• Ալեն Ղևոնդյան
  • Վերացարկվելով վերջին շրջանում ակտիվացած «տարկետման վերացում - գիտության չզարգացում» թեմայից և կենտրոնանալով շատ-շատերի կողմից անուշադրության մատնված ՀՀ 2018-ի բյուջերում գիտության ծախսերի կրճատման կոնտեքստի վրա՝ ինձ թույլ տամ մի քանի դիտարկումներ. - Հավանաբար նախ պետք է գիտության ոլորտի ու հատկապես գիտնականների հաշվառում անել՝ ելնելով այն դիտարկումից, որ գիտական աստիճան ունեցող ամեն անհատ չէ, որ գիտնական է և սահմանել չափորոշիչներ հասկանալու, թե ովքե՞ր ունենք գիտության ոլորտում... - Ըստ ոլորտների պատվերներ իջեցնել պետությունից գիտական հանրույթի ամենատարբեր սեգմենտներ՝ պահանջելով շոշափելի ու առարկայական «պրոդուկտ»: Ակադեմիական գիտությունը պետք է տրանսֆորմացվի առարկայական օգուտ տվող գիտության: -Մյուս կողմից առավել ակտիվ քայլեր պետք է ձեռնարկվի մասնավոր հատված-գիտություն փոխշահավետ կապ ստեղծելու առումով: Այս մասով կարծես արդեն ինչ-որ նախադեպեր ունենք: - Գիտության այն ոլորտներում, որտեղ կարճաժամկետ պրոդուկտ տալը հնարավոր չէ, սահմանել մոնիթորինգ և փորձել հետազոտության ակնկալվող արդյունքերը կոմերցիոնալիզացնել: - Պետական ու հանրային կառավարման ոլորտի բոլոր ստորաբաժանումների և գիտական հիմնարկների միջև մշակել օպերատիվ ու արդյունավետ գործակցության մեխանիզմներ: - Հավանաբար կլինեն հետաքրքիր այլ դիտարկումներ էլ, որ տեղ չգտան վերոնշյալում, այնպես որ այս շարքը հավանաբար հնարավոր է նաև շարունակել: Ու ամենակարևորը՝ երբ իջեցված պատվերները չեն կատարվի պատշաճ կերպով ու անհրաժեշտ ժամկետներում, երբ գործակցությունը «պետություն-գիտության ոլորտ» իրականություն չի դառնա, նոր միայն Գործադիրը հիմքեր կունանա գիտության ոլորտի բյուջեն լեգիտիմ ու հիմնավոր կերպով շոշափելիորեն կրճատել՝ ուղղելով այն այլ առաջնահերթությունների: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/alen.ghevondyan/posts/10210734421062249 ...

    Կարդալ ավելին
  • Չխորանալով Ժնևում տեղի ունեցած այսօրվա հանդիպման քաղաքական, տարածաշրջանային, քարոզչական, գործընթացային կամ այլ օրակարգի ու «արդյունքների» մեջ՝ զուտ մարդկային առումով ավելի հետաքրքիր է մեկ այլ բան: Երբ օրեր առաջ Ալիև Կրտսերն ասում էր, թե «ապրիլին լավ դաս է տվել հայկական կողմին», չէր մտածում, որ ակնկալվող հանդիպման ժամանակ ՀՀ նախագահն իրեն կարող է և հարցնել, թե՝ տղա ջան, էդքան զոհ ու վիրավոր տալով դու էդ ո՞ւմ ես դաս տվել կամ ինչ խնդիր ես լուծել: Վերջիվերջո, երկուսն էլ հստակ գիտեն, թե իրականում ադրբեջանական կողմը որքան զոհ ու վիրավոր է տվել, ու տղայական քարոզչական դրսևորումներն այս դեպքում քմծիծաղ են առաջացնում: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/alen.ghevondyan/posts/10210505750065617 ...

    Կարդալ ավելին
  • Խաղաղության պարտադրման գործողություններում ամենաբարդն այնպիսի ռազմավարություն մշակելն ու իրականացնելն է, որ մի կողմից արդյունավետ կերպով ստիպես թշնամուն չկրակել, մյուս կողմից՝ չանցնես այն սահմանը, որը կհանգեցնի լայնածավալ գործողությունների վերսկսմանը: Ամենաբարդը միշտ էլ սահմանը որոշելն է, քանի որ մեզ համար դա զինվորի, սպայի անվտանգության հարց է, հակառակորդի համար՝ քաղաքական դիվիդենտի խնդիր: Ու կարծես դեռ արդյունավետ բանաձև այս հարցում մենք չենք մշակել: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/alen.ghevondyan/posts/10209732787222029 ...

    Կարդալ ավելին
  • Գրեթե բոլոր երկրներում բանակը փակ համակարգ է: Դա օբյեկտիվ, ընկալելի, տրամաբանված իրողություն է: Սակայն բանակի փակ համակարգ լինելը, բացի նրանից, որ կապված է այդ ինստիտուտի գործառնման հետ, կարող է նաև հանգեցնել այդ նույն ինստիտուտի ռեգրեսին, երբեմն նրա գործառնման արդյունավետության նվազմանը: Հաճախ ներքին անխուսափելի խնդիրները, կառուցվածքային ու կազմակերպչական ոչ բավարար արդյունավետ կանոնակարգերը, այդ ոլորտի որոշ սուբյեկտների անհատական անպատասխանատվությունը և մի շարք այլ հանգամանքներ, որոնց մի մասը բանակին է հասել որպես «ժառանգություն», մյուս մասը՝ ներթափանցել է հասարակական հարաբերություններից ու ոչ միշտ արդյունավետ մենեջմենտի՝ տարիներ շարունակ ձևավորված «բարի» ավանդույթներից, բանակի նման փակ համակարգերում ունենում են քայքայիչ ազդեցություն: Նման հանգամանքներով է պայմանավորված, որ բանակը դառնում է խիստ պահպանողական, արտաքին ազդակներին պասիվ արձագանքող, երբեմն լճացած կառույց, որը քայլ առ քայլ կարող է կորցնել իր մարտունակությունն ու ամբողջականությունը՝ ինչ-որ մի հանգրվանում մեծ, երբեմն՝ արդեն անլուծելի խնդիրներ ստեղծելով պետության ու անգամ պետականության պահպանման առումներով: Հետևաբար, բանակում առկա խնդիրները պետք է լուծել. լուծել օբյեկետիվ ինֆորմացիայի ու հետևողական որոշումների հիման վրա: Հենց այս կոնտեքստում (ինչպես նախկինում էլ ինքս մի շարք անգամներ նշել եմ) ամենից կարևոր դերակատարումն ունեն համակարգի(բանակի) հետադարձ կապը և առկա իրավիճակն առավել արդյունավետ դարձնելու կամք ու ցանկություն ունեցող թիմի առկայությունը: ՀՀ ցանկացած Պաշտպանության նախարար պետք է համակողմանի իրազեկ լինի, թե ՀՀ ԶՈՒ-ում ի՞նչ է կատարվում ոչ միայն իր ենթակա-սպաների զեկուցագրերից, այլ տեղեկության առաջնային աղբյուր հանդիսացող զինծառայողներից: Սա, կարծում եմ, առաջին հերթին պետք է բանակում խնդիրների լուծման, հասցեական ու թիրախավորված բարեփոխումներ անցկացման առումով: Կախված նրանից, թե որքան ՀՀ ՊՆ-ի որոշում ընդունող օղակների ու զինծառայողների միջև հետադարձ կապը կլինի ակտիվ ու օբյեկտիվ, այնքան բանակի՝ մարտունակության ու արդյունավետության բարձրացման հիմքով նախաձեռնած փոփոխություններն առավել թիրախային ու լիարժեք կլինեն, այնքան սպան ու զինվորը կարող են առավել միաբան ու արդյունավետ աշխատել, տնտեսական ռեսուրսներն ու նյութական բազան առավել թիրախային կծախսվեն, ռազմական կանոնակարգերն առավել հասցեական, իսկ զինծառայությունը առավել արդյունավետ կլինեն: Կարծում եմ հենց նման խնդիրների լուծմանն էր ուղղված ՀՀ ՊՆ-ի կողմից առաջադրված «Դիտակետ» սոցիոլոգիական հարցումների ծրագիրը, որի մասին նաև այսօր իր ասուլիսում խոսեց ՀՀ ՊՆ նախարար Վ.Սարգսյանը: ՀՀ ՊՆ նոր նախաձեռնությունը զինծառողներին ծառայության ավարտից հետո հնարավորություն է տալիս անանուն սոց.հարցման միջոցով նշել ու բարձրաձայնել իրենց ծառայության ընթացքում առկա խնդիրների, թերացումների ու բացթողումների մասին:  Ինֆորմացիան, սոցիոլոգիական ֆիլտրման գործիքակազմի միջոցով մշակման ենթարկվելուց հետո, կարող է կարևորագույն ու շատ անհրաժեշտ գործիք դառնալ բանակում իրական վիճակի մասին օբյեկտիվ ու այլընտրանքային տեղեկատվություն ստանալու, դրա հիմքով, հետևություններ ու փոփոխություններ նախաձեռնելու/իրականացնելու համար: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/alen.ghevondyan/posts/10209667130540653 ...

    Կարդալ ավելին
  • Զեյթունի «Երևան Սիթի»-ի մուտքի մոտ կոկիկ հագնված ալեհեր մորուքավոր տղամարդը, երբ սիգարետի մնացուկ է հավաքում, ուրեմն իր վրա կառավարման պատասխանատվություն ստանձնած իշխանության թիմն առնվազն մի քանի անգամ առավել ջանք, եռանդ ու կամք պետք է գործադրի իրավիճակը փոխելու ուղղությամբ... Հ.Գ. Ու երբ դու, առանց բառ արտասանելու, մի քանի թղթադրամ ես դնում նրա գրպանը, նա հայացքն է փախցնում, որ չնայի աչքերիդ մեջ... Հեչ լավ չի... Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/alen.ghevondyan/posts/10209580251488731 ...

    Կարդալ ավելին
  • Մեր մեծագույն խնդիրներից մեկն էլ այն է, որ մենք շատ ենք սիրում թերագնահատել մեր հակառակորդին, ստորացուցիչ ու սուբյեկտիվ որակումներ տալ նրան:  Էդպես որակումներ տալով էլ մեր «անուղեղ» հարևանը կարողանում է հասնել նրան, որ ոչ միայն իր մոտ է փակում ԵԱՀԿ գրասենյակը, այլ նաև, չնայած հայկական կողմի մեծագույն ջանքերին, նաև հասնում է նրան, որ մեզ մոտ էլ այդ նույն գրասենյակը փակվի: Իրականում դա շոշափելի հարված է մեզ ու հատկապես ԵԱՀԿ-ին: Ադրբեջանը քայլեր է ձեռնարկում,որով գործնականում փաստում է, որ ԵԱՀԿ ֆորմատին այլընտրանքեր է փնտրում ու իրողություններ է ֆիքսում, որոնց պայմաններում կարծես ԵԱՀԿ-ն էլ մի տեսակ խաղից սկսում է դուրս մնալ: Այսօր փաստորեն եվրոպացիները լծակ չունեն ազդելու Բաքվի վրա: Ու դա շատ լավ երևաց նաև վերջին սահմանային միջադեպի վերաբերյալ նրանց հասցեական քննադատական գնահատականներում: Բան, որ երբևէ տեղի չէր ունեցել: Իսկ մեր արձագանքը ոչ թե ոգևորության հարթակում պետք է լիներ, այլ ավելի շատ մտահոգության, քանի որ կարծես ռեգիոնալ հարթակում լուրջ սրացումների ենք ականատես լինելու, որտեղ գոնե երկու խաղացողի՝ Թուրքիայի ու Ադրբեջանի մասով ունենք առավելապես անկառավարելի «գործընկերներ»:  Ու հիմնական հարցը...գիտե՞նք ինչ ենք անելու, թե՞ ըստ իրավիճակի... Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/alen.ghevondyan/posts/10209334334420958 ...

    Կարդալ ավելին
  • Երեկվանից «ամենակարող» ՖԲ հանրույթի հիմնական թեման Արտակ Սարգսյանի («ՍԱՍ»-ի Արտակ, չնայած, կարծեմ, Երևանի կոշիկի, հագուստի մի շարք հայտնի ու անհայտ խանութներ, ժամանցի վայրեր նույնպես իրենն են) հայտնի ձայնագրությունն է, ուր նա իր աշխատողների հետ քննարկում է, նրանցից պահանջում ընտրական քվեներ բերել: Հետո, կարծես, «ռազբոր» է անում այդ թեմայով, թե ով, ինչպես է աշխատել, որակումներ տալիս աշխատողներին, այդ թվում՝ վիրավորական (իհարկե, եթե ձայնագրության ձայնը իրենն է :)): «Երկիրը երկիր չի», «քաղաքացին էլ՝ քաղաքացի» պիտակային որակումներից վերացարկվելով՝ նշենք, որ այս առումով ամենատարբեր կարծիքներ հնչեցին: Մարդկանց մի զգալի մասն, իհարկե, վրդովվեց, մյուսները՝ կատաղեցին, երրորդները՝ զարմացան, չորրորդները որևէ կերպ չվերաբերվեցին: Կարծիք հայտնողների մի մասն ասաց, որ երևույթը մեր եղած խաղի կանոնների ներքո շատ նորմալ է: Որոշները փաստեցին, որ սա առհասարակ նորմալ է գրեթե բոլոր երկրներում: Ու սկսեցին փոխադարձ մեղադրանքները, բարոյագիտական-քաղաքագիտական գնահատականները, հակընդդեմ փաստարկներն ու հերքումները, քննադատությունը, մեղավորներ փնտրելը և այլն, և այլն... Մի խոսքով՝ բավական «ուրախ» էր: Այս ամենում ամենից զարմանալին նշյալ երևույթի վրա զարմացողներին էին... Ու իրենց մի հարց՝ դուք վերջին, ասենք, 25 տարում ո՞ր երկրում/հասարկությունում եք բնակվել, ո՞ր երկրի քաղաքական պրոցեսներին եք մասնակցել... Սա նման առաջի՞ն դեպքն է, որ այդքան զարմացած եք... :) Վերադառնանք հայտնի ժողովին... Երբ ժողովի մասնակիցներին քվեներ բերելու պահանջով դիմեցին, ներկաներից քանի՞սը հարժարվեց: Քանի՞սը ասեց, որ դա իր համար անընդունելի է, օրենքի խախտում է և այլն: Հավանաբար ոչ մեկը: Կասեք՝ վախենում էին աշխատանքը կորցնելուց: Իհարկե, ճիշտ եք. վստահորեն կկորցնեին, քանի որ աշխատանքի անցնելիս էլ լավ պատկերացնում էին, որ, բացի իրենց բուն գործից, նրանց վրա ամենատարբեր գործառույթներ էլ էին դրվելու: Ու դա այն ժամանակ նրանց համար խնդիր չէր: Եթե անկեղծ, հիմա էլ խնդիր չի: Քանի որ նրանք լավ էլ հասկանում են, որ եթե բիզնեսմենը նաև քաղաքականությամբ է զբաղվում, ապա մեր տիպի հանրույթներում նրա աշխատակիցները մեխանիկորեն վերածվում են նաև ընտրական շտաբի աշխատողների՝ դրանից բխող համապատասխան գործառույթներով:  Բայց դա խնդիր չի: Խնդիր չէ նաև այն, որ այդ մարդիկ՝ խեղճ ու անոթի «քաղաքացիները», այդ նույն «շտաբի աշխատողները», իրենց աշխատանքային բուն գործառույթների իրականացման ժամանակ կարող են հաճախորդին ապրանք վաճառելուց թերակշռել, կեղծ գնով ապրանք վաճառել, ուղղակի խաբել... Ու դա ոչինչ... Հաշիվ չէ... Կասեք՝ կրկին խեղճ ու աղքատ «քաղաքացուն» եմ մեղադրում, հեշտ թիրախ է... Այո, քանի որ համընդհանուր կոմֆորմիզմը, պասիվությունը, ոչ ռացիոնալ վարքն ու չպայքարելու ցանկությունը ծնում են այն ամենը, ինչ ունենք... Կասեք պետությունը չի աշխատում, արդարադատություն չկա և այլն, և այլն... Կասեմ՝ փորձեք, քայլեր ձեռնարկեք, հրապարակային քայլեր, ստիպեք թող աշխատի, ԶԼՄ-ներ ներգրավեք, պայքարի խելացի մեթոդներ ընտրեք, ջանք գործադրեք... Վստահ եմ՝ կստացվի... Ու այդպես՝ փոքր-փոքր ջանքերով, պայքար-անհաջողություն-հաղթանակներով մենք քայլ-քայլ կդառնանք հասարակություն, ու ամեն բան իր տեղը կընկնի.... Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/alen.ghevondyan/posts/10209052840863795 ...

    Կարդալ ավելին
  • Կարծում եմ՝ շատ տրամաբանական է, որ ԱՄՆ-ն պետք է նման կերպ արձագանքեր «քիմզենքի» պրովոկացիային` ցույց տալով, որ Սիրիայում դեռևս որևէ բան որոշված չէ, առավել ևս ռուսական սցենարների ու շահերի շրջանակներում:  Իսկ ինչ կարող են անել ռուսները ի պատասխան... ոչինչ: Միայնակ՝ ոչինչ: Ի դեպ՝ «խորը քնից արթնացողների համար» երրորդ համաշխարհայինը վաղուց սկսել է գոնե լոկալ ռազմական կոնֆլիկտների, տնտեսական, դեմոգրաֆիկ ու վիրտուալ պատերազմների մակարդակներում :) Եթե դուք իմանաք, թե առնվազն Սիրիայում, Լիբիայում և այլ վայրերում քանի երկրի (այդ թվում՝ ՄԱԿ ԱԽ մշտական անդամ) ֆորմալ ու մասնավոր բանակներ են կռվում, այդ հարցադրումը մեջտեղ չէր գա: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/alen.ghevondyan/posts/10208994116675727 ...

    Կարդալ ավելին
  • Ինչ «կարելի է» անել շարժական «Իգլա» ԶՀՀ-ով (мысли в слух) քաղաքացիական պայմաններում. - կարելի է ուղղաթիռ խոցել, - կարելի է վայրէջքի կամ թռիչքի պատրաստվող ուղևորատար (այդ թվում ՀՀ նախագահի) ինքնաթիռը խոցել, - կարելի է հարևան երկրներից որևէ մեկում մեր ու իրենց սահմանից վտանգավոր մոտիկությամբ օդուժի մարզումների ժամանակ ռազ. ինքնաթիռ կամ ուղղաթիռ խոցել, - կարելի է սեփական երկրում հայկական կամ ռուսական օդուժի մարզումների ժամանակ ռմբակոծիչ խոցել, Ո՞րն է այս «կարելիների» տրամաբանական հետևանքը... ճիշտ է, «լավագույն դեպքում»՝ ներքաղաքական լրջագույն խնդիրները, վատագույն դեպքում միջպետական լրջագույն պրոբլեմների ի հայտ գալը, և որպես հետևանք՝ ներքաղաքական կայունության խախտումը, միգուցե նաև հայ-ադրբեջանական սահմանային լրջագույն սրացումները: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/alen.ghevondyan/posts/10208878344421493 ...

    Կարդալ ավելին
  • Ինչ հիշեմ Ալիևը խոսում է ռազմական ճանապարհով ԼՂ խնդիրը լուծելու մասին: Երբեմն հռետորաբանությունը հասնում է նաև ՀՀ-ի տարածքների նկատմամբ հավակնություններին: Միջազգային հանրությունը, ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի, ԵԽԽՎ-ի, ԵՄ-ի կամ այլ ֆորմատներով պարբերաբար կոչ է անում խնդրի լուծման ժամանակ ուժի անթույլատրելիության մասին: Նման հայտարարություններով են հանդես գալիս նաև գերտերություն համարվող որոշ երկրների ԱԳՆ-ներ: Զուգահեռաբար այդ ընթացքում մի շարք երկրներ Ադրբեջանին զենք են վաճառում, մյուսները միլիոնավոր դոլարների ուղղակի կամ անուղղակի օժանդակություն են ցուցաբերում իրենց՝ որոշ զեկույց-դասակարգումներում «հակաժողովրդավարական» համարվող Ալիևի վարչակազմին: Այդ ընթացքում հարևան երկիրն ամեն հնարավոր առիթով փորձում է ռազմական հարձակման փորձեր ձեռնարկել շփման գծի ամենատարբեր հատվածներում՝ արդեն հրապարակային բարձրաձայնելով, որ դա այս անգամ օպերացիան ուղղակիորեն ղեկավարել է Ադրբեջանի ՊՆ-ի ղեկավարը: Ամեն հերթական հարձակում-դիվերսիայից հետո մենք սկսում ենք միջազգային հանրությանն իրազեկել, թե Ադրբեջանը ռազմական հարձակման է գնացել, ռազմական ավանտյուրաներ է ձեռնարկում, խնդիրը ցանկանում է ռազմական ճանապարհով լուծել: Եթե մեզ թվում է, որ աշխարհն այդ մասին տեղյակ չէ, ապա, պարզ է, որ մենք սխալվում ենք: Աշխարհը զզված նայում է, թե էս կռվի վերջը ինչ է լինելու... Տպավորություն է, թե միան մենք չենք ցանկանում հավատալ Ալիևի շատ բաց ու հստակ ռազմական սպառնալիքներին, մինչդեռ նա պարզ տեքստով բարձր գոռում է «զենքով եմ հարցերը լուծելու»: Ի դեպ, երբ միջնորդ երկրները հայտարարում են, որ խնդրի լուծման բանալին պետք է կողմերը գտնեն միմյանց հետ շփվելով, ո՞վ ասեց, որ նրանք դիվանագիտական շփման մասին են խոսում: Պատերազմն էլ է շփման ձև, միգուցե դա՞ ի նկատի ունեն...: Միգուցե բոլորին էլ ձեռնտու է, որ խնդիրը որոշակի ռազմական փուլ անցնի ու նոր ստատուս քվո կամ վերջնական հանգուցալուծման տարբերակ պարտադրվի: Ուղղակի կարծես պետք է հասկանալ, որ խնդիրը ավելի շուտ մոտ է կանգնած ռազմական «հանգուցալուծման»-ը, քան անհասկանալի բանակցային գործընթացի վերականգնմանը: Մենք էլ վերջիվերջո պետք է գիտակցենք, որ այն, ինչ համոզելով չի ստացվում դիվանագիտական հարթակում, կարող է ստացվել ռազմականում՝ պարտադրելով: Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/alen.ghevondyan/posts/10208660142726587 ...

    Կարդալ ավելին
Загрузка...

ՖԲՀ

  • /uploads/photos/NzH8QgWUKbiazeJTSsd2.jpg

    Ամփոփվեց «ԱԽՈՒՐՅԱՆ» ԵՀԿ-ի կողմից իրականացվող «Մարտունակ երիտասարդ՝ հզոր բանակ» ռազմահայրենասիրական ծրագիրը: Ծրագրի շահառու՝ ՀՀ 10 մարզերից, Արցախից, Ջավախքից և Երևան քաղաքից, 16-18 տարեկան 40 երիտասարդները Շիրակի մարզի Թորոսգյուղի «Երեքնուկ» հանգստյան գոտում մասնակցեցին վրանային ճամբարին, որի ընթացքում ինտերակտիվ սեմինարների միջոցով ծանոթացան զինծառայությանն առնչվող բոլոր թեմաներին, հնարավորություն ստացան իրենց հուզող հարցերն ուղղել ոլորտի փորձագետներին: Մասնակիցների օրակարգը բացառապես զինվորական ծառայության հիման վրա էր կառուցված` իր մեջ ներառելով առողջ ապրելակերպի, զինվորական պատրաստակամության, ճանաչողության, հայոց պետականության պահպանման և հայրենասիրության տարրեր: Ճամբարի վերջին օրը մասնակիցներն այցելություններ կատարեցին ՀՀ ՊՆ ԶՈւ Գյումրի քաղաքում տեղակայված N զորամաս, որի արդյունքում հնարավորություն ունեցան պրակտիկորեն ծանոթանալու զինվորական առօրյային, և Ազատամարտի փառքի թանգարան, որտեղ երիտասարդներին ներկայացվեցին Արցախյան հերոսամարտում կռված հերոսներն ու հերոսուհիները, նրանց կատարած սխրանքները, հայոց բանակի հիմնադիրներն ու հիմնադրման պայմանները: Ծրագրի ավարտին երիտասարդներին հանձնվեցին ծրագրի մասնակցության հավաստագրերը:  Ծրագրի նպատակն է` երիտասարդների մեջ սերմանել հայրենասիրություն, ազգասիրություն՝ նպատակ ունենալով վերջիններիս շրջանում բարձրացնել հայկական բանակի հանդեպ հարգանքը, սերը և հայկական բանակում ծառայելու պատրաստակամությունը։  Ծրագիրն իրականացվեց ՀՀ Սպորտի և Երիտասարդության հարցերի նախարարության ֆինանսավորմամբ և  Հայաստանի, Վրաստանի, Ռուսաստանի և Արևելյան Եվրոպայի Հայ Կաթողիկե Առաջնորդարանի աջակցությամբ։

    Կարդալ ավելին

Քաղաքականություն