այդ հարցով, որ կսկսեն նույնիսկ միմյանց խանգարել. այդպես է, չէ՞ մեր երկրում, երբ մեկը ինչ-որ տեղ ինչ-որ գործ է դնում, հարևանությամբ «ծլում» են ուրիշները: Միակ մոնոպոլիան, որ կարելի է թույլ տալ՝ դա շաքարի հումքինն է, որպեսզի աշխատի Ախուրյանի շաքարի ճակնդեղի վերամշակման գործարանը՝ ապահովելով աշխատատեղեր և ըստ այդմ որոշակի եկամուտներ աղքատ այդ տարածքում: Իհարկե, իրական հումք ներկրելն ու գործարան աշխատեցնելը կնվազեցնի «Մալաթիայի շրջանի բարերարի» եկամուտները, բայց առանց դրա մոնոպոլիաների դեմ պայքար ուղղակի չի ստացվի: Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/vakhtang.siradeghyan/posts/10205915480357072?from_close_friend=1&ref=notif¬if_t=close_friend_activity¬if_id=1463147450360126 ...

    Կարդալ ավելին
  • Մեր երկրում աննորմալ չափերի է հասնում փոխնախարարների, խորհրդականների և օգնականների ինստիտուտը: Դրանք իհարկե ապահովում են զբաղվածություն, բայց ծանր բեռ են բյուջեի համար: Սկսենք փոխնախարարներից. եթե առկա է աշխատակազմի ղեկավար որպես հանրային ծառայող, որը համակարգում է ողջ նախարարության աշխատանքը և տեսականորեն պաշտպանված է քաղաքական փոփոխություններից, և առկա է քաղաքական պաշտոնյան՝ նախարարը, որը ենթակա է քաղաքական փոփոխությունների, ապա այսպես կոչված հայեցողական պաշտոն փոխնախարարն անելիք չունի որպես նախարարության ներսի 2-3 ոլորտի համակարգող՝ լինելով անձ, որը կախված է քաղաքական փոփոխություններից: Գանք խորհրդականներին. եթե նախարարությունում աշխատում են պրոֆեսիոնալներ, ապա չեմ կարծում, թե քաղաքական պաշտոն զբաղեցնող անձը՝ նախարարը, էլ չեմ խոսում հայեցողական պաշտոն զբաղեցրած անձի՝ փոխնախարարի մասին, նորից ունի պրոֆեսիոնալ խորհրդականների կարիք, իսկ ոչ պրոֆեսիոնալ խորհրդականներն այդտեղ ուղղակի անելիք չպետք է ունենան: Նույնը վերաբերում է և օգնականների հաստիքներին՝ թե՛ նախարարի և թե՛ փոխնախարարի առումով: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/vakhtang.siradeghyan/posts/10205914526373223?ref=notif¬if_t=close_friend_activity¬if_id=146 ...

    Կարդալ ավելին
  • Իմ կարծիքով անընդհատ պատերազմական վիճակում գտնվող երկրի՝ ինչպիսին Հայաստանն է, զինված ուժերի շտաբի պետը պետք է լինի բյուրեղի պես կարծր ու հաստատուն, բյուրեղի պես մաքուր ու «թափանցիկ», ինչպես նաև նպատակասլաց ու նախաձեռնող անձնավորություն՝ լինելով ռազմական գործի գիտակ: Ու նաև կարողանա համոզել այն անձին, ով տվյալ պահին զբաղեցնում է գլխավոր հրամանատարի պաշտոնն՝ ի պաշտոնե, բանակի նահանջի ու առաջխաղացման անհրաժեշտության առումով: Չեմ կարծում, թե մեր գեներալների շարքում չկա այդպիսի մեկը՝ հատկապես որ գործողի պաշտոնավարման ժամկետի ավարտին մնացել է ընդամենը մեկ տարի: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/vakhtang.siradeghyan/posts/10205897669991824 ...

    Կարդալ ավելին
  • Չեմ կարծում, թե Իլհամը ապրիլյան ավանտյուրան կկրկնի տոնական օրերին, ինչպես սպասվում է մեր երկրում: Կարծում եմ, որ դա կանի շատ ավելի ուշ՝ երբ սպասումները «կբթանան»՝ թուլացնելով զգոնությունը: Այնպես որ շատ ավելի ճիշտ կլինի, եթե թե՛ դիրքերում և թե՛ շտաբներում պահպանվի ընդհանուր զգոնությունը, սակայն այն չլինի ծայրահեղ լարված, որպեսզի հետագայում չառաջանա հոգնություն, ինչից և կարող է օգտվել թշնամին: Նյութի աղբյուր` https://www.facebook.com/vakhtang.siradeghyan/posts/10205872047311273?from_close_friend=1&ref=notif&notif_t=close_friend_activity&notif_id=1462525423643992 ...

    Կարդալ ավելին
  • Արտաքին վտանգին դիմագրավելու համար անհրաժեշտ է կարգի բերել տնտեսությունը, օրենքի իշխանություն հաստատել կյանքի բոլոր բնագավառներում: Դա այն է, ինչին գնալ չի կարող երկրում տիրող քրեաօլիգարխիկ համակարգը: Իհարկե, կարելի է դա անելու փոխարեն անընդհատ ներգրավել վարկային միջոցներ, սակայն դրանք ստեղծում են կախվածություն` առաջացնելով այլ վտանգներ: Կարելի է նաև փորձել մի քանի «թիզ» հող տալ թշնամուն, և խաղապահներ հրավիրելով` պատսպարվել նրանց թիկունքում: Սակայն համաշխարհային փորձը ցույց է տվել, որ այդ անվտանգությունը ավելի շատ վիրտուալ է, քան իրական: Այնպես որ իրական անվտանգությունը միշտ ամենաբարդ տարբերակն է, և այն ուղղակի այլընտրանք չունի: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/vakhtang.siradeghyan/posts/10205837330443373?ref=notif¬if_t=close_friend_activity¬if_id=146 ...

    Կարդալ ավելին
  • Կարծես թե Ալիևը փոխել է մարտավարությունը. արագընթաց «փոքր պատերազմի» փոխարեն սկսել է կիրառել «նյարդերի պատերազմ»` սադրելու համար հայկական կողմին: Կարծում եմ, որ կարող ենք ընդունել նրա «խաղի» կանոնները, սակայն մեկ լրացումով. յուրաքանչյուր հայ զինվորի կորստից հետո պարտադիր կարգով ԱԳՆ-ն (հենց ԱԳՆ-ն և ոչ թե ՊՆ-ն) հայտարարություն պետք է անի համապատասխան հակահարվածի մասին, իսկ ՊՆ-ն իրականացնի այդ հակահարվածը: Ալիևը որոշել է պատերազմել Հայաստանի դեմ բոլոր միջոցներով` ուրեմն պետք է հակահարված տալ նրան նույն այդ միջոցներով մինչև որ ինքը դուրս գա համբերությունից ու անի ճակատագրական սխալ քայլ` բացելով դեպի լիակատար հաղթանակ մեր ճանապարհը: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/vakhtang.siradeghyan/posts/10205836370979387?notif_t=close_friend_activity¬if_id=1462017 ...

    Կարդալ ավելին
  • Կարծում եմ, որ պաշտպանության նախարարության երեք բարձրաստիճան պաշտոնյաների աշխատանքից ազատումը չի լուծի այն հարցերը, որ տարիների ընթացքում կուտակվել են բանակում և որ սրությամբ դրսևորվեցին ապրիլյան բախումների օրերին, որքան էլ նախարարության ներկայացուցիչը փորձի հերքել դրանք: Որովհետև աշխատանքից ազատվածներին փոխարինելու են նրանք, ովքեր ձևավորվել են նույն մթնոլորտում, ինչ ազատվածները: Բանակը որպես հասարակության հայելի իր մեջ կրում է բոլոր այն բացասական կողմերը, որոնք առկա են հենց հասարակության մեջ, և բանակն իսպառ մաքրելու համար անհրաժեշտ են լուրջ բարեփոխումներ ողջ հասարակության առումով, ինչը խիստ ցավալի և քաղաքական մեծագույն խիզախություն պահանջող գործընթաց է լինելու: Բայց այն այլընտրանք ուղղակի չունի, եթե ցանկանում ենք պահպանել մեր պետականությունը, և ոչ թե լքել մեր հայրենիքը: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/vakhtang.siradeghyan/posts/10205813082597192?notif_t=close_friend_activity¬if_id=1461665 ...

    Կարդալ ավելին
  • Միակ փոխզիջումը, որ ես կարող եմ պատկերացնել, մինչև Մինգեչաուր չգնալն է, եթե Իլհամը կրկնի ապրիլի սկզբի ավանտյուրան: Բայց դա, անկեղծ ասած, այնքան էլ խելքի մոտ չի, որովհետև մեր չգնալուց ոգևորված` ինքը կշարունակի հրադադարի խախտումները, ինչին զոհ են գնում սահմանը պահող տղաները: Բազմիցս եմ ասել` պատմությունը ցույց տվեց, որ 80 տարի առաջ ինչքան եվրոպական ղեկավարները զիջեցին Հիտլերին, այնքան բացեցին նրա «ախորժակը». դա մարդկային հոգեբանություն է, որ փոխվելու նշաններ ցույց չի տալիս: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/vakhtang.siradeghyan/posts/10205796374339496?ref=notif¬if_t=close_friend_activity¬if_id=146 ...

    Կարդալ ավելին
Загрузка...

ՖԲՀ

Քաղաքականություն