Գովազդի համար զանգահարել 099 999 409
  • Թևան Պողոսյան
  • Ես դեռ հույս ունեմ, որ ապրիլի 2-ին ընտրողն իսկապես փորձելու է գերազանցապես առաջնորդվել ընտրություններին մասնակցող կուսակցությունների և դաշինքների ծրագրերով և ոչ թե անձերով: Հասկանում եմ, որ միանգամից շատ բան չի կարող փոխվել, բայց հուսով եմ, որ սկիզբ կդրվի այն մշակույթին, երբ ՀՀ ցանկացած ընտրող ուշադրություն դարձնի ծրագրերին ու դա անի մանրակրկիտ, որ հետո պահանջատեր լինի ծրագրի կյանքի կոչմանը: Իսկ «ծրագրային ընտրություններում» մենք, իհարկե, գերկարևոր թեմա ունենք ՝ Արցախյան հիմնախնդիրը: Այստեղ մի առաջարկ ունեմ բոլորին: Մինչ վերջնականացնեք ձեր նախընտրական ծրագրերի մշակումը, Արցախյան հիմնախնդրի ձեր մոտեցումների գլուխը շարադրելուց առաջ այցելեք Արցախ և քննարկեք այն Արցախում՝ նախագահի հետ, ԱԺ-ում, Կառավարությունում, ՊՆ-ում, ԱԳՆ-ում և, իհարկե, քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների հետ: Պատկերացրեք` ձեր կուսակցությունը ստանում է հանրության վստահության քվեն. չէ՞ որ դրա համար եք պայքարում: Հիմա դրանից հետո՞ եք գնալու քննարկեք համապատասխան փոփոխությունները Արցախի հետ աշխատանքի ամենատարբեր ոլորտներում: Վստահ եմ, որ խնդրանքս հաշվի առնելու դեպքում և՛ ավելի լավ ծրագիր կգրեք, և՛ ավելի ճիշտ պատկերացումներ կձևավորվեն երկուստեք: Իսկ ես պատրաստ եմ օգտակար լինելու բոլոր քաղաքական կուսակցություններին ու դաշինքներին հանդիպումների կազմակերպչական հարցերում, հարկ եղած դեպքում կարող եմ նաև ուղեկցել այցի ընթացքում: Իհարկե եթե համարեք, որ դրա կարիքը կա: Վստահ եմ, որ այսպիսի միջոցառումները օգտակար կլինեն նախընտրական ծրագրերում Արցախյան հիմնախնդրի մասին ոչ միայն մեկ երկու նախադասությամբ ընդհանրական ձևակերպումներ ունենալու, այլ իրական տեսլականներ մշակելու համար: Դուխով։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tevan.poghosyan/posts/10155744486008378 ...

    Կարդալ ավելին
  • Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ելույթի վերաբերյալ երեկվա գրառմանս որոշ արձագանքների մասին․ Անցած 5 տարիների ընթացքում անընդհատ մի երևույթ եմ նկատել ու միշտ փորձել եմ հասկանալ՝ իրականում մարդիկ կարդու՞մ են գրածը և փորձում հասկանալ հենց քո շարադրած նախադասությունը, թե՞ միայն նկատում են այն, ինչ ուզում են նկատեն ու դրանից հետո իրենց գիտակցության մեջ առկա մտքերը փորձում բարդել քո վրա: Երեկ գրառում արեցի Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ելույթի վերաբերյալ և միանգամից նույն երևույթին հանդիպեցի: Գրում եմ պարզ նախադասություն, որ դեռ չեմ անդրադառնում բովանդակությանը, քանի որ դեռ մանրամասն կարդալու կարիք կա, գրում եմ, որ չեմ կիսում ԼՏՊ-ի շատ տեսակետներ, ՀԱԿ-ի քայլեր, բայց քոմենթների մեծ մասը հենց բովանդակության մասին էին, մի մասն էլ փորձում էր այդ բովանդակության որոշ կետեր անգամ ինձ վերագրել։ Ինձ թվում էր, որ նույն անցած 5 տարիները բավարար պետք է լինեին, որ բոլոր քոմենթ գրողները առնվազն իմանային իմ տեսակետը Արցախյան հիմնախնդրի վերաբերյալ` դա մեր ու մեր սերունդների խնդիրն է և մենք պետք է պատրաստ լինենք անցնել այդ երկար ճանապարհը: Մեկ անգամ ևս ասեմ, որ ես իմ տեսակետը հարյուր անգամ հայտնել եմ և չեմ պատրաստվում փոխել այն: Բայց պարզվում է, որ նույնիսկ այսքան ժամանակ բավարար չէ, որ մարդիկ ընկալեին և հասկանային, որ եթե մեկը գրում է՝ համաձայն չեմ շատ տեսակետներին, դա հենց դրան է վերաբերվում: Հո չե՞մ ասելու համաձայն չեմ այն մտքի հետ, որ կոռուպցիան մեր երկրի ամենամեծ քաղծկեղն է: Երկարացնելու իմաստ չեմ տեսնում, բայց մի քանի նկատառում, որը հուսամ նորից թույլ կտա բացատրել ասածս, իսկ ցանկացողները նորից կարող են ընթերցել: - Ես երբեք չեմ եղել ՀԱԿ-ի հետևորդ և չեմ լինելու: Չեմ կիսում հենց Արցախյան հիմնախնդրի լուծման իրենց պատկերացում, ԵՏՄ-ական կողմնորոշումը և այլ շատ այլ հարցեր: Վերջակետ։ - Սովորել պե՞տք է, թե ինչպես է փաստարկում իր խոսքը ԼՏՊ-ն: Պե՞տք է հասկանալ, թե ինչպես մարդ կարող է մի ելույթով քաղաքականացնել և մանիպուլիացնել ամայացած ամբողջ դաշտը: Այո։ Վերջակետ։ - Խառնե՞ց բոլորիդ: Այո: Վերջակետ։ - Բա այդքան անիմաստ էք համարում ու այդքան եներգիա ծախսեցիք պիտակավորելու, հայհոյելու, դատավորի պես վերջնական վճիռը հայտարարելու համար․․. Այդքան եներգիա ու ջա՞նք տարավ անիմաստությունը ձեզանից: Այո։ Իսկ ասածս պարզ մի բան էր: Հրապարակային խոսք մշակել ու հրամցնել իմացող մարդ մեր երկրում շատ քիչ կա: Շատ շատ քիչ, ես միայն 2-3-ին գիտեմ, ԼՏՊ-ն հաստատ մեկն է նրանցից։ Այս ելույթին էլ հարկավոր է առնվազն նույն մակարդակի կամ մի բան էլ ավել մակարդակի խոսք հակադրել, որ ամեն ինչ տեղն ընգնի։ Առայժմ տեսնում եմ միայն հակադարձ աղմուկ և ոչ մի հիմնարար խոսք։ Հիմա ես ո՞նց հասկանամ, թե իսկ դու՞ք ինչ էիք կարդում, իսկ դու՞ք ինչ էիք լսում, իսկ դու՞ք ինչ էիք ցանկանում ասել: Անձնական վիրավորանքներին չեմ անդրադառնալու, բացի մեկից “...լսելով կորցրել եք մտածելու կարողությունը, բարդույթավորված խեղճ ղարաբաղցի պատգամավոր..” ասելով մի կորցրեք մտածելու կարողությունը, թե չե կհայտնվեք բարդույթավորված խեղճ մարդու կարգավիճակում, տիկին Վարդուհի Իշխանյան: Վստահ եմ, որ ձեր գնահատականը հիմնված է սեփական փորձի վրա: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tevan.poghosyan/posts/10155650314988378 ...

    Կարդալ ավելին
  • ՀԱԿ 2-րդ համագումարում Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ելույթը դիտեցի ծայրից ծայր։ Անկախ իմ վերաբերմունքից այդ կուսակցության քայլերի և առաջին նախագահի առանձին դիրքորոշումների հանդեպ` ազնվորեն գրում եմ զգացածս. ի դեմս նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի` Հայաստանն ունի խորքային պետական գործիչ, որպիսիք շատ չեն մեր երկրում, իսկ ավելի անկեղծ՝ շատ և շատ քիչ են։ Խորհուրդ մեր նոր կառավարությանը՝ ուշադիր ընթերցեք այդ ելույթը, այնտեղ մտածողության, հատկապես լեզվամտածողության առումով շատ բան կա սովորելու։ Ամբիցիաների հետևից պետք է գիտելիք գա, խորքային մտածողություն, մի քիչ էլ տաղանդ գա, պոնտերն ու ինքնաառաջմղումը, «պինդ տղայի» դատարկ դիմակը կարճ կյանք ունեն։ Մինչ բովանդակային քննարկումը, էլի մի քանի անգամ հաստատ կկարդամ։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tevan.poghosyan/posts/10155647075768378 ...

    Կարդալ ավելին
  • 1991-ի դեկտեմբերի 10-ին Արցախի բնակիչները գոյություն ունեցող իրավական դաշտի շրջանակներում լեգիտիմ ընտրություն կատարեցին անկախության ճանապարհով շարժվելու օգտին: Վստահ եմ, որ բանական մարդիկ հասկանում են, որ դա այդ օրվա դրությամբ գոյություն ունեցող իրավական հնարավորության օգտագործումն էր, և հայկական կողմից որոշումներ կայացնողների մեջ չկար մտայնություն, թե Արցախն ու Հայաստանը իրարից անկախ պետք է լինեն: Միացման ուղին երկար է լինելու, բայց անշեղորեն գնալու ենք դրանով. այդ օրվա խորհուրդը և արցախցու ընդունած որոշումը հենց սա է իմ կարծիքով։ Անցել է ուղիղ 25 տարի: Պատերազմ, կորուստներ, հաղթանակներ, վերականգման աշխատանքներ, նոր սերունդ, սահմանադրություն, ընտրություններ, ժողովրդավարական ինստիտուտներ, միջազգային հարաբերություններ, անհաջողություններ, հաջողություններ... Մի խոսքով՝ կյանք է, ապրում ենք, երևի պայքարում ենք, առնվազն փորձում ենք՝ քաղաքական մանիպուլյացիաներից մինչև ազնիվ նվիրական պայքարի մեթոդներով: Իսկ գլխավոր խորհուրդը մնացել է նույնը՝ միացման ճանապարհը երկար է լինելու, բայց անշեղորեն գնալու ենք դրանով: Դե ուրեմն՝ չհոգնենք, չհանձնվենք, թևաթափ չլինենք, իրականում դասեր քաղենք, փոխվենք, բարեփոխվենք, ազնիվ լինենք, ստեղծագործենք, արարենք, սիրենք, ծնվենք շատ, ապրենք, քանի որ միացման ճանապարհը երկար է լինելու, բայց անշեղորեն պետք է գնալ դրանով: Պայքարի հավատի ու հաղթանակի համաշխարհային խորհրդանիշներից մեկը՝ Նելսոն Մանդելան, ունի մի հրաշք խոսք՝ ժխտել մարդկանց իրավունքները հավասարազոր է վիճարկել նրանց՝ բուն մարդկության ցեղին պատկանելը: (“To deny people their human rights is to challenge their very humanity.” Nelson Mandela ) Մենք ունենք իրավունքներ և որևէ մեկին չպետք է նայենք մեր իրավունքների իրագործման հարցում: Ի՛մ սիրելի հայրենակիցներ, դուխով։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tevan.poghosyan/posts/10155612599418378 ...

    Կարդալ ավելին
  • ԱԺ-ում հայտարարությունների ժամի հայտարարությանս տեքստը: Հարգելի՛ գործընկերներ, Խոսքս սկսեմ արդեն դասական դարձած ոճով հարցադրումներով. - վերևներում նստածները պատկերացնու՞մ են արդյոք պետական համակարգի իրական մասշտաբները, - թերևս ոչ, - գիտե՞ն արդյոք ամեն իրենց հասած փաստաթղթի տակ ինչքան մարդկային աշխատանք կա, ծանո՞թ են արդյոք այն առաջին կարգի մասնագետի ապրումներին, ում գրած տեղեկանքը հետո դառնում է իրենց հերթական հեռուստաներկայացման պիեսը, - ոչ, - իսկ պատկերացնու՞մ են արդյոք այն կիրթ մարդու ներաշխարհը, ով չգիտի, թե մայրամուտին մոտ իր կազմած որոշման նախագծի մասին արդեն վեցերորդ շեֆի վեցերորդ ցուցումին սպասի, թե՞ տուն վազի ջերմությամբ պառկած զավակին թեյ տալու, - ոչ, - իսկ պատկերացնու՞մ են արդյոք, որ տարիներ ի վեր բարեխղճորեն, առանց ինքնափիառի,գլուխը կախ աշխատող մասնագետի համար 180 հազար դրամ աշխատավարձը կյանքին կապող թելն է, որն առանց այլընտրանք թողնելու կտրելը կործանում է նշանակում։ - թերևս ոչ։ Տիկնա՛յք և պարոնա՛յք, Հայաստանում այսօր խաչակրած արշավանք է հայտարարվել պետական ապարատի դեմ։ Ամեն օր կաթիլ առ կաթիլ քամահրանքի նոր ալիք ու մեր կյանքի բոլոր խնդիրների մեղքը անտեսանելիորեն ուղղվում են պետական ապարատի ստորին օղակներ։ Ու որպես հետևանք, թմբկահարվում է ամեն ինչում մեղավոր այդ «թշնամու» վնասազերծումը։ Չե՞ք նկատել։ Հաստատ նկատել եք։ Մարդիկ ահաբեկված են։ Բոլորդ էլ շատ լավ գիտեք դրա մասին։ Այո՛, պետական ապարատի բարեփոխում և չափսերի փոքրացում պետք է մեր երկրին։ Շատ է պետք։ Կրճատե՛ք 3 հազար պետական ծառայող, ես ավելի քան կողմ եմ, բայց 10 հազար մասնավոր նոր աշխատատեղ ստեղծելուց ու 3 հազարին առաջնային համազոր այլընտրանք առաջարկելուց հետո միայն, սիրելի՛ամենահզորներ։ Մի՛ վերցրեք, ու հենց այնպես դուրս մի՛ շպրտեք տարիներ ի վեր իր հայրենիքին ծառայած մարդուն։ Ամեն մարդ մի աշխարհ է։ Աշխարհն առանց այն էլ արդար չէ։ Մի՛ մթագնեք ու մի՛դրդեք մարդկանց կյանքի հանդեպ դառնանալու։ Կառավարել, չի նշանակում ճակատագրեր որոշել կամ խեղել դրանք, կառավարել նշանակում է լույս բերել։ Մեղք մի՛ գործեք, խնդրում եմ ձեզ. չարած գործերը թույլերի ու անպաշտպանների չհիմնավորված զոհաբերությամբ քողարկել հնարավոր չէ։ Ստեղծե՛ք այլընտրանք, որ մեղք չգործեք։ Շնորհակալություն։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tevan.poghosyan/posts/10155590331683378 ...

    Կարդալ ավելին
  • - Ֆեյսբուքյան էջիս 4-օրյա տեղեկատվական հոսքը ամփոփելով՝ կարող եմ ասել, որ գոնե իմ պատի հիմնական քննադատողները մարդիկ էին, որոնց ես ճանաչում եմ որպես մեր բանակի մշտական սատարողների, մարդիկ էին, որոնց ես անձամբ գիտեմ որպես ապրիլյան պատերազմից հետո բանակի համար որևէ խնդիր լուծելու համար քունը կորցրած նվիրյալներ, ովքեր ամեն օր մի բան գտնում են, հայթայթում, բերում, տեղ հասցնում ու չեն խոսում դրա մասին։ - Կային նաև նախաձեռնությունը պաշտպանողներ։ Ցավոք, նրանցից շատերը, սխալ ընկալելով քննադատությունը, ոչ թե ներկայացնում էին գաղափարի դրական լինելը, այլ հարձակվում էին քննադատողների վրա ու դրանով իսկ սխալ ուղղությամբ տարան թեմայի քննարկումները: Անձնական դաշտում հարվածներով տեղ չեք հասնելու, պարոնա՛յք: - Իմ հորդերն է բոլորին. տղե՛րք, ապրիլից մի «խրամատում» էինք, իրականում դուրս չեք եկել այնտեղից, պարզապես ժամանակավորապես «խրամատի» տեսքն է փոխվել: Հիշե՛ք, որ այդ տեսքը կարող է ընդամենը մի քանի ժամում նորից փոխվել, ու նորից իրար մեջք է պետք լինելու պահել: Մի՛ վիրավորեք այլ կարծիք ունեցողին, վաղը կարող է հենց նա լինի ձեր կյանքը փրկողը։  - Իշխանություննե՛ր, մի՛ թողեք կուրորեն ձեր հրահանգը կատարողներին վիրավորել սրտացավ քաղաքացիներին: Բացատրե՛ք, որ պետք է հարգել քննադատողներին և այլընտրանքային ուղղություններ առաջարկողներին, ու ստիպեք, որ ներողություն խնդրեն անընդունելի պիտակավորումների համար: Պահաջե՛ք ներողություն խնդրեն «տականք», «դավաճան» ու այլ բառերի համար, որոնք ասվել են բանակի իրական օգնողների հասցեին նույնպես: - Իշխանություննե՛ր, «ոտի տակ» տալով մարդկանց կարծիքը՝ միայն ու միայն անարդարության զգացումն եք խորացնելու և հարվածելու եք արժանապատվությանը: Իշխանություննե՛ր, գտե՛ք բանալին դեպի հայաստանցու սիրտը և մի՛ կորցրեք քննադատողներին: - Իսկակա՛ն օգնողներ, հանկարծ չհոգնե՛ք, չնեղանա՛ք, չընկճվե՛ք, բոլորս լավ էլ գիտենք, որ ոչ ոք մեր վատը մեզանից չի տանելու, բայց մեր բանակը մերն է: Հայո՛ց բանակ, դուխով: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tevan.poghosyan/posts/10155512958303378 ...

    Կարդալ ավելին
  • Երբ սիրելիդ ամնեզիա՝ հիշողության կորուստ ունի, երբեմն ամեն օր պետք է հիշեցնես, թե ով ես, ինքը ով է, ինչ հարաբերություններ ունեք։ Ու սիրելի անձը չի զլանում ամեն օր դա անել, չէ՞ որ սիրում է, չէ՞ որ հարազատ է։ Հիմա մենք ենք, ամեն օր Երևանի սրտում ինչ-որ բարբարոսությունից հետո պետք է հիշեցնենք, որ սիրում ենք Երևանը, որ այն մեզ հարազատ է։ Երբ 2012 թվականին ակտիվիստների կողմից ամիսներ շարունակ չթույլատրվեց Երևանի պուրակներից հերթականը՝ Մաշտոցի պուրակը չապականել, քաղաքական դաշտին կրկին հիշեցվեց, որ Երևանը հարազատ է։ Խառնվեց ՀՀԿ-ն, խառնվեց վարչապետը, խառնվեց քաղաքապետը ու վերջում՝ «Տարո՛ն, սիրուն չի» ձևակերպմամբ վերականգնվեց նախագահի կողմից Երևանի հարազատ լինելու ամնեզիան։ Որոշվեց, որ Երևանի կենտրոնն ուրիշ է, որ «Երևանի կենտրոնի հանդեպ հետաքրքրությունն ու պահանջները շատ մեծ են»։ Սա իմ խոսքերը չեն, սա այն ժամանակ արտահայտած Նարեկ Սարգսյանի խոսքերն են։ Ի պատիվ այն ժամանակվա կառավարության՝ հրավիրվեցին մի շարք ճարտարապետներ ու այլ մասնագետներ, տեղի ունեցան լայնամասշտաբ քննարկումներ, ու ի վերջո որոշվեց, որ Երևանի կենտրոնի համար քաղաքաշինական այլ մոտեցում է անհրաժեշտ։ Բյուրոկրատները հեշտ են մոռանում, որ պետք է սիրել Երևանը։ Նրանց պատասխանն է՝ «օրենքով ոչինչ անել չենք կարող» կամ «սեփականատերն է որոշում» կամ էլ «մեր ցուցակում այդ շենքը չկար ...»։ 2013 թվականին հաստատվեց «Երևանի փոքր կենտրոնի կառուցապատման մասին օրենքի» հայեցակարգը։ Պահանջվեց 3 տարի, որպեսզի հայեցակարգը դառնա օրենք։ Սեր չկար։ Որ սեր լիներ, մեկ ամսում կանեին։ 2016 թվականի հունվարին օրենքի նախագիծը մտավ ԱԺ, մտավ ու այդպես էլ մնաց օրակարգում։ Դեռ այնտեղ է։ Ու հիշեցինք կամ ավելի ճիշտ ստիպված նոր կառավարությանն ու հին քաղաքապետարանին հիշեցրեցինք, որ սիրում ենք Երևանը, երբ տեղի ունեցավ պայթյունը։ Մաշտոցի պուրակից մինչև պայթյուն։ 2012 թվականից մինչև 2016 թվական։ Ես սպասում եմ, սպասում եմ, թե երբ մեր իշխանությունները կապացուցեն, որ սիրում են Երևանը, որ այն հարազատ է, որ չենք մոռացել նրա մասին, որ «Երևանի փոքր կենտրոնի կառուցապատման մասին օրենքն» ի վերջո ընդունվի, ու ստանդարտ բյուրոկրատական «սեփականատերի որոշումն է» պատասխանների տակ չթաքցնեն Երևանի հանդեպ անտարբերությունը։ Ամեն անգամ բողոք կամ պայթյուն չպիտի լինի, որ հիշեցնենք, որ սա Երևանն է։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tevan.poghosyan/posts/10155451231818378 ...

    Կարդալ ավելին
  • Հոկտեմբերի 27։ Այսօր պատգամավորներով գնալու ենք ծաղիկ դնելու այն վախենալու արձանի մոտ։ Ու հետո պերերիվ-բան, բաժակաճառեր։ Ու քանի դեռ հոկտեմբերի 27-ից 17 տարի անց դեռ ՊՊԾ գնդի գրավում է լինում, ուրեմն մենք այդպես էլ բան չենք հասկացել։ Խոնարհում զոհերի հիշատակին։ Տիկի՛ն Բախշյան ջան, բոլոր ուրախ ու տխուր օրերին հիշե՛ք խնդրում եմ իմ ուսի մասին, որին միշտ կարող եք հենվել։ Գերհզորների ամրություն չեմ խոստանում, բայց հաստատ հոգով ու սրտով եմ Ձեր կողքին։ Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tevan.poghosyan/posts/10155446169398378 ...

    Կարդալ ավելին
  • Երևանն ինքն իր հոտն արդեն ընտրել է, հարգելի՛ տիկնայք ու պարոնայք։ Էդ որ նստել որոշել եք, որ Երևանին գույն, հոտ ու ծաղիկ եք կպցնելու, գոնե մեկ անգամ աննպատակ թափառել ե՞ք քաղաքի թաց փողոցներով։ Փորձե՛ք, պարոնա՛յք, ու անպայման կնկատեք, որ քաղաքն իր հոտը փոխել է ու նոր հոտ ունի արդեն։ Բորշչի հոտ չէ, պելմենիի, սոլյանկայի կամ բեշբարմակի էլ չէ։ Թաց Երևանի փողոցներում ամեն քայլափոխի էսպրեսսոյի ու կրուասանի հոտն է բռնում ուղեղդ, հարգելի՛ տիկնայք ու պարոնայք։ Չմոռանաք սա. Երևանն իր ընտրությունն արդեն կատարել է... Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tevan.poghosyan/posts/10155442808643378 ...

    Կարդալ ավելին
  • Սոցիալական ցանցերում մարդիկ Սասնա Ծռերի գովք-փառաբանումից սահուն անցում են կատարել նոր վարչապետի մեծարման-երկրպագմանը։ Բոլորս ենք տեսնում։ Իմ սիրելի Umood բլոգերը ժամանակ առաջ ասում էր՝  ... Երկրում դեռևս մնացողները մշտապես կուռք են փնտրում... ... իր ուժերին չհավատացող ժողովուրդը կուռքերի կարիք ունի, միշտ ու ամենուրեք... ... Երկրի ժողովուրդն իր ուժերին չի հավատում... ... հավատում էր, հավատում էր սարի չափ... ... բայց տարեց-տարի հավատը մաշվեց ու մնաց մի բուռ քարի չափ... ... հիմա Երկրի ժողովուրդը կուռքեր է փնտրում, որ իր քարի չափ հավատը հենի սարի չափ թվացող կուռքերին, որ հավատա վաղվա օրվան ու ապրի... ... կուռքեր փնտրելու անսովոր Երկրի ժողովուրդը որտեղ ասես չի փնտրում ու գտնում իր կուռքերին... ... փնտրում է ուր պատահի... ... գտնում է ում պատահի... ... ու ծնվում են կուռքերն իրար հետևից... ... ծնվում են վաղվա օրվա հանդեպ Երկրի ժողովրդի վախից... ... ու նոր կուռքին գտած ժողովուրդը մի պահ լցվում է հավատով... ... ու նոր կուռքը մնում է պատվանդանին, մինչև այն պահը, երբ Երկրի ժողովուրդը հիասթափության ցավից գալարվելով հասկանում է, որ «սարը» սար չէր ու իրեն մնացել է իր ուժերի հանդեպ քարի չափ իր հավատը, որն հերթական հիասթափությունից ավելի է փոքրացել... ... էսպես փոքրանում է հավատի քարն ու փոքրանում... ... ու փոքրանալու է էնքան, մինչև օրերից մի օր հերթական կուռքի հետևից ընկած «հեղափոխական» կամ «ռեակցիոներ» կռապաշտը աչքերը վեր կբարձրացնի ու իր վերջին կուռքի աչքերում կկարդա իր տեսակի դատավճիռը... ... ու փոքրանալու է էնքան, քանի դեռ Երկրի ժողովուրդը չի հասկացել իր հանդեպ հավատի ժայռը ստեղծելու պարզ խորհուրդը... ... փոքրանալու է, քանի Երկրի երիտասարդը վայր չի նետել բոլոր կուռքերին իրենց փտած պատվանդաններից ու չի ազատվել կուռքեր ունենալու հին սերնդի հիվանդ մարմաջից... ... կռապաշտ հասարակություններն ապագա չունեն... ... ապագան սեփական ուժերին, հարազատին ու հարևանին, ընկերոջն ու հայրենակցին, սեփական երկրի քաղաքացուն վստահող ու թիկունք կանգնող ժողովուրդներինն է... ... ապագան յուրաքանչյուրի համար հոգացող ու բոլորին հարգող, մյուսի ցավով այրվող, «ուրիշի երեխա» չճանաչող, դռան առաջ «մետրը-մետրի մետլախ» չանող ժողովուրդներին է... ... ապագան մրցության մեջ մրցակցին իր հետևից տանող ժողովուրդներին է... ... ու մենք հաստատ կանք էդ ապագայում... ... որովհետև թեև բազում են դեռ հեռացող կուռքերի համար թախծող հավատապակասները, արդեն ոտքի են կանգնում նրանք, ովքեր իրենց ուժերի հանդեպ հավատի քարը դնում են մյուսինի կողքին... ... էդ քարը տեսա խոհանոցում կախված թղթի վրա՝ Չիչխանի վրա փոքր ՀԷԿ-ի շինարարությունը արգելելու պահանջով, վրան մեկ ստորագրություն՝ իմ ամենաերիտասարդ գործընկերոջ ստորագրությունը ... ... տուն էի գնում, տեսա էդ թուղթն ու հետ դարձա, որ ավետեմ... ... որ գալիս են նրանք, ովքեր պահանջում են նախ իրենցից, պահանջում են հայրենակցից (բա հո չես ասի՝ քաղաքացիակցից) ու հետո նոր միայն՝ կառավարությունից... ... որ գալիս են նրանք, ում համար գրվել են Երկրի Սահմանադրության առաջին երկու հոդվածները... ... որ գալիս են նրանք, ովքեր գետնին գալարվելու փոխարեն փորձում են շարժել կողքինին... ... որ գալիս են նրանք, ովքեր իրենց հավատի քարը մեկնում են քո քարին ու կրկնապատկում հավատդ... ... որ գալիս են նրանք, ում հավատը էքսկավատորներ է շարժում ու վաղը սարեր է շարժելու... ...նրանց կուռքեր պետք չեն, նրանց հերիք է կողքին կանգած հայրենակցի հավատի ջերմությունը ... ...Թռչկանը վկա... Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/tevan.poghosyan/posts/10155437260998378 ...

    Կարդալ ավելին

ՖԲՀ

Քաղաքականություն